okoliczności faktyczne, zarzuty i wnioski dowodowe nie zgłoszone w pozwie, odpowiedzi na pozew, na pierwszym posiedzeniu przeznaczonym na rozprawę lub w sprzeciwie od wyroku zaocznego mogą być rozpoznawane tylko wtedy, gdy strona wykaże, że nie mogła ich powołać wcześniej lub gdy potrzeba ich powołania wynikła później. Oznacza to, że po zakończeniu pierwszego posiedzenia przeznaczonego na rozprawę strona może skutecznie zgłosić jedynie taki dowód, którego nie mogła powołać wcześniej lub którego potrzeba powołania wynikła później. Zważyć należy, że powództwo zostało wniesione przed uchyleniem art.
na mocy ustawy z dnia 16 września 2011 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 tej ustawy nowe przepisy stosuje się wyłącznie do postępowań wszczętych po wejściu jej w życie. To oznacza, że do rozpoznania niniejszej sprawy stosuje się przepisy dotychczasowe, a zatem także art.
Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 245,88 złotych, o czym orzekł jak w pkt I sentencji. O roszczeniu odsetkowym orzeczono odpowiednio do treści art. 481 § 1 k.c., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Z faktur VAT, o których mowa była wcześniej wynikają daty płatności każdego z zobowiązań, a zatem po ich upływie pozwany pozostawał w opóźnieniu. Zważywszy na to, że powód żądał w niniejszym procesie kwoty 1.396,75 złotych, zaś jego roszczenie było uzasadnione co do kwoty 245,88 złotych, w pozostałym zakresie należało je oddalić, o czym orzeczono jak w pkt II sentencji. O kosztach procesu orzeczono odpowiednio do treści art. 100 k.p.c. w zw. z art. 98 § 3 k.p.c. Powód żądał zasądzenia od pozwanego kwoty 1.396,75 złotych, zaś żądanie to było uzasadnione co do kwoty 245,88 złotych, a zatem wygrał proces w 18%. Na poniesione przez niego koszty procesu składały się: opłata sądowa w wysokości 30 złotych, koszt zastępstwa procesowego w wysokości 180 złotych oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych, a zatem łącznie 647 złotych. Uwzględniając stopień wygranej mógł skutecznie żądać od pozwanego zwrotu 18% tej kwoty, a zatem 40,86 złotych. W takim stanie rzeczy orzeczono jak w pkt III sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.