I C 109/15

(1)o zapłatę I. zasądza od pozwanego A. K.

(1)na rzecz powódki (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 325,61 (trzysta dwadzieścia pięć i 61/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 09 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego A. K.

(1)na rzecz powódki (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 107,00 (sto siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 109/15 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 17 października 2014 roku powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. wniosła o zasądzenie od pozwanego A. K.

(1)kwoty 325,61 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 09 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu powódka podniosła, że strony łączyła umowa o sprzedaż energii elektrycznej i świadczenia usług przesyłowych do lokalu położonego w R. przy ul. (...). Ponadto powódka podniosła, że dochodzi od pozwanego zapłaty za dostarczoną energię elektryczną i opłaty przesyłowe za okresie od 29 maja 2014 roku do dnia 10 lipca 2014 roku. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie nakazem zapłaty z dnia05 listopada 2014 roku (vide: k. 6), wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym, uwzględnił żądanie pozwu w całości. W dniu 27 listopada 2014 roku pozwany A. K.

(1)wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty (vide k. 9-17, 41-42), domagając się oddalenia powództwa w całości. W uzasadnieniu pozwany A. K.

(1)podniósł, że od 01 kwietnia 2014 roku zamieszkuje w innym lokalu oraz, że w dniu 17 kwietnia 2014 roku wymeldował się z lokalu przy ul. (...). Ponadto pozwany A. K.

(1)podniósł, że w lokalu przy ul. (...) od 01 kwietnia 2014 roku mieszkali jego córka A. K.

(2)i zięć P. K.. W ocenie pozwanego A. K.

(1)to P. K. powinien opłacać rachunki za energię elektryczną. Pozwany A. K.

(1)podniósł, że systematycznie opłaca rachunki związane z lokalem, w którym zamieszkał w dniu 01 kwietnia 2014 roku. W odpowiedzi na sprzeciw z dnia 04 maja 2015 roku powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. podniosła, że na pozwanym spoczywał obowiązek regulowania należności za dostawę energii elektrycznej w okresie do 10 lipca 2014 roku, kiedy doszło do rozwiązania umowy. Na rozprawie w dniu 07 maja 2015 roku (vide: k. 51) pozwany A. K.

(1)podniósł, że formalności związane z przerejestrowaniem umowy na nowego właściciela mieszkania, położonego w R. przy ul. (...), miał załatwić jego zięć P. K., który nie dopełnił formalności. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 01 kwietnia 2014 roku A. K.

(1)wyprowadził się z lokalu, położonego w R. przy ul. (...). W dniu 17 kwietnia 2014 roku A. K.

(1)wymeldował się z lokalu, położonego w R. przy ul. (...). Od 01 kwietnia 2014 roku A. K.

(1)opłaca opłaty związane z nowym lokalem. Od 01 kwietnia 2014 roku w lokalu, położonym w R. przy ul. (...) zamieszkuje P. K. i A. K.

(2). Bezsporne W okresie od 29 maja 2014 roku do dnia 10 lipca 2014 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G., łączyła umowa sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług przesyłowych do lokalu, położonego w R. przy ul. (...). Bezsporne A. K.

(1)nie zapłacił (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. za opłaty zwiane z dostawą energii elektrycznej na łączną kwotę 325,61 złotych za okres od 29 maja 2014 roku do 10 lipca 2014 roku, do lokalu położonego w R. przy ul. (...). Dowody: - faktura VAT – k. 32-33.. Pismem z dnia 22 sierpnia 2014 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. wezwała A. K.

(1)do zapłaty kwoty 325,61 złotych za dostarczoną energię elektryczną do lokalu, położonego w R. przy ul. (...). Dowód: - wezwanie do zapłaty – k. 34. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie powołanych powyżej dowodów z dokumentów. Okoliczności bezsporne, zgodnie z art. 229 k.p.c., nie wymagały dowodu. Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny Sąd Rejonowy uznał powództwo o zapłatę za uzasadnione w całości. Dochodząc do powyższej konstatacji Sąd Rejonowy kierował się następującą wykładnią przepisów prawa. Według art. 535 k.p.c. przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Przedmiotem umowy sprzedaży mogą być energie: elektryczna, wysokich ciśnień, gazowa, wodna, cieplna. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że bezsporne pomiędzy stronami były: fakt zawarcia umowy sprzedaży energii elektrycznej oraz świadczenia usług przesyłowych oraz wysokość opłaty za zużycie energii elektrycznej i usługi przesyłowe. Podkreślić należy, że zgodnie z zawartą pomiędzy stronami umową sprzedaży, to na kupującym A. K.

(1)spoczywał obowiązek zapłaty za energię elektryczną i usługi przesyłowe. Bez znaczenia w relacjach pomiędzy stronami niniejszego postępowania był fakt, że pozwany A. K.

(1)od 01 kwietnia 2014 roku zamieszkał w innym lokalu. Wszelkie ustalenia, zawarte pomiędzy pozwanym A. K.

(1)i P. K., który zamieszkał w przedmiotowym lokalu od dnia 01 kwietnia 2014 roku, dotyczące formalności związanych z „przepisaniem” umowy na nowego właściciela, nie wiążą powódki i nie zwalniają pozwanego A. K.

(1)od zapłaty za energię elektryczną w okresie obowiązywania umowy. Od zapłaty za energię elektryczną, dostarczaną do przedmiotowego lokalu, nie zwalniają pozwanego A. K.

(1)okoliczności związane z wymeldowaniem się z tego lokalu oraz opłacaniem przez A. K.

(1)opłat za nowy lokal mieszkalny, w tym za dostarczaną tam energię elektryczną. Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy, na podstawie art. 535 k.c. w zw. z umową sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług przesyłowych i art. 481 § 1 i 2 k.c., zasądził od pozwanego A. K.

(1)na rzecz powódki (...) Spółki z ograniczona odpowiedzialnością w G. kwotę 325,61 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 09 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów procesu uzasadnia art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 109 § 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, a do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie niezbędne koszty procesu powódki wyniosły 107,00 złotych, z czego 60,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa udzielonego powódce przez radcę prawnego (§ 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu< t. j.: Dz. U. 2013 roku, poz. 490>), 17,00 złotych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 30,00 złotych tytułem opłaty sądowej od pozwu. Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego A. K.

(1)rzecz powódki (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 107,00 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 109/15 Zarządzenia: - odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pozwanemu. R., 20.05.2015 r.