← Polska

I C 936/15

Obsah (6)§ 2§ 3§ 6§ 10§ 8§ 5

Sygn. akt I C 936/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 września 2015 r. Sąd Rejonowy Gdańsk - Północ w Gdańsku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Aleksandra

§ 2pkt 2 gwarancji ubezpieczeniowej.

Nadto złożyła wszelkie niezbędne oświadczenia, które wynikały z § 3 ww. umowy. Pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. pozwana odmówiła wypłaty żądanej kwoty w wysokości 4.465,65 zł, wskazując, iż powódka nie spełniła jednego z warunków formalnych, jakie powinno posiadać wezwanie do zapłaty gwaranta. Według pozwanego w wezwanie nie zawiera oświadczenia, że pomimo pisemnego wezwania zobowiązanego w wyznaczonym w wezwaniu terminie nie wykonał lub wykonał nienależycie swoje zobowiązanie. Zdaniem powódki nie zacytowała ona dosłownie całego ww. zwrotu, lecz zawarła w obu wezwaniach analogiczne stwierdzenie:„ Ponadto oświadczam, iż firma (...) mimo pisemnego wezwania w wyznaczonym terminie nie wykonała napraw gwarancyjnych”. W jej ocenie zachowała w pełni sens oświadczenia określonego przez gwaranta w gwarancji ubezpieczeniowej. Zdaniem powódki interpretacja umowy gwarancyjnej dokonana przez pozwaną sprzeciwia się podstawowej jej funkcji, która winna dawać beneficjentowi pewność otrzymania świadczenia w razie wystąpienia zdarzenia objętego ochroną, co z kolei wzmacnia pewność w obrocie gospodarczym. Powódka dochodzi odsetek ustawowych od dnia następującego po dniu, w którym gwarant winien wypłacić ww. sumę gwarancyjną

§ 3ww.

umowy gwarancyjnej tj. od kwoty 4.465,65 zł od dnia 22 listopada 2013 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 15.000 zł od dnia 27 listopada 2013 r. do dnia zapłaty. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 20 lutego 2015 r. (...)orzekł

żądaniem pozwu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwany nie kwestionował swej legitymacji procesowej. Wskazywał na niespełnienie wymogów formalnych wezwań do zapłaty, zgodnych z § 3 umowy gwarancyjnej. Zdaniem pozwanego wezwania do zapłaty nie zawierają wymaganego umową oświadczenia beneficjenta. Strona pozwana kwestionowała powództwo zarówno co do zasady, jak i co do wysokości. Zdaniem pozwanego nie powódka nie wykazała, iż firma (...) w K. wykonała nienależycie roboty budowlane, by zachodziła konieczność napraw pogwarancyjnych. Zdaniem pozwanego Towarzystwa roboty budowlane wykonane zostały z należytą starannością i

umową nie wymagały dodatkowych robót naprawczych. Argumentował nadto, iż kwoty objęte żądaniem nie zostały poparte żadnymi dowodami w zakresie wysokości wartości rzekomych wad fizycznych przedmiotu umowy o roboty budowlane. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Gmina K. w dniu 31 lipca 2008 r. zawarła z D. K.

(1)prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą (...) umowę o nr (...) o wykonanie robót budowlanych.

§ 6

.1 umowy wynagrodzenie za zrealizowanie przedmiotu umowy – kompleksu boisk sportowych wraz z zapleczem socjalnym w K. wynosiło 1.349.884,41 zł.

§ 10

.1 umowy Wykonawca w ramach zawartej umowy udzielił gwarancji jakości na okres 60 miesięcy, licząc od daty podpisania przez strony protokołu końcowego bez uwag, co miało miejsce w dniu 25 października 2008 r.

§ 8

.1 umowy wykonawca przed podpisaniem umowy wniósł zabezpieczenie należytego wykonania umowy w wysokości 134.980 zł w formie gwarancji ubezpieczeniowej. /dowód: umowa o roboty budowlane z dnia 31 lipca 2008 r. –k. 27-35, akta szkody/ D. K.

(1)w dniu 31 lipca 2008 r. zawarł z (...) Spółką akcyjną w W. umowę gwarancji ubezpieczeniowej należytego wykonania umowy i usunięcia wad, na podstawie której gwarant zobowiązał się nieodwołalnie i bezwarunkowo do zapłaty na rzecz beneficjenta - Gminy K. - kwoty do łącznej wysokości 134.980 zł, w tym: 1) kwoty do wysokości 134.980 zł jako sumy gwarancyjnej z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez zobowiązanego D. K.
(1), z wyłączeniem roszczeń z tytułu rękojmi za wady oraz gwarancji jakości 2) kwoty do wysokości 40.494 zł jako sumy gwarancyjnej z tytułu rękojmi za wady lub gwarancji jakości.

§ 3

umowy powyższe wierzytelności gwarant zobowiązał się zapłacić w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu na wskazany w § 10 adres ( (...) ul. (...), (...)-(...) G.), pierwszego pisemnego wezwania do zapłaty zawierającego oświadczenie beneficjenta, że żądana kwota jest należna i wymagalna z określonego tytułu wymienionego w § 2 pkt 1 lub 2 umowy, a ponadto, że pomimo pisemnego wezwania zobowiązany w wyznaczonym w wezwaniu terminie nie wykonał lub wykonał nienależycie swoje zobowiązania wynikające z tytułu określonego w § 2 pkt 1 lub 2 umowy, wskazując dodatkowe zastrzeżenia, których spełnienie warunkowało wypłatę należności.

§ 5umowy gwarancja obowiązywać miała do dnia 30 października 2008 r.

włącznie z tytułu określonego w § 2 pkt 1 umowy oraz od dnia 31 października 2008 r. do dnia 15 listopada 2013 r. włącznie odnośnie roszczeń z tytułu rękojmi za wady lub gwarancji jakości i tylko wezwanie do zapłaty doręczone w tych okresach i spełniające wszystkie wymogi formalne określone w § 3 powodować miało obowiązek zapłaty z tytułu niniejszej gwarancji. /dowód: umowa z dnia 31 lipca 2008 r. gwarancji ubezpieczeniowej należytego wykonania umowy i usunięcia wad –k. 36-37, akta szkody/ W dniu 10 października 2008 r. zawarto aneks nr (...) do gwarancji ubezpieczeniowej z dnia 31 lipca 2008 r., na podstawie którego okres gwarancji z tytułu rękojmi za wady został przedłużony do dnia 25 listopada 2013 r. Gwarancja z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązywała do dnia 9 listopada 2008 r. /dowód: aneks –k. 38, akta szkody/ Z uwagi na upływający termin gwarancji Gmina K. wezwała wykonawcę pismem z dnia 21 maja 2013 r. do przeprowadzenia przeglądu gwarancyjnego. /dowód: pismo z dnia 21.05.2013 r. –k. 39-40/ W dniu 24 maja 2013 r. Gmina K. przystąpiła w obecności jej przedstawicieli do oględzin przedmiotowej nieruchomości, stwierdzając szereg wad i usterek. W konsekwencji, pismem z tej samej daty wezwano wykonawcę do naprawy awarii wody stwierdzonej przy przeglądzie gwarancyjnym, wyznaczając termin jej wykonania do dnia 3 czerwca 2013 r. /dowód: protokół przeglądu gwarancyjnego – k. 41, akta szkody; pismo z dnia 24.05.2013 r. – k. 64-66, akta szkody / Pismem z dnia 29 maja 2013 r. D. K.

(2)jako syndyk masy upadłościowej głównego wykonawcy, poinformowała powódkę, iż w dniu 15 maja 2013 r. Sąd Rejonowy – G. Północ w G. ogłosił upadłość, obejmującą likwidację majątku upadłego wykonawcy. /dowód: pismo z dnia 29 maja 2013 r. –k. 50-51, akta szkody / Na podstawie kosztorysu wykonanego przez wykonawcę zastępczego z dnia 31 sierpnia 2013r. ustalono, iż naprawa awarii wody w budynku sanitarno – szatniowym wyniesie 4.465,65 zł. /dowód: kosztorys inwestorski z załącznikami -k. 42-47/ Pismem z dnia 01 września 2013 r. powódka wezwała wykonawcę - za pośrednictwem syndyka - do usunięcia wady w postaci awarii wody, w nieprzekraczalnym terminie do dnia 27 października 2013 r., pod rygorem uznania, iż wykonawca nie przystąpi do usunięcia wad. Szacunkowy koszt robót określono na kwotę 4.465,65 zł, załączając kosztorys naprawy. /dowód: pismo z dnia 10 września 2013 r. – 67-68, akta szkody / Pismem z dnia 29 września 2013 r. powódka wezwała wykonawcę - za pośrednictwem syndyka - do usunięcia wad stwierdzonych w dniu 25 października 2013 r. Szacunkowy koszt robót określono na kwotę 15.000 zł. Wyznaczono termin usunięcia wad na dzień 07 listopada 2013 r. /dowód: pismo z dnia 29 września 2013 r. – k. 48-49, akta szkody / Wykonawca nie przystąpił o do usunięcia awarii. Powódka w dniu 25 października 2013 r. dokonała odbioru ostatecznego, w trakcie którego stawili się wyłącznie przedstawiciele powódki, którzy stwierdzili wady obejmujące: uszkodzenie umocnień paneli, nierówności murawy w poprzek boiska, rozchodzące się krawężniki przy zewnętrznych schodach oraz luźne elementy pomostu pomiędzy szatniami. Nadto w budynku sanitarno – szatniowym stwierdzono odpadające listewki w pomieszczeniu nr 3, nieszczelny świetlik w pomieszczeniu nr 5. / dowód: protokół odbioru ostatecznego –k. 60-63, akta szkody / Pismem dnia 29 października 2013 r. powódka na podstawie § 3 gwarancji ubezpieczeniowej z dnia 31 lipca 2008 r. wezwała gwaranta do zapłaty

§ 2pkt 2 kwoty w wysokości 4.465,65 zł brutto na wskazany numer rachunku bankowego.

Jednocześnie złożyła oświadczenie, że żądana kwota odpowiada wartości nieusuniętych wad fizycznych i że jest należna i wymagalna z tytułu rękojmi za wady. Ponadto oświadczyła, że Firma (...) mimo pisemnego wezwania w wyznaczonym terminie nie wykonała napraw gwarancyjnych. /dowód: pismo z dnia 29 października 2013 r.-k. 52, akta szkody / Pismem dnia 08 listopada 2013 r. powódka na podstawie § 3 gwarancji ubezpieczeniowej z dnia 31 lipca 2008 r. wezwała gwaranta do zapłaty

§ 2pkt 2 kwoty w wysokości 15.000 zł brutto na wskazany numer rachunku bankowego.

Jednocześnie złożyła oświadczenie, że żądana kwota odpowiada wartości nieusuniętych wad fizycznych i że jest należna i wymagalna z tytułu rękojmi za wady. Ponadto oświadczyła, że Firma (...) mimo pisemnego wezwania w wyznaczonym terminie nie wykonała napraw gwarancyjnych. /dowód: pismo z dnia 08 listopada 2013 r.-k. 53, akta szkody / Pismami z dnia 4 grudnia 2013 r. pozwana odmówiła wypłaty żądanych kwot, wskazując, iż powódka nie spełniła jednego z warunków formalnych, jakie powinno posiadać wezwanie do zapłaty, określonych w § 3 gwarancji - wezwanie nie zawiera oświadczenia, że pomimo pisemnego wezwania zobowiązany w wyznaczonym w wezwaniu terminie nie wykonał lub wykonał nienależycie swoje zobowiązanie. /dowód: pisma z dnia 4 grudnia 2013 r.-k. 54-55, akta szkody / Pismami z dnia 28 maja 2014 r. powódka wezwała gwaranta do wypłaty żądanej kwoty w wysokości 4.465,65 zł oraz 15.000 zł na podstawie § 3 gwarancji, jednakże bezskutecznie. /dowód: pisma z dnia 28 maja 2014 r.-k. 56-57, akta szkody / Sąd zważył, co następuje: Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił na podstawie dokumentów przestawionych przez strony, w szczególności w oparciu o przedstawioną przez powódkę umowę o gwarancję ubezpieczeniową wraz z aneksem oraz w oparciu o korespondencję przedprocesową stron. Wskazane dokumenty prywatne w rozumieniu art. 245 kpc, Sąd uznał za wiarygodne i autentyczne zwłaszcza, że strony ich nie kwestionowały, brak było zatem podstaw do odmowy im przymiotu wiarygodności. Sąd na mocy art. 227 kpc oddalił wnioski powódki o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków oraz z opinii biegłego złożonych w piśmie procesowym z dnia 7 sierpnia 2015 r. albowiem były one nieistotne dla rozstrzygnięcia. Strona powodowa zawnioskowała wskazane dowody wobec treści zarzutów podniesionych w sprzeciwie od nakazu zapłaty a dotyczących kwestii nienależytego wykonania zobowiązania przez D. K.

(1), które Sąd uznał za niedopuszczalne – o czym w dalszej części uzasadnienia.

art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o działalności ubezpieczeniowej do czynności ubezpieczeniowych zalicza się m.in. zawieranie umów gwarancji ubezpieczeniowych. Gwarancja ubezpieczeniowa jest specyficzną, niestypizowaną, a ukształtowaną głównie przez praktykę, czynnością ubezpieczeniową, znajdującą oparcie prawne przede wszystkim w zasadzie swobody umów (art. 353

(1)kc). Przedmiotem umowy jest zagwarantowanie wypłaty przez gwaranta (zakład ubezpieczeń) na rzecz beneficjenta gwarancji (gwarantariusza) określonego świadczenia pieniężnego na wypadek zajścia wymienionego w gwarancji zdarzenia losowego. Obowiązek zapłaty po stronie gwaranta przyjmuje przy tym zwykle charakter zobowiązania nieodwołalnego i bezwarunkowego. (...) z dnia 11 stycznia 2006 r. sygn. akt(...) Gwarancja ubezpieczeniowa jest płatna na pierwsze żądanie albo jest bezwarunkowa co oznacza, iż umowie nadano cechy zobowiązania abstrakcyjnego. Taka cecha gwarancji ubezpieczeniowej oznacza, że żadna ze stron umowy gwarancji ubezpieczeniowej nie może podnosić zarzutów nieważności causa bądź jej odpadnięcia (wyrok(...) z dnia 14 stycznia 2004r. I(...) Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów pozwanego opartych na stosunku podstawowym wskazać należy na ich niedopuszczalność. Podkreślenia wymaga, iż istnienie oraz zakres zobowiązania gwaranta określa umowa gwarancji ubezpieczeniowej - gwarant płaci własny, a nie cudzy dług, a co za tym idzie gwarant nie może wobec beneficjenta gwarancji podnosić zarzutów z innego stosunku prawnego, w tym zarzutów mogących służyć dłużnikowi ze stosunku podstawowego. Zobowiązanie gwaranta z umowy gwarancji ubezpieczeniowej nie jest zobowiązaniem akcesoryjnym (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1999 r., (...), nr 1, poz. 16 oraz z dnia 14 stycznia 2004 r.,(...) ma charakter zobowiązania samodzielnego, którego istnienie i zakres nie zależy – tak jak ma to miejsce w przypadku zobowiązania poręczyciela (art. 879 § 1 kc) – od istnienia i zakresu innego zobowiązania, w szczególności zobowiązania dłużnika ze stosunku podstawowego. Możliwość podnoszenia przez gwaranta zarzutów ze stosunku podstawowego musiałaby wynikać albo z przepisu prawa, tak ja ma to miejsce w przypadku poręczyciela, albo z woli stron umowy gwarancji ubezpieczeniowej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2010 r. sygn. akt(...) Nie ulega wątpliwości, że w sprawie niniejszej umowa gwarancji ubezpieczeniowej nie przewidywała postanowień umożliwiających gwarantowi podnoszenie zarzutów ze stosunku podstawowego. Abstrakcyjność i nieakcesoryjność gwarancji powoduje zatem, że w sprawie niniejszej gwarant nie może badać merytorycznej słuszności żądania zapłaty i służą mu wyłącznie zarzuty natury formalnej. Podkreślić należy, że podstawowym celem umowy gwarancji jest dostarczenie beneficjentowi pewnego i łatwo realizowalnego zabezpieczenia wykonania świadczenia przez oznaczonego dłużnika. Z tego punktu widzenia znaczenie gwarancji polega nie tylko na zabezpieczeniu beneficjenta przed ryzykiem niewypłacalności tego kontrahenta, ale również przed ryzykiem długotrwałego i trudnego dochodzenia swoich praw ( por. uchwała 7 sędziów (...) z dnia 16 kwietnia 1993 r. sygn. akt (...) Przechodząc do omówienia podniesionego przez stronę pozwaną zarzutu o charakterze formalnym, wskazać należy, iż dotyczył on nieprecyzyjnego – zdaniem gwaranta – niezgodnego z umową gwarancji sformułowania oświadczenia zawartego w wezwaniu do zapłaty. Przedmiotem sporu pozostawała zatem ocena zasadności żądania przez powódkę od pozwanego zapłaty kwoty 19.465,65 zł tytułem gwarancji ubezpieczeniowej, w kontekście treści wystosowanych wezwań do zapłaty. W ocenie Sądu, beneficjent gwarancji spełnił formalne warunki do wypłaty świadczenia przez pozwanego jako gwaranta. O obowiązku świadczenia gwaranta decydują wyłącznie przesłanki formalne, polegające na zgłoszeniu przez beneficjenta żądania zapłaty o przewidzianej w umowie treści i formie. Zdaniem Sądu owe warunki formalne zostały zachowane. Strona pozwana braki formalne wezwań do zapłaty skutkujące odmową zapłaty upatrywała w fakcie, że oświadczenie wierzyciela przybrało treść „Ponadto oświadczam, że Firma (...) mimo pisemnego wezwania w wyznaczonym terminie nie wykonała napraw gwarancyjnych” jakkolwiek w owym oświadczeniu pomiędzy słowami „wyznaczonym” a „terminie” powinny znaleźć się słowa „w wezwaniu”. W ocenie Sądu stanowisko pozwanego jest błędne. Brak słów „w wezwaniu” w oświadczeniu w żaden sposób nie zmienia treści tegoż i nie daje podstaw do powzięcia jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych. Skoro bowiem w zdaniu jest mowa o pisemnym wezwaniu, pomimo którego Firma (...) nie wykonała napraw w wyznaczonym terminie, to oczywistym jest, iż ów termin wyznaczony został właśnie w tym wezwaniu. Brakujące słowa, w razie ich użycia, nie wniosły by zatem niczego do treści oświadczenia, tak samo jak ich pominięcie nie zmieniło treści wypowiedzi. Z przytoczonych względów uznawszy powództwo za uzasadnione Sąd orzekł jak w pkt I wyroku. O odsetkach Sąd orzekł

żądaniem pozwu na podstawie art. 481§1 kc, zasądzając je od kwoty 4.465,65 zł od dnia 22 listopada 2013 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 15.000 zł od dnia 27 listopada 2013 r. do dnia zapłaty, uznając, iż w tych datach pozwany pozostawał w opóźnieniu względem powódki. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 98 kpc,

zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, zasądzając od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3.374 zł. Na koszty procesu poniesione przez stronę powodową złożyły się: opłata od pozwu - 974 zł, koszty zastępstwa procesowego – 2.400zł - § 2 i 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461). ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.