II Cz 510/15

Sygn. akt II Cz 510/15 POSTANOWIENIE K., dnia 8 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy powództwa A. P. przeciwko (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. o zapłatę w przedmiocie zażalenia A. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I C 1411/15 postanawia: oddalić zażalenie Sygn. akt II Cz 510/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych powoda A. P.. W uzasadnieniu wskazano, że powód prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz teściem, przy czym każda z tych osób uzyskuje stały dochód w postaci świadczenia emerytalnego. Powód wraz z rodziną dysponują środkami w łącznej wysokości ok. 5.300 zł, przy czym wydatki rodziny deklarowane w oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach kształtują się na poziomie 2.381,33 zł miesięcznie. Sąd Rejonowy wskazał nadto, że zobowiązania kredytowe powoda nie mogą wyprzedzać należności Skarbu Państwa z tytułu kosztów sądowych, stąd spłacana przez powoda rata kredytu w kwocie 400 zł miesięcznie nie została uwzględniona przy sumowaniu bieżących kosztów niezbędnego utrzymania. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł powód A. P. zaskarżając je w całości i domagając się jego zmiany przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości a ewentualnie zwolnienie powoda w części, tj. ponad kwotę 500 zł.. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie podlegało oddaleniu. Analizując zarzuty zażalenia oraz argumenty podniesione w uzasadnieniu orzeczenia Sądu I instancji nie sposób zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że nie jest on w stanie bez uszczerbku dla utrzymania własnego i swojej najbliższej rodziny ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że powód i członkowie jego rodziny pozostający z nim we wspólnym gospodarstwie domowym posiadają stały dochód w średniej wysokości, tj. w łącznej kwocie 5.330 zł miesięcznie. Skarżący wydaje się nie zauważać, że postępowanie cywilne ze swej natury ma charakter odpłatny, a instytucja zwolnienia od kosztów sądowych została przez ustawodawcę wprowadzona na zasadzie wyjątku i ma jedynie zastosowanie w razie wykazania niemożności poniesienia kosztów sądowych, czego w przedmiotowej sprawie powód, nie uczynił. Podkreślić także należy, że uwzględnienie zarzutów podniesionych w zażaleniu prowadziłoby do wniosku, że należności z tytułu opłat sądowych ponosić powinny jedynie osoby posiadające nadwyżki finansowe, co nie znajduje oparcia w obowiązujących regulacjach prawnych, w tym, w szczególności w art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2014 r., poz. 1025 z późn. zm.). Jako słuszne ocenić należy twierdzenia Sądu Rejonowego, że nie ma żadnych podstaw prawnych dla przyjęcia, iż deklarowane przez powoda zobowiązania kredytowe w wysokości 3.800 zł, spłacane w miesięcznych ratach po 400 zł, powinny wyprzedzać, czy też eliminować jego zobowiązania wobec Skarbu Państwa z tytułu kosztów sądowych. Również podnoszona w zażaleniu dobrowolna opieka nad wnukami i deklarowane ponoszenie kosztów ich utrzymania od poniedziałku do piątku, które to koszty nie zostały z resztą w jakikolwiek bliższy sposób sprecyzowane, nie uzasadniają przerzucenia ciężaru fiskalnego prywatnego postępowania sądowego powoda na wszystkich podatników. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.