w zw. z art. 9 § 2 k.k.s. II. nie później niż w dniu 10.10.2012 r. nabył od osoby nieznanej w m. W. towar w postaci 5l alkoholu etylowego w stosunku do którego zakończono procedurę zawieszenia akcyzy, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, co do którego należny podatek akcyzowy wynosi nie więcej niż 248,00 zł, tj. o wykroczenie skarbowe określone w art. 65 § 4 k.k.s. 2. M. P. (P.), ur. (...) w L., s. A. i S. z domu D. oskarżonemu o to, że: III. w dniu 10.10.2012 r. w miejscowości (...) działając wspólnie i w porozumieniu z S. G., wbrew przepisom ustawy naruszył warunki zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, poprzez produkcję poza składem wyrobów akcyzowych w postaci krajanki z tytoniu z liści tytoniu w ilości 879,60 kg, tj. o przestępstwo skarbowe określone w art.
w zw. z art. 9§ 2 k.k.s. IV. nie później niż w dniu 10.10.2012 r. nabył od osoby nieznanej w m. W. towar w postaci 5l alkoholu etylowego w stosunku do którego zakończono procedurę zawieszenia akcyzy, bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, co do którego należny podatek akcyzowy wynosi nie więcej niż 248,00 zł, tj. o wykroczenie skarbowe określone w art. 65 § 4 k.k.s.
w zw. z art. 9 § 2 k.k.s. polegających na tym, że nie później niż w dniu 10 października 2012 roku w miejscowości (...) działając wspólnie i w porozumieniu, wbrew przepisom ustawy naruszyli warunki zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy poprzez produkcję poza składem wyrobów akcyzowych w postaci krajanki tytoniu z liści tytoniu w ilości 879,60 kilogramów, i wykroczeń skarbowych z art. 65 § 4 k.k.s. polegających na tym, że w tym samym czasie i miejscu nabyli od nieustalonej osoby towar w postaci 5 litrów alkoholu etylowego, w stosunku do którego zakończono procedurę zawieszenia akcyzy bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, co do którego należny podatek wynosi nie więcej niż 248 złotych. Oskarżeni S. G., jak i oskarżony M. P. nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów. Oskarżony S. G. wyjaśnił, że tytoń zakupił nieżyjący M. S.
65 § 4 k.k.s. Niejako na marginesie należy wskazać, iż w przypadku oskarżonego M. P., zarzuty co do jego „sprawstwa” w nin. sprawie oparto jedynie na tym, że był on w towarzystwie (...) na terenie posesji nr (...) w m. W. w momencie wkroczenia tam funkcjonariuszy CBŚ. Idąc zatem tokiem rozumowania oskarżyciela publicznego, zarzuty takie równie dobrze mogłyby być postawione właścicielce tej posesji, tj. Z. K., która tam również w tym momencie się znajdowała. Wracając do rozważań na temat przedmiotu nin. sprawy, należy na wstępie podkreślić, że susz tytoniowy w postaci liści tytoniu nie był w dniu 10 października 2012 roku wyrobem akcyzowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym. Otóż susz tytoniowy w postaci liści tytoniu nie był wyrobem tytoniowym, a tym samym nie był wyrobem akcyzowym, i został przez ustawodawcę uznany za taki produkt dopiero ustawą z dnia 7 grudnia 2012 roku o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z 2012 roku, poz. 1456, patrz art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 99a ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym po zmianach), który to przepis wszedł w życie już po ujawnieniu i zabezpieczeniu takich liści tytoniu na terenie posesji wynajmowanej przez oskarżonego S. G.. Interwencja ustawodawcy w tej kwestii nastąpiła zatem dopiero z dniem 1 stycznia 2013 roku, tj. z dniem wejścia w życie tych zmian do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku. Stosownie do treści cyt. art. 99a ust. 1 ustawy, który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2013 roku, za susz tytoniowy uznaje się bez względu na wilgotność tytoń, który nie jest połączony z żywą rośliną i nie jest jeszcze wyrobem tytoniowym. Podobne stanowisko wynika także z cyt. na wstępie ekspertyzy Laboratorium (...) Izby Celnej w G. (k. 58-59), jak i z zeznań świadka M. S.
w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, skoro produkcja w znaczeniu semantycznym to „zorganizowana działalność ludzka mająca na celu seryjne wytwarzanie określonych dóbr materialnych ( patrz. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2013 roku, sygn. akt V KK 92/13 , tekst - baza orzeczeń SN dostępna pod adresem http://www.sn.pl ). Ponadto zdaniem Sądu Najwyższego wyrażonym w cyt. powyżej orzeczeniu, występek z art.
jest przestępstwem indywidualnym właściwym, co oznacza, że jego sprawcą nie może być osoba produkująca lub magazynująca wyroby akcyzowe, która wcześniej nie uzyskała zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego.” Przepis ten penalizuje zatem zachowanie polegające m.in. na produkcji, wbrew przepisom ustawy z naruszeniem warunków zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych poza składem podatkowym. Niemniej wg. Sądu Najwyższego koniecznym znamieniem występku z art.
jest nie tylko produkcja wyrobu akcyzowego poza składem podatkowym, ale również naruszenie warunków zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy. Procedura ta ma natomiast zastosowanie w przypadkach ściśle określonych, regulowanych przepisem art. 40 ustawy o podatku akcyzowym i dotyczy sytuacji, gdy wyroby akcyzowe znajdują się w składzie podatkowym lub są z niego przemieszczane. Zatem podmiotem przestępstwa z art.
nie może być osoba, która - podobnie jak oskarżeni w nin. sprawie - w ogóle nigdy nie uzyskała zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego w rozumieniu przepisu art. 49 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. I idąc dalej, jak stwierdza Sąd Najwyższy, właściwa wykładania przepisu art.
musi prowadzić do wniosku, że skoro przestępność opisanego w nim zachowania jest uzależniona od naruszenia warunków procedury zawieszenia poboru akcyzy, to podmiotem opisanego tam przestępstwa może być tylko osoba uprawniona, która z tych warunków korzysta. Za osoby takie nie można zatem uznać oskarżonych w nin. sprawie, którzy takiego składu nie prowadzili. Jeżeli chodzi z kolei o zabezpieczoną w dniu 10 października 2012 roku w budynku gospodarczym wynajmowanym na terenie posesji nr (...) w m. W. przez oskarżonego S. G. ciecz, to jak wynika z opinii wydanej przez Laboratorium Kryminalistyczne Komendy Wojewódzkiej Policji w G., głównym jej składnikiem był co prawda alkohol etylowy oraz alkohol izopropylowy i alkohol tert-butylowy, niemniej zdaniem biegłego z w/w Laboratorium ciecz ta posiadała cechy wyrobu alkoholowego przeznaczonego do celów technicznych (k. 225-226). Wspomniany powyżej wyrób jest zatem wyrobem alkoholowym skażonym i nie jest zatem wyrobem akcyzowym w rozumieniu zał. Nr 1 poz. 17 i 18 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 roku, Nr 108, poz. 626). Uwzględniając powyższe Sąd uniewinnił oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów, i stosownie do treści art. 632 ust. 2 k.p.k. obciążył kosztami postępowania w sprawie Skarb Państwa. Ponadto, Sąd stosownie do treści art. 113 § 1 k.k.s. w zw. z art. 230 § 2 k.p.k. orzekł zwrot oskarżonemu S. G. dowodów rzeczowych opisanych na k. 45 akt sprawy, uznając iż są one zbędne dla dalszego postępowania.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.