VI Ga 205/15

Sygn. akt VI Ga 205/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Walus-Rząsa Protokolant: st. sekr. sądowy Magdalena Kamuda po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. w Rzeszowie na rozprawie sprawy z powództwa: R. B. przeciwko :A.w Ś. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt V GC 136/15 1.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że : I.zasądza od pozwanego A.w Ś. na rzecz powoda R. B. kwotę 8.763,75 zł ( osiem tysięcy siedemset sześćdziesiąt trzy złote 75/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 1 października 2013r. do dnia zapłaty, II.zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.517,00 zł ( jeden tysiąc pięćset siedemnaście złotych) tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 1.200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego , 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 900 zł ( dziewięćset złotych) tytułem kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym, w tym kwotę 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt VI Ga 205/15 UZASADNIENIE wyroku z dnia 24 lipca 2015 r. Pozwem wniesionym w sprawie powód R. B. wniósł o zasądzenie od pozwanego A. w Ś. kwoty 8.763,75 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że pomiędzy stronami w dniu 14 sierpnia 2013 r. została zawarta umowa na uczestnictwo w targach organizowanych przez powoda. W związku z powyższym powód wystawił pozwanemu fakturę VAT na kwotę 8.763,75 zł płatną do dnia 30 września 2013 r. Pismem z dnia 18 kwietnia 2014 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty przedmiotowej należności, jednakże wezwanie pozostało bezskuteczne. W sprzeciwie od wydanego w sprawie nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości a także zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu powyższego podniósł, że w umowie na uczestnictwo w targach, na której powód opiera swoje roszczenie brak jest wyraźnego oznaczenia stron umowy, co uniemożliwia weryfikację osoby organizatora. Ponadto kopia umowy nie pozwala ustalić tożsamości osoby podpisanej w miejscu wskazanym na podpis organizatora, a w wystawionej przez powoda fakturze VAT została oznaczona błędnie siedziba pozwanego, która w dacie jej wystawienia znajdowała się w Ś.. Wyrokiem z dnia 24 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie V Wydział Gospodarczy oddalił powództwo. Uzasadniając motywy swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 14 sierpnia 2013 r. została sporządzona pisemna umowa, której przedmiotem był udział w targach motoryzacyjnych. Jako oznaczenie wystawcy wpisano „A.reprezentowany przez Ł. R. wiceprezesa zarządu”. W umowie podano, iż przedmiotem świadczenia pieniężnego wystawcy jest kwota 11.685 zł brutto, z zastrzeżeniem, że „faktura zostanie rozdzielona”. Umowę podpisała nieczytelnie osoba posługująca się pieczęcią zawierającą oznaczenie pozwanego. Podobnie nieczytelny podpis złożyła osoba działająca za powoda. W dniu 23 września 2013 r. powód wystawił pozwanemu fakturę VAT na kwotę 8.763,75 zł, płatną do dnia 30 września 2013 r. Pismem z dnia 18 kwietnia 2014 r. powód wezwał pozwanego do uregulowania przedmiotowej należności w terminie 3 dni od dnia otrzymania wezwania, wezwanie pozostało jednakże bezskuteczne. Z powyższego stanu faktycznego Sąd Rejonowy wywiódł, że strony zawarły umowę najmu. Przytaczając treść art. 659 § 1 k.c. wskazał, że powód nie wykazał zasadności swojego roszczenia. W tym zakresie Sąd I instancji podał, że kluczowy w sprawie dowód – „Umowa o uczestnictwo w targach motoryzacyjnych” określa, jako stronę umowy „A.”, a tak oznaczony podmiot nie istnieje w obrocie. Dalej Sąd ten wskazał, że treść umowy, wobec faktu podpisania jej w sposób uniemożliwiający identyfikację osób które złożyły podpisy, rodzi wątpliwości, co do umocowania składających podpisy do działania imieniem stron. Nadto podał, iż powód nie wykazał w szczególności, że złożony na umowie podpis, to podpis wskazanego w jej treści Ł. R., oraz że wymieniony był uprawniony do reprezentowania pozwanego. Sąd Rejonowy podał również, że w umowie strony zawarły zastrzeżenie, że faktura będzie rozdzielona, nie sprecyzowały jednak, co to w istocie oznacza, na kogo ma zostać rozdzielona i w jaki sposób. Zaoferowany przez powoda materiał dowodowy nie pozwalał – zdaniem Sądu I instancji - na jednoznaczne ustalenie wysokości ewentualnej należnej powodowi od pozwanego kwoty. Wysokość kwoty oznaczonej w umowie nie odpowiada bowiem wskazanej w treści faktury VAT, dodatkowo faktura nie została podpisana przez pozwanego a wobec zakwestionowania zasadności żądania objętej nią kwoty nie jest dowodem miarodajnym dla ustalenia zasadności żądania. W konkluzji Sąd Rejonowy stwierdził, że powód, wbrew obowiązkowi wynikającemu z treści art. 6 k.c., nie przeprowadził pozytywnego dowodu na okoliczność, że pozwany jest zobowiązany do zapłaty na jego rzecz kwoty 8.763,75 zł, nie wykazał, zatem zasadności swojego roszczenia. Z uwagi na powyższe Sąd I instancji powództwo oddalił w oparciu o art. 659 § 1 k.c. w zw. z art. 6 k.c., o kosztach orzekając na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Strona powodowa zaskarżyła przedmiotowe rozstrzygnięcie w całości wnosząc o jego zmianę i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 8.763,75 zł z ustawowymi odsetkami oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, za obie instancje. Zaskarżonemu wyrokowi powód zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonego wyroku mający istotny wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że powód nie udowodnił faktu istnienia umowy pomiędzy stronami w sytuacji, gdy umowa została zawarta oraz przez powoda faktycznie wykonana, a pozwany nie zgłaszał sprzeciwu w trakcie jej wykonywania, ani prawidłowości jej wykonania, - naruszenie prawa materialnego w postaci art. 659 § 1 k.c. w zw. z art. 6 k.c. poprzez błędną ich wykładnię polegającą na przyjęciu, że powód nie udowodnił, iż pozwany nie jest zobowiązany do zapłaty względem powoda jakiejkolwiek należność, w sytuacji gdy powód faktycznie udostępnił (wynajął) pozwanemu powierzchnię 600 m