nie ma charakteru bezwzględnego i nie można wymagać od powódki, aby powoływała w pozwie wszystkie dowody na okoliczności, których przed wytoczeniem powództwa pozwana nie kwestionowała. Ponadto ewentualna potrzeba powołania dowodów w późniejszym terminie, każdorazowo podlega ocenie sądu i nie może odbywać się kosztem możliwości merytorycznego wyjaśnienia sprawy. W procesie potrzeba taka powstała dopiero w związku z uzupełnieniem przez pozwaną sprzeciwu od nakazu zapłaty w piśmie z dnia 4 października 2012r., w którym sformułowała w sposób precyzyjny, odwołując się do konkretnych zapisów umów łączących strony, swoje zastrzeżenia dotyczące braku przedłożenia przez powódkę dowodów zamówień, jak również dowodów odbioru towaru. Dlatego też, dopiero wówczas zaktualizował się obowiązek przedłożenia przez nią dokumentów mających potwierdzić zarówno składanie przez pozwaną zamówień na określone towary, jak również wydanie przez pozwanego przedmiotu sporu pozwanemu. Sąd pierwszej instancji zauważył, że co prawda pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty podniósł zarzut zawisłości sporu oparty na art. 199 pkt. 2 k.p.c., jednakże powód okoliczności tej zaprzeczył wykazując, że pomiędzy stronami toczy sie kilka postępowań sądowych, w tym wskazywane przez pozwanego pod sygn. IX GNc 8171/11 i wyjaśnił, iż roszczenia objęte sporem w niniejszej sprawie nie są tożsame z roszczeniami, których powódka dochodzi we wskazanym postępowaniu. Ponadto Sąd Okręgowy wskazał, że wobec niepodnoszenia przez pozwaną powyższego zarzutu w kolejnych pismach procesowych składanych w sprawie, uznać należy, iż został on przez nią cofnięty. W ocenie Sądu, powód ze swojego zobowiązania wywiązał się w sposób należyty, gdyż przyjął i wykonał złożone przez pozwaną zamówienie, z dostarczeniem towaru i wystawieniem faktur VAT. Wykonanie umowy powódka wykazała dokumentami, których to dowodów pozwany ani nie zakwestionował, ani też nie przedstawił dowodów zaprzeczających powstaniu wierzytelności o zapłatę ceny. Wobec powyższego Sąd Okręgowy uznał, że powódka wykazała, że doszło do zawarcia z pozwaną umów sprzedaży opon na podstawie składanych przez nią zamówień i wystawionych faktur, a listami przewozowymi potwierdzającymi wydanie pozwanej zamówionego towaru, że doszło też do wykonania umów. O odsetkach od zasądzonego świadczenia głównego Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.p.c. przyjmując, że pozwana pozostawała w opóźnieniu z jego zapłatą od dnia 13 grudnia 2011r., albowiem we wszystkich fakturach objętych pozwem w niniejszej sprawie dzień 12 grudnia 2011r. wskazany był jako termin ich płatności. W apelacji od powyższego wyroku pozwana zarzuciła: 1. naruszenie przepisu art. 227 k.p.c. w związku z art. 217§2 k.p.c. polegające na niewyjaśnieniu okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przez pominięcie wniosku pozwanej o przeprowadzenie dowodu z akt Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy o sygn. IX GNc 8171/11, a w konsekwencji nieustalenie, czy w sprawie występuje negatywna przesłanka procesowa w postaci zawisłości sporu i wniosła o rozpoznanie tego wniosku złożonego w sprzeciwie od nakazu zapłaty oraz o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i odrzucenie pozwu, a także o zasądzenie na rzecz pozwanej kosztów procesu za obie instancje, a w wypadku nieuwzględnienia zarzutu zawisłości sporu domagała się zmiany zaskarżonego wyroku w całości i oddalenia powództwa oraz zasądzenia od powódki zwrotu kosztów procesu zarzucając: 2. naruszenie przepisu postępowania- art.
przez bezzasadne dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci oświadczenia - upoważnienia z dnia 13 listopada 2007 roku, zamówienia opon zimowych F., zamówienia różnych opon zimowych, korespondencji elektronicznej stron z dnia 14 czerwca 2011 roku, listów przewozowych, oświadczenia działu obsługi klienta, tabeli z zestawieniami sprzedaży sporządzonej przez powódkę, jej księgi korespondencji powódki, w sytuacji gdy: a. wspominane dokumenty oraz okoliczności faktyczne związane z powyższymi środkami dowodowymi nie zostały przez powódkę powołane w treści pozwu, a dopiero w piśmie procesowym z dnia 17 grudnia 2012 roku, zaś w niniejszej sprawie brak było okoliczności usprawiedliwiających powołanie twierdzeń i dowodów na późniejszym etapie postępowania, b. przytoczenie spóźnionych twierdzeń i wniosków dowodowych w świetle powołanego przepisu wymaga wykazania okoliczności uzasadniających ich powołanie, czego powódka jednak nie uczyniła, Powódka w odpowiedzi na apelację wniosła o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów procesu za obie instancje. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Co do podniesionego w apelacji zarzutu naruszenia art. 227 w związku z art. 217 § 2 k.p.c. przez nieuzasadnione pominięcie przez Sąd pierwszej instancji dowodu z akt sprawy o sygn. IX GNc 8171/11 Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy mającego istotne znaczenie dla wyjaśnienia podniesionego w sprzeciwie od upominawczego nakazu zapłaty zarzutu zawisłości sprawy, to zauważyć należy, że już po ustanowieniu profesjonalnego pełnomocnika, jak podnosi się w apelacji, złożył on w trybie art. 505
przez nieuwzględnienie reguł prekluzji określonych w tym przepisie. W sytuacji, gdy na postępowanie reklamacyjne przed procesem, z wezwaniem do dobrowolnego spełnienia żądania, pozwana w ogóle nie zareagowała, nie podejmując próby wyjaśnienia spornych kwestii w drodze rokowań, nie sposób było wymagać od strony powodowej, aby pod pręgierzem rygorów systemu prekluzyjnego przewidziała zarzuty, jakie może podnosić strona przeciwna w odpowiedzi na pozew wobec zawartych w nim twierdzeń o niezapłaceniu ceny sprzedaży opon. W elektronicznym postępowaniu upominawczym nie stosuje się przepisów o innych postępowaniach odrębnych (art. 505
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.