w zw. z art. 755 § 1 pkt 1 k.p.c. w zakresie w jakim Sąd nie uznał, iż interesem prawnym uprawnionego jest również zwrot przez obowiązanego na rzecz gwaranta otrzymanej sumy gwarancyjnej. W odpowiedzi na zażalenie obowiązanego uprawniony wniósł o jego oddalenie jako bezzasadnego, zasądzenie od obowiązanego na rzecz uprawnionego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych oraz dopuszczenie dowodu z kserokopii pisma z dnia 22 lipca 2015 r. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenia stron nie zasługiwały na uwzględnienie. Zgodnie z art. 730 i art.
udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, zgodnie zaś z art.
interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Zgodnie z art. 755 pkt 1 k.p.c. zabezpieczenie roszczeń niepieniężnych następuje w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności sprawy Sąd uzna za odpowiedni, w szczególności Sąd może unormować prawa i obowiązki stron lub uczestników postępowania na czas trwania postępowania. Warunkiem udzielenia zabezpieczenia roszczenia jest zatem konieczność jednoczesnego spełnienia określonych w nim przesłanek, to jest uprawdopodobnienie roszczenia oraz wykazanie interesu prawnego. Do udzielenia zabezpieczenia nie jest przy tym konieczne udowodnienie roszczenia, lecz wystarczy jedynie jego uprawdopodobnienie. Roszczenie jest zaś uprawdopodobnione, jeżeli prima facie istnieje znaczna szansa jego istnienia. Wymóg uprawdopodobnienia roszczenia wiąże się zatem z koniecznością uprawdopodobnienia faktów, z których jest ono wywodzone. Należy przy tym zaznaczyć, iż uprawdopodobnienie nie przesądza udowodnienia mogącego być podstawą do pozytywnego rozstrzygnięcia co do meritum sprawy. Istotą postępowania zabezpieczającego jest bowiem to, że sąd dokonuje jedynie pobieżnej (wstępnej) analizy dostarczonego przez wnioskodawcę materiału dowodowego (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2012 r., I ACz 782/12). Odnosząc się do powyższego na wstępie stwierdzić należało, iż niezasadny okazał się w przekonaniu Sądu Apelacyjnego zarzut obowiązanego co do nieuprawdopodobnienia roszczenia zgłoszonego przez uprawnionego. Niespornym jest, że niektóre z parametrów, które miały zostać osiągnięte w wyniku inwestycji zamówionej przez zobowiązanego, a wykonywanej przez uprawnionego nie zostały osiągnięte w pełni osiągnięte. Sporne jest jednak to w jakim zakresie wady te zostały skorygowane, żalący kwestionuje bowiem zarówno prawidłowość w podejmowaniu przez obowiązanego poszczególnych czynności zmierzających do ich wyeliminowania, jak i ich faktyczne usunięcie. Merytoryczne rozstrzygnięcie przedmiotowej kwestii nie jest jednak możliwe na obecnym etapie postępowania. Zgodzić natomiast należy się z Sądem Okręgowym, iż materiał dowodowy przedstawiony we wniosku o zabezpieczenie, a w szczególności dołączone przez uprawnionego do wniosku dokumenty oraz złożone wyjaśnienia na potrzeby niniejszego postępowania wpadkowego uzasadniały ocenę, iż stopień uprawdopodobnienia roszczenia został przez uprawnionego osiągnięty. Powyższe nie oznacza oczywiście, iż kwestie te zostały obecnie przesądzone, przedmiotowe zagadnienie będzie bowiem podlegało szczegółowemu badaniu i rozstrzygnięciu przez Sąd Okręgowy w toku postępowania rozpoznawczego, jako że rozważania na ten temat dotyczą meritum sprawy i z tego względu powinny być one dokonane przez Sąd pierwszej instancji po przeanalizowaniu całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, na etapie wyrokowania. Chybiony okazał się nadto zarzut obowiązanego odnośnie nadmiernej uciążliwości udzielonego zabezpieczenia. Niezasadny jest zdaniem Sądu Apelacyjnego stwierdzenie, że zabezpieczenie to premiuje w rezultacie nierzetelnego wykonawcę. Zgłoszenie żądania wypłaty gwarancji, prawidłowo złożone u gwaranta skutkować będzie bowiem wypłatą gwarancji - w sytuacji, gdy obowiązany wygra sprawę zasadniczą, zabezpieczenie jedynie czasowo wstrzymuje natomiast możliwość zaspokojenia się z gwarancji. W razie zaś upływu terminu do skorzystania z tego instrumentu interes obowiązanego zabezpiecza ustanowiona przez Sąd I instancji kaucja na zabezpieczenie roszczeń obowiązanego powstałych w wyniku wykonania postanowienia o zabezpieczeniu w wysokości równej sumie gwarancyjnej, to jest 86.265,60 zł. Z tej perspektywy na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut zgłoszony przez uprawnionego w zakresie uzależnienia udzielenia zabezpieczenia od uiszczenia kaucji. O ile bowiem udzielenie zabezpieczenia jest przejawem ochrony udzielanej prawu podmiotowemu strony, o tyle kaucja służy ochronie interesu obowiązanego, zabezpieczając jego roszczenie odszkodowawcze z tytułu wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia. Konieczność złożenia kaucji powinna skłonić wnioskodawcę do rozważenia, czy żądany sposób zabezpieczenia jest adekwatny do okoliczności i uświadomić mu konsekwencje lekkomyślnego złożenia wniosku o zabezpieczenie. Wysokość kaucji powinna natomiast umożliwiać zaspokojenie wszelkich uszczerbków majątkowych poniesionych przez obowiązanego wskutek zabezpieczenia roszczenia uprawnionego. W niniejszej sprawie gwarancja ubezpieczeniowa - jak podkreślił Sąd I instancji - jest ważna do dnia 15 lutego 2016 r., po upływie tego terminu gwarant może więc uchylić się od obowiązku zapłaty. To zaś oznacza, iż w przypadku nierozpoznania do tego terminu sprawy, którą zamierza wszcząć uprawniony, w sytuacji gdyby uprawniony przegrał sprawę lub cofnął pozew już po ww. terminie, obowiązany utraci możliwość uzyskania żądanego świadczenia od ubezpieczyciela. W tej sytuacji mimo podnoszonych przez uprawnionego twierdzeń o jego dobrej kondycji finansowej, zachodziła zatem konieczność zabezpieczenia roszczeń obowiązanego powstałych w wyniku wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczeniu. Sąd Apelacyjny podzielił również pogląd Sądu I instancji w zakresie częściowego oddalenia wniosku uprawnionego o zabezpieczenie. Wbrew twierdzeniu żalącego, udzielenie zabezpieczenia także poprzez nakazanie obowiązanemu zwrotu potencjalnie otrzymanej od gwaranta kwoty gwarancji, w razie gdyby gwarant zdążył wypłacić środki z gwarancji przed rozpoznaniem wniosku o zabezpieczenie roszczenia, nie stanowiłoby adekwatnego sposobu zabezpieczenia roszczenia uprawnionego. Zabezpieczenie roszczenia nie służy bowiem odwróceniu skutków prawnych, czynności która spowodowała jego wygaśnięcie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. oddalił zażalenia stron jako bezzasadne. SSA Marek Boniecki SSA Józef Wąsik SSA Zbigniew Ducki
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.