8 OWU łączących powoda z pozwanym w razie powstania szkody całkowitej odszkodowanie ustala się w kwocie odpowiadającej wartości pojazdu w dniu ustalenia odszkodowania pomniejszonej o wartość pozostałości. Wartość pojazdu przed zdarzeniem
21 OWU w dniu ustalenia odpowiedzialności wynosiła 65.000 złotych. (OWU – k.20, kopia faktury- k.14) W. K. sprzedał uszkodzony samochód (pozostałości) D. B. za cenę 20.580,00 złotych . (bezsporne, kopia umowy- k.13). W. K. tytułem odszkodowania otrzymał łącznie kwotę 38.500 złotych (bezsporne, kopia przelewu k.39). Mimo kilkukrotnych wezwań ubezpieczyciela do zapłaty W. K. nie otrzymał pozostałej kwoty. (korespondencja mailowa k. 40-41). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie załączonych do akt sprawy, dokumentów akt szkody i dokumentów. Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, których prawdziwość i wiarygodność w świetle wszechstronnego rozważenia zebranego materiału nie nasuwa żadnych wątpliwości, w tym co do ich rzetelności i autentyczności. Sąd oparł się również na okolicznościach przyznanych przez strony, które
art. 229 K.p.c. nie wymagają przeprowadzenia dowodów. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika pozwanego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu motoryzacji, kosztorysowania i wyceny szkód na okoliczność wysokości szkody i wartości pojazdu w dniu szkody (protokół- k.67) albowiem w świetle postanowień umowy ubezpieczenia wraz z OWU powyższe okoliczności nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia istoty sprawy (infra). Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
brzmieniem art. 805 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Z § 2 pkt 1 powyższego przepisu wynika, że przy ubezpieczeniu majątkowym świadczenie zakładu ubezpieczeń polega przede wszystkim na zapłacie określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku. Umowa ubezpieczenia autocasco jest ubezpieczeniem dobrowolnym. Warunki tego ubezpieczenia określa zakład ubezpieczeń w tzw. ogólnych warunkach ubezpieczenia autocasco (art. 812 § 1 i 2 k.c.). Z chwilą ich doręczenia powodowi stały się integralną częścią umowy. Bezsporny pomiędzy stronami pozostawał fakt zawarcia umowy ubezpieczenia autocasco, zgłoszenia szkody przez powoda oraz wypłaty odszkodowania w kwocie 38.500,00 złotych i odmowy przez pozwanego pozostałej kwoty odszkodowania. Ponadto pozwany w sprawie niniejszej nie kwestionował swojej odpowiedzialności z tytułu powstałej szkody w dniu 2 lutego 2012 roku, ani nie kwestionował również faktu sprzedaży uszkodzonego pojazdu (tzw. pozostałości) marki M. D. B. za cenę 20.580,00 złotych. Wskazać należy, że pozwany kwestionował jedynie wartość pojazdu przed zdarzeniem szkody oraz wartość uszkodzonego pojazdu i wnosił o powołanie biegłego na wymienione okoliczności. Sąd uznał za zbyteczne powołanie biegłego we wskazanym zakresie z uwagi na to, że z załączonych w sprawie dokumentów tj. postanowień umowy ubezpieczenia wraz z OWU autocasco dla klienta indywidualnego oraz małego i średniego przedsiębiorcy w sposób jednoznaczny wynikały przyjęte przez strony wartość samochodu przed szkodą i sposób ustalenia odszkodowania.
21 OWU in fine w przypadku pojazdu fabrycznie nowego wartość samochodu nie ulega zmianie dla celów danej umowy ubezpieczenia w okresie 6 miesięcy od dnia wystawienia faktury. Zatem wartość pojazdu przed zdarzeniem w dniu ustalenia odpowiedzialności wynosiła 65.000 złotych. (kopia faktury- k.14)
8 OWU autocasco obowiązujących między powodem i pozwanym w razie powstania szkody całkowitej odszkodowanie ustala się w kwocie odpowiadającej wartości pojazdu w dniu ustalenia odszkodowania pomniejszonej o wartości pozostałości. Pozwany sam przedstawił powodowi ofertę nabycia uszkodzonego pojazdu przez wymienioną osobę za wskazaną cenę 20.580,00 złotych (pismo -k. 36) , zatem pozwany uznawał, że taka jest wartość uszkodzonego pojazdu (pozostałości). Mając na względzie treść § 22 pkt. 8 OWU pozwany winien zapłacić powodowi i tytułem odszkodowania kwotę 44.420,00 złotych (65.000,00 złotych – 20.580,00 złotych) Wskazać należy, że z łączących powoda z pozwanym postanowień OWU nie wynika, aby pozwanemu przysługiwało prawo do potrącenia jakiejkolwiek kwoty od wyliczonego w powyższy sposób odszkodowania. Wobec wypłacenia przez pozwanego powodowi sumy 38.500,00 złotych pozostała do wypłaty suma odszkodowania wyniosła 5.920,00 złotych.
na treścią przepisu art. 481 k.c., który stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. W niniejszej sprawie powód wnosił o zasądzenie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Mając na względzie powyższe żądanie Sąd uznał, że odsetki należne powodowi są od 26 lipca 2013 roku. (pkt. 1 wyroku). Powód wygrał niniejszą sprawę w całości. Dlatego też to pozwany jako strona, która przegrała przedmiotową sprawę jest obowiązany na podstawie art. 98 k.p.c. zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu. W skład kosztów należnych stronie powodowej wchodzą opłata od pozwu w wysokości 250 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 1200 złotych (§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w pkt. 2 wyroku. ZARZĄDZENIE (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.