Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 18 marca 2013r.: oskarżonego M. D. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu i za czyn ten skazał go na podstawie art.
69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby; na podstawie art. 71 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości pięćdziesięciu stawek dziennych po dziesięć złotych każda stawka; na podstawie art. 42 § 2 kk i art. 43 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat; zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 100 złotych kosztów procesu, zwalniając go od ich ponoszenia w pozostałej części, obciążając nimi Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator, który na podstawie art. 425 § 1 i 2 kpk oraz art. 444 kpk zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze. Na podstawie art. 427 § 2 kpk i art. 438 pkt 1 kpk wyrokowi temu zarzucił obrazę prawa karnego materialnego – art. 69 § 4 kk poprzez nieuwzględnienie § 4 tego przepisu przy podstawie prawnej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy oskarżony został skazany za czyn z art.
69 kk w podstawie prawnej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności. Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez dodanie do podstawy prawnej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności § 4 art. 69 kk. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora jako zasadna zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze, że skarżący nie kwestionuje ustaleń faktycznych oraz winy oskarżonego, należało uznać za niecelowe odnoszenie się do tych kwestii. Na potrzeby niniejszego uzasadnienia wystarczy poprzestać na stwierdzeniu, że Sąd Okręgowy w Siedlcach w pełni popiera, zawarte w zaskarżonym wyroku, stanowisko Sądu Rejonowego, zarówno w zakresie ustaleń faktycznych, opisu czynu jak i winy oskarżonego. W niniejszej sprawie problem stanowi niesłuszne niewskazanie w podstawie warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec M. D. kary pozbawienia wolności § 4 art. 69 kk. Wskazać w tym względzie należy za skarżącym, iż w przypadku skazania za czyn z art.
kk, jak ma miejsce w niniejszej sprawie, warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności obwarowane jest pewnymi warunkami, które określone zostały w art. 69 § 4 kk. Zgodnie z treścią tego przepisu wobec sprawcy przestępstwa określonego w art.
kk, sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Te szczególne okoliczności Sąd Rejonowy wskazał w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, pomijając jednocześnie wskazanie w podstawie prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego § 4 art. 69. Dlatego Sąd Odwoławczy zmienił wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, iż podstawę prawną warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec M. D. uzupełnił o przepis art. 69 § 4 kk. Z uwagi na charakter niniejszego uchybienia Sąd Okręgowy uznał, iż wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa, ponieważ przemawiają za tym względy słuszności. Z tych też względów, na podstawie art. 437 § 1 kpk Sąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.