3 kk i przy zastosowaniu art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt 3 kk wymierzył mu 11 miesięcy pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych, 3) uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego w pkt III, z tą zmianą opisu iż pominął zapis o treści „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt I” - tj. uznał, że zachowaniem swoim oskarżony wyczerpał dyspozycją art. 13 § 1 kk w zw. art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2005 r. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011r. w zw. z art. 12 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i przy zastosowaniu art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt 4 kk wymierzył oskarżonemu 400 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych, 4) uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego w pkt IV wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 1799 poz. 1485 z późn. zmianami) – w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. - w zw. z art. 12 kk, art. 65 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
3 kk i przy zastosowaniu art. 60 § 3 kk w zw. z art. 60 § 6 pkt 2 kk wymierzył oskarżonemu 2 lata pozbawienia wolności i 250 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych, 5) uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego w pkt V i przy przyjęciu, że wyczerpuje on dyspozycję art. 158 § 1 kk - na podstawie tego przepisu w zw. z art. 60 § 3 kk i art. 60 § 6 pkt 4 kk wymierzył oskarżonemu 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych, 6) na podst. art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt 2, 3, 4 i 5 wymierzył S. K. karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w ilości 800 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na 20 złotych, 7) na podst. art. 60 § 3 i 5 kk warunkowo zawiesi S. K. wykonanie orzeczonej w pkt 6 kary pozbawienia wolności na okres próby 7 lat i odda go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego, 8) na podst. art. 45 § 1 kk orzekł wobec S. K. przepadek korzyści w kwocie 173 260 złotych. II. M. M. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VI i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt VII ze zmianą w jego opisie, iż przyjmując, że działał wielokrotnie pominął zapis, i „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt VI” - tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr. 179 poz. 1485 z późn. zmianami) - w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. - w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podst. art. 56 ust. 3 w/ust. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk w z w. z art. 33 §
3 kk wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 70 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec M. M. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 19 400 złotych, III. R. K. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego w pkt VIII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt IX z tą zmianą w jego opisie, iż przyjmując, że działał wielokrotnie pominął zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt VIII” – tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podst. art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
3 kk wymierzył mu 2 lata pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec R. K. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 36 200 złotych, 4) uznał winnym popełnienia czynu z pkt X ze zmianą w jego opisie, iż przyjął, że działał wielokrotnie, a pominął zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt VII” - tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 1799 poz. 1485 z późn. zmianami) - w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. - w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podst. art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk oraz art. 33 §
3 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 5) na podstawie art. 45 §1 kk orzekł wobec R. K. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 28 000 złotych, 6) oskarżonego uzna winnym popełnienia czynu z pkt XI ze zmianą opisu, iż z jego treści wyeliminował zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt VIII- tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
3 kk wymierzył mu 4 lata pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 7) na podst. art. 45 § 1 kk orzek wobec R. K. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 93 850 złotych, 8) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XII wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 4 § 1 lek - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
3 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość| jednej stawki na 50 złotych, 9) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec R. K. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 28 000 złotych, 10) na podstawie art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt 2, 4, 6 i 8 wymierzył R. K. karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w ilości 400 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych. IV. M. J. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XVIII ze zmianą w jego opisie, iż przyjął że działał wielokrotnie, a pominął zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XVII” - tj. czynu z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
3 kk i art. 4 § 1 kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec M. J. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 3 000 złotych. V. K. S. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XXIII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXIV z tą zmianą, iż pominął w jego opisie zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXIII” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 Iipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu rok pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec K. S. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 3075 złotych. VI. S. Z. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego w pkt XXV i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXVI ze zmianą jego opisu polegającą na pominięciu zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXV” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu 2 lata pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec S. Z. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 66 450 złotych, 4) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXVII wyczerpującego dyspozycję art. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 § 1 kk oraz art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 § 2 i § 3 kk i art. 4 § 1 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 5) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 28 000 złotych, 6) na podstawie art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt 2 i 4 orzekł S. Z. karę łączną: 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w ilości 250 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych. VII. P. K. 1) uznał winnym popełnienia czynu w pkt XXVIII - wyczerpującego dyspozycję art. 18 § 3 kk w zw. z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z pćźn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych. VIII. T. P. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XXIX i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXX z tym, że pominął w jego opisie 3) zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXIX” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk, art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu 6 miesięcy pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 4) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 1 500 złotych, 5) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXXI z pominięciem w jego opisie zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt I” wyczerpującego dyspozycje art. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk, art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to na podstawie art. 55 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 § 2 i § 3 kk wymierzył mu 3 lata pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 6) z mocy art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt 2 i 4 orzekł T. P. karę łączną: 3 lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w ilości 50 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych. IX. D. F. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XXXV i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym czynu z pkt XXXVI z pominięciem w jego opisie zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXXV” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk, art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 50 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec D. F. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 20 300 złotych, 4) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XXXVII eliminując z jego treści zapis w „warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXXV” – wyczerpującego dyspozycje art. 63 ust. 3 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 11 § 2 kk, art. 12 kk, art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 63 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 11 § 3 kk wymierzył mu 6 miesięcy pozbawienia wolności, 5) z mocy art. 85 kk i art. 86 §
2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w pkt 2 i 4 wymierzył D. F. jedną karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. X. J. S. 1) uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego w pkt XXXVIII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym czynu z pkt XXXIX - z pominięciem w jego opisie zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XXXVIII” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. i w zw. z art. 12 kk, art. 65 § 1 kk i art 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec J. S. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 21 750 złotych. XI. P. S. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XL i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym czynu z pkt XLI - z pominięciem w jego treści zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XL” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. iw zw. z art. 12 kk, art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §
4 § 1 kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec P. S. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 8 700 złotych. XII. D. R. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XLII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XLIII - z tą zmianą, iż pominął w jego treści zapis „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XLII” -wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. i w zw. z art. 12 kk, art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kk wymierzył mu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 80 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec D. R. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 7 200 złotych. XIII. D. H. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego w pkt XLIV i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa, 2) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XLV - z pominięciem w jego treści zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt XLIV” - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk, art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kkj wymierzył mu rok i 2 miesiące pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 3) z mocy art. 45 § 1 kk orzekł wobec D. H. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 9 500 złotych, 4) oskarżonego uznał winnym popełnienia czynu z pkt XLVI wyczerpującego dyspozycję art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) - i na podstawie tego przepisu wymierzył mu 3 miesiące pozbawienia wolności, 5) na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w pkt 2 i 4 wymierzył D. H.
kk wymierzył mu rok pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych. XVI. G. S. 1) uniewinnił od popełniania czynu zarzucanego mu w pkt LX i kosztami postępowania w tej części obciążył Skarb Państwa 2) uznał winnym popełnienia czynu z pkt LXI - z pominięciem w jego opisie zapisu „w warunkach grupy przestępczej opisanej w pkt LX” -i wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk, art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk - i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 w/cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 §
kk wymierzył oskarżonemu rok pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 20 złotych, 3) na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł wobec G. S. przepadek korzyści uzyskanych z przestępstwa w kwocie 4 950 złotych. XVII. M. S. 1) uniewinnił od czynów zarzucanych mu w pkt LXII i w pkt LXIII i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa. XVIII. D. Z. 1) uniewinnił od czynu zarzucanego mu w pkt LXVI i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa. XIX. D. B. 1) uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXVIII - wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zmianami) w zw. z art. 12 kk - i za to, na podstawie powołanego przepisu w zw. z art. 33 §
kk wymierzył mu rok pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na 10 złotych, 2) na podstawie art. 69 §
2 kk w zw. z art. 70 § 2 kk i art. 73 § 2 kk warunkowo zawiesił D. B. wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności na okres próby 4 lat, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego. XXIV. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył okresy tymczasowego aresztowania stosowane wobec: - R. K. od 29 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - M. J. od 12 marca 2012 r. do 20 kwietnia 2012 r., - K. S. od 21 lutego 2012 r. do 15 maja 2012r., - S. Z. od 28 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - T. P. od 21 lutego 2012 r. do 2 kwietnia 2013 r., - D. F. od 21 lutego 2012 r. do 5 lipca 2012 r., - J. S. od 28 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - P. S. od 28 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - D. R. od 28 listopada 2011 r. do 2 kwietnia 2013 r., - D. H. od 22 lutego 2012 r. do 2 kwietnia 2013 r. XXV. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył okresy tymczasowego aresztowania przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy dwóm dziennym stawkom grzywny: - S. K. okres od 22 marca 2011 r. do 23 lutego 2012 r., Ponadto wyrok zawiera rozstrzygnięcia o: dowodach rzeczowych, koszach obrony z urzędu, opłatach oraz kosztach sądowych. Apelacje od powyższego rozstrzygnięcia wniósł oskarżyciel publiczny w zakresie uniewinnienia oskarżonych K. K. od czynu opisanego w punkcie LV, M. S. od czynu opisanego w punkcie LXIII , D. Z. w całości tj. czynu opisanego w punkcie LXVI. Wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.k. przez dokonanie przez sąd dowolnej , a nie swobodnej oceny dowodów w zakresie oceny wyjaśnień tych oskarżonych i nie danie wiary w tym zakresie wyjaśnieniom S. K., z których bezspornie wynika , że Ci oskarżeni popełnili zarzucone im czyny . W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie w tym zakresie wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Sieradzu do ponownego rozpoznania. Apelację z takim zarzutami wnieśli obrońcy oskarżonych: R. K., D. R., M. J., K. S., S. Z., P. K., T. P., J. S., P. S., D. H., M. K., G. S., D. B. tj. obrazy prawa procesowego mającego wpływ na rozstrzygnięci sądu , a przejawiające się w naruszeniu art. 7 k.p.k. przez dowolną , a nie swobodną ocenę materiału dowodowego . Apelujący podnieśli (apelacje w swej treści tj. zarzutów i wniosków tożsame) , że wydając wyrok sąd oparł się na niezweryfikowanych wyjaśnieniach oskarżonego S. K. , który pomówił oskarżonych o działanie przestępcze , a odmowa przez niego jakichkolwiek wyjaśnień czy odpowiedzi na pytania obrońców uniemożliwiła weryfikację tych pomówień. Obrońcy tych oskarżonych nadto wskazali na fakt , iż sąd nie dysponował żadnymi dowodami odnośnie ilości narkotyków w posiadaniu , których mieli znaleźć się oskarżeni , a o których wyjaśniał S. K. . Apelujący podnieśli w uzasadnieniach apelacji to , iż w sprawie brak jest dowodów na to , że oskarżeni wprowadzali do obrotu ewentualnie zakupione od K. narkotyki oraz dowodów na ich ilość inną niż tą , na którą ewentualnie wskazywali sami oskarżeni w swych wyjaśnieniach. Apelujący podnieśli również , że pomawiający S. K. nie potrafił wskazać wszystkich miejsc , w których doszło do nabycia narkotyków oraz ich ilości . Obrońca oskarżonego D. B. oprócz powyższych zarzutów podniósł , że między orzeczeniem , a jego uzasadnieniem zachodzi sprzeczność tego rodzaju , że inny czyn jest przypisany , a innego dotyczy uzasadnienie orzeczenie – przypisano czyn LXVIII , a w uzasadnienie wyroku dotyczy czynu XIV. W efekcie obrońcy oskarżonych , o których wyżej jako zasadniczy wniosek apelacji wnieśli o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania . Obrońca oskarżonego M. M. zaskarżył wyrok w zakresie orzeczenia o karze podnosząc ,iż jest niewspółmiernie wysoka i wniósł o zmianę wyroku zaskarżonego wyroku i wymierzenie temu oskarżonemu kary pozbawienia wolności jaką orzekł sąd I instancji ale z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Apelację w zakresie orzeczenia o karze złożył również obrońca oskarżonego D. F. wnosząc o jej wymierzenie za poszczególne czyny z zastosowaniem art. 60 § 3 k.k. oraz kary łącznej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania . W zakresie orzeczenia o karze apelację wniósł również obrońca oskarżonego S. K. . Skarżący zarzucił orzeczeniu rażącą niewspółmierność kary w stosunku do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu w zakresie poszczególnych kar za jednostkowe czyny oraz w zakresie kary łącznej . W efekcie tak sformułowanych zarzutów obrońca oskarżonego K. wniosła o wymierzenie temu oskarżonemu kary pozbawienia wolności w wymiarze jaki sąd orzekł z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat pięciu , a nie siedmiu oraz wymierzenie kary łącznej grzywny w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Sąd Apelacyjny zważył co następuje : Apelacje obrońców oskarżonych tj. R. K., D. R., M. J., K. S., S. Z., P. K., T. P., J. S., P. S., D. H., M. K., G. S., D. B. jak i oskarżyciela publicznego sąt zasadne w zakresie podniesionych w nich zarzutów . Z uwagi na uchybienia Sądu I instancji w zakresie naruszenia prawa procesowego , spowodowały przez fakt ich wniesienia , konieczność wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia kasatoryjnego. Przechodząc do oceny zarzutów apelacyjnych w pierwszej kolejności zajmując się głównym zarzutem - błędu w ustaleniach faktycznych i dokonania przez Sąd dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów stwierdzić trzeba , że analiza zarówno akt sprawy, jak i uzasadnienia wyroku Sądu I instancji, prowadzi do wniosku, że Sąd ten nie tylko w sposób nierzetelny i niekompletny zebrał materiał dowodowy, ale także go nie rozważył. Nie zastosował zarówno obowiązujących przepisów prawa, jak i zasad logiki . Swoje stanowisko uzasadnił w sposób chaotyczny i niepełny, dopuszczając się w treści uzasadnienia błędów merytorycznych , myląc czyny przypisane oskarżonym z czynami omawianymi (co słusznie zauważył obrońca oskarżonego B.) – doprowadzając tym samym do sprzeczności między orzeczeniem , a jego uzasadnieniem . Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku jest słuszny tylko wówczas, gdy skarżący przytoczy okoliczności wskazujące, że Sąd I instancji dokonał tych ustaleń pomijając istotne dowody, ignorując powszechnie akceptowaną wiedzę, czy doświadczenie życiowe, a zasadność dokonanych ocen i wniosków nie odpowiada zasadom logicznego rozumowania. Autorzy apelacji , o których wyżej takie okoliczności przedstawili w swych pisemnych apelacjach . W ocenie Sądu Apelacyjnego, dokonana w niniejszej sprawie ocena dowodów została przeprowadzona w sposób wybiórczy , a Sąd Okręgowy w Sieradzu mimo , że wskazał jakie okoliczności uznał za udowodnione, to nie wskazał dowodów z jakich te okoliczności mają wynikać . Tok rozumowania Sądu Okręgowego przedstawiony w pisemnych motywach wyroku nie jest czytelny i poprawny logicznie, zaś wywiedzione ostatecznie wnioski oparte zostały w całości na niezweryfikowanym materiale dowodowym . Z uzasadnienia orzeczenia nie wynika dlaczego sąd oparł się na wyjaśnieniach S. K. mimo , iż tego dowodu nie można było , z uwagi na postawę oskarżonego , w żaden sposób zweryfikować . Zauważyć również należy , że z tych wyjaśnień nie wynikają miejsca przekazywania narkotyków i ich ilość , a jedynie na podstawie tych wyjaśnień można ustalić niektóre transakcje i część narkotyków sprzedanych podczas nich oskarżonym . Takie pomówienie winno rodzić po stronie sądu daleko idącą ostrożność – po stronie Sądu Okręgowego w Sieradzu ona nie wystąpiła . Podnieść również w tym miejscu należy , że do części z zarzutów oskarżeni przyznają się i wskazują na ilości nabytych środków odurzających - to zaś pozostaje poza uwagą sądu . Ustaleń w zakresie ilości i wartości narkotyków nie poczynił sąd I instancji . Za takowe nie mogą być bowiem uznane ustalenia zawarte na stronie od 6 do 22. Sąd czyniąc ustalenia faktyczne np. na stronie 6- 8 zawiera sformułowanie : „wartość szacunkowa narkotyków” , „sprzedawał po 16,50 zł a nawet do 25 zł” , „nie mniej niż 5300 gr. , 10000 tabletek , 50 gr. - ta kwota to co najmniej 93850 zł” – te ilości i kwoty nie są przez sąd w żaden sposób wyliczone , a gdy porówna się je z ustaleniami sądu odnośnie pojedynczych transakcji - łączna ilości narkotyków i ich wartość nie sumuje się . Ustalenie takie jak powyżej wynika jedynie z łącznych danych podawanych przez S. K. , które sąd przekopiował do swych ustaleń faktycznych , nie dokonując nawet ich liczebnej weryfikacji . Sąd I instancji bezkrytycznie przyjął takie pomówienie za wiarygodne i na jego podstawie poczynił ustalenia faktyczne w sprawie , a uczynił to także niekonsekwentnie . Jednym oskarżonym , ich wyjaśnieniom, dał wiarę i uniewinnił od popełnienia zarzucanych im czynów , a innych w oparciu o te same dowody skazał . Słusznie zauważył prokurator, że w zakresie uniewinnionych oskarżonych tj. K. K. , M. S. , D. Z. sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego K. tak jak i w zakresie pozostałych oskarżonych , jednakże jak wynika to z uzasadnienia orzeczenia z braku innych dowodów uniewinnił ich . Na sprawstwo choćby oskarżonego K., R., P. , (...) wskazują również tylko wyjaśnienia oskarżanego K. , a Ci oskarżeni zostali skazani . Taka niekonsekwencja sądu I instancji wskazuje na to , że wybiórczo ocenił on materiał dowodowy nie dokonując jego szczegółowej analizy , a w szczególności nie rozstrzygając wątpliwości na korzyść oskarżonych . Do pomówienia , dokonanego przez S. K. , jak w tej sprawie sąd winien podejść ze szczególną ostrożnością tym bardziej, że ten oskarżony ubiegał się o nadzwyczajne złagodzenie kary co w efekcie nastąpiło . Sąd czyniąc tak stał się zakładnikiem tegoż oskarżonego, który mimo, że nie wyjaśnił wszystkich ważkich dla sprawy okoliczności, odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania , uniemożliwił sądowi dotarcie do prawdy materialnej w tej sprawie - osiągnął swój cel . Procedując w taki sposób sąd nie poczynił prawidłowych ustaleń w sprawie , a w szczególności wszystkie okoliczności poczytał na niekorzyść oskarżonych i to jeszcze niektórych. Ta niekonsekwencja sądu w rozumowaniu świadczy o tym , że materiał dowodowy został oceniony dowolnie , a ocena ta nie pozostaje pod ochroną przepisów procedury karnej . Zauważyć również należy , że w oparciu o dotychczas zgromadzone dowody brak jest podstaw do uznania , że oskarżeni wprowadzali narkotyki do obrotu bądź udzielali je innym osobom . Z wyjaśnień S. K. wynika jedynie , że nabywali je od niego ; nie ma on wiedzy co z nimi robili – czy je sprzedali , czy sami zużyli . Sąd te okoliczność całkowicie pominął w swych rozważaniach . Zaznaczyć również należy , że brak jest również dowodów na to , że P. K. brał udział lub pomagał w wewnątrzwspólnotowym dostarczaniu narkotyków z Holandii . Z zebranych dowodów , a w szczególności z ustaleń sądu na karcie 5 uzasadnienia wynika , że ten oskarżony nie chciał brać udziału w takiej działalności , a jedynie pomógł w porcjowaniu przywiezionych z Holandii narkotyków i nie wprowadzał ich do obrotu . Swą działalność rozpoczął po ich przywiezieniu i ograniczył ją do porcjowania . Przypisanie czynu temu oskarżonemu opisananego w punkcie XXVIII jest zatem w oparciu o zebrane dotychczas dowody niezasadne lub choćby przedwczesne . Reasumując stwierdzić trzeba , że sąd I instancji dowolnie ocenił materiał dowodowy , nie wyciągnął z niego prawidłowych wniosków i bezkrytycznie uznał za wiarygodne ogólnikowe , nie szczegółowe pomówienia S. K. . Nadto swe stanowisko , w pisemnych motywach orzeczenia przedstawił niezgodnie z wymogami art. 424 k.p.k. Znaczna część uzasadnienia orzeczenia zawiera skopiowane wyjaśnienia oskarżonego K. , łącznie z zawartymi w nich sformułowaniami potocznymi jak choćby tymi na stronach od 34 do 81 takimi jak : wałek , trafili grupę , łatwił , gadać , zgadali się , kasa i tym podobne . Ustalenia sądu w zakresie 19 oskarżonych i prawie 60 czynów sąd zawarł na 22 stronach pisemnego uzasadnienia orzeczenia . Kolejne strony od 22 do 101 zawierają przepisane z akt sprawy wyjaśnienia oskarżonych . Ocena dowodów została ograniczona do minimum , natomiast ocena prawna czynów przypisanych oskarżonym , powierzchowna i to jeszcze błędna na co wskazano powyżej . Wobec powyższego przy takich uchybieniach jakich dopuścił się sąd I instancji wyrok w tym kształcie nie może się ostać , także wobec oskarżonych M. M. jak i D. F. – mimo , że apelację w zakresie ich skazania, dotyczyły orzeczenia o karze . Ci oskarżeni nie potwierdzili w swych wyjaśnieniach pomówień S. K.. Wskazywali na fakt zakupu od niego narkotyków , ale podawali inne ilości i wartości , a wręcz kwestionowali te wynikające z wyjaśnień S. K. . Sąd natomiast , tak jak i w zakresie pozostałych oskarżonych , przypisał M. M.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.