VI Ka 229/13

Sygn. akt VI Ka 229/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Edyta Gajgał (spr.) Sędziowie SO Barbara Żukowska SO Klara Łukaszewska Protokolant Jolanta Kopeć przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013r. sprawy M. B. oskarżonego z art. 270 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt II K 1675/12 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. B.w ten sposób, że opis czynu przypisanego oskarżonemu uzupełnia o ustalenie, iż oskarżony działał w celu użycia dokumentu za autentyczny, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 229/13 UZASADNIENIE M. B.został oskarżony o to, że: w sierpniu 2011r. w J.dokonał sfałszowania podpisu J. S.w ten sposób, że na umowie kupna-sprzedaży samochodu marki A. (...) nr rej. (...)z dnia 16 sierpnia 2011r. zawartej pomiędzy J. S.a D. B.w miejscu sprzedającego podpisał się za J. S., to jest o czyn z art.270§1kk Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 6 marca 2013r. w sprawie II K 1675/12: I. uznał oskarżonego M. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art.270§1kk wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda, II. na podstawie art.44§1kk orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci umowy, III. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 100zł opłaty. Wyrok ten zaskarżył w całości na niekorzyść oskarżonego Prokurator Rejonowy w Jeleniej Górze zarzucając: - naruszenie przepisu postępowania, to jest art.413§2 pkt 1kpk, mające wpływ na treść orzeczenia, a polegające na niedokładnym i wadliwym określeniu przypisanego oskarżonemu czynu z art.270§1kk poprzez nie zawarcie w jego opisie wskazania, że oskarżony działał „w celu użycia dokumentu za autentyczny”. Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez wskazanie w opisie czynu przypisanego, że oskarżony działał „w celu użycia dokumentu za autentyczny”. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Istotnie, jak zarzuca skarżący, z obrazą przepisu art.413§2 pkt 1kpk w opisie czynu przypisanego oskarżonemu nie zostały zawarte wszystkie ustawowe znamiona przestępstwa z art.270§1kk. Warunkiem odpowiedzialności za przestępstwo materialnego fałszerstwa dokumentu poprzez jego podrobienie lub przerobienie jest działanie sprawcy w celu użycia takiego dokumentu za autentyczny. Jak w pełni zasadnie podniósł w apelacji skarżący, ustalenie innego celu działania sprawcy podrabiającego dokument, aniżeli w zamiarze użycia go za autentyczny wyklucza możliwość przypisania mu odpowiedzialności za podrobienie dokumentu. W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że cel użycia dokumentu za autentyczny towarzyszył działaniom oskarżonego, który na umowie kupna-sprzedaży samochodu, przedłożonej w Starostwie Powiatowym we W. celem dokonania rejestracji pojazdu, podpisał się imieniem i nazwiskiem J. S. jako sprzedającego, podrabiając tym samym jego podpis. To ustawowe znamię strony podmiotowej czynu oskarżonego nie zostało jednak ujęte w zarzucie aktu oskarżenia, a oczywiście niepełny opis czynu zarzucanego oskarżonemu nie został uzupełniony przez Sąd Rejonowy w fazie wyrokowania. Stąd też konieczność zmiany zaskarżonego wyroku jak w części rozstrzygającej, a więc przez uzupełnienie opisu czynu przypisanego oskarżonemu o brakujące ustawowe znamię działania w celu użycia dokumentu za autentyczny. W pozostałej części – nieobjętej korektą – wyrok podlegał utrzymaniu w mocy. Kierując się zasadami słuszności Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania odwoławczego.