kpc na postanowienie o odrzuceniu wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zażalenie nie przysługuje zażalenie (k. 93). W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił Sądowi I instancji brak należytego uzasadnienia tego orzeczenia, które jest dla niego krzywdzące i dyskryminuje go ze względu na wiek, ubóstwo i zły stan zdrowia. Skarżący domagał się zmiany tego postanowienia poprzez ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienie go od wszelkich kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że pomoc profesjonalnego pełnomocnika procesowego jest mu koniecznie potrzebna do wyjaśnienia jak to się stało, że został na niego nałożony wyrokami obowiązek alimentacyjny wobec syna M. S., w kwotach zdecydowanie przekraczających jego możliwości finansowe, a poza tym o wydaniu tych orzeczeń dowiadywał się dopiero od komornika prowadzącego wobec niego postępowanie egzekucyjne (zażalenie powoda – k.98). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powoda W. S. nie znajduje uzasadnienia. Sąd I instancji słusznie uznał, że wskazane przez powoda w pozwie okoliczności mające uzasadniać pozbawienie wykonalności wydanych wobec niego wyroków w sprawach o sygn. IIIRC 189/04 i III RC 318/00 nie stanowią przesłanek przewiedzianych w art. 840 § 1 pkt 2 kpc i dlatego powództwo opozycyjne należało oddalić. Nie mogą być podstawą takiego powództwa zarzuty skierowane przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, zmierzające do zmiany jego treści. Przedmiotem rozpoznania w sprawie wszczętej powództwem opozycyjnym nie mogą być zdarzenia istniejące przed powstaniem tytułu korzystającego z powagi rzeczy osądzonej, gdyż wówczas jego uwzględnienie prowadziłoby do zanegowania tej powagi i zakwestionowania prawomocnych orzeczeń, co jest niedopuszczalne. Sąd rozpoznający powództwo opozycyjne jest bezwzględnie związany wyrokiem wydanym w sprawie między wierzycielem a dłużnikiem co do ustalonego w sentencji obowiązku świadczenia. Z tego względu - przy orzekaniu na podstawie art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c., gdy tytułem egzekucyjnym jest orzeczenie sądu - uwzględnia wyłącznie zdarzenia, które nastąpiły po wydaniu tego wyroku (podobnie Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 28.03.2013r. w sprawie V ACa 103/13 oraz Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 20.03.2013r. w sprawie I ACa 44/13 – opublikowane w systemie informacji prawnej LEX). Trafnie Sąd Rejonowy ocenił, że podniesiona przez W. S. okoliczność, iż chciał przekazać pozwanemu (synowi) należący do niego lokal mieszkalny znajdujący się w B. przy ul. (...), w ramach spłaty ciążącego na nim długu alimentacyjnego, nie stanowi przesłanki z art. 840 § 1 pkt 2 kpc pozwalającej na pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. Nie dotyczy ona bowiem zdarzenia zaistniałego po powstaniu tytułu wykonawczego, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane, a co istotniejsze nie nastąpiło w ogóle zawarcie takiej umowy między stronami. Powód przedstawił wyłącznie pisemny projekt takiej umowy nie zawierający oświadczenia woli pozwanego (syna) i nie podpisany przez żadną ze stron. Słusznie tez Sąd Rejonowy zwrócił uwagę, że dla ważności i skuteczności takiej umowy konieczne byłoby zachowania szczególnej formy w postaci aktu notarialnego, wymaganej pod rygorem jej nieważności (zgodnie z art.158 kc i art.58&1 kc). W konsekwencji powyższych ustaleń należy przyjąć, że Sąd Rejonowy słusznie oddalił zgłoszone przez W. S. powództwo o pozbawienie tytułów wykonawczych wykonalności, wobec czego apelacja na podstawie art. 385 kpc podlegała oddaleniu. W ocenie Sądu Okręgowego także nie mogło zostać uwzględnione zażalenie powoda W. S. z dnia 02.02.2013r. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 22 stycznia 2013r., którym Sąd odrzucił jego uprzednie zażalenie z dnia 16.01.2013r. na postanowienie z dnia 7 stycznia 2013r. o odrzuceniu powtórnego wniosku powoda o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd I instancji trafnie wskazał, że w sprawie należało zastosować przepis art.
kpc, zgodnie z którym ponowny wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, oparty na tych samych okolicznościach podlega odrzuceniu, a na takie postanowienie zażalenie nie przysługuje. Dla lepszego zrozumienia wskazać należy, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 czerwca 2012r. (k.15), utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 18 czerwca 2012r. oddalony został wniosek powoda o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (k.26). Następnie powód W. S. - w apelacji od wyroku zapadłego w sprawie – ponowił wniosek o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. W motywach powołał się na te same okoliczności, a więc złą sytuację zdrowotną, życiową i finansową, a także konieczność wyjaśnienia przyczyn wydania wobec niego wyroków nakładających obowiązek świadczeń alimentacyjnych przekraczających jego możliwości płatnicze, a także to, iż o wydaniu takich orzeczeń dowiedział się dopiero po wszczęciu wobec niego postępowania egzekucyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy zobowiązany był odrzucić wniosek o ustanowienia pełnomocnika z urzędu, skoro został oparty na tych samych okolicznościach (jak wymaga art.
Uczynił tak postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013r. (k.87). Na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie, bo przepisy kodeksu postępowania cywilnego tego nie przewidują. Dlatego też Sąd Rejonowy prawidłowo postąpił odrzucając - zaskarżonym postanowieniem z dnia 22stcznia 2013r. - zażalenie powoda z dnia 16.01.2013r. (k. 92 i 93). W konsekwencji Sąd Okręgowy oddalił kolejne zażalenie powoda z dnia 02.02.2013r. na postanowienie z dnia 22 stycznia 2013r., jako niezasadne (na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.