Sygn. akt II Cz 884 / 13 Sygn. akt II Cz 885/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2013r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny – Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Agencji (...) z siedzibą w W. przeciwko J. S. i M. S. o zapłatę na skutek zażaleń pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 17 lipca 2013r. oraz na zarządzenie sędziego Przewodniczącego z dnia 23 sierpnia 2013r. w sprawie I C - upr 477/10 postanawia: oddalić oba zażalenia. Sygn. akt II Cz 884/13 Sygn. akt II Cz 885/13 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 17 lipca 2013 r. odrzucił zażalenie pozwanych na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 18 czerwca 2013 r. pozwani otrzymali zarządzenie wzywające ich do uiszczenia solidarnie opłaty od zażalenia w kwocie 60 zł, jednakże do dnia wydania tego postanowienia nie spełnili obowiązku. W związku z tym Sąd na podstawie art. 370 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc odrzucił wspomniane zażalenie (k.217). Ponadto sędzia Przewodnicząca zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2013 r. wezwała pozwanych do uiszczenia solidarnie opłaty od zażalenia w kwocie 60 zł oraz do złożenia odpisu zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, że wysokość opłaty została ustalona na podstawie art. 19 ust. 3 w zw. z art. 28 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, jako piąta część opłaty sądowej od pozwu wynoszącej w tej sprawie 300 zł (k.224 i 233). Pozwani złożyli zażalenia na powyższe postanowienie i zarządzenie. W pierwszym ze środków odwoławczych zwrócili się o uchylenie zaskarżonego postanowienia podnosząc, że jest ono pozbawione podstawy prawnej. Natomiast w drugim zażaleniu zwrócili się o obniżenie opłaty od zażalenia do kwoty 30 zł, jako wynikającej z obowiązujących przepisów (k.222 i 231). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenia pozwanych nie są zasadne. Odnosząc się do pierwszego z zażaleń należy stwierdzić, że Sąd I instancji słusznie odrzucił ich zażalenie na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2013 r. Wbrew stanowisku skarżących podstawą prawną dla takiego rozstrzygnięcia stanowią wskazane przez Sąd Rejonowy przepisy art. 370 kpc i art. 397 § 2 kpc. Nakładają one na sąd obowiązek odrzucenia zażalenia, od którego nie została uiszczona należna opłata sądowa. Zauważyć trzeba, że taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Także zaskarżone zarządzenie sędziego Przewodniczącego z dnia 23 sierpnia 2013 r. było prawidłowe. Skarżący nie mieli racji podnosząc, że od zażalenia w ich sprawie należna jest opłata sądowa w kwocie 30 zł, a nie jak żądano od nich w kwocie 60 zł. Jak to trafnie zauważono w uzasadnieniu zarządzenia zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, opłata sądowa od zażalenia stanowi 1/5 opłaty należnej od pozwu. Z kolei art. 28 pkt 4 w/w ustawy stanowi, że wysokość opłaty sądowej od pozwu w postępowaniu uproszczonym, gdy wartość przedmiotu sporu mieści się między 7 500 zł a 10 000 zł, wynosi 300 zł. W związku z tym opłata sądowa od zażalenia w niniejszej sprawie wynosiła 60 zł., jak prawidłowo ustalono. W konsekwencji Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 17 lipca 2013r., a na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i w zw. z art. 398 kpc oddalił zażalenie na zarządzenie sędziego Przewodniczącego z dnia 23 sierpnia 2013r., ze względu na bezzasadność obu środków odwoławczych.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.