Sygn. akt II Cz 928/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski SO Aleksandra Żurawska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia wnioskodawcy W. O. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 6 lipca 2015 r., sygn. akt I Ns 233/15 w sprawie przy udziale H. K., H. M., A. P., B. P. i J. P. o rozstrzygnięcie w przedmiocie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólną p o s t a n a w i a: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od wnioskodawcy na rzecz uczestników 240 zł kosztów postępowania; II. oddalić dalej idące zażalenie; III. zasądzić od uczestników na rzecz wnioskodawcy 67, 50 zł kosztów postępowania zażaleniowego. (...) UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 r., Sąd Rejonowy uzupełnił postanowienie z dnia 20 kwietnia 2015 r., w ten sposób, że dotychczasową treść „odrzucić zażalenie” zapisał jako punkt I postanowienia i uzupełnił orzeczenie przez dopisanie punktu II o treści „zasądzić od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania po 240,000 zł dla każdego z nich tytułem kosztów postępowania”. W uzasadnieniu Sąd powołując się treść art. 520 § 2 kpc wskazał, że interesy uczestników postępowania są sprzeczne. W zażaleniu na powyższe postanowienie, wnioskodawca zaskarżając je w zakresie kosztów postępowania zarzucił naruszenie art. 328 § 2 kpc, poprzez niewystarczające uzasadnienie ustawowej przesłanki zastosowania art. 520 § 2 kpc, tj. sprzeczności interesów, zaś z ostrożności procesowej zarzucił naruszenie art. 520 § 1 kpc, poprzez jego niezastosowanie i bezzasadne obciążenie kosztami postępowania. W uzasadnieniu skarżący, ponadto podniósł, że w sprawie I Ns 652/12 Sąd Rejonowy w Świdnicy orzekł odmiennie pomimo, że to właśnie ze względu na tą sprawę wniosek został odrzucony. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie jest częściowo uzasadnione. W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie sprzeczność interesów uczestników jest wręcz ewidentna. Z tych więc względów zasadnym było zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestników kosztów postępowania, brak było jednak podstaw do zasądzenia tychże kosztów oddzielnie na rzecz każdego z uczestników, jak to uczynił Sąd Rejonowy. W sprawie tej bowiem wszystkich uczestników na podstawie jednego pełnomocnictwa procesowego reprezentował ten sam profesjonalny pełnomocnik. Zgodnie natomiast z orzecznictwem Sądu Najwyższego wygrywającym uczestnikom postępowania nieprocesowego, reprezentowanym przez tego samego adwokata sąd powinien przyznać zwrot kosztów w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego adwokata / patrz: post. SN z 7.03.2013r, II Cz 165/12, LEX nr 1314402 /. Mając więc powyższe na uwadze zaskarżone orzeczenie na podstawie art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc podlegało zmianie. Dalej idące zażalenie nie jest jednak zasadne. Jak to już wyżej wskazano sprzeczność interesów w przedmiotowej sprawie była oczywista i nie wymagała przez Sąd Rejonowy szerokiego uzasadnienia / co w konsekwencji stanowi o niezasadności zarzutu naruszenia art. 328 § 2 kpc /. Przedmiotem rozpoznawanej przez Sąd sprawy było bowiem żądanie wyrażenia zgody na czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu /nadbudowa kondygnacji budynku /, zaistniała więc sytuacja, w której uczestnicy nie potrafią dojść do porozumienia. Całkowicie niezrozumiały jest przy tym ogólnikowy argument zbieżności interesów, który miałby polegać na chęci utrzymania nieruchomości wspólnej w należytym stanie, zwiększeniu jej wartości czy też poprawieniu estetyki, w sytuacji, gdy uchwałą nr 9/2013 z dnia 13.11.2013 r., członkowie wspólnoty mieszkaniowej wprost i większością głosów 85,72% nie wyrazili zgody na wykonanie poddasza. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc oddalił dalej idące zażalenie. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 2 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc i art. 13 § 2 kpc, uwzględniając, że wnioskodawca wygrał postępowania zażaleniowe w 75%, zaś koszty poniesione przez niego wynosiły 90 zł / 90 x 75%= 67, 50 zł /. (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.