w związku z art.
w związku z art. 64 § 1 k.k. orzeka: - oskarżonego R. C. w zakresie zarzucanego mu czynu uznaje winnym tego, że w dniu 16 czerwca 2015 roku w W., powiatu Ł., województwa (...) prowadził na drodze publicznej motorower marki A. o nr VIN (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokami Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 20 września 2011 roku w sprawie IIK 395/11 i z dnia 9 kwietnia 2015 roku w sprawie II K 781/14, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, to jest przestępstwa wyczerpującego dyspozycję art.
w związku z art.
w związku z art. 64 § 1 k.k. i za czyn ten na podstawie art. 178 § 4 k.k. w związku z art.
w związku z art. 64 § 1 k.k. wymierza mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; - na podstawie art. 42 § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego R. C. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio; - na podstawie art. 43a § 2 k.k. w związku z art. 39 pkt 7 k.k. orzeka wobec oskarżonego R. C. świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszy Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; - na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego R. C. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w kwocie 400 (czterystu) złotych, w tym 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty sądowej. POUCZENIE
na karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, a także orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem kategorii T na okres 3 lat i świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych, a także wyrokiem Sądu Rejonowego Łukowie z dnia 20 września 2011 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 395/11 za przestępstwo z art.
w związku z art.
na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat; nadto – wobec wymienionego orzeczono karę grzywny w ilości wymiarze 80 stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 roku zarządzono wykonanie zawieszonej kary pozbawienia wolności, którą odbywał on w zakładzie Karnym w S. w okresie od 8 listopada do 19 grudnia 2013 roku, kiedy to postanowieniem tamtejszego Sądu Okręgowego udzielono mu zgody na odbywanie jej w systemie dozoru elektronicznego. Postanowieniem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 4 września 2014 roku uchylono zgodę na wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. R. C. był ponadto karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 24 sierpnia 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 679/12 za przestępstwo z art. 244 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby; nadto – wobec wymienionego orzeczono karę grzywny w ilości wymiarze 60 stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych oraz wyrokiem tegoż Sądu z dnia 9 kwietnia 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 781/14 za przestępstwo z art.
w związku z art.
na karę roku pozbawienia wolności, orzeczono tez wobec niego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. / dowód: dane o karalności – k. 14-16, 33-34; odpis wyroku II K 781/14 SR w Łukowie – k. 6; odpis wyroku II K 679/12 SR w Łukowie – k. 7; odpis wyroku II K 395/11 SR w Łukowie – k. 8; odpis wyroku XI Ka 1017/11 SO w Lublinie - k. 9; opinia o skazanym - k. 31-32; wydruk z systemu (...) k. 37-38/ R. C. ma 40 lat, posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe, z zawodu jest mechanizatorem maszyn rolniczych, prowadzi własne gospodarstwo rolne o powierzchni 58 ha i utrzymuje się z uzyskiwanych zeń dochodów w wysokości 1000 złotych miesięcznie; jest on rozwiedziony, ma dwoje dzieci w wieku 11 i 12 lat. Oprócz gospodarstwa wraz z zabudowaniami i podstawowego sprzętu rolniczego nie posiada majątku większej wartości. Jak wyżej wspomniano oskarżony był karany sądownie za przestępstwa z art.
i z art.
w związku z art.
i z art. 244 k.k. / dowód: dane osobopoznawcze oskarżonego – k. 21; dane o stanie majątkowym – k. 22; dane o karalności – k. 14-16, 33-34/ Oskarżony nie stawił się na rozprawie pomimo prawidłowego powiadomienia go o jej terminie wezwania i nie usprawiedliwił swojego niestawiennictwa. W tej sytuacji przeprowadzono rozprawę zaocznie. W jej trakcie odczytano protokół wyjaśnień oskarżonego złożony w toku postępowania przygotowawczego, w którym nie przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień, stwierdzając jedynie, że nie jechał tym skuterem, ale obok niego stał. Sąd nie dał wiary temu oświadczeniu, albowiem pozostaje ono w sprzeczności z zeznaniami świadka, na których oparto się ustalając stan faktycznych w sprawie oraz z dowodami z dokumentów. Zeznania świadka G. M.
w związku z art.
w związku z art. 64 § 1 k.k. i Sąd przypisał oskarżonemu czyn w postaci zarzuconej w akcie oskarżenia. Przestępstwo tak zakwalifikowane popełnia ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowy, wodnym lub powietrznym, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości (…). Ma ono charakter powszechny, może je popełnić każdy, przy czym należy do przestępstw formalnych, z abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo, dla dokonania których nie jest niezbędne nastąpienie skutku. Występek z art.
można popełnić jedynie umyślnie, przy czym samo uruchomienie i prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt znajdowania się przez prowadzącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego może być również objęty zamiarem ewentualnym. W każdym razie niezbędna jest świadomość sprawcy, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego i godzenie się z tą możliwością. W rozumieniu kodeksu stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi lub 1 dm 3 (litrze) wydychanego powietrza przekracza odpowiednio 0,5 ‰ lub 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Prowadzącym pojazd jest zarówno osoba kierująca nim, jak również spełniająca jakiekolwiek czynności związane bezpośrednio z ruchem danego pojazdu, zaś pod pojęciem prowadzenia pojazdu rozumieć należy każdą czynność wpływającą bezpośrednio na jego ruch, w szczególności rozstrzygającą o kierunku i prędkości jazdy. Pojazd mechaniczny w ruchu lądowym to każdy pojazd drogowy czy szynowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, jak również maszyna samobieżna i motorower oraz pojazdy szynowe. Prowadzenie pojazdu mechanicznego oznacza zgodne z jego konstrukcją wprawienie w ruch, kierowanie nim, nadawanie prędkości i hamowanie. Przestępstwo to może być popełnione w ruchu (…) lądowym, którym jest nie tylko ruch na drogach publicznych, w strefach zamieszkania, lecz także ruch w miejscach dostępnych dla powszechnego użytku (wyrok SN z dnia 5 maja 2009 r., IV KK 432/08, OSNwSK 2009, nr 1, poz. 1068). Występek ten zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności do lat dwóch. Występek natomiast z § 4 tego przepisu, będący typem kwalifikowanym tego przestępstwa, popełnia ten, kto realizuje znamiona czynu określonego w art.
będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w art.
w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Jest on zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat i zgodnie z brzmieniem art. 69 § 4 k.k. wobec sprawcy przestępstwa określonego w tymże przepisie sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Zgodnie z przepisem art. 64 § 1 k.k., jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary, umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Zgodnie z definicją z art. 115 § 3 k.k. przestępstwami podobnymi są m.in. przestępstwa należące do tego samego rodzaju, czyli np. przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. W dniu 18 maja 2015 roku weszła w życie wprowadzona ustawą z dnia 20 marca 2015 roku nowelizacja Kodeksu karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 roku, poz. 541), na mocy której to, w razie skazania za przestępstwo z art.
42 § 3 k.k. po zmianie, środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeka się dożywotnio, a ponadto orzeka się świadczenie pieniężne w kwocie co najmniej 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Mając na uwadze powyższe oraz poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne, Sąd stwierdził, że oskarżony w dniu 16 czerwca 2015 roku w W., powiatu Ł., województwa (...) prowadził na drodze publicznej motorower marki A. o nr VIN (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokami Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 20 września 2011 roku w sprawie IIK 395/11 i z dnia 9 kwietnia 2015 roku w sprawie II K 781/14, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, wyczerpując tym samym swym czynem znamiona czynu zabronionego z art.
w związku z art.
w związku z art. 64 § 1 k.k. W ocenie Sądu, wina oskarżonego nie budziła wątpliwości, gdyż nie zdecydował się on na zachowanie zgodnie z prawem, chociaż miał taką możliwość, a jednocześnie nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające winę. Sąd na podstawie art.
w związku z art. 64 § 1 k.k. wymierzył R. C. za popełnione przestępstwo karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara w takim wymiarze nie przekraczała stopnia winy oskarżonego, który był wysoki, gdyż w ocenie Sądu oskarżony miał pełną świadomość naganności swojego czynu, a co za tym idzie zdawał sobie sprawę, że prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem, jak również co do tego, że czyni to będąc wcześniej uprzednio prawomocnie skazanym za przestępstwo z art.
i to o dość znacznym stopniu szkodliwości społecznej. Ponadto - wymieniony dopuścił się tego czynu w nieco ponad 2 miesiące od poprzedniego wyroku skazującego, jakim orzeczono wobec niego karę za przestępstwo z art.
w związku z art.
i miał pełną świadomość tego, że jego zachowanie jest czynem zabronionym przez przepisy ustawy karnej. Dopuścił się go też w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych w art. 64 § 1 k.k. Kara ta jest więc adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, który naruszył dobro, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji, a w szczególności jedną z fundamentalnych zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego – zasadę trzeźwości, gdyż kierował pojazdem mechanicznym – skuterem znajdując się w fazie euforycznej – charakteryzującej się wyraźnymi zaburzeniami psychomotorycznymi i psychosensorycznymi, a występującej po przekroczeniu zawartości 0,5 mg alkoholu etylowego w 1 dm 3 wydychanego powietrza oraz potencjalnie dobra w postaci życia, zdrowia i mienia innych uczestników ruchu drogowego oraz przewożonych osób, przy czym czynił to - jak już wspomniano - z pełną świadomością. W ocenie Sądu pozytywne cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa wypełni tylko kara sprawiedliwa, wymierzona w granicach winy i współmierna do stopnia społecznej szkodliwości konkretnego czynu – a za taką Sąd uznał karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Równocześnie, mając na uwadze wszystkie okoliczności i motywy kierujące oskarżonym przy popełnieniu tego przestępstwa, tj. fakt znajdowania się w stanie nietrzeźwości i świadomość tegoż, uprzednią niejednokrotną karalność oskarżonego za tego rodzaju przestępstwo i popełnienie czynu w warunkach nie tylko quasi-recydywy określonej treścią przepisu art.
64 § 1 k.k., Sąd nie znalazł żadnych podstaw do przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologicznej i rozważania zastosowania wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności w kontekście treści art. 4 § 1 k.k. statuującego zasadę, że zmienione przepisy ustawy karnej stosuje się także w odniesieniu do przestępstw popełnionych przed dniem wejścia w życie takiej zmiany, jednakże należy stosować ustawę poprzednio obowiązującej, o ile jest względniejsza dla sprawcy, czyli na zasadach sprzed dnia 1 lipca br., nie znajdując żadnych okoliczności łagodzących. Tym samym kara wymierzona R. C. jest, zdaniem Sądu, w pełni adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu mu przypisanego i stopnia jego zawinienia, spełniając także wszelkie wymogi wychowawcze i prewencyjne w stosunku do tegoż oskarżonego. Sąd na podstawie art. 42 § 4 k.k. orzekł obligatoryjny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Mając na uwadze sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego, Sąd na podstawie art. 627 k.p.k. nałożył na niego obowiązek uiszczenia całości kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa w kwocie 400 złotych, na którą to składają się poniesione w toku postępowania wydatki oraz opłata sądowa w kwocie 300 złotych.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.