w dniu 20 lipca 2014 roku w Ś. w woj. (...) działając publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego- funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Ś. D. K.
w dniu 20 lipca 2014 r w Ś. w woj. (...) działając publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego- funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Ś. P. K.
i za to na podstawie przepisu art. 223 § 1 k.k. w zw. z art.
i za to na podstawie przepisu art. 224 § 2 k.k. w zw. z art.
w zw. z art. 91 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 20.07.2014 roku wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 91 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 20.07.2014 roku łączy wymierzone oskarżonemu w pkt od I do II części rozstrzygającej wyroku kary pozbawienia wolności i orzeka wobec niego karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 20.07.2014 roku i art. 70 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 20.07.2014 roku wykonanie orzeczonej w punkcie III części rozstrzygającej wyroku kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat; V. na podstawie art. 73 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 20.07.2014 roku oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; VI. na podstawie art. 46 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 20.07.2014 roku zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego D. K.
oraz z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art.
Dopuszczając się czynnej napaści na funkcjonariusza Policji podczas wykonywanej przez niego interwencji i powodując u niego obrażenia ciała na okres powyżej 7 dni przy użyciu niebezpiecznego przedmiotu oraz działając nadto na ulicy, publicznie, okazując rażące lekceważenie porządku prawnego oskarżony wyczerpał ustawowe znamiona przypisanego mu występku z art. 223 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art.
Nadto grożąc pozbawieniem życia funkcjonariuszom przeprowadzającym interwencję w miejscu publicznym i w celu zmuszenia ich do zaniechania prawnej czynności zatrzymania oskarżony wyczerpał ustawowe znamiona występków z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art.
Czyny te zostały popełnione podczas jednego zdarzenia oraz w identyczny sposób, a zatem zachodziły warunki do zastosowania art. 91 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynów. Mając zatem na uwadze fakt, że okoliczności sprawy nie budzą żadnych wątpliwości a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte wobec w/w mimo nie przeprowadzenia rozprawy w całości, Sąd przychylił się do wniosku oskarżonego złożonego w trybie art. 387 § 1 kpk. Z uwagi na powyższe, za czyn I Sąd na podstawie art. 223 § 1 kk w zw. z art.
w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynu skazał oskarżonego na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu kara ta jest współmierna do stopnia winy oskarżonego i znacznej społecznej szkodliwości czynu, a nadto winna spełnić swój cel w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej. Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające Sąd uznał działanie oskarżonego pod wpływem alkoholu, jego agresywną postawę podczas całego zdarzenia oraz poważne skutki zdrowotne dla pokrzywdzonego. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował postawę oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, jego młody wiek oraz właściwości i warunki osobiste. Za drugi i trzeci czyn, na podstawie art. 224 § 2 kk w zw. z art.
w zw. z art. 91 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynów, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu powyższa kara jako współmierna do rodzaju i okoliczności przedmiotowych przestępstwa oraz ich stopnia społecznej szkodliwości, spełni też wobec oskarżonego swój cel. Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające Sąd uznał nagminność tego rodzaju przestępstw na terenie właściwości tut. Sądu, ich społeczną szkodliwość oraz znaczny stopień nietrzeźwości oskarżonego. Jako okoliczność łagodzącą potraktowano postawę oskarżonego w toku procesu oraz jego młody wiek. Wymierzając karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w pkt III części rozstrzygającej orzeczenia Sąd miał na uwadze bliski związek czasowy, podmiotowy i przedmiotowy wszystkich przypisanych przestępstw. Zdaniem Sądu z uwagi na dotychczasową niekaralność oskarżonego oraz jego właściwości i warunki osobiste zachodziły podstawy do warunkowego zawieszenia wykonania kary na okres 3 lat próby. Należy podkreślić, że oskarżony jest osobą bardzo młodą, studiuje i w ocenie Sądu zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary. Kara wymierzona oskarżonemu z warunkowym zawieszeniem wykonania powinna być wystarczająca do wdrożenia oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego. Wpływ wychowawczy orzeczonej wzmocni nadto dozór kuratora sądowego zgodnie z art. 73 § 2 k.k. Orzekając w niniejszej sprawie Sąd przyjął, że w sytuacji oskarżonego korzystniejsze będzie zastosowanie przepisów kodeksu karnego obowiązujących w dacie popełnienia czynów, albowiem przepisy obecnie obowiązujące nie przewidują możliwości warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej roku. Zgodnie z przepisem art. 46 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynu, przy uwzględnieniu powołanych wyżej okoliczności dotyczących wymiaru kary, a zwłaszcza poważnych i długotrwałych skutków zdrowotnych dla pokrzywdzonego Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w wysokości 7.000 zł. Nadto zgodnie z art. 46 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynu orzeczono od oskarżonego na rzecz drugiego z pokrzywdzonych 500 zł tytułem nawiązki. Orzeczenie obu w/w środków karnych było w niniejszej sprawie obligatoryjne zgodnie z przepisem art.
Na podstawie art. 63 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynu Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie w dniu 20 lipca 2014 roku. Z uwagi na sytuację materialną oskarżonego, który studiuje i pozostaje na utrzymaniu rodziców, w oparciu o przepis art. 624 § 1 k.p.k zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.