k.p.c., stroną w postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych jest: ubezpieczony, osoba odwołująca się od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, inna osoba, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, organ rentowy, wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności i zainteresowany. W niniejszej sprawie, co jest niewątpliwe, w postępowaniu przed Sądem I instancji status zainteresowanego posiadała (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, której organem uprawnionym do reprezentowania był prezes zarządu B. H.. Jednakże, jak wykazano w toku postępowania apelacyjnego, na podstawie załączonego odpisu zupełnego z rejestru przedsiębiorców KRS z 5 sierpnia 2015roku, zainteresowana (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w rzeczywistości w dacie wydawania wyroku, nie posiadała organów uprawnionych do reprezentowania. Już bowiem z dniem 1 kwietnia 2014r. B. H. został wykreślony z rejestru jako prezes zarządu (...) Sp. z o.o. na skutek działań podjętych przez Sąd Rejestrowy z urzędu w wyniku powiadomienia o fakcie skazania B. H. za przestępstwa określone w art. 18 § 2 k.s.h. wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 10 marca 2009r. sygn. akt II KS 22/08. Stwierdzić zatem należy, że począwszy, co najmniej od 1 kwietnia 2014r. brak było organów uprawnionych do reprezentowania zainteresowanego co uniemożliwiało jego działanie w procesie. Brak ten na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji, nie został uzupełniony a sąd nie zawiesił postępowanie na podstawie art. 174 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 71 k.p.c.. Wobec powyższego, skoro mimo zaistnienia wskazanych wyżej przesłanek negatywnych, postępowanie było prowadzone i doszło do wydania wyroku, to - w myśl art. 379 pkt 2 k.p.c.- postępowanie przed sądem pierwszej instancji dotknięte było nieważnością. W świetle art. 379 pkt 2 k.p.c. brak organu powołanego do reprezentowania strony stanowi bowiem przyczynę nieważności postępowania (wyrok SN z dnia 7 listopada 2006 r., I CSK 224/06, LEX nr 276251). Powyższe, niezależnie od tego czy sąd pierwszej instancji miał oraz czy mógł mieć wiedzę w tym zakresie, daje nieważność postępowania ze skutkiem wskazanym w przepisie art.386§2 k.p.c.. Wskazać przy tym należy, że Sąd Apelacyjny stwierdzając nieważność postępowania, wziął pod uwagę dokonaną od 20 marca 2015r. zmianę stanu prawnego i nowelizację treści art.
174 § 1 k.p.c. nie stosuje się. Jednakże jak stanowi art. 10 ust. 2 ustawy z 15 stycznia 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r., poz. 218) do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych z udziałem zainteresowanych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisu art.
zdanie czwarte w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W przedmiotowej sprawie wyrok Sądu I instancji został wydany 19 maja 2014 roku a postępowanie apelacyjne wszczęte zostało wniesieniem w dniu 17 lipca 2014 roku apelacji, zatem znowelizowana treść art.
nie miała tutaj zastosowania. Konsekwencje procesowe wynikające ze wskazanej zmiany stanu prawnego, będzie miał na uwadze sąd pierwszej instancji ponownie rozpoznający sprawę. Wobec uwzględnienia z urzędu formalnej podstawy uchylenia zaskarżonego wyroku, bezprzedmiotowa stała się merytoryczna analiza zarzutów podniesionych w apelacji. Z tego powodu, po stwierdzeniu, że postępowanie przed sądem pierwszej instancji dotknięte jest od 1 kwietnia 2014 roku nieważnością wskazaną w art. 379 pkt 2 k.p.c., na podstawie art. 386 § 2 k.p.c. koniecznym było uchylenie zaskarżonego wyroku, zniesienie postępowania przed sądem pierwszej instancji od 1 kwietnia 2014 roku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temuż sądowi. Uchylając wyrok Sąd Apelacyjny pozostawił Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zgodnie z art.108 § 2 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.