poprzez jego niezastosowanie; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 22 poprzez błędne uznanie, iż strony łączył stosunek pracy. W uzasadnieniu apelacji organ rentowy, kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego podniósł dodatkowo, iż zarówno odwołanie M. K., jak i odwołanie płatnika składek - „K. J. (...), od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniesione zostały z uchybieniem ustawowego terminu miesięcznego i jako takie powinny zostać odrzucone. W związku z tym skarżący wniósł o zmianę wyroku Sądu I instancji poprzez odrzucenie odwołania złożonego przez M. K., ewentualnie oddalenie odwołania oraz odrzucenie, ewentualnie oddalenie odwołania złożonego przez płatnika, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja organu rentowego wywołała ten skutek, że zaskarżony wyrok musiał zostać uchylony. Zgodnie z art.
odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. W myśl § 3 ww. przepisu, sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. W przedmiotowej sprawie sporna decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w Ł. z dnia 11 kwietnia 2011 roku doręczona została ubezpieczonemu M. K. w dniu 13 kwietnia 2011 roku (tj. w środę) oraz płatnikowi składek spółce K . J. (...) w dniu 18 kwietnia 2011 roku (tj. w poniedziałek). Zgodnie z treścią art.
odwołanie od decyzji organu rentowego powinno zostać wniesione w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Stosownie do art. 112 k.c. termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, odwołania od przedmiotowej decyzji organu rentowego z dnia 11 kwietnia 2011 roku powinny zostać wniesione odpowiednio przez ubezpieczonego - do dnia 13 maja 2011 roku (piątek) oraz przez płatnika składek - do dnia 18 maja 2011 roku (środa). Ubezpieczony natomiast nadał odwołanie w placówce pocztowej w dniu 14 maja 2011 roku tj. dzień po upływie miesięcznego terminu. Płatnik składek - spółka K . J. (...), wniosła zaś odwołanie bezpośrednio do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 maja 2011 roku tj. dwa dni po upływie miesięcznego terminu. Bezspornie więc termin do wniesienia odwołania, tak przez ubezpieczonego, jak i płatnika składek, został przekroczony. Stosownie więc do treści art.
odwołanie wniesione z uchybieniem ustawowego terminu podlega odrzuceniu. Niemniej jednak, dopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie przez sąd odwołania wniesionego po upływie terminu. W tym celu niezbędnym jest łączne spełnienie dwóch warunków tj. przekroczenie terminu nie może być nadmierne i przyczyna tego musi być niezależna od odwołującego się. Ocena, czy przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się, jest pozostawiona uznaniu sądu . Dodać przy tym należy, iż to Sąd, do którego organ rentowy przesłał odwołanie decyduje, czy mimo przekroczenia terminu rozpatrzyć merytorycznie odwołanie, czy też je odrzucić jako spóźnione . Niewątpliwie ubezpieczony M. K. oraz płatnik składek spółka K . J. (...) wnieśli swoje odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 kwietnia 2011 roku uchybiając przy tym przewidzianemu w przepisie art.
miesięcznemu terminowi. Przekroczenie terminu do wniesienia odwołania przyznał w piśmie procesowym z dnia 14 maja 2013 roku pełnomocnik ubezpieczonego M. K.. Pełnomocnik płatnika nie ustosunkował się do zarzutu apelacji, że płatnik wniósł odwołanie po terminie, pomimo wezwania go do tego przez Sąd Apelacyjny (wezwanie k. 180, doręczenie k. 183). Należy więc uznać, że jest to okoliczność niesporna. Przekroczenie terminu wyniosło w przypadku ubezpieczonego - 1 dzień, w przypadku płatnika składek - 2 dni. Uchybienie to ocenić należy niewątpliwie, jako uchybienie które nie jest nadmierne. Niemniej, do rozpoznania odwołania wniesionego po terminie, konieczne jest spełnienie jeszcze jednej przesłanki, a mianowicie przekroczenie terminu musi nastąpić z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Sąd Okręgowy rozpoznał odwołanie wniesione po terminie, jednakże ani w toku postępowania, ani w uzasadnieniu wyroku, nie poczynił ustaleń odnośnie przekroczenia terminu. Rozpoznając sprawę ponownie, Sąd Okręgowy, kierując się dyrektywą art.
k.p.c., poczyni ustalenia odnośnie przyczyn przekroczenia terminu do wniesienia odwołania, zarówno przez ubezpieczonego, jak i przez płatnika składek. Dopiero po tych ustaleniach możliwe będzie wydanie, stosownego do wyniku tych ustaleń, orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.