Sygn. akt III C 1091/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 listopada 2015 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie III Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Irma Lorenc Protokolant: Patrycja Frątczak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. w Szczecinie na rozprawie spraw z powództwa P. S. przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę kwoty 2.396,99 zł, z powództwa P. S. przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę kwoty 2.688,07 zł oraz z powództwa P. S. przeciwko Powiatowi (...) i Gminie N. o zapłatę kwoty 2.520,63 zł I. w sprawie o zapłatę kwoty 2.396,99 zł:
- oddala powództwo,
- zasądza od powoda P. S. na rzecz pozwanego Powiatu (...) kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; II. w sprawie o zapłatę kwoty 2.688,07 zł:
- oddala powództwo,
- zasądza od powoda P. S. na rzecz pozwanego Powiatu (...) kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. w sprawie o zapłatę kwoty 2.520,63 zł:
- oddala powództwo,
- zasądza od powoda P. S. na rzecz pozwanego Powiatu (...) kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania,
- zasądza od powoda P. S. na rzecz pozwanej Gminy N. kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt III C 1091/15 UZASADNIENIE w postępowaniu zwykłym W dniu 22 października 2014 r. powód P. S. w sprawie o ówczesnej sygn. akt III Nc 6487/14 (obecnie III C 1091/15) wniósł o zasądzenie od pozwanego Powiatu (...) kwoty 2.396,99 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 31 października 2011 r. oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powód w dniu 23 października 2011 r. w odległości ok. 300 m od skrzyżowania dróg (...) z drogą (...) w kierunku miejscowości D., najechał swym pojazdem marki A. (...) nr rej. (...) na wyrwę w jezdni, co spowodowało uszkodzenie tego pojazdu. Na dochodzoną pozwem kwotę złożył się określony w kosztorysie sporządzonym przez rzeczoznawcę samochodowego koszt koniecznej naprawy tego pojazdu. W sprzeciwie od wydanego w tej sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym pozwany Powiat (...) wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na swą rzecz od powoda kosztów postępowania. Pozwany podniósł zarzut braku legitymacji procesowej po stronie powoda, wskazując, że w dacie zdarzenia powód nie był właścicielem pojazdu. Pozwany wskazał, iż w okresie od 5 marca 2011 r. do 15 lutego 2013 r. powód zgłosił pozwanemu siedem szkód w pojeździe, które miały powstać na drogach powiatowych na terenie Powiatu (...), co poddaje w wątpliwość czy szkoda faktycznie powstała w opisanych przez powoda okolicznościach. Pozwany podniósł, że nie zaniechał w sposób zawiniony obowiązków w zakresie utrzymania nawierzchni drogi w należytym stanie, co wyklucza przypisanie mu jako zarządcy drogi odpowiedzialności. Pozwany zakwestionował roszczenie powoda nie tylko co do zasady, ale i co do wysokości, a także zasadność żądania odsetek ustawowych od dnia 31 października 2011 r. W odpowiedzi na sprzeciw zawartej w piśmie z dnia 28 lipca 2015 r. powód podtrzymał swe roszczenia, jak również twierdzenie, iż w dacie zdarzenia był właścicielem pojazdu, wywodząc, że zaistniały przesłanki odpowiedzialności pozwanego za powstałą w jego efekcie szkodę. Wraz z pismem procesowym z dnia 13 sierpnia 2015 r. powód przedłożył umowę cesji wierzytelności z tytułu odszkodowania za szkodę z dnia 23 października 2011 r. zawartą pomiędzy nim a P. W. wywodząc, iż stanowi ona podstawę jego legitymacji procesowej czynnej. W dniu 10 marca 2015 r. powód P. S. w sprawie o ówczesnej sygn. akt III Nc 1138/15 (następnie III C 1259/15) wniósł o zasądzenie od pozwanego Powiatu (...) kwoty 2.688,07 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 12 marca 2012 r. oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powód w dniu 11 marca 2012 r. na drodze D. – S., 1 km za znakiem (...), najechał swym pojazdem marki A. (...) nr rej. (...) na wyrwę w jezdni, co spowodowało uszkodzenie tego pojazdu. Na dochodzoną pozwem kwotę złożył się określony w kosztorysie sporządzonym przez rzeczoznawcę samochodowego koszt koniecznej naprawy tego pojazdu. W sprzeciwie od wydanego w tej sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym pozwany Powiat (...) wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na swą rzecz od powoda kosztów postępowania. Pozwany podniósł zarzut braku legitymacji procesowej po stronie powoda, wskazując, że w dacie zdarzenia powód nie był właścicielem pojazdu. Pozwany wskazał, iż w okresie od 5 marca 2011 r. do 15 lutego 2013 r. powód zgłosił pozwanemu siedem szkód w pojeździe, które miały powstać na drogach powiatowych na terenie Powiatu (...), co poddaje w wątpliwość czy szkoda faktycznie powstała w opisanych przez powoda okolicznościach. Pozwany podniósł, że nie zaniechał w sposób zawiniony obowiązków w zakresie utrzymania nawierzchni drogi w należytym stanie, co wyklucza przypisanie mu jako zarządcy drogi odpowiedzialności. Pozwany zakwestionował roszczenie powoda nie tylko co do zasady, ale i co do wysokości, a także zasadność żądania odsetek ustawowych od dnia 12 marca 2012 r. W odpowiedzi na sprzeciw zawartej w piśmie z dnia 7 września 2015 r. powód podtrzymał swe roszczenia, jak również twierdzenie, iż w dacie zdarzenia był właścicielem pojazdu, wywodząc, że zaistniały przesłanki odpowiedzialności pozwanego za powstałą w jego efekcie szkodę. Wraz z pismem procesowym z dnia 21 września 2015 r. powód przedłożył umowę cesji wierzytelności z tytułu odszkodowania za szkodę z dnia 11 marca 2012 r. zawartą pomiędzy nim a P. W. wywodząc, iż stanowi ona podstawę jego legitymacji procesowej czynnej. W dniu 19 listopada 2014 r. powód P. S. w sprawie o ówczesnej sygn. akt III Nc 6827/14 (następnie III C 714/15) wniósł o zasądzenie od pozwanego Powiatu (...) kwoty 2.520,63 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 22 listopada 2011 r. oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powód w dniu 20 listopada 2011 r. na drodze z M. Wielkiego w kierunku miejscowości D. (ok. 2,6 km przed skrzyżowaniem z drogą prowadzącą do miejscowości S.) najechał swym pojazdem marki A. (...) nr rej. (...) na wyrwę w jezdni, co spowodowało uszkodzenie tego pojazdu. Na dochodzoną pozwem kwotę złożył się określony w kosztorysie sporządzonym przez rzeczoznawcę samochodowego koszt koniecznej naprawy tego pojazdu. W sprzeciwie od wydanego w tej sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym pozwany Powiat (...) wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na swą rzecz od powoda kosztów postępowania. Pozwany podniósł zarzut braku legitymacji procesowej po stronie powoda, wskazując, że w dacie zdarzenia powód nie był właścicielem pojazdu. Pozwany wskazał także, że nie posiada legitymacji procesowej biernej, albowiem w dniu 1 października 2011 r. Zarząd Powiatu w P. zawarł z Burmistrzem Gminy N. porozumienie, na mocy którego Burmistrz przyjął prowadzenie zarządu nad drogami powiatowymi (...) K. – D. i (...) M. – T., co oznacza, że w dacie zdarzenia zarządcą drogi, na której miało dojść do uszkodzenia pojazdu nie był pozwany, lecz Burmistrz Gminy N.. Pozwany wskazał, iż w okresie od 5 marca 2011 r. do 15 lutego 2013 r. powód zgłosił pozwanemu siedem szkód w pojeździe, które miały powstać na drogach powiatowych na terenie Powiatu (...), co poddaje w wątpliwość czy szkoda faktycznie powstała w opisanych przez powoda okolicznościach. Pozwany podniósł, że nie zaniechał w sposób zawiniony obowiązków w zakresie utrzymania nawierzchni drogi w należytym stanie, co wyklucza przypisanie mu jako zarządcy drogi odpowiedzialności. Pozwany zakwestionował roszczenie powoda nie tylko co do zasady, ale i co do wysokości, a także zasadność żądania odsetek ustawowych od dnia 22 listopada 2011 r. W odpowiedzi na sprzeciw zawartej w piśmie z dnia 28 maja 2015 r. powód podtrzymał swe roszczenia, jak również twierdzenie, iż w dacie zdarzenia był właścicielem pojazdu, wywodząc, że zaistniały przesłanki odpowiedzialności pozwanego za powstałą w jego efekcie szkodę. Powód wniósł także o wezwanie do udziału w sprawie Gminy N.. W postanowieniu z dnia 28 września 2015 r. wydanym w sprawie o sygn. III C 1259/15 połączono tą sprawę ze sprawą III C 1091/15 do wspólnego rozpoznania i wyrokowania. W postanowieniu z dnia 28 września 2015 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III C 714/15 połączoną tą sprawę ze sprawą III C 1091/15 do wspólnego rozpoznania i wyrokowania. Postanowieniem wydanym w dniu 21 października 2015 r. wezwano do udziału w sprawie z powództwa P. S. przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę kwoty 2.520,63 zł w charakterze pozwanego Gminę N.. Gmina N. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na swą rzecz kosztów postępowania. Pozwana Gmina podniosła zarzut braku legitymacji procesowej biernej, wywodząc, że pomimo zawarcia porozumienia z dnia 1 października 2011 r. Powiat (...) nadal pozostaje zarządcą drogi. Nadto zaprzeczyła, by zdarzenie mające być źródłem powstania szkody miało miejsce, a jeżeli nastąpiło to pozwana zaprzeczyła, by wystąpiło ono w miejscu, czasie i rozmiarze wskazanym przez powoda. Pozwana zakwestionowała, by powód był właścicielem pojazdu, kwestionując jego legitymację procesową czynną. Jak również podniosła, z ostrożności, że pozwany przyczynił się do powstania szkody, nadto podważając wskazywaną przez powoda wysokość roszczenia. Na rozprawie w dniu 10 listopada 2015 r. strony podtrzymały swe stanowiska, przy czym powód wywodził, że w datach powstania szkody był właścicielem pojazdu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20 lutego 2008 r. powód P. S. nabył od T. Z. samochód marki A. (...) nr rej. (...). W dniu 15 marca 2008 r. powód sprzedał przedmiotowy pojazd R. L.. Z kolei R. L. sprzedał ów pojazd w dniu 20 listopada 2010 r. B. J., która następnie sprzedała go w dniu 7 października 2012 r. P. W.. Ww. umowy wraz z dowodem rejestracyjnym pojazdu o nr (...) wydanym T. Z. P. W. w dniu 9 października 2012 r. przedłożył w Starostwie Powiatowym w P. z wnioskiem o rejestrację tego pojazdu. Po dokonaniu rejestracji pojazdu, w dniu 19 listopada 2012 r. wydano P. W. dowód rejestracyjny pojazdu o nr (...). W dniu 5 listopada 2012 r. P. W. sprzedał przedmiotowy samochód S. M., o czym powiadomił Starostwo Powiatowe w P. w dniu 18 stycznia 2013 r. Dowód: - umowa sprzedaży z dnia 20.02.2008 r. k. 8v., 103, 270 - umowa sprzedaży z dnia 15.03.2008 r. k. 269 - umowa sprzedaży z dnia 20.11.2010 r. k. 268 - umowa sprzedaży z dnia 7.10.2012 r. k. 267 - wniosek k. 263 - decyzja k. 258 - umowa sprzedaży z dnia 5.11.2012 r. k. 258 - zawiadomienie z dnia 18.01.2013 r. k. 257 W dniu 23 października 2011 r. funkcjonariusz KPP P. sporządził notatkę, w której wskazał, że w dniu 23 października 2011 r. udał się na drogę powiatową (...), gdzie kierujący pojazdem P. S. oświadczył, że jechał swym samochodem z miejscowości D. w kierunku L. i w odległości ok. 300 m od skrzyżowania dróg L. – B. – D. wjechał w dziurę w jezdni. Funkcjonariusz ten wskazał, iż dziura ma wymiary 40x30x5 cm, a w wyniku najechania na nią powstał tzw. „balon” w oponie marki G. (...) o rozmiarze 235/45 ZR
- W dniu 24 października 2011 r. sporządzono oświadczenie opatrzone pieczęcią firmy (...) przy ul. (...) w S., w którym wskazano, że w trakcie wymiany uszkodzonej opony G. Y. o rozmiarze 235/45 ZR 17 w pojeździe A. (...) o numerze rej. (...) pracownicy firmy stwierdzili uszkodzenie aluminiowej obręczy koła polegającego na wykrzywieniu – bicie koła. W oświadczeniu tym wskazano, że tarcza koła nie nadaje się do dalszej eksploatacji. W dniu 28 października 2011 r. powód zgłosił pozwanemu Powiatowi (...) szkodę mającą powstać w wyniku najechania w wyrwę na drodze w stronę B. w pojeździe marki A. (...) nr rej. (...), składając oświadczenie, że pojazd ten jest jego własnością, a po zakupie nie dokonał wymiany dowodu rejestracyjnego. Dowód: - notatka urzędowa z dnia 23.10.2011 r. k. 7 - oświadczenie z dnia 24.10.2011 r. k. 7 v. -zgłoszenie szkody z dnia 28.10.2011 r. z załącznikami k. 79-83 - zeznania powoda k. 350-353 (częściowo) W dniu 20 listopada 2011 r. funkcjonariusz KPP w P. wskazał, że w dniu 20 listopada 2011 r. do Komisariatu zgłosił się powód, który oświadczył, że około godz. 18.30 jechał samochodem A. (...) drogą z M. Wielkiego w kierunku miejscowości D., około 2,6 km przed skrzyżowaniem z drogą prowadzącą do miejscowości S. wjechał przednim lewym kołem pojazdu w dziurę o wymiarach 1m x 0,5 m znajdującą się pośrodku jezdni, w wyniku czego uszkodził oponę G. Y. E. (...), na której powstały tzw. „bąble”. W nieustalonym czasie sporządzono oświadczenie opatrzone pieczęcią firmy (...) przy ul. (...) w S., w którym wskazano, że w trakcie wymiany w dniu 21 listopada 2011 r. uszkodzonej opony G. Y. E. (...) w pojeździe A. (...) o numerze rej. (...) pracownicy firmy stwierdzili uszkodzenie aluminiowej obręczy koła polegającego na wykrzywieniu – bicie koła. W oświadczeniu tym wskazano, że tarcza koła nie nadaje się do dalszej eksploatacji. W dniu 3 grudnia 2011 r. powód wystosował pismo do Starostwa Powiatowego w P., w którym zgłosił szkodę mającą powstać 20 listopada 2011 r., w którym wskazał, że nie przekazano mu notatki policji ze zdarzenia, a także, że pojazd nie został naprawiony, nadto przekazał kopię umowy sprzedaży z dnia 20 lutego 2008 r. pojazdu A. (...) oraz zdjęcia mające obrazować szkody z dnia 23 października 2011 r. i 20 listopada 2011 r. W piśmie z dnia 17 grudnia 2011 r. powód wskazał Starostwu Powiatowemu w P. współrzędne miejsc, w których miały powstać szkody z dnia 23 października 2011 r. i 20 listopada 2011 r. Dowód: - oświadczenie k. 166 - pismo powoda z dnia 3.12.2011 r. k. 8 z załącznikami k. 8 v.-10, także k. 166 v., 168-171 - pismo powoda z dnia 17.12.2011 r. k. 10 v., także 172 - notatka urzędowa z dnia 20.11.2011 r. k. 167 v. - pismo z dnia 3.10.2014 r. k. 167 - zdjęcia k. 101 - zeznania powoda k. 350-353 (częściowo) W dniu 11 marca 2012 r. funkcjonariusz KP M. sporządził notatkę, w której wskazał, że w dniu 11 marca 2012 r. udał się na drogę D. – S., gdzie zastał P. S., który kierował pojazdem A. (...). Funkcjonariusz ten stwierdził, że powód jadąc drogą D. – (...) km za znakiem od miejscowości D. wjechał w wyrwę o wymiarach 1m x 1 m, głębokości 15 cm i uszkodził prawe przednie koło, w którym widoczne było wybrzuszenie na gumie. W nieustalonym czasie sporządzono oświadczenie opatrzone pieczęcią firmy (...) przy ul. (...) w S., w którym wskazano, że w trakcie wymiany w dniu 15 marca 2012 r. uszkodzonej opony M. Pilot P. (...) w pojeździe A. (...) o numerze rej. (...) pracownicy firmy stwierdzili uszkodzenie aluminiowej obręczy koła polegającego na wykrzywieniu – bicie koła. W oświadczeniu tym wskazano, że tarcza koła nie nadaje się do dalszej eksploatacji. Pismem przesłanym w dniu 27 lipca 2012 r. powód zgłosił Powiatowi (...) szkodę mającą powstać w dniu 11 marca 2012 r. w wyniku najechania w wyrwę na drodze pomiędzy miejscowościami D. i S. w pojeździe marki A. (...) nr rej. (...). Dowód: - notatka urzędowa z dnia 11 marca 2012 r. k. 97 - oświadczenie k. 98 - zgłoszenie szkody z dnia 11 marca 2012 r. z załącznikami k. 118-127 - koperta k. 128 - zeznania powoda k. 350-353 (częściowo) Zgłaszając szkody mające powstać w dniu 23 października 2011 r., 20 listopada 2011 r. oraz 11 marca 2012 r. Powiatowi (...) powód przedstawiał dowód rejestracyjny samochodu A. (...) o numerze rej. (...), w którym jako właściciel pojazdu widnieje T. Z., a także umowę sprzedaży z dnia 20 lutego 2008 r. W dniu 1 lutego 2013 r. i 18 lutego 2013 r. powód zgłosił kolejne szkody mające powstać w pojeździe A. (...), tym razem przedkładając dowód rejestracyjny pojazdu o nr (...), w którym jako właściciel figuruje P. W.. Dowód: - dowód rejestracyjny pojazdu o nr (...) k. 11 - dowód rejestracyjny pojazdu o nr (...) k. 38 v. -zgłoszenie szkody z dnia 28.10.2011 r. k. 79-83 - zgłoszenie szkody z dnia 1.02.2013 r. k. 35-38 -zgłoszenie szkody z dnia 11.03.2012 r. k. 118-127 - pismo powoda z dnia 3.12.2011 r. k. 8 z załącznikami k. 8 v.-10, także k. 166 v., 168-171 - zgłoszenie szkody z dnia 18.02.2013 r. k. 204-27 W dniu 13 sierpnia 2015 r. powód zawarł z P. W. umowę cesji wierzytelności z tytułu odszkodowania za szkodę z dnia 23 października 2011 r. w pojeździe marki A. (...) nr rej. (...) względem Powiatu (...). W dniu 21 września 2015 r. powód zawarł z P. W. umowę cesji wierzytelności z tytułu odszkodowania za szkodę z dnia 11 marca 2012 r. w pojeździe marki A. (...) nr rej. (...) względem Powiatu (...). Dowód: - umowa cesji wierzytelności z dnia 13.08.2015 r. k. 60 - umowa cesji wierzytelności z dnia 21.09.2015 r. k. 149 - zeznania powoda k. 350-353 (częściowo) W dniu 7 maja 2012 r. rzeczoznawca samochodowy S. Ł.
(1)na zlecenie powoda sporządził w oparciu o okazane mu zdjęcia, oświadczenie z zakładu wulkanizacji i informacje powoda o typie opony i jej zużyciu kosztorys naprawy, obejmujący wymianę aluminiowej tarczy koła przedniego i wymianę opony przedniej prawej, mających ulec uszkodzeniu w dniu 23 października 2011 r. na kwotę 2.396,99 zł. W dniu 7 maja 2012 r. rzeczoznawca samochodowy S. Ł.
(1)na zlecenie powoda sporządził w oparciu o okazane mu zdjęcia, oświadczenie z zakładu wulkanizacji i informacje powoda o typie opony i jej zużyciu kosztorys naprawy, obejmujący wymianę aluminiowej tarczy koła przedniego i wymianę opony przedniej lewej, mających ulec uszkodzeniu w dniu 20 listopada 2011 r. na kwotę 2.520,63 zł. W dniu 7 maja 2012 r. rzeczoznawca samochodowy S. Ł.
(1)na zlecenie powoda sporządził w oparciu o okazane mu zdjęcia, oświadczenie z zakładu wulkanizacji i informacje powoda o typie opony i jej zużyciu kosztorys naprawy, obejmujący wymianę aluminiowej tarczy koła przedniego i wymianę opony przedniej prawej, mających ulec uszkodzeniu w dniu 11 marca 2012 r. na kwotę 2.688,07 zł. Dowód: - kosztorys z dnia 7.05.2012 r. do szkody z dnia 23.10.2011 r. k. 12 - kosztorys z dnia 7.05.2012 r. do szkody z dnia 20.11.2011 r. k. 173 - kosztorys z dnia 7.05.2012 r. do szkody z dnia 11.03.2012 r. k. 99 - zdjęcia k. 100 - zeznania świadka S. Ł. k. 346-347 - zeznania powoda k. 350-353 (częściowo) Drogi, na których miało dojść do zdarzeń z dnia 23 października 2011 r., 20 listopada 2011 r. i 12 marca 2012 r. pozostają w zarządzie Powiatu (...). W dniu 1 października 2011 r. pomiędzy Zarządem Powiatu (...) a Burmistrzem Gminy N. zawarto porozumienie w sprawie powierzenia prowadzenia zarządu nad drogą M. – T. Burmistrzowi Gminy N. na podstawie art. 19 ust. 4 ustawy o drogach publicznych. Okoliczności niesporne, a nadto dowód: - porozumienie z dnia 1.10.2011 r. k. 208-209 - pismo z dnia 18.09.2015 r. k. 231 W odniesieniu do dróg pozostających w zarządzie Powiatu (...) wykonywane są remonty cząstkowe i przebudowy odcinków dróg zgodnie z planem remontów, a także doraźne naprawy. Drogi te są okresowo kontrolowane. Droga pomiędzy M. Wielkim a T. w kierunku D. została przebudowana w latach 2011 – 2013. Wcześniej umieszczono na niej znak ograniczenia prędkości, który był kradziony. Dowód: - zeznania świadka J. W. k. 348-349 Sąd zważył, co następuje: Powództwa we wszystkich połączonych do wspólnego rozpoznania i wyrokowania sprawach nie mogły zostać uwzględnione. Podstawę prawną żądania powoda dochodzonych w tych sprawach stanowił art. 415 kc, zgodnie z którym kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Powód domagał się bowiem zasądzenia od pozwanych odszkodowania za szkodę wyrządzoną w pojeździe marki A. (...) w wyniku najechania na wyrwy w jezdniach odpowiednio w dniach 23 października 2011 r., 20 listopada 2011 r. i 11 marca 2012 r. Bezsporne w sprawie było, że drogi, na których miało dojść do zdarzeń wywołujących szkodę posiadają status dróg powiatowych i znajdują się na terenie Powiatu (...), a zatem stosownie do art. 2a ust. 2 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115) stanowią własność właściwego samorządu powiatu, tj. w tym przypadku Powiatu (...). Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60 ze zm.) organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi, przy czym stosownie do ust. 1 pkt 3 tego artykułu, zarządcą dróg powiatowych pozostaje zarząd powiatu. Do obowiązków zarządcy drogi należy, zgodnie z art. 20 tej ustawy, do zarządcy drogi należy m.in. utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2 (pkt 4 ), przeprowadzanie okresowych kontroli stanu dróg i drogowych obiektów inżynierskich oraz przepraw promowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na stan bezpieczeństwa ruchu drogowego, w tym weryfikację cech i wskazanie usterek, które wymagają prac konserwacyjnych lub naprawczych ze względu na bezpieczeństwo ruchu drogowego (pkt 10), wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających (pkt 11), przeciwdziałanie niszczeniu dróg przez ich użytkowników (pkt 12). Jeżeli w wyniku zawinionego zaniechania wykonania tych czynności powstanie szkoda w majątku osoby trzeciej, to zarządca drogi co do zasady ponosi za nią odpowiedzialność z art. 415 kc. Obowiązkiem powoda w niniejszym procesie było wykazanie zaistnienia przesłanek określonych w art. 415 kc, a zatem : powstania szkody, zdarzenia wywołującego szkodę, a także związku przyczynowego między owym zdarzeniem a szkodą. Wskazać w tym miejscu należy, iż szkodą jest uszczerbek w prawnie chronionych dobrach poszkodowanego, przy czym wielkość tego uszczerbku wyznacza różnica między rzeczywistym stanem dóbr poszkodowanego a stanem hipotetycznym, który istniałby gdyby do danego zdarzenia nie doszło. Powód nie wykazał w toku postępowania, iż w wyniku wskazywanych przez niego zdarzeń doszło do powstania szkody w jego majątku, nie udowodnił bowiem, iż samochód marki A. (...), w którym szkody miały zaistnieć stanowi jego własność. Wskazać należy, iż zarówno w pozwach, jak i zgłoszeniach spornych szkód kierowanych do Starostwa Powiatowego w P. powód powoływał się na umowę sprzedaży z dnia 20 lutego 2008 r. jako dowód prawa własności pojazdu, przedkładając nadto dowód rejestracyjny samochodu o nr (...), w którym jako właściciel figurował T. Z. – strona ww. umowy. Na zgłoszony we wszystkich połączonych sprawach zarzut pozwanego Powiatu (...), iż powód nie był właścicielem pojazdu w datach spornych szkód, a tym samym nie posiada legitymacji procesowej czynnej powód zareagował przedstawieniem w sprawie o zapłatę kwoty 2.396,99 zł i kwoty 2.688,07 zł umów przelewu wierzytelności z tytułu odszkodowań dochodzonych w tych sprawach zawartych odpowiednio w dniach 13 sierpnia 2015 r. i 21 września 2015 r. z P. W., by następnie na rozprawie twierdzić, że w datach spornych szkód pozostawał właścicielem pojazdu, na dowód czego miały być sporządzone stosowne umowy sprzedaży. W związku z czym powód wniósł o odroczenie rozprawy celem umożliwienia mu złożenia dowodów z tychże umów. Podkreślić należy, iż w myśl art. 3 kpc strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody, przy czym stosownie do art. 6 § 2 kpc strony i uczestnicy postępowania obowiązani są przytaczać wszystkie okoliczności faktyczne i dowody bez zwłoki, aby postępowanie mogło być przeprowadzone sprawnie i szybko. We wszystkich sprawach objętych tym postępowaniem powód był zobowiązywany do ustosunkowania się do treści sprzeciwów wniesionych przez pozwany Powiat (...) w trybie art. 207 § 3 kpc. W odpowiedziach na sprzeciw powód nie wskazał na fakt dalszego obrotu tym samochodem po nabyciu przez niego pojazdu w dniu 20 lutego 2008 r. pomiędzy kilkoma różnymi osobami, ale jedynie na nabycie go przez P. W.. Tymczasem jak wynika z dokumentów nadesłanych przez Starostwo Powiatowe w P. powód sprzedał samochód w dniu 15 marca 2008 r.R. L., ten następnie sprzedał ów pojazd w dniu 20 listopada 2010 r. B. J.. Dopiero w dniu 7 października 2012 r. pojazd ten nabył P. W., który zbył go następnie w dniu 5 listopada 2012 r. S. M.. Powód, po okazaniu mu tych dokumentów na rozprawie, nie był zaskoczony faktem dokonywania tych transakcji, lecz twierdził, że istnieją inne umowy dowodzące tego, że w datach spornych szkód był właścicielem pojazdu. Powód zeznał również, że sprzedaży i ponownego zakupu samochodu dokonywał z osobami związanymi z kursantami, których szkolił w ramach prowadzonej szkoły nauki jazdy w celu udostępnienia samochodu na czas trwania kursu. Skoro tak było w istocie, to nie jest zrozumiałe dlaczego powód, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, nie powołał dowodów z tych dokumentów już w pozwie, a najpóźniej w odpowiedziach na sprzeciw od nakazu zapłaty, mimo jednoznacznie sformułowanych zarzutów braku legitymacji procesowej czynnej. Powód ograniczył się wyłącznie do przedstawienia umów cesji wierzytelności, które w ocenie Sądu zostały sporządzone wyłącznie na potrzeby prowadzonego postępowania sądowego i obrazują stan sprzeczny z jego twierdzeniami. W tej sytuacji, zgodnie z art. 207 § 6 kpc wnioski dowodowe powoda w zakresie innych umów sprzedaży, poza znajdującymi się w aktach sprawy, należało pominąć, bowiem nie sposób było przyjąć, że powód nie zgłosił ich w pozwie lub odpowiedzi na sprzeciw bez swojej winy. Powód nie uprawdopodobnił również, że uwzględnienie tych dowodów nie spowodowałoby zwłoki w rozpoznaniu sprawy ani też, że wystąpiły inne wyjątkowe okoliczności. Obowiązek pominięcia spóźnionych twierdzeń i dowodów wynikał również z art. 217 § 2 kpc. Wobec nieprzedstawienia przez powoda innych umów sprzedaży dotyczących ww. pojazdu, nie sposób było w oparciu jedynie o zeznania powoda, które stoją w sprzeczności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego w zakresie opisu dotyczącego przyczyn i sposobu obrotu przez powoda prawem własności pojazdu, przyjąć, iż w istocie w datach spornych szkód to powód był właścicielem pojazdu. W świetle umów sprzedaży znajdujących się w aktach sprawy w dacie spornych szkód właścicielem pojazdu A. (...) była B. J., a zatem, jeżeli w istocie doszło do zdarzeń wskazywanych w pozwie, to tylko ta osoba była legitymowana do dochodzenia na swoją rzecz odszkodowania za szkody zaistniałe w ich wyniku w tym pojeździe. Skoro właścicielem pojazdu w tych datach nie był P. W., nie mógł on przenieść wierzytelności z tytułu odszkodowań za sporne szkody z dnia 23 października 2011 r. i 20 listopada 2011 r. na powoda mocą przywołanych wyżej umów cesji. Już z tych tylko przyczyn powództwa we wszystkich połączonych sprawach podlegały oddaleniu. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż nawet przy założeniu, że powód był w spornym okresie właścicielem pojazdu, powództwa nie mogły zostać uwzględnione. Skoro powód, jak twierdzi, naprawił pojazd po szkodach, tj. dokonał wymiany opon i prostowania felg, co wiązało się z poniesieniem określonych wydatków, to odszkodowanie za szkody nie mogło wyrażać się wartością hipotetyczną, ustaloną wyłącznie w oparciu o opinię biegłego sądowego. Powód winien był bowiem udokumentować rzeczywiste wydatki poniesione na zakup opon i inne czynności związane z przywróceniem pojazdu do stanu sprzed szkody, skoro pojazd naprawił i wydatki te poniósł. Rzeczą powoda było również udowodnienie okoliczności powstania szkody i jej zakresu, a także związku pomiędzy szkodą a zaniechaniem pozwanych. Tymczasem powód wprawdzie sporządził zdjęcia uszkodzonych opon, lecz są one nieczytelne, przy czym - jak wyjaśnił na rozprawie – nie zachował tych zdjęć w innej formie. Powód nie zabezpieczył również dla potrzeb postępowania sądowego elementów pojazdu, które miały ulec uszkodzeniu, a które mogłyby być poddane badaniu przez biegłego sądowego, zwłaszcza, gdy – jak twierdzi – pojazd ulegał kolejnym, podobnym szkodom, po których np. te same felgi były naprawiane. Powód nie udokumentował również w sposób należyty stanu dróg, na których miało dojść do powstania spornych szkód – w tym zakresie również zachował jedynie nieczytelne zdjęcia, przy czym jeżeli chodzi o zdarzenie z dnia 11 marca 2012 r., to jak sam przyznał złożył zdjęcia innego miejsca – drogi, na której miało dojść do zdarzenia z dnia 20 listopada 2011 r. W oparciu o notatki funkcjonariuszy policji, w tym notatkę z dnia 20 listopada 2011 r. zredagowaną wyłącznie na podstawie oświadczeń powoda, a także kosztorysy S. Ł.
(1)sporządzone w oparciu o oświadczenia powoda, oświadczenia przedstawiciela firmy (...) i zdjęcia, a także nieprecyzyjne zeznania powoda, nie sposób ustalić mechanizmu powstania spornych szkód, czy ich rzeczywistego rozmiaru, jak również stwierdzić konkretnych uchybień obowiązkom wynikającym z przepisów ustawy o drogach publicznych ze strony podmiotów odpowiedzialnych za ich wykonanie. To również stało na przeszkodzie uwzględnieniu powództwa i czyniło zbędnym kontynuowanie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, czy przesłuchanie pozwanej Gminy N.. Wobec nieprzedstawienia przez powoda zasadniczych dowodów na poparcie jego roszczeń, bezprzedmiotowe było rozważanie znaczenia dla sprawy zawarcia pomiędzy Zarządem Powiatu (...) a Burmistrzem Gminy N. porozumienia z dnia 1 października 2011 r. w oparciu o art. 19 ust. 4 ustawy o drogach publicznych. Z innych już przyczyn, opisanych wyżej, powództwa skierowane wobec pozwanych nie mogły zostać uwzględnione. Wskazać dodatkowo należy, iż stan faktyczny w niniejszej sprawie został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów, zeznania świadków, a także – częściowo, jedynie w zakresie, który znajdował poparcie w innych dowodach, zeznania powoda. Mając powyższe na uwadze w punktach I. 1, II.1 i III.1 wyroku Sąd powództwa P. S. oddalił. Rozstrzygnięcia zawarte w punktach I.2, II.2 i III.2 oraz III.3 wyroku stanowiły konsekwencję przegrania procesu przez powoda. Powód w świetle art. 98 § 1 i 3 kpc zobowiązany był zwrócić pozwanym poniesione przez nich koszty postępowania w każdej z połączonych spraw, zamykające się kwotą 600 zł wynagrodzenia pełnomocników pozwanych.