III C 560/13

(1)i A. S.

(1)o zapłatę I. Zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powódki kwotę 1000 zł (jeden tysiąc złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 2 sierpnia 2012 roku do dnia zapłaty. II. W pozostałym zakresie powództwo oddala. III. Zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powódki kwotę 24,90 zł (dwadzieścia cztery złote dziewięćdziesiąt groszy) tytułem kosztów procesu. Sygn.akt III C 560/13 UZASADNIENIE Powódka N. K. wniosła o zasądzenie od pozwanych S. S.

(1)i A. S.

(2)kwoty 1200 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 sierpnia 2012r. W uzasadnieniu powódka podniosła, że zawarła z pozwanymi w dniu 1 lipca 2012r. umowę o świadczenie usług, na podstawie której pozwani mieli zapłacić powódce za świadczone usługi 1200 zł netto według rachunku na koniec miesiąca. Powódka wypowiedziała zawarta umowę z dniem 6 sierpnia 2012r., natomiast nie otrzymała należnej kwoty wynikającej z umowy. Pozwani S. S.

(2)i A. S.

(1)wnieśli o oddalenie powództwa wskazując, iż powódka otrzymała tytułem zaliczki na poczet wynagrodzenia za wykonana usługę kwotę 200 zł, następnie z uwagi na niepobieranie przez powódkę od niektórych klientów tj. członków rodziny, znajomych zapłaty w zamian za usługi, jak też brak dbałości i zaangażowania przy wykonywaniu powierzonych czynności, brak profesjonalizmu, brak dbałości o czystość pozwani odstąpili od umowy w dniu 5 sierpnia 2012r. uznając, iż kwota 200 zł wyczerpuje jakiekolwiek roszczenia powódki, gdyż zgodnie z § 4 umowy pozwani mogli odstąpić od umowy bez obowiązku zapłaty wynagrodzenia. Powódka w piśmie z dnia 10 czerwca 2013r. podniosła, iż kwota 200 zł była pożyczką udzieloną jej przez żonę pozwanego, którą to pożyczkę powódka zaliczyła na poczet wynagrodzenia za usługi świadczone w okresie od 1 do 5 sierpnia 2012r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 1 lipca 2012r. powódka N. K. oraz pozwani S. S.

(2)i A. S.

(1)prowadzący Przedsiębiorstwo Handlowe (...) w formie spółki cywilnej zawarli umowę o świadczenie usług w zakresie obsługi przez powódkę pawilonu handlowego w okresie od 1 lipca 2012r. do 30 września 2012r. Powódka miała otrzymywać z tego tytułu wynagrodzenie w kwocie 1402 zł brutto według rachunku na koniec miesiąca. Zgodnie z §4 umowy dający zlecenie w przypadku stwierdzenia, że usługa jest wykonana nienależycie mógł odstąpić od bez obowiązku zapłaty wynagrodzenia dla przyjmującego zlecenia. Dowód: - umowa z dnia 1 lipca 2012r. k. 12 Pod koniec lipca 2012r. Z. G. powiadomił pozwanego S. S.

(2), iż przebywając w kawiarni, w której pracowała powódka widział jak zaniosła ona piwo dwóm mężczyznom siedzącym w kawiarnianym ogródku i nie pobrała on nich zapłaty. Po uzyskaniu tej informacji pozwany S. S.

(2)oglądał z tego dnia nagrania z monitoringu. Pozwany pokazywał fragment tego nagrania żonie, która widziała jak dwóch mężczyzn spożywa piwo przy bufecie znajdującym się na sali. Dowód: - zeznania świadka Z. G. k.115-116 - zeznania świadka B. S.

(1)k.116-117 Powódka miała otrzymywać wynagrodzenie netto w kwocie 1200 zł. Pozwany nie wypłacił powódce wynagrodzenia za usługi świadczone w miesiącu lipcu 2012r., gdyż chciał sprawdzić wcześniejsze nagrania z monitoringu. Polecił natomiast żonie, aby wypłaciła powódce kwotę 200 zł na poczet wynagrodzenia. Powódka w dniu 5 sierpnia 2012r. oświadczyła, iż jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia to następnego dnia nie przyjdzie do pracy. Pozwany kazał wtedy powódce opuścić lokal. Następnego dnia powódka przyszła do pozwanego z pismem zawierającym wypowiedzenie umowy o świadczenie usług, Pozwany nie przyjął tego pisma uważając, iż miał prawo odstąpić od umowy. Dowód: - zeznania świadka B. S.

(1)k.116-117 - zeznania pozwanego S. S.

(2)k. 162-164 W dniu 18 września 2012r. powód S. S.

(2)złożył zawiadomienie na Posterunku Policji w D., iż w dniu 31 lipca 2012r. w M. przy ul. (...) w kawiarni N. K. obsługiwała klientów nie pobierając zapłaty za towar oraz anulowała paragon fiskalny na szkodę S. S.

(2). Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone w dniu 27 czerwca 2013r. poprzez odstąpienie od skierowania wniosku o ukaranie do Sądu Rejonowego w Świnoujściu. Dowód: - zaświadczenie k.33 - pismo z dnia 22 lipca 2013r. k.89 Sąd zważył co następuje: Powództwo okazało się częściowo uzasadnione. W niniejszej sprawie strony zawarły umowę o świadczenie usług, do której to umowy z mocy art. 750 kc stosuje się przepisu o zleceniu. Zgodnie zaś z art. 735§1 kc jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenia. W niniejszej sprawie strony przewidziały w umowie z dnia 1 lipca 2012r. zwartej pomiędzy powódką a pozwanymi, iż powódka otrzyma wynagrodzenie w kwocie 1200 zł netto według rachunku na koniec miesiąca. Powódka wniosła o zasądzenie od pozwanych kwoty 1200 zł za usługi świadczone w lipcu 2012r. W ocenie pozwanych powódka świadczyła te usługi nienależycie, wobec czego byli oni uprawnieni do odstąpienia od umowy na mocy uregulowania zawartego w §4 umowy bez obowiązku zapłaty wynagrodzenia na rzecz powódki. W ocenie Sądu pozwani nie wykazali, aby powódka nienależycie wykonywała usługi. Przede wszystkim zauważyć należy, iż powódka wykonywała w pawilonie pozwanych pracę kelnerki w lipcu 2012r., wobec czego była uprawniona do otrzymania wynagrodzenia z tego tytułu. Podnieść należy, iż zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdzał zastrzeżeń pozwanych zgłaszanych do pracy powódki. W zasadzie jedynym zarzutem w tym zakresie było niepobranie pod koniec lipca 2012r. przez powódkę zapłaty za piwo podane dwóm mężczyznom w ogródku kawiarnianym, które to zdarzenie miał zaobserwować świadek Z. G.. Zauważyć jednak należy, iż zeznania tego świadka nie są zbieżne z zeznaniami żony pozwanego B. S.

(1), która wskazywała, iż po informacji uzyskanej od jej ojczyma Z. G. odnośnie niedobrania zapłaty za piwo przez powódkę pozwany S. S.

(2)dokonał przeglądu nagrania z monitoringu i pokazywał jej to zdarzenia, przy czym jak zeznała B. S.

(1)mężczyźni ci spożywali piwo przy bufecie w pawilonie. Podnieść należy, iż pozwany S. S.

(2)zawiadomił o tym zdarzeniu Policję w dniu 18 września 2012r., jednak postępowanie w tej sprawie zostało zakończone w dniu 27 czerwca 2013r. poprzez odstąpienie od skierowania wniosku o ukaranie do Sądu Rejonowego w Świnoujściu na podstawie art.5§1 pkt 1 kpow, który stanowi, iż nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia. W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu pozwani nie wykazali, aby zaistniały przesłanki uprawniające pozwanych do odstąpienia od umowy oraz nieuiszczenia wynagrodzenia na rzecz powódki, zgodnie zaś z art.6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Natomiast pozwani byli uprawnieni do wypowiedzenia umowy zgodnie z art. 746§ kc, który stanowi, iż że dający zlecenie może je wypowiedzieć w każdym czasie. Powinien jednak zwrócić przyjmującemu zlecenie wydatki, które ten poczynił w celu należytego wykonania zlecenia; w razie odpłatnego zlecenia obowiązany jest uiścić przyjmującemu zlecenie część wynagrodzenia odpowiadającą jego dotychczasowym czynnościom, a jeżeli wypowiedzenie nastąpiło bez ważnego powodu, powinien także naprawić szkodę. Należy uznać, iż do wypowiedzenia umowy doszło w dniu 5 sierpnia 2012r. przez pozwanych, z uwagi na konflikt zaistniały między powódka a pozwanymi, który niewątpliwie uniemożliwiał kontynuowanie umowy, jednakże powódka była uprawniona do otrzymania wynagrodzenia za świadczone usługi. Zgodnie z ustaleniami umowy z dnia 1 lipca 2012r. powódce należało się wynagrodzenie w kwocie 1200 zł netto. Od kwoty jest jednak należało odjąć kwotę 200 zł, którą powódka otrzymała tytułem zaliczki przekazanej jej przez żonę pozwanego B. S.

(2). W tym zakresie zarówno pozwany jak i świadek B. S.

(1)zgodnie zeznali, iż kwota 200 zł była zaliczką na wynagrodzenie, zaś powódka nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie swoich twierdzeń w tym zakresie, iż była to pożyczka, wobec czego kwotę 200 zł uwzględniono jako zaliczkę przy ustalaniu wynagrodzenia należnego powódce i zasadzono na jej rzecz kwotę 1000 zł wraz z odsetkami od dnia 2 sierpnia, gdyż świadczenie było wymagalne z pierwszym dniem następnego miesiąca na podstawie rachunku wystawionego na koniec miesiąca, a zatem powódce należały się odsetki ustawowe na podstawie art. 481§1 i 2 kc za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Świadczenie na rzecz powódki zasadzono solidarnie od pozwanych na mocy art. 864 kc. W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu. Na podstawie art.100 kpc zasądzono na rzecz powódki tytułem kosztów procesu kwotę 24,90 zł tj. 0,83 opłaty od pozwu wynoszącej 30 zł, albowiem w takim udziale powódka wygrała sprawę.