Sygn. akt III Ca 1007/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Tomasz Pawlik (spr.) Sędziowie: SO Magdalena Balion-Hajduk SR (del.) Roman Troll po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2015 r. w Gliwicach sprawy z wniosku M. Ż. i K. Ż. z udziałem P. R.
(1)i P. R.
(2)o wpis prawa własności w księdze wieczystej na skutek apelacji wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt Dz. Kw. 7624/14 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie poprzez jego uchylenie i wpisać w księdze wieczystej (...) prawo własności na rzecz wnioskodawców na podstawie umowy sprzedaży z dnia 22.12.2014 r. zawartej w formie aktu notarialnego przed notariuszem M. B. w R. (Rep. A (...) stosownie do wniosku zawartego w § 7 tego aktu ) . SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Pawlik SSO Magdalena Balion-Hajduk Sygn. akt III Ca 1007/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek o wpis w księdze wieczystej (...) prawa własności na rzecz wnioskodawców ponad udział wynoszący 4/6. Sąd ten wydał zaskarżone orzeczenie na skutek skargi na postanowienie referendarza o takiej samej treści. Sąd Rejonowy ustalił, że zawartą w formie aktu notarialnego umową sprzedaży z 22 grudnia 2014 r. L. R. sprzedała imieniem własnym udział wynoszący 4/6 części oraz imieniem synów P. R.
(2)i P. R.
(1)ich udziały wynoszące po 1/6 części ( łącznie 2/6 części) w nieruchomości lokalowej stanowiącej garaż objęty księgą wieczystą (...), a to M. Ż. i K. Ż. do ich majątku wspólnego. Do umowy dołączono pełnomocnictwo w języku niemieckim z dnia 31 października 2005 roku sporządzone przez notariusza H. G. i opatrzone klauzulą apostille. Z treści dołączonego pełnomocnictwa wynikało, iż P. R.
(2)i P. R.
(1)udzielili swojej matce L. R. pełnomocnictwa m. in. do rozporządzenia i sprzedaży odnośnie garażu, który zlokalizowany jest naprzeciw budynku mieszkalnego przy ul. (...). Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawcy złożyli także oświadczenie P. R.
(1)i P. R.
(2)z dnia 23 lutego 2015 roku sporządzone w języku polskim z podpisem notarialnie poświadczonym w języku niemieckim przez notariusza W. T. w I., w którym potwierdzili m. in sprzedaż garażu wpisanego w księdze wieczystej (...). Księga wieczysta (...) prowadzona jest dla lokalu niemieszkalnego - garażu nr (...) położonego w R. przy ul. (...). Jako współwłaściciele tejże nieruchomości zostali wpisani L. R. w udziale 4/6 części oraz P. R.
(3)i P. R.
(4)w udziałach po 1/6 części. W ocenie Sądu Rejonowego wniosek podlegał w części oddaleniu na podstawie art.626 9 k.p.c. z następujących powodów. Po pierwsze w dołączonym do wniosku pełnomocnictwie nieruchomość nie została opisana w sposób umożliwiający jednoznaczną ocenę, w ramach kognicji sądu wieczystoksięgowego , czy jest to nieruchomość tożsama z nieruchomością będąca przedmiotem umowy sprzedaży z dnia 22 grudnia 2014 roku. Po drugie oświadczenie P. R.
(1)i P. R.
(2)potwierdzające umowę sprzedaży w trybie art. 103 k.c. nie zostało złożone w odpowiedniej formie. Oświadczenie to bowiem powinno być złożone w takiej samej formie jak czynność, która została nim potwierdzona. Nie spełnia tego wymogu oświadczenie pisemne z podpisem notarialnie poświadczonym , które nie zostało ponadto opatrzone klauzulą apostille. Zgodnie bowiem z treścią art. 25 ust.2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. -Prawo prywatne międzynarodowe ustawodawca wyłączył dopuszczalność dokonania czynności stanowiącej rozporządzenie dotyczące nieruchomości w formie innej niż przewiduje to prawo polskie. Oświadczenie P. R.
(2)i P. R.
(1)potwierdzające umowę sprzedaży z dnia 22 grudnia 2014 roku jest oświadczeniem woli zmierzającym do wywołania określonych skutków rozporządzających dlatego winno mieć również formę aktu notarialnego. Od opisanego postanowienia apelację wnieśli wnioskodawcy-nabywcy nieruchomości. Skarżący zarzucili Sądowi Rejonowemu naruszenie art.65 § 1 i 2 i art.103 § 1 k.c. poprzez nieprawidłową ocenę udzielonego L. R. pełnomocnictwa. Podnieśli także naruszenie art.25 ust.1 ustawy prawo prywatne międzynarodowe poprzez błędne przyjęcie, że oświadczenie P. R.
(1)i P. R.
(2)wymagało formy aktu notarialnego. Twierdzili także, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia uniemożliwia ocenę wywodu, który doprowadził do wydania tego postanowienia(art.328 § 2 k.p.c.). W konsekwencji żądali uwzględnienia wniosku w całości i dokonania w tym duchu zmiany zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu apelacji zawarto polemikę z oceną Sądu I instancji dotyczącą pełnomocnictwa z 31 października 2005 r. Podkreślono, że z żadnego przepisu nie wynika, aby w tego rodzaju dokumencie niezbędne było wskazanie nr księgi wieczystej nieruchomości. Kwestionowano także ustalony przez Sąd Rejonowy charakter czynności prawnej P. R.
(1)i P. R.
(2)z dnia 23 lutego 2015 r. Twierdzono, że nie było to potwierdzenie umowy sprzedaży, a jedynie potwierdzenie pełnomocnictwa. Udzielenie pełnomocnictwa do rozporządzania nieruchomością nie wymagało przy tym, zdaniem skarżących szczególnej formy, przewidzianej w prawie polskim dla sprzedaży nieruchomości. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Nie jest zasadny zarzut apelacji jakoby uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełniało wymogów z art.328 § 2 k.p.c.. Przeciwnie, Sąd Rejonowy dokonał jednoznacznych ustaleń na podstawie przedstawionych dokumentów i zawarł w uzasadnieniu ocenę prawną sprawy. Umożliwia to dokonanie instancyjnej kontroli zapadłego rozstrzygnięcia. Niezależnie od powyższego, Sąd Okręgowy nie podziela dokonanej przez Sąd I instancji oceny dołączonego do wniosku pełnomocnictwa z dnia 31 października 2005 roku sporządzonego przez notariusza H. G. i opatrzonego klauzulą apostille. Wbrew stanowisku tego Sądu z dokumentu tego jednoznacznie wynika, że L. R. została umocowana przez swoich synów do sprzedaży przedmiotowego garażu, wchodzącego w skład masy spadkowej. Brak wprawdzie w tym pełnomocnictwie nr księgi wieczystej nieruchomości, tym niemniej – w ocenie sądu odwoławczego- nieruchomość została w wystarczający sposób zidentyfikowana poprzez wskazanie jej adresu, charakteru (garaż) jak i źródła nabycia (spadek po ojcu). Powoduje to, że nie ma wątpliwości, iż L. R. została umocowana do rozporządzania udziałami w nieruchomości przysługującymi jej synom. Pełnomocnictwa zostało przy tym udzielone w formie aktu notarialnego, a zatem nie sposób je także kwestionować z powodu formy tego dokumentu. Powyższa ocena pełnomocnictwa z dnia 31 października 2005 roku powoduje, że zbędne i niecelowe jest odnoszenie się do pozostałych zarzutów zawartych w treści apelacji. Skoro okazało się, że wnioskodawcy nabyli w całości nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży z dnia 22 grudnia 2014 roku, należało zmienić zaskarżone postanowienie i uwzględnić wniosek w całości, o czym też orzeczono jak w sentencji na podstawie art.386 § 1 k.p.c. w związku z art.13 § 2 k.p.c. SSR (del.) R. Troll SSO T. Pawlik (spr.) SSO M. Balion-Hajduk