← Polska

III AUz 135/12

Sygn. akt III AUz 135/12 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2012 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSA Stanisława Kubica (spr.) Sędziowie: SSA Danuta Rychlik - Dobrowolska SSA Barbara Staśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o wysokość emerytury na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2012 roku, sygn. akt IXU 582/12 postanawia: oddalić zażalenie wnioskodawcy UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2012 roku Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu odrzucił odwołanie wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W.. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż W. L. w dniu 2 kwietnia 2012 r. złożył odwołanie od decyzji ZUS we W. z dnia 25 maja 2011 roku. Zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie przekroczenie terminu jest nadmierne. Powyższe postanowienie w terminie zaskarżył wnioskodawca, wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie odwołania. Wnioskodawca podniósł, że środek odwoławczy został złożony w terminie miesiąca od daty ogłoszenia w Dzienniku Ustaw z 2012 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2012 roku, na podstawie którego ubezpieczony złożył swój wniosek. Wnioskodawca wskazał, iż do dnia wydania wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie miał wiedzy o niekonstytucyjności działań organu rentowego. Sąd Apelacyjny, zważył co następuje: Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 477 9 § 1 kpc odwołanie od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Natomiast § 3 powołanego artykułu stanowi, że Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Tak więc z tego przepisu wynika wprost, iż do przywrócenia terminu niezbędne jest spełnienie obu warunków łącznie: przekroczenie terminu nie może być nadmierne i przyczyna tego musi być niezależna od odwołującego się. Zatem tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd, iż zachodzą kumulatywnie obie przesłanki z art. 477 9 § 3 kpc, Sąd winien nadać odwołaniu bieg. Natomiast brak którejkolwiek z wymienionych przesłanek skutkuje zastosowaniem sankcji w postaci odrzucenia odwołania. Na tle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stanowisko Sądu Okręgowego o nadmiernym i zawinionym przekroczeniu przez wnioskodawcę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu rentowego jest zasadne. Wskazać bowiem należy, iż wnioskodawca odwołał się od decyzji z dnia 25 maja 2011 roku, a więc ze znacznym (ponad rocznym) przekroczeniem terminu. Reasumując, w niniejszej sprawie żaden ze wskazanych wyżej warunków nie został spełniony. Toteż prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami Sąd Okręgowy odrzucił odwołanie wnioskodawcy. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia wnioskodawcy i z tego względu na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc orzekł jak w sentencji postanowienia. R.S.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.