III K 9/15

(1)(K. B.

(2)), s. W. i G. z d. C., ur. (...) w S., oskarżonego o to, że: I. w okresie co najmniej od lipca 2010 r. do listopada 2010 r. w P., W., R. oraz innych miejscowościach na terenie województwa (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: D. W., Ł. N.

(1), A. M.

(1), M. W.

(1), J. N., P. G.

(1), B. P.

(1), K. G.

(1), J. L. oraz inne dotychczas nieustalone osoby, a mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na kradzieżach samochodów osobowych i dostawczych po uprzednim pokonaniu ich zabezpieczeń, demontażu ich na części i dalszej ich sprzedaży, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. II. w okresie od 27 czerwca 2010 r. do lipca 2010 r., w P., działając w ramach w zorganizowanej grupy przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu, sygnatura akt XXV K 905/07, czyniąc sobie z poniższej działalności stałe źródło dochodu pomógł Ł. N.

(1), A. M.

(1)i M. W.

(1)w ukryciu samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...), wiedząc, że pojazd ten uzyskany został w wyniku kradzieży z włamaniem na szkodę K. K.

(1), tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. III. w okresie od 28 lipca 2010 r. do sierpnia 2010 r., w P., działając w ramach w zorganizowanej grupy przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu, sygnatura akt XXV K 905/07, czyniąc sobie z poniższej działalności stałe źródło dochodu, pomógł Ł. N.

(1), A. M.

(1)i M. W.

(1)w ukryciu samochodu marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...), wiedząc, że pojazd ten uzyskany został w wyniku kradzieży z włamaniem na szkodę M. C.

(1), tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. IV. w okresie od 2 września 2010 r. do 3 września 2010 r., w P. na os. (...), działając w ramach w zorganizowanej grupy przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu, sygnatura akt XXV K 905/07, czyniąc sobie z poniższej działalności stałe źródło dochodu wspólnie i w porozumieniu z Ł. N.

(1), A. M.

(1)i M. W.

(1), po uprzednim pokonaniu w nieustalony sposób zabezpieczeń dokonał kradzieży samochodu marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 45.000 zł. na szkodę S. P.

(1), tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. V. w okresie od 12 września 2010 r. do 13 września 2010 r., w W. przy ul. (...), działając w ramach w zorganizowanej grupy przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu, sygnatura akt XXV K 905/07, czyniąc sobie z poniższej działalności stałe źródło, dochodu wspólnie i w porozumieniu z A. M.

(1)i Ł. N.

(1), po uprzednim pokonaniu w nieustalony sposób zabezpieczeń dokonał kradzieży samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 74.600 zł. na szkodę firmy (...) wraz z znajdującą się w pojeździe nawigacją marki N. o wartości 250 zł na szkodę T. K., tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. VI. w nocy 16 września 2010 r., w P. przy ul. (...), działając w ramach w zorganizowanej grupy przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu, sygnatura akt XXV K 905/07, czyniąc sobie z poniższej działalności stałe źródło dochodu, wspólnie i w porozumieniu z Ł. N.

(1)i A. M.

(1), po wyłamaniu wkładki zamka w drzwiach kierowcy oraz stacyjki w kolumnie kierownicy, skutkujące powstaniem uszkodzeń w wysokości 4.500 zł., usiłował dokonać kradzieży samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 30.000 zł. na szkodę P. J.

(1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję konkubenta właścicielki pojazdu, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. VII. w okresie od 4 października 2010 r. do 5 października 2010 r., w R., działając w ramach w zorganizowanej grupy przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu, sygnatura akt XXV K 905/07, czyniąc sobie z poniższej działalności stałe źródło dochodu wspólnie i w porozumieniu z A. M.

(1), Ł. N.

(1)i K. F.

(1), po uprzednim pokonaniu w nieustalony sposób zabezpieczeń dokonał kradzieży samochodu marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 23.000 zł. na szkodę T. E.

(1), tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. VIII. w nocy 4 listopada 2010 r., w B., działając wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu, sygnatura akt XXV K 905/07, czyniąc sobie z poniższej działalności stałe źródło dochodu po uprzednim włamaniu do domu przez wybicie szyby w oknie łazienkowym i zaborze z niego kluczyka do pojazdu, dowodu rejestracyjnego i polisy ubezpieczeniowej (...) SA, a także dowodu rejestracyjnego przyczepy marki T. o numerze rejestracyjnym (...), dokonał następnie kradzieży samochodu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 69.870 zł. na szkodę (...) Sp. z o.o. we W. wraz ze znajdującymi się w pojeździe przedmiotami i dokumentami w postaci: dwóch dmuchaw spalinowych do liści marki H. o wartości łącznej 3.486,00 zł., pasa naciągowego, odzieży roboczej wraz z osprzętem, 6 noży do agregatu koszącego firmy (...), 3 tarcz tnących do kosiarek spalinowych firmy (...), zestawu głośnomówiącego marki N. o łącznej wartości 2.000,00 zł oraz książki serwisowej pojazdu i teczki z danymi pracowników dotyczącymi wysokości wynagrodzeń na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. w P., tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. 2. P. G.

(1)(P. G.

(1)), s. R. i G. z d. T., ur. (...) w P., oskarżonego o to, że: IX. w dniu 18 sierpnia 2010 r., w R., w celu użycia za autentyczny sfałszował dokument w postaci zawartej z (...) SA umowy ubezpieczenia samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) od utraty, zniszczenia lub uszkodzenia (AC) oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków ( (...)) w ten sposób, że w rubryce „podpis ubezpieczającego” podrobił podpis właściciela pojazdu, tj. o przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. X. w okresie co najmniej od sierpnia 2010 r. do listopada 2010 r., w P. oraz innych miejscowościach na terenie województwa (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili: Ł. N.

(1), D. W., A. M.

(1), M. W.

(1), J. N., K. B.

(1), K. G.

(1), A. R.

(1), J. L. oraz inne dotychczas nieustalone osoby, a mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na kradzieżach samochodów osobowych i dostawczych po uprzednim pokonaniu ich zabezpieczeń, demontażu na części i dalszej ich sprzedaży, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. XI. w okresie od 25 października 2010 r. do 26 października 2010 r., w P. przy ul. (...), w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach, sygnatura akt II K 218/00, działając wspólnie i w porozumieniu z Ł. N.

(1), A. M.

(1)i A. R.

(1)w ramach zorganizowanej grupy przestępczej po uprzednim pokonaniu w nieustalony sposób zabezpieczeń, dokonał kradzieży samochodu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 80.000 zł. na szkodę (...) SA wraz z znajdującymi się w pojeździe kurtką marki V. o wartości 500 zł., nawigacją marki T. (...) o wartości 1.000 zł. oraz dokumentami w postaci uprawnień do nurkowania na szkodę D. S.

(1), tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. XII. w okresie od 2 listopada 2010 r. do 3 listopada 2010 r., w R., w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach, sygnatura akt II K 218/00, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej nabył od Ł. N.

(1), A. M.

(1)i M. W.

(1)za kwotę 5.000 zł. samochód marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 45.000 zł. wiedząc, że pojazd ten uzyskany został w wyniku kradzieży z włamaniem na szkodę Z. Ć.

(1), tj. o przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. *************************************************** 1) oskarżonego K. B.

(1)uznaje za winnego popełnienia przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. I wyroku, z tym ustaleniem, że przyjmuje, iż czyn ten został popełniony w okresie co najmniej od 27 czerwca 2010 r. do listopada 2010 r. oraz że w skład zorganizowanej grupy przestępczej wchodzili M. W.

(1), P. G.

(1), B. P.

(1), K. G.

(1)oraz inne ustalone i nieustalone osoby i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; 2) oskarżonego K. B.

(1)uznaje za winnego ciągu dwóch przestępstw z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionych w sposób wyżej opisany w pkt. II. oraz III. wyroku, z tym ustaleniem, że przyjmuje, iż czynów tych dopuścił się działając w podobny sposób w krótkich odstępach czasu, w ciągu 1 roku i 7 miesięcy po odbyciu w okresie od 8.05.2007r. do 26.11.2007r. oraz od 11.02.2008r. do 7.01.2009r. części kary łącznej 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności za podobne przestępstwa umyślne, objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 31.10.2008r. w sprawie III K 810/08 oraz że pomógł w ukryciu wskazanych wyżej samochodów M. W.

(1)i dwóm innym ustalonym osobom w miejscu swojego zamieszkania, a także ustalając, że wartość samochodu z punktu II wyroku to 44.900,00 zł, a wartość samochodu z punktu III wyroku to 16.300,00 zł i za to na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 64 § 2 k.k. i art. 91 § 1 k.k. wymierza mu jedną karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając na podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych; 3) na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. B.

(1)w związku ze skazaniem za przestępstwa opisane wyżej w pkt II i III wyroku środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej przez oskarżonego z popełnienia przestępstw przypisanych mu w punkcie 2 wyroku w łącznej kwocie 800,00 (osiemset) złotych; 4) oskarżonego K. B.

(1)uznaje za winnego ciągu czterech przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionych w sposób wyżej opisany w pkt. IV., V., VI. oraz VII. wyroku, z tym ustaleniem, że przyjmuje, iż czynów tych dopuścił się działając w podobny sposób w krótkich odstępach czasu, w ciągu 1 roku i 9 miesięcy po odbyciu w okresie od 8.05.2007r. do 26.11.2007r. oraz od 11.02.2008r. do 7.01.2009r. części kary łącznej 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwa umyślne objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 31.10.2008r. w sprawie III K 810/08 oraz działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, a także że wartość samochodu z punktu IV wyroku to 36.000,00 zł, a z punktu V to 50.392,00 złotych i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 64 § 2 k.k. i art. 91 § 1 k.k. wymierza mu jedną karę 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając na podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych; 5) oskarżonego K. B.

(1)uznaje za winnego przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. VIII. Wyroku, z tym ustaleniem, że przyjmuje, iż czynu tego dopuścił się działając w ciągu 1 roku i 10 miesięcy po odbyciu w okresie od 8.05.2007r. do 26.11.2007r. oraz od 11.02.2008r. do 7.01.2009r. części kary łącznej 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwa umyślne objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 31.10.2008r. w sprawie III K 810/08 i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 64 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając na podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych; 6) na podstawie art. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzone oskarżonemu K. B.

(1)w pkt 1, 2, 4 i 5 wyroku i wymierza mu karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 350 (trzysta pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając na podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych; 7) na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. B.

(1)środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem solidarnie z M. W.

(1)skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5.03.2014r. w sprawie III K 19/13 poprzez zapłatę na rzecz (...) SA z siedzibą w W. kwoty 36.000,00 (trzydzieści sześć tysięcy) złotych - w związku ze skazaniem za przestępstwo opisane w punkcie IV wyroku, 8) na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. B.

(1)środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami poprzez zapłatę na rzecz: ⚫ T. E.

(1)kwoty 23.000,00 (dwadzieścia trzy tysiące) złotych w związku ze skazaniem za przestępstwo opisane w punkcie VII wyroku; ⚫ (...) SA z siedzibą w W. kwoty 13.620,16 (trzynaście tysięcy sześćset dwadzieścia złotych szesnaście groszy) złotych oraz na rzecz (...) Sp. z o.o. w P. kwoty 5.486,00 (pięć tysięcy czterysta osiemdziesiąt sześć) złotych - w związku ze skazaniem za przestępstwo opisane w punkcie VIII wyroku; ⚫ (...) SA z siedzibą w W. kwoty 50.392 (pięćdziesiąt tysięcy trzysta dziewięćdziesiąt dwa) złotych oraz na rzecz T. K. kwoty 250,00 (dwieście pięćdziesiąt) zł w związku ze skazaniem za przestępstwo opisane w punkcie V wyroku; 9) oskarżonego P. G.

(1)uznaje za winnego popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. w sposób wyżej opisany w pkt. IX. wyroku i za to na podstawie art. 270 § 1 k.k. wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; 10) oskarżonego P. G.

(1)uznaje za winnego przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. X wyroku z tym ustaleniem, że przyjmuje, iż w skład zorganizowanej grupy przestępczej wchodzili M. W.

(1), K. B.

(1), B. P.

(1), K. G.

(1)oraz inne ustalone i nieustalone osoby i za to na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; 11) oskarżonego P. G.

(1)uznaje za winnego przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XI wyroku z tym ustaleniem, że przyjmuje, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi mężczyznami w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 16.08.2005r. do 16.10.2006r. kary w wymiarze 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 2 czerwca 2000r., sygnatura akt II K 218/00 oraz że wartość samochodu to 70.300 złotych i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając na podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych 12) oskarżonego P. G.

(1)uznaje za winnego przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XII wyroku z tym ustaleniem, że przyjmuje, iż oskarżony działał w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 16.08.2005r. do 16.10.2006r. kary w wymiarze 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 2 czerwca 2000r., sygnatura akt II K 218/00 oraz ustalając, że nabył ww. samochód od M. W.

(1)i dwóch innych ustalonych osób, a także, że wartość samochodu to 41.700 zł i za to na podstawie art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając na podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych; 13) na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzone oskarżonemu P. G.

(1)w punktach 9, 10, 11 i 12 wyroku i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając na podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych 14) na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego P. G.

(1)środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz (...) SA z siedzibą w W. kwoty 70.300,00 (siedemdziesiąt tysięcy trzysta) złotych oraz kwoty 1.500,00 (jeden tysiąc pięćset) zł na rzecz D. S.

(1)w związku ze skazaniem za przestępstwo opisane w punkcie XI wyroku; 15) na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza: ⚫ oskarżonemu K. B.

(1)na poczet orzeczonej kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5.10.2013r. do dnia 30.06.2015r.; ⚫ oskarżonemu P. G.

(1)na poczet kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 9.03.2011r. do dnia 30.08.2011r. 16) na podstawie art. 627 k.p.k., art. 633 k.p.k., oraz art.1, art.2 ust.1 pkt. 4 i 5, art.3 ust.1 oraz art.6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu i tak: ⚫ od oskarżonego K. B.

(1)wydatki w 2/3 części oraz opłatę w kwocie 1.100,00 (jeden tysiąc sto) złotych, ⚫ od oskarżonego P. G.

(1)wydatki w 1/3 części oraz opłatę w kwocie 600,00 (sześćset) złotych. /-/ SSO Dorota Biernikowicz UZASADNIENIE W sprawie oskarżonych K. B.

(1)i P. G.

(1)Sąd Okręgowy w Poznaniu ustalił następujący stan faktyczny: W okresie co najmniej od 27 czerwca 2010r. do listopada 2010 r. na terenie P., W., R. i innych miejscowości województwa (...) działała zorganizowana grupa przestępcza mająca na celu popełnianie przestępstw kradzieży z włamaniem do samochodów, głównie produkcji francuskiej. Kradzieży samochodów po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń, dokonywali w różnych konfiguracjach osobowych: głównie Ł. N.

(1)ps. (...), Diabeł, A. M.

(1)ps. (...) i M. W.

(1), a także B. P.

(1), K. B.

(1)ps. (...), Młody, K. G.

(1)ps. (...), J. L., P. G.

(1)ps. (...) oraz nieustalony mężczyzna o imieniu M. ps. (...). Zaboru tych pojazdów dokonywali na zlecenie D. W. oraz nieustalonego mężczyzny o imieniu lub pseudonimie (...). Z mężczyzną o imieniu czy pseudonimie (...) wyłączny kontakt posiadał A. M.

(1). Mężczyźni ci dostarczali „bezpośrednim” sprawcom kradzieży urządzeń do obejścia fabrycznych zabezpieczeń i uruchomienia samochodów, udzielając także instrukcji dotyczących rodzaju pojazdów możliwych do uruchomienia przy ich pomocy. Utracenie tych urządzeń skutkowało potrąceniem ich wartości z wynagrodzenia wypłacanego sprawcom kradzieży za dostarczone pojazdy. Zdarzały się też sytuacje, że kradzieże samochodów następowały bez uprzedniego zlecenia na nie, wtedy poszczególni członkowie grupy przestępczej kradli samochody, oferując je następnie wskazanym paserom, czy też innym osobom. Po dokonanej kradzieży samochodów A. M.

(1), Ł. N.

(1), M. W.

(1), K. G.

(1)lub K. B.

(1)samochody te odstawiali w ustalone miejsca, po czym po wcześniejszym telefonicznym potwierdzeniu zakupu i uzgodnieniu ceny, przewozili je do L. do (...), bądź też we wskazane przez D. W. miejsce w okolicach S. i M.. Oskarżony K. B.

(1), oprócz uczestnictwa we włamaniach do samochodów oraz transportowaniu ich na polecenie A. M.

(1)lub Ł. N.

(1), za opłatą w wysokości 400 zł, ukrywał też kradzione przez nich pojazdy w miejscu swojego zamieszkania w P. przy ul. (...). Oprócz wskazanych wyżej stałych odbiorców kradzionych aut, tj. D. W. i B., pojedyncze kradzione samochody nabyli J. L. – wcześniej zlecając jego kradzież, B. P.

(1)oraz oskarżony P. G.

(1). dowód: zeznania świadków M. W.

(1), K. D.

(1)(poprzednio G.), B. P.

(1), wynik oględzin miejsc kradzieży, oględzin odzyskanych samochodów i miejsc ich odnalezienia, wynik przeszukania telefonów komórkowych pozostawionych w miejscu porzucenia lub odnalezienia samochodów, zeznania świadków, w tym osób pokrzywdzonych, okazania wizerunku osób, uzyskane od operatorów sieci komórkowych danych dotyczących użytkowników telefonów, nawiązywanych połączeń telefonicznych oraz miejsc logowania się poszczególnych aparatów telefonicznych względem stacji przekaźnikowych i opracowane na ich podstawie szczegółowe analizy kryminalistycznych, materiały uzyskane w ramach prowadzonej przez Komendę Miejską Policji w Poznaniu za zgodą Sądu Okręgowego w Poznaniu kontroli operacyjnej, który wyraził także następczo zgodę na wykorzystanie tych materiałów wobec P. G.

(1)i K. B.

(1), zabezpieczone dokumenty, wynik przeprowadzonych eksperymentów procesowych. Spośród dokonanych przez opisaną grupę przestępczą kradzieży z włamaniem do samochodów oskarżeni K. B.

(1)i P. G.

(1)uczestniczyli w niżej wskazanych zdarzeniach, bądź też nabyli albo pomogli w ukryciu następujących uzyskanych w wyniku przestępstwa samochodów: K. K.

(1)była właścicielem samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...), który wieczorem dnia 27 czerwca 2010r. zaparkowała na terenie posesji, gdzie zamieszkiwała z matka A. K.

(1)to jest w P. przy ul. (...). Brama na teren posesji zamknięta była na kłódkę, a furka prowadząca na podwórze zamknięta była na klucz. Teren posesji nie był monitorowany. Samochód posiadał fabryczne zabezpieczenia w postaci immobilajzera, nie miał żadnych alarmów zabezpieczających przed kradzieżą, miał blokadę skrzyni biegów, nie był wyposażony w nawigację satelitarną. W nocy z 27 na 28 czerwca 2010 r. Ł. N.

(1), A. M.

(1)i M. W.

(1)pojechali się na ul. (...) w P.. Na miejscu wykręcili zamek w bramie ogrodzenia, a następnie weszli na teren nieruchomości, na której stał zaparkowany samochód marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) , którego właścicielką była K. K.

(1). Pokonywaniem jego zabezpieczeń zajął się M. W.

(1). Po uruchomieniu auta sprawcy udali się nim na ul. (...) w P. do miejsca zamieszkania K. B.

(1)i tam je pozostawili. Właściciela auta stwierdziła jego kradzież w dniu 28 czerwca 2010r. rano o godz. 5.40. W zamian za przechowanie pojazdu K. B.

(1)otrzymał 400 zł. Po upływie około 2 tygodni M. W.

(1), A. M.

(1)i Ł. N.

(1)zabrali auto z posesji K. B.

(1)i przewieźli ten samochód do W., gdzie na (...) przekazali go nieustalonemu mężczyźnie. Za samochód ten (...) SA w W. wypłaciło odszkodowanie w kwocie 44.900 zł i taką wartość w momencie kradzieży miał ten pojazd (k. 1271). dowód: zeznania świadka M. W.

(1)k. 286-291, 307-312, 322-331; eksperyment procesowy z udziałem M. W.

(1)296-298, 300, zeznania świadka K. K.

(1)k. 909-910, zeznania świadka A. K.

(2)k. 912 M. C.

(1)była właścicielką samochodu C. (...)o numerze rejestracyjnym (...). Samochód ten wieczorem 27 lipca 2010r. około godz. 22.00 zaparkowała na parkingu niestrzeżonym przy ul. (...)w B., w pobliżu miejsca zamieszkania, samochód nie autoalarmu. W nocy 28 lipca 2010 r. w B.przy ul. (...) Ł. N., M. W.i A. M.po pokonaniu w nieustalony sposób zabezpieczeń dokonali kradzież pojazdu C. (...)o numerze rejestracyjnym (...) , którego właścicielką była M. C.

(1). Urządzenie niezbędne do uruchomienia pojazdu z pominięciem fabrycznych zabezpieczeń dostarczył D. W., który zapewnił też o nabyciu samochodu po jego zaborze. Po kradzieży sprawcy auto zaprowadzili do garażu K. B.

(1), a za ukrycie tego samochodu zapłacili mu 400 zł. D. W.następnie odmówił jednak przyjęcia samochodu, ponieważ zamówił nowszy typ auta. To auto było modelem przed liftingiem i D. W.go nie chciał. W związku z tym pojazd pozostawał w P.na ul. (...)na posesji K. B.

(1)przez okres ok. dwóch tygodni. Po tym czasie M. W.

(1)udał się nim do W., gdzie wraz z A. M.

(1)i Ł. N.

(1)sprzedali je B. P.

(1). Za samochód ten (...) SAw W.wypłaciło odszkodowanie w kwocie 16.300 zł i taka też była wartość tego pojazdu w czasie kradzieży (k. 924). dowód: zeznania świadka M. W.

(1)k. 286-291, 307-312, 322-331, eksperyment procesowy z udziałem M. W. 296-298, 300, zeznania świadka B. P.

(2)k.355-360; zeznania pokrzywdzonej M. C. 919-920 S. P.

(1)był właścicielem samochodu osobowego marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...), który to pojazd zaparkował w dniu 2 września 2010r. około godz. 17.00 na parkingu niestrzeżonym na Osiedlu (...) w P. niedaleko bloku nr 23. Samochód posiadał fabryczne zabezpieczenia w postaci immobilajzera, nie miał żadnych alarmów zabezpieczających przed kradzieżą, nie był wyposażony w nawigację satelitarną. W nocy z 2 na 3 września 2010 r. K. B.

(1), Ł. N.

(1), M. W.

(1)i A. M.

(1)udali się na os. (...) w P.. Tam stał zaparkowany samochód marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 36.000 zł (k. 1394) stanowiący własność S. P.

(1). Włamaniem do zaparkowanego w P. na os. (...) pojazdu i jego uruchomieniem zajęli się K. B.

(1)i Ł. N.

(1). M. W.

(1)i A. M.

(1)stali na czatach, gotowi do ostrzeżenia wspólników przed ewentualnymi osobami, które mogły zauważyć moment kradzieży pojazdu lub przed patrolem Policji. Bezpośrednio po przestępstwie sprawcy przeprowadzili ten samochód na P. w pobliże sklepu U (...), a ostatecznie przekazali D. W. w zamian za kwotę 5.000 zł. Z tytułu poniesionej wskutek kradzieży szkody ubezpieczyciel - (...) SA wypłacił poszkodowanemu odszkodowanie w wysokości 36.000 zł. dowód: zeznania świadka M. W.

(1)k. 286-291, 307-312, 339-347, 348-353; zeznania pokrzywdzonego S. P. k. 928-930, dokumentacja dotycząca skradzionego pojazdu k. 933-935 T. K. jest Dyrektorem Zakładu (...) w L.. Posiadał samochód służbowy marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) wartości 50.392 zł (k. 1394). Samochodem tym T. K. dojeżdżał z miejsca zamieszkania w W. przy ul. (...) do pracy w L.. Samochód ten w dniu 12.09.2010r. ok. 21:30 pozostawił zamknięty na parkingu przed budynkiem przy ul. (...). Samochód wyposażony był w centralny zamek z alarmem, który był sprawny. Rano następnego dnia tj. 13.09.2010r. stwierdził brak samochodu w miejscu gdzie go wcześniej pozostawił. W nocy z 12 na 13 września 2010 r. bowiem K. B.

(1)wspólnie z Ł. N.

(1)i A. M.

(1)udali się do W. i z ul. (...) po pokonaniu w nieustalony sposób zabezpieczeń zabrali w celu przywłaszczenia samochód marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na szkodę firmy (...) wraz z nawigacją marki N. o wartości 250 zł stanowiącą własność T. K.. W drodze do W., w nocy 13.09.2010r. o godz. 3:30, K. B.

(1), Ł. N.

(1)i A. M.

(1)zatrzymali się na (...) w G. W.. Tam dokonywali zakupów, za które zapłacił A. M.

(1)(k. 101). Ich pobyt na stacji benzynowej zarejestrował system monitoringu, a na nagraniu widoczna jest m.in. oskarżony K. B.

(1). W miejscu kradzieży samochodu P. (...), na miejscu, gdzie T. K. zaparkował pojazd, odnalazł paragon fiskalny ze (...) w G. W.. (paragon - zdjęcie 12 k. 92 i k. 95). Paragon ten w trakcie kradzieży auta utracili sprawcy. Na paragonie wskazana był numer karty (...) tj. (...), która należała do A. M.

(1). Samochodem po kradzieży kierował oskarżony K. B., na co wskazuje treść rozmów telefonicznych pomiędzy nim, a Ł. N.

(1), wracającym z kradzieży z W. samochodem A. M.

(1). w rozmowach z godz. 5.39, 5.41 wynika, że skradziony samochód zgasł w trakcie jazdy i oskarżony K. B. miał problem z jego ponownym uruchomieniem. Za samochód ten ubezpieczyciel wypłacił odszkodowanie w kwocie 50.392 zł (k. 1394). dowód: zeznania pokrzywdzonego T. K. k. 80-83, świadka P. K.

(1)k. 86-97, częściowo zeznania świadka A. M.

(1)k. 2270-2274 i protokół wyjaśnień z 05.02.2015r. ze sprawy III K 18/13 k. 3054-3056 w/w akt, którego odpis dołączono do akt niniejszej sprawy, protokół oględzin miejsca kradzieży wraz z dokumentacja fotograficzną, paragon ze stacji benzynowej k. 88-95, protokół zatrzymania rzeczy k. 96-98, pismo (...) k. 101, protokół oględzin monitoringu ze stacji benzynowej wraz z dokumentacja fotograficzna k. 133-138; notatka urzędowa z dnia 20.01.2011r. – załącznik I z analizy treści rozmów telefonicznych utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej k. 426-442, materiały z kontroli operacyjnej w postaci nagrań rozmów telefonicznych, których stenogram znajduje się na k. 760-762 P. J.

(1)zaparkowała swój samochód marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 30.000 zł w dniu 15 września 2010r. ok. godz. 20:00 przy bramie parkingu strzeżonego przy ul. (...) w P.. Około 23:00 P. J.

(1)wysłała sms-a do swojego narzeczonego P. K.

(2), aby wprowadził samochód do garażu. Około godziny 0:30 dnia 16 września 2010r. K. K.

(2)zamieszkały w P. przy ul. (...) podszedł do okna zapalić papierosa. Przez okno zauważył, że przy zaparkowanym P. (...) kręci się trzech nieznanych mu mężczyzn. Byli to K. B.

(1), Ł. N.

(1)i A. M.

(1), którzy przyjechali na miejsce kradzieży samochodem P. (...) o nr rej. (...) należącym do A. M.

(1). Zauważyli oni K. K.

(2)i schowali się w pobliskiej bramie, po chwili wyszli z niej i wrócili do swojego samochodu, wsiedli do niego. W związku z tym, że zachowanie tych mężczyzn zaniepokoiło K. K.

(2)postanowił zgasić światło w mieszkaniu i nadal ich obserwować. Po chwili mężczyźni wysiedli ze swojego samochodu, z bagażnika wyjęli jakieś narzędzia i poszli w kierunku ulicy (...). W tym czasie K. B.

(1), Ł. N.

(1)i A. M.

(1)działając wspólnie i w porozumieniu wyłamali wkładkę zamka w drzwiach kierowcy oraz stacyjkę w kolumnie kierownicy w samochodzie marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Naprawa tych uszkodzeń wyniosła ok. 4500 zł. Po około 2-3 minutach K. K.

(2)usłyszał krótki sygnał klaksonu, a po kilku minutach ci sami mężczyźni pchali samochód P. (...) koloru białego w kierunku ul. (...), a G. i zaparkowali go bezpośrednio przy swoim samochodzie. Mężczyzna, który kierował tym samochodem wysiadł z niego, otworzył pokrywę silnika, usiłując uruchomić ten pojazd, a pozostali 2 mężczyźni stali przy nim. Wówczas w kierunku tego samochodu przyjechał motorem P. K.

(2), który zobaczył, że samochodu P. J.

(1)nie ma w miejscu, gdzie go zostawiła i zaczął jego poszukiwania. Gdy zobaczył samochód P. J.

(1), zaczął krzyczeć dlaczego kradną jego samochód. Potem chciał, aby sprawcy zapłacili za uszkodzenia tego pojazdu, które wynosiły 4500 zł. K. B.

(1), Ł. N.

(1)i A. M.

(1)wówczas uciekli, pozostawiając na miejscu należący do A. M.

(1)samochód marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...), którym przyjechali, a także przedmioty które służyły im do popełnienia przestępstwa, jak urządzenie służące do pozafabrycznego uruchamiania pojazdów z pominięciem fabrycznego elektronicznego zabezpieczenia, śrubokręt, rękawiczki. Wewnątrz auta Ł. N.

(1)pozostawił telefon komórkowy objęty wówczas kontrolą operacyjną, w którym posiadał zapisany numer telefonu m. in. do K. B.

(1). K. B.

(1), Ł. N.

(1)i A. M.

(1)nie dokonali kradzieży samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) z uwagi na opisaną wyżej interwencję P. K.

(2). P. K.

(2)wezwał Policję, która zabezpieczyła m.in. pozostawiony samochód A. M.

(1). dowód: zeznania świadka P. J.

(1)k. 26-27, zeznania świadka P. K.

(2)k. 28-29, 52-60, zeznania świadka K. K.

(2)k. 30, protokół przeszukania pojazdu k. 32-34, protokół oględzin k. 44-51, 208-210, zeznania świadka M. W.

(1)k. 264-271, 301-306, 322-331 , częściowo zeznania świadka A. M.

(1)k. 2270-2274 i protokół wyjaśnień z 05.02.2015r. ze sprawy III K 18/13 k. 3054-3056 w/w akt, którego odpis dołączono do akt niniejszej sprawy T. E.

(1)zamieszkuje w R.w bloku przy ul. (...). W dniu 4 października 2010r. zaparkował jak zwykle swój samochód marki R. (...)o numerze rejestracyjnym (...)na parkingu niestrzeżonym przy bloku. Wieczorem ok. godz. 21.30 pokrzywdzony widział jeszcze swój samochód, stający w miejscu, gdzie go zaparkował, a następnego dnia ok. godz. 9.00 stwierdził brak pojazdu. Samochód posiadał fabryczne zabezpieczenia w postaci immobilajzera, nie miał żadnych alarmów zabezpieczających przed kradzieżą. W nocy z 4 na 5 października 2010 r. A. M.

(1), Ł. N.

(1)i K. B.

(1)udali się R.na ul. (...). Na miejsce przywiozła ich swoim samochodem K. F.

(1)- wspólna znajoma Ł. N.

(1)i K. B.

(1). Na miejscu pokonali oni w nieustalony sposób zabezpieczenia samochodu marki R. (...)o numerze rejestracyjnym (...) wartości 23.000 zł, który był własnością T. E.

(1)i dokonali jego kradzieży. T. E.

(1)nie posiadał ubezpieczenia AC. Kradzionym autem wracał do P. K. B.

(1), przed nim własnym samochodem jechała K. F.

(1), utrzymując ze sobą kontakt telefoniczny miał go ostrzec w razie patrolu policji na trasie do P.. Niezwłocznie po dokonaniu kradzieży wyżej wskazanego auta, po Ł. N.

(1)i A. M.

(1)przyjechał do R. B. P.

(1). Wspólnie udali się do W., gdzie jeszcze tej samej nocy wspólnie dokonali zaboru z ul. (...)samochodu marki P. (...)o numerze rejestracyjnym (...)wartości 34.000 zł. na szkodę M. S.

(1). B. P.

(1)jadąc jako pierwszy ubezpieczał następnie wspólników wracających kradzionym autem do P.. Wyjeżdżając w nocy z 4 na 5 października 2010 r. z P. K. B.

(1), podobnie jak pozostali sprawcy, wykonywał połączenia telefoniczne, logując się na masztach antenowych obejmujących swoim zasięgiem trasę przejazdu z P.do R., miejsce dokonanej tam kradzieży samochodu marki R. (...), logowanie na maszcie BTS zlokalizowanym w R.przy ul. (...), który zasięgiem obejmuje miejsce kradzieży), a następnie drogę powrotną do P.oraz ostatecznie miejsce jego zamieszkania. Samochód T. E.

(1)nie był objęty ubezpieczeniem auto casco. dowód: zeznania świadka B. P.

(1)k. 355-360, częściowo zeznania świadka K. F.

(1)k. 379-383; notatka urzędowa z dnia 20.01.2011r. – załącznik I z analizy treści rozmów telefonicznych utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej k. 426-442, materiały z kontroli operacyjnej w postaci nagrań rozmów telefonicznych, których stenogram znajduje się na k. k. 777-780, zeznania pokrzywdzonego. T. E. k. 937-940; analiza kryminalna danych teleinformatycznych – połączeń telefonicznych i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych k. 601-608 W nocy z 12 na 13 października 2010 r. Ł. N.

(1), A. M.

(1)i B. P.

(1)pojechali do M.. Na miejscu włamali się, a następnie dokonali kradzieży dwóch samochodów marki P. (...) o nr rej. (...) z ul. (...) oraz (...) z ul. (...). Pojazdy ten zostały zaprowadzone do P. a następnie w wyniku działań policji, w związku z informacjami posiadanymi z prowadzonej kontroli operacyjnej, odnalezione przy ul. (...) i przy ul. (...). Zakup jednego z aut, o numerze rejestracyjnym (...), Ł. N.

(1)zaproponował P. G.

(1)ps. (...). Do przekazania pojazdu nie doszło, z uwagi na jego odnalezienie przez Policję. dowód: notatka urzędowa z dnia 20.01.2011r. – załącznik I z analizy treści rozmów telefonicznych utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej k. 426-442, materiały z kontroli operacyjnej w postaci nagrań rozmów telefonicznych, których stenogram znajduje się na k. 767-788 D. S.

(1)jest lekarzem. Wieczorem 25 października 2010r. zaparkował przy ul. (...)w P., gdzie mieszka, na podjeździe do domu, samochód marki F. (...)o numerze rejestracyjnym (...), którego leasingował od (...) SA. W dniu 13 października 2010 r. o 16.35 w zarejestrowanej rozmowie telefonicznej Ł. N.

(1)pytał D. W., czy mógłby załatwić dla kolegi urządzenie służące do uruchamiania samochodów marki F. (...)z pominięciem zabezpieczeń fabrycznych (rozmowa zarejestrowana jako komunikat 1 z kontroli GOLF 14 o mowa jest o zamówieniu przez Ł. N.

(1)dla kolegi „eski”). W toku postępowania nie ustalono, czy D. W.przekazał powyższe urządzenie. W nocy z 25 na 26 października 2010 r. Ł. N.

(1)wspólnie z A. M.

(1)i P. G.

(1)udali się na ul. (...)w P.. Na miejscu włamali się w nieustalony sposób i ukradli samochód marki F. (...)o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 70.300 zł, którego właścicielem był (...) SA, a użytkownikiem D. S.

(1). Wewnątrz auta znajdowała się kurtka marki V.o wartości 500 zł., nawigacja marki T. (...)wartości 1.000 zł., szereg dokumentów, m. in. certyfikaty potwierdzające uprawnienia do nurkowania użytkownika pojazdu D. S.

(1), a także nieustalona kwota pieniędzy, którą zabrał P. G.

(1). Po kradzieży sprawcy zaprowadzili samochód, wzajemnie się ubezpieczając, w nieustalone miejsce. Skradzionym samochodem jechali Ł. N.

(1)i A. M.

(1), a przed nimi ubezpieczając jechał P. G.któremu towarzyszyła jego konkubina A. R.

(1). O godz. 3.54 w nocy 26.10.2010r. w ramach kontroli operacyjnej GOLF 13 zarejestrowano rozmowę z telefonu A. M.na telefon A. R., w czasie której to rozmowy M., N.i G.rozmawiają o tym, gdzie jadą, czy stoi policja, przy czym telefon Ł. N.

(1)o godz. 3.05 tej nowy logował się na maszcie BTS zlokalizowanym przy ul. (...), wykonując połączenie na numer A. R.

(1), przy czym maszt ten swoim zasięgiem obejmuje miejsce kradzieży F. (...)na szkodę D. S.

(1). Tytułem odszkodowania (...) SAwypłacił pokrzywdzonej firmie (...) SAkwotę 70.300 zł (k. 1403). dowód: zeznania świadka M. W.

(1)k. 301-306, 322-331, 332-338, notatka urzędowa z dnia 20.01.2011r. – załącznik I z analizy treści rozmów telefonicznych utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej k. 426-442, materiały z kontroli operacyjnej w postaci nagrań rozmów telefonicznych, k. 426-442; zeznania pokrzywdzonego D. S. k. 883-885, 886-887, 894-897 Z. Ć.

(1)był właścicielem samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) wartości 41.700 zł. W dniu 2 listopada 2010r. ok. godz. 21.00 zaparkował swój samochód na parkingu niestrzeżonym na Os. (...) w P.. Samochód nie miał dodatkowych zabezpieczeń, oprócz fabrycznych. Następnego dnia rano żona pokrzywdzonego stwierdziła brak samochodu. W nocy z 2 na 3 listopada 2010 r. Ł. N.

(1), A. M.

(1)i M. W.

(1)dokonali kradzieży samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) wartości 41.700 zł po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń na szkodę Z. Ć.

(1). Pojazd ukradli oni z parkingu niestrzeżonego w P. na osiedlu (...), a następnie M. W.

(1)przewiózł ten samochód na P. w P., skąd następnie przeprowadził pojazd na polecenie A. M.

(1)do miejsca zamieszkania P. G.

(1)w R.. P. G.

(1), wiedząc, że pojazd został uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem, auto to nabył za kwotę 5000 zł, którą oskarżony przekazał sprawcom kradzieży następnego dnia. W rozmowie zarejestrowanej w ramach kontroli operacyjnej 4.11.2010r. o godz. 15.59 (GOLF 13 komunikat 5) Ł. N.

(1)przekazuje A. M.

(1), że (...) czyli oskarżony P. G. pieniądze za samochód, który dostał przekaże następnego dnia. dowód: zeznania świadka M. W. k. 307-312, 322-331, 339-347, notatka urzędowa z dnia 20.01.2011r. – załącznik I z analizy treści rozmów telefonicznych utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej k. 426-442, materiały z kontroli operacyjnej w postaci nagrań rozmów telefonicznych k. 426-442 , zeznania pokrzywdzonego Z. Ć.

(1)i dokumentacja dotycząca skradzionego pojazdu k. 898 - 907 M. K. od połowy maja 2010r. zatrudniony był w firmie (...) w P., zajmującej się sprzątaniem. Użytkował samochód służbowym marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) Samochodem tym w dniu 3 listopada 2010r. wrócił z pracy do miejsca zamieszkania w B. i zaparkował na terenie posesji. Około godz. 23.00 położył się spać, a w domu był także jego pies. Około godz. 1.30 już 4 listopada 2010r. obudził go pisk pas i zauważył sylwetki dwóch mężczyzn chodzących po mieszkaniu z latarkami. Był to K. B.

(1)działający wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą, którzy włamał się do domu należącego do M. K. wybijając szybę w oknie łazienkowym. Z mieszkania oskarżony zabrał kluczyk do samochodu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) koloru białego wraz z dowodem rejestracyjnym oraz polisą ubezpieczeniową (...) SA, ponadto dowód rejestracyjny przyczepy marki T. o numerze rejestracyjnym (...), który był włożony w dowód rejestracyjny samochodu. Używając oryginalnego klucza oskarżony otworzył następnie i uruchomił F. (...), wewnątrz którego znajdowały się dwie dmuchawy spalinowe do liści marki H. wartości łącznej 3.486 zł., pas naciągowy, odzież robocza wraz z osprzętem, 6 noży do agregatu koszącego firmy (...), 3 tarcze tnące do kosiarek spalinowych firmy (...), zestaw głośnomówiący marki N. o łącznej wartości 2.000 zł. oraz książka serwisowa pojazdu i teczki z danymi pracowników dotyczące wysokości wynagrodzeń na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. w P.. Samochodem tym udał się do miejsca swojego zamieszkania w P. przy ul. (...), skąd zadzwonił do K. G.

(1)z prośbą o przyjazd. Po przyjeździe K. G.

(1)K. B.

(1)zaproponował mu, aby znalazł nabywcę na auto, a wówczas on z pieniędzy za samochód zwróci mu posiadany u K. G. dług w wysokości 800 zł. Za jego namową K. G.

(1)zaoferował pojazd Ł. N.

(1)i A. M.

(1). W tym celu odbył rozmowę telefoniczna zarejestrowana w ramach kontroli operacyjnej GOLF 11 komunikat nr 11 z dnia 6.11.2010r. o godz. 12.20 i 13.21, z której wynika, że samochód, o którym rozmawiają to zarejestrowany w dniu 26.08.2010r. pojazd marki F. (...) pojemność silnika 2,4, kolor biały, a ponadto, że „leciał nim P.”. Ostatecznie K. B.

(1)sam znalazł nabywcę skradzionego przez siebie auta, zwracając z uzyskanej kwoty dług K. G.

(1). dowód: zeznania świadka K. G.

(1)k. 388-397; 404-411 , notatka urzędowa z dnia 20.01.2011r. – załącznik I z analizy treści rozmów telefonicznych utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej k. 426-442, materiały z kontroli operacyjnej w postaci nagrań rozmów telefonicznych których stenogramy znajdują się na k. 818-819, 944-946, 951-955 , zeznania świadków M. K., A. P.. Podczas przeszukania miejsca zameldowania P. G.

(1)ujawniono między innymi dokument w postaci zawartej między M. T. a (...) SA umowy ubezpieczenia samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) od utraty, zniszczenia lub uszkodzenia (AC) oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków ( (...)) z dnia 18.08.2010r. Podpis właściciela auta na dowodowym dokumencie podrobił w dniu 18 sierpnia 2010r. w R. P. G.

(1), czyniąc to na prośbę swojego wuja M. T., który poprosił oskarżonego o załatwienie formalności związanych z rejestracja pojazdu.. Dokument ten został sfałszowany przez P. G.

(1)w celu użycia za autentyczny. dowód: protokół przeszukania i zatrzymania rzeczy teczka osobowa dot. P. G., tom I k. 15-25; zeznania świadka M. T. i częściowo wyjaśnienia oskarżonego P. G.. Oskarżony K. B.

(1)ps. (...), (...) urodził się (...) w S.. Jest bezdzietnym kawalerem, nie mającym nikogo na utrzymaniu. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu sprzedawca handlowiec. Przed aresztowaniem utrzymywał się z prac dorywczych, z tytułu których osiągał dochód w wysokości ok. 1.800 zł. Nie posiada majątku. Z informacji ZUS wynika, że w okresie od 1.06.2010r. do 15.10.2013r. nie odnotowano żadnego zgłoszenia z tytułu działalności bądź zatrudnienia. Z informacji z Urzędu Skarbowego P. wynika, że za lata 2010-2012 nie zaewidencjonowano zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (k. 163, 164 teczki osobowej K. B.

(1)). Oskarżony w okresie od 25 lutego 2009 roku do 25 lutego 2010 roku miał zarejestrowaną działalność gospodarczą pod nazwą FIRMA HANDLOWO – USŁUGOWA (...) z siedzibą w P. ul. (...), która według wpisu do ewidencji działalności gospodarczej zajmować miała się naprawą pojazdów, handlem, transportem drogowym, sprzątaniem budynków obiektów przemysłowych. Był karany za przestępstwa. Oskarżony K. B.

(1)został m.in. skazany przez wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt XXV K 905/07 za przestępstwa m. in. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to skazany na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. K. B.

(1)został także skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 6.05.2008r., sygn. akt III K 438/08 za przestępstwo z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 31 października 2008 r. sygn. akt III K 810/08 połączono oskarżonemu K. B.

(1)kary pozbawienia wolności orzeczone ww. wyrokami i wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Karę tę skazany odbywał w okresie od dnia 8 maja 2007 r. do 26 listopada 2007 r. oraz od 11 lutego 2008 r. do 7.01.2009 r., kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony. Oskarżony P. G.

(1)ps. (...) urodził się (...) w P.. Jest bezdzietnym kawalerem, nie mającym nikogo na utrzymaniu. Według oświadczenia oskarżonego i świadka A. R.

(1), wymienieni pozostają w konkubinacie. Posiada wykształcenie zawodowe, z zawodu mechanik samochodowy. Przed osadzeniem utrzymywał się z prac dorywczych, z tytułu których osiągał dochód w wysokości 2000 zł. Nie posiada majątku. Był karany za przestępstwa. Oskarżony P. G.

(1)został m.in. skazany przez Sąd Rejonowy w Szamotułach wyrokiem z dnia 2 czerwca 2000 r., sygn. akt II K 218/00, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 27 lipca 2004 r., sygn. akt. Ko 914/03, zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K 218/00, albowiem skazany w okresie próby popełnił kolejne przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., za które skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu wyrokiem z dnia 20 grudnia 2002 r., sygn. akt VI K 194/02. Karę pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie II K 218/00 skazany P. G.

(1)odbywał w okresie od 16 sierpnia 2005 r. do 16 października 2006 r. P. G.

(1)w toku postępowania przygotowawczego został poddany jednorazowemu badaniu przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów, którzy w wydanej opinii stwierdzili, że oskarżony nie jest psychicznie chory ani upośledzony umysłowo, tempore criminis miał zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynów oraz pokierowania swoim zachowaniem. Z opinii o oskarżonym P. G. sporządzonej przez dyrektora jednostki penitencjarnej, w której odbywa karę wynika, że jego zachowanie w czasie odbywania kary jest poprawne, nie był karany dyscyplinarnie, a był nagradzany regulaminowo, nie deklaruje przynależności do struktur podkultury przestępczej, karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowego oddziaływania, pozostaje bez zatrudnienia w zakładzie karnym z uwagi na brak wolnych etatów, choć wykazuje wolę podjęcia pracy. Z opinii o oskarżonym K. B. sporządzonej przez dyrektora jednostki penitencjarnej, w której przebywał jako tymczasowo aresztowany wynika, że jego zachowanie było poprawne, choć raz był karany dyscyplinarnie w formie nagany, jest uczestnikiem podkultury przestępczej, jednak nie odnotowano na tym tle negatywnych zachowań z jego strony. Kilka razy był także nagradzany regulaminowo. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: 1. w niewielkiej części na podstawie wyjaśnień oskarżonych: ⚫ K. B.

(1)(k. 118 - 122, 133 – 134, 156 - 158, 174 – 176 teczki osobowej dot. K. B., (...)-1380, (...) w zw. z k. 2219 - 2220), ⚫ P. G.

(1)(k. 42 - 45, 291 - 293, 422 - 426, 443 - 445 teczki osobowej dot. P. G., 1380 w zw. z k. 2220 - 2221) 2. zeznań świadków: a. P. J.

(1)k. 26 – 27, 1495-1496 i 2223, b. P. K.

(2)k. 28 - 29, 52 – 54, 1496-1497 (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) c. K. K.

(2)k. 30, 68 – 70, 1495 (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) d. T. K. k. 80 – 83, 1382, (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) e. P. K.

(1)k. 86 – 87, 1715, (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) f. M. W.

(1)k. 65-67, 286-291, 301-306, 307-313, 314-317, 322-331, 332-338, 339-347, 348-353 oraz zeznania złożone na rozprawie w dniu 23.05.2013 roku w sprawie III K 18/13 SO w Poznaniu, których odpis znajduje się na karcie 1363-1370 oraz w dniu 29.05.2013 roku w sprawie III K 18/13 SO w Poznaniu – odpis k. 1558-1562, 1609-1615, 2278-2281, 2405-2413 g. D. S.

(1)k. 883 - 885, 886 - 887, 894 – 896, 1605-1606, (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) h. Z. Ć.

(2)k. 899 – 901, 1424, 2225 i. K. K.

(1)k. 909 - 910, 1425, (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) j. A. K.

(2)k. 912, 1428, (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) k. M. C.

(1)k. 919 - 920, 1426; (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) l. S. P.

(1)k. 928 – 930, 1426, 2224, m. T. E.

(1)k. 937 – 940, 1426-1427, 2225-2226 n. M. K. k. 944 – 946, 1427-1428, 2485-2487 o. A. P. k. 951 - 953, 954 – 955, 1606-1607, (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) p. R. K. k. 963 - 965, 966 – 967, 1710-1711, (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) q. M. S.

(2)k. 968 – 969, 1605, (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) r. S. B. k. 990 - 991, 1000-1001, 1429-1430, (protokoły zeznań świadka ujawnione na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 391 § l kpk i art. 333 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk w zw. z art. 442 § 2 kpk – k. 2501- 2502) s. M. T. k. 89-92, 201-203, 1607-1608, 2277 t. B. P.

(1)k. 355-360, 361-365 oraz zeznania świadka złożone przed SO w Poznaniu w sprawie III K 18/13 w dniu 23 maja 2013 roku - odpis k. 1359-1362, 2527-2529 u. w niewielkiej części K. F.

(1)k. 379-383, 384-386 oraz ze sprawy tut. Sądu III K 18/13, których odpis znajduje się na kartach 1352, 1497, 2267-2268, przy czym wobec świadka toczy się postępowanie w sprawie przed tut. Sądem, III K 18/13, w związku z czym świadka na podstawie art. 182§3 kpk pouczono o prawie do odmowy składania zeznań, świadek z prawa tego skorzystała, a odmówiła składania zeznań także w postępowaniu prowadzonym w tej sprawie po raz pierwszy – rozprawa z 26.03.2014r. – III K 274/13 v. K. D.

(1)(poprzednio G.) k. 388-397, 404-411 oraz zeznania złożone na rozprawie w dniu 20.08.2013 roku w sprawie III K 18/13 SO w Poznaniu – odpis 1576-1578, 1602-1605, 2488-2496. w. w niewielkiej części Ł. N.

(1)na kartach 2268-2270 w zw. z k. 261-264, 265-267, 268-271, 272-275 oraz wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie w dniu 28 marca 2013 roku w sprawie III K 18/13, których odpis jest w aktach niniejszych na k. 1350 oraz k. 1362 i na k. 1381 – w sprawie III K 274/13 x. częściowo A. M.

(1)k. 2270-2274 i k. 61-64, 248-249, 250-252, 253-256, 257-259, k. 1351 - wyjaśniania ze sprawy III K 18/13, k. 1499– zeznania ze sprawy III K 274/14, a także protokół wyjaśnień z 05.02.2015r. ze sprawy III K 18/13 k. 3054-3056 w/w akt, którego odpis dołączono do akt niniejszej sprawy y. w niewielkiej części A. R.

(1)k. 2275-2276 oraz k. 29-33, 37-39, 123-125, 155-158 teczka osobowa A. R.

(1)oraz złożonych w Sądzie dnia 26.03.2014r. w sprawie III K 274/13 z. w niewielkiej części zeznań świadków L. M. k. 104 - 108, 116 - 117129 – 132, K. G.

(3)k. 122 – 125, M. M.

(2)k. 126 – 128, B. T. k. 319 – 320, B. C. k. 980 – 982, A. S. k. 41 - 43 Teczka tematyczna dotycząca K. B.

(1), P. W. k. 213 - 218 Teczka tematyczna dotycząca P. G.

(1), J. T. k. 250 – 251, R. M. k. 265, R. O. k. 267, D. F. k. 326 – 327, Z. S. k. 80 – 82 Teczka tematyczna dotycząca A. R.

(1), D. Ł. k. 104 – 105 i J. R. k. 159 3. dokumentówi opinii biegłych zgromadzonych w aktach sprawy, a ujawnionych na rozprawie w trybie art. 393 § 1 – 3 k.p.k. w zw. z art. 394 § 1 i 2 k.p.k., wskazanych w protokole rozprawy głównej k. 2497-2500 oraz k. 2532 w postaci: k. 31 kopia umowy (...) o nr rej. (...), k. 32 - 34 protokół przeszukania P. (...) o nr rej. (...), k. 35 - 41 protokół oględzin P. (...) o nr rej. (...), k. 44 - 51 protokół przeszukania telefonu komórkowego, k. 75 - 78 opinia w dziedzinie badań daktyloskopijnych, k. 88 - 93 protokół oględzin miejsca kradzieży P. (...) o nr rej. (...), k. 95 kopia rachunku stacji (...), k. 96 - 98 protokół zatrzymania rzeczy – płyty z monitoringu stacji (...), k. 99 - 100 kopia dowodu rejestracyjnego, k. 101 pismo (...) SA dot. posiadacza karty V., k. 133 - 138 protokół oględzin zapisu monitoringu wraz z dokumentacją fotograficzną, k. 171 - 176 opinia z zakresu traseologii, k. 177 - 185 opinia w dziedzinie informatyki, k. 202 - 212 opinia w dziedzinie badań mechanoskopijnych, k. 213 - 220 opinia w dziedzinie badań mechanoskopijnych, k. 292 - 295 protokół eksperymentu procesowego, k. 296 - 300 protokół eksperymentu procesowego, k. 398 - 403 protokół eksperymentu procesowego, k. 426 - 442 notatka urzędowa z dnia 20.01.2011 r. z analizy treści rozmów utrwalonych w toku kontroli operacyjnej, k. 443 - 451 notatka urzędowa z dnia 8.03.2011 r. z analizy treści rozmów utrwalonych w toku kontroli operacyjnej, k. 487 - 585 analiza kryminalna danych teleinformatycznych (połączeń telefonicznych i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych), k. 586 - 656 (tom IV) analiza kryminalna danych teleinformatycznych (połączeń telefonicznych i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych), k. 657 - 673 analiza kryminalna danych teleinformatycznych (połączeń telefonicznych i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych), k. 674 - 685 analiza kryminalna danych teleinformatycznych (połączeń telefonicznych i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych), k. 686 - 724 analiza kryminalna danych teleinformatycznych (połączeń telefonicznych i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych), k. 725 - 740 analiza kryminalna danych teleinformatycznych (połączeń telefonicznych i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych), k. 741 - 763 stenogramy rozmów Ł. N.

(1)zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. „Golf-2” i „Golf-9”, k. 764 - 880 (tom V) stenogramy rozmów Ł. N.

(1)zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej o krypt. „Golf-11”, k. 883 - 885 protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 890 - 883, 897 kopia dokumentacji dot. wypłaty odszkodowania, k. 899 - 901 protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 903 - 907 kopia dokumentacji dot. wypłaty odszkodowania, k. 909 - 911 protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 914 - 916 dokumentacja dot. wypłaty odszkodowania, k. 919 - 920 protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 922 - 924 dokumentacja dot. wypłaty odszkodowania, k. 928 - 930 protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 933 - 935 kopia dokumentacji dot. wypłaty odszkodowania, k. 937 - 940 protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 947 - 948, 958 - 560 protokół oględzin miejsca kradzieży z włamaniem, k. 961 informacja dotycząca wysokości odszkodowania, k. 963 - 965 protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 971 - 973 dokumentacja dot. wypłaty odszkodowania, k. 975 notatka urzędowa k. 976 - 979 protokół oględzin samochodu P. (...) o nr rej. (...) wraz z materiałem poglądowym, k. 980 - 982 protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 983 - 989 protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym, k. 990 - 991 protokół oględzin przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 992 - 997 protokół oględzin samochodu P. (...) o nr rej. (...) wraz z materiałem poglądowym k. 1188-1193 odpisy wyroków dotyczące K. B.

(1)k. 1323-1346 odpis wyroku w sprawie M. W.

(3)i in. SO Poznań III K 19/13 k. 1400 – 1403 wydruki potwierdzające wypłaty odszkodowań przez (...) k. 2155-2160 dane o karalności K. B. i P. G. z Krajowego Rejestru Karnego k. 2163 – 2165 opinia o tymczasowo aresztowanym K. B.z AŚ w Poznaniu wraz z danymi o sadzeniach i orzeczeniach z CZSW BIS k. 2166 – 2168 opinia o oskarżonym P. G.z ZK Czarne wraz z danymi o sadzeniach i orzeczeniach z CZSW BIS k. 2475 oświadczenie świadka K. D.

(1)(poprzednio G.) k. 2476-2480 zaświadczenie o zmianie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, REGON teczka tematyczna dotycząca K. B.

(1): k. 12 - 17 protokół przeszukania pomieszczeń, k. 22 odpis wyroku Sądu Rejonowego w Poznaniu o sygn. V K 59/05, k. 23 - 29 odpis wyroku Sądu Rejonowego w Poznaniu o sygn. XXV K 905/07, k. 34 - 37 dane o odbyciu kary pozbawienia wolności, k. 45 informacja KP Poznań Grunwald w Poznaniu, k. 46 notatka urzędowa, k. 65 - 67, 96 - 98 informacja dotycząca zarejestrowanych pojazdów, k. 70 - 71 informacja ze zbioru PESEL, k. 73, 94 informacja z izby wytrzeźwień, k. 74, 93 informacja z powiatowego urzędu pracy, k. 91 - 92 dane o karalności, k. 160 notatka urzędowa, k. 163 informacja ZUS, k. 164 informacja US dot. wysokości dochodu, k. 166 - 168 opinia w dziedzinie badań daktyloskopijnych. teczka tematyczna dotycząca P. G.

(1): k. 5 protokół zatrzymania osoby, k. 6 - 8 protokół przeszukania osoby, k. 9 - 14 protokół przeszukania telefonu komórkowego, k. 15 - 25 protokół przeszukania domu, k. 48 odpis wyroku SR w Szamotułach o sygn. II K 218/00, k. 49 - 51 postanowienie o zarządzeniu wykonania kary w sprawie II K. 218/00, k. 52 - 54 odpis wyroku SO w Poznaniu o sygn. XVI K 100/10, k. 123 - 129 opinia w zakresu badań mechanoskopijnych, k. 131 informacja Urzędu Komunikacji Elektronicznej dot. zabezpieczonych urządzeń, k. 147 - 192 informacja Starostwa Poznańskiego wraz z dokumentacji dot. rejestracji pojazdów marki P. (...)o nr rej. (...), k. 193 - 200 opinia w zakresie badań mechanoskopijnych, k. 213 - 218 protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, k. 227 - 229 protokół oględzin miejsca kradzieży wraz z szkicem sytuacyjnym, k. 240 - 246 opinia z zakresu badań mechanoskopijnych, k. 261 - 264 opinia z zakresu badania broni i amunicji, k. 274 - 278 opinia z zakresu badań mechanoskopijnych, k. 321 - 323 opinia z zakresu badania broni i amunicji, k. 366 - 370 opinia sądowo – psychiatryczna, k. 406 dane o karalności, k. 407 - 412 opinia sądowo – psychiatryczna, k. 433 umowa kupna – sprzedaży samochodu, k. 434 - 435 odpis wyroku SR w Szamotułach o sygn. II K 610/03, k. 437 odpis wyroku SR w Nowym Tomyślu o sygn. II K 750/11, teczka tematyczna dotycząca A. R.

(1): k. 7 - 11 protokół przeszukania mieszkania, k. 75 - 78 opinia z zakresu badań chemicznych a także: - nagrania z płyt z kontroli operacyjnej znajdujących się w aktach SO w Poznaniu sygnatura III K 18/13 tj. dwie płyty DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 2, dwie płyty DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 5, dwie płyty DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 6, dwie płyty DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 8, trzy płyty DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 2, jedenaście płyt DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 11, cztery płyty DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 13, dwie płyty DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 14, pięć płyt DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 16, cztery płyty DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 17, ponadto trzy płyty DVD z zapisem rozmów telefonicznych obiektu Golf 9,oraz teczki stenogramów GOLF 16, GOLF 17, GOLF 6, GOLF 13, GOLF 5, GOLF 14, GOLF 11 oraz analizy kryminalnej z 7 stycznia 2011 r. – załącznik II oraz notatki z analizy rozmów wraz z decyzjami co do podsłuchów, w tym zgody następcze - załącznik nr I akt SO w Poznaniu sygnatura III K 18/13 (ujawnione na rozprawie w dniu 1 czerwca 2015r. k. 2532 akt oraz w dniu 26 czerwca 2015r. k. 2571- na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 393 § l, 2, 3 kpk za zgodą stron zaliczając w poczet dowodów bez odtwarzania) płyty z kontroli operacyjnej z zarejestrowanymi na tym nośniku rozmowami znajdujące się w aktach III K 18/13 SO w Poznaniu, gdyż strony zgodnie o to wniosły i w związku ze stanowiskiem stron na rozprawie odtworzono tylko niektóre wybrane komunikaty z kontroli operacyjnej (tj. rozmowy konkretnie wskazane przez obrońców w pismach procesowych k. 2428, 242: - teczka obiektowa Golf 6, Golf 13, komunikat nr 5 w całości, którego stenogram znajduje się na k. 25-27 teczki stenogramów rozmów A. M.

(1)z obiektów Golf 6 Golf 13 dołączonych do sprawy III K 18/13, teczka obiektowa Golf 11, komunikat nr 8 w całości, którego stenogram znajduje się na k. 34-37 teczki stenogramów rozmów Ł. N.

(1)z obiektu Golf 11 dołączonych do sprawy III K 18/13, teczka obiektowa Golf 11, komunikat nr 10 w całości, którego stenogram znajduje się na k. 40-54 teczki stenogramów rozmów Ł. N.

(1)z obiektu Golf 11 dołączonych do sprawy III K 18/13, teczka obiektowa Golf 5, Golf 14, komunikat nr 4 w całości, którego stenogram znajduje się na k. 113-120 teczki stenogramów rozmów D. W. z obiektów Golf 5, Golf 14 dołączonych do sprawy III K 18/13, teczka obiektowa Golf 5, Golf 14, komunikat nr 4, którego stenogram znajduje się na k. 120-125 teczki stenogramów rozmów D. W. z obiektów Golf 5, Golf 14 dołączonych do sprawy III K 18/13), ujawniając bez odtwarzania w pozostałym zakresie w/w nagrania z kontroli operacyjnej za zgodą stron, a także za zgodą stron uznano za ujawnione zaliczając w poczet dowodów bez odczytywania teczki stenogramów w całości; - dokumenty, a także za zgodą stron nośniki elektroniczne na których znajdują się dowodowe zapisy z bilingami i logowaniami na masztach – za zgodą stron bez odtwarzania na kartach akt III K 18/13, akta główne: 98-99, 101-102, 104-105- dane teleinformatyczne w tym na płycie CD-r, k. 227-234 oraz dane teleinformatyczne na płycie CD k. 228, k. 240-242 oraz 246-27, k. 264-270, 272-274, 271, 275 –płyta CD-r za zgodą stron bez odtwarzania, k. 328, 329-332, 336-337, 346-351, 359-361, 730-739 oraz płyty k. 739 z danymi teleinformatycznymi, a także w teczce tematycznej K. F.

(1)k. 101, teczce tematycznej D. W. k. 92, w załączniku nr 56 akta sprawy dotyczącej kradzieży z włamaniem samochodu R. (...) nr rej. (...) k. 84-90, 119-135, 171-174a, płyta k. 175, 176-178 (ujawnione na rozprawie 26 czerwca 2015r. na podstawie art. 394 § l i 2 kpk w zw. z art. 393 § l, 2, 3 kpk za zgodą stron w poczet dowodów bez odczytywania). Zaznaczyć należy, że przeprowadzono na rozprawie także dowód z zeznań świadka J. L. (k. 367-371, 372-374, 375-377 oraz ze sprawy tut. Sądu III K 18/13, których odpis znajduje się na kartach 1351-1352 oraz protokół przesłuchania z dnia 13 listopada 2012 roku z kart 117-119 sprawy III K 18/13 z teczki osobowej J. L. – odpis k. 1465-1466, k. 1498 - w sprawie III K 274/13 - ujawnione na rozprawie na podstawie art. 391 § 1 kpk w zw. z art. 394 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk, art. 442 § 2 kpk, art. 182 § 3 kpk, art. 391 § 2 kpk za zgodą stron bez odczytywania) oraz z zeznań świadka D. W. (k. 413-416, 417-418, 419-421, 422-424, 1352-1353 oraz złożone w sprawie III K 274/13 na k. 1384 - ujawnione na rozprawie na podstawie art. 391 § 1 kpk w zw. z art. 394 § 2 kpk oraz art. 392 § 1 kpk, art. 442 § 2 kpk, art. 182 § 3 kpk, art. 391 § 2 kpk za zgodą stron bez odczytywania), jednak nie uczyniono ich podstawą ustaleń faktycznych nawet w części. Przesłuchiwany na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego K. B.

(1)nie przyznał się do popełnienia żadnego z zarzucanych mu przestępstw. Wyjaśnił, że nie jest złodziejem samochodów i nie potrafi otworzyć auta bez kluczyka. Wskazał, że z osób wymienionych w opisie zarzucanego mu czynu z art. 258 § 1 k.k. zna Ł. N.

(1), gdyż uczęszczali do tej samej szkoły, ponadto zna M. W.

(1), K. G.

(1)oraz J. L., od którego kupił samochód. Oskarżony K. B.

(1)wyjaśnił także, że nigdy w miejscu swojego zamieszkania nie ukrywał samochodu marki P. (...). Faktycznie natomiast na prośbę M. W.

(1)przechowywał w swoim garażu jego auto marki (...)sprowadzone z Francji, bez tablic rejestracyjnych, nieubezpieczone. Wskazał, że nie wiedział, że pojazd pochodzi z kradzieży. Zgodnie z ustaleniami z M. W.

(1)auto to miał przechowywać przez okres 2 tygodni i otrzymać w zamian 200 zł. Po upływie tego terminu oskarżony zaczął się denerwować, że M. W.

(1)ani nie odbiera tego samochodu ani nie płaci za jego przechowanie. Oskarżony zwrócił się więc do M. W.

(1), by zabrał ten samochód, a wówczas będący pod wpływem sterydów M. W.

(1)pobił go i nie zapłacił mu pieniędzy. Oskarżony wyjaśnił, że żył uczciwie, miał stały dochód ze sprzedaży odkurzaczy i nie czerpał dochodu z popełniania przestępstw. Oskarżony wyjaśnił również, że w chwili gdy zorientował się czym się zajmuje to towarzystwo, zerwał z nimi kontakty. Znajomość utrzymywał w okresie od lipca do września 2010 r. We wrześniu wyjechał z A. W.zamieszkałym w P.przy ul. (...)do Z., gdzie zamierzali otworzyć biuro sprzedaży odkurzaczy marki K., których był dealerem. Tam przeprowadzali prezentacje odkurzaczy. Z tego tytułu osiągał stały dochód. W Z.przebywał ponad 4 tygodnie, mieszkał w schronisku i nie wracał w tym czasie do P.. Z tego też względu nie mógł brać udziału w popełnieniu przestępstw zaistniałych we wrześniu 2010 r. Odnosząc się do stawianego mu zarzutu udziału w kradzieży z włamaniem samochodu marki R. (...)o numerze rejestracyjnym (...)oskarżony K. B.

(1)wyjaśnił, że zadzwoniła do niego K. F.

(1)i poprosiła go o przetransportowanie do blacharza samochodu. Wspólnie pojechali do R.. Tam podszedł nieznany mu mężczyzna, który wręczył mu dowód rejestracyjny i kluczyki do auta. Samochód zawiózł w okolice R.i pozostawił „jakiemuś chłopakowi”. Wrócił do domu z K. F.

(1). W zamian za przysługę nie otrzymał żadnych pieniędzy. Oskarżony zaprzeczył też aby brał udział w kradzieży samochodu marki F. (...)wskazując, iż opisana w zarzucie sytuacja w ogóle nie miała miejsca. Na rozprawie w dniu 10 marca 2015r. w ponownym procesie oskarżony także nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania Sądu i stron, za wyjątkiem pytań swojego obrońcy. Jednakże na rozprawie 14 maja 2015r. okazano oskarżonemu K B. kserokopię zdjęć na k. 135-138 i na pytanie czy oskarżony rozpoznaje na tych zdjęciach jakąś osobę, oskarżony stwierdził „Jest tu osoba podobna do mnie, ale te zdjęcia są niewyraźne więc z całą pewnością nie mogę tego stwierdzić”. W tym miejscu zaznaczyć należy, że w ramach dokonywanej oceny wyjaśnień oskarżonych Sąd Okręgowy nie będzie przywoływał wszystkich dowód, które pozwoliły na zdyskredytowanie twierdzeń K. B. i P. G., w odniesieniu do kolejnych przypisanych im czynów. Czyniąc ustalenia faktyczne każdorazowo bowiem wskazywano, jakie dowody były przydatne do ich odtworzenia, co pozwoli zarówno stronom niniejszego procesu jak i Sądowi Odwoławczemu - w przypadku przeprowadzania kontroli instancyjnej wydanego wyroku - zapoznać się z tokiem rozumowania Sądu, a przy tym pozwoli sformułować motywy wyroku w sposób zwięzły i konkretny. Dokonując oceny wyjaśnień oskarżonego K. B.

(1), który kwestionuje swoje sprawstwo w zakresie wszystkich zarzucanych mu czynów, stwierdzić należy na wstępie, iż są one niewiarygodne, w szczególności z powodu sprzeczności z pozostałym wiarygodnym i przekonywującym materiałem dowodowym, na którym Sąd oparł się dokonując powyższych ustaleń faktycznych. Wyjaśnienia oskarżonego sprzeczne są przede wszystkim z uznanymi za wiarygodne zeznaniami świadka M. W.

(1)i K. D.

(1)poprzednio G., zeznaniami świadków – pokrzywdzonych przestępstwami dokonanymi przez K. B., zeznaniami świadka B. P.

(1), a także innymi dowodami, jak dane teleinformatyczne dotyczące nawiązywanych połączeń i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych w czasie ich wykonywania oraz przeprowadzona na ich podstawie analiza kryminalistyczna, treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej. Sprzeczne z przywołanymi dowodami wyjaśnienia oskarżonego K. B. stanowią zdaniem Sądu jedynie jego nieudolną linię obrony i nie mogą się ostać wobec jednoznacznej wymowy innych, uznanych za wiarygodne dowodów. Stwierdzić należy, iż za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia, w których oskarżony B. wskazywał, że nie brał on udziału w usiłowaniu kradzieży samochodu marki P. (...) na szkodę P. J.

(1)w nocy 16 września 2010r. w P. przy ul. (...). Wbrew twierdzeniom K. B., z w pełni wiarygodnych zeznań świadków P. K.

(2)i K. K.

(2)jednoznacznie bowiem wynika, że sprawców działających wspólnie i w porozumieniu było trzech, przy czym P. K.

(2)na okazanych tablicach poglądowych jako jednego ze sprawców rozpoznał Ł. N.

(1). Zeznania tych świadków są zgodne z zeznaniami M. W.

(1), który z racji bliskich relacji z Ł. N.

(1)oraz A. M.

(1)uzyskał od A. M.

(1)informacje na temat usiłowania zaboru samochodu marki P. (...) z ul. (...) w P. oraz udziału w tym przestępstwie K. B.

(1). Ponadto ostatecznie świadek A. M.

(1)przyznał się do usiłowania kradzieży tego auta wspólnie z Ł. N.

(1), zaprzeczając jedynie, aby brał w tym udział oskarżony K. B., jednak zdaniem Sądu świadek M. złożył takie nieprawdziwe – co do faktu usiłowania kradzieży tego pojazdu wyłącznie z Ł. N.

(1)– zeznania, aby w ten sposób pomóc oskarżonemu K. B. uniknąć odpowiedzialności. Wzięcie na siebie całej winy przez A. M.

(1)w zakresie przestępstw popełnionych na szkodę P. J.

(1)i T. K. (zarzuty z pkt V i VI aktu oskarżenia) zdaniem Sądu w pewnym sensie może był konsekwencją solidarności członków grupy przestępczej, do której należał K. B. i na etapie powtórnego procesu jako jedyny członek tej grupy pozostawał tymczasowo aresztowany, będąc jednocześnie konsekwentny w swojej postawie procesowej, nie przyznając się do popełnienia zarzucanych czynów i tym samym będąc lojalnym wobec członków dawnej grupy przestępczej, oskarżonych w odrębnym procesie. Jednocześnie pamiętać należy, iż A. M.

(1)przyznał się w 2015r., najpierw w swojej sprawie o sygn. akt III K 18/13 wyjaśniając jako oskarżony, a następnie w niniejszej sprawie, zeznając jako świadek, do udziału w tym przestępstwach, co do których oskarżyciel zgromadził niepodważalne i jednoznacznie obciążające go dowody (jeżeli chodzi o kradzież w W. P. (...) w nocy 12/13.09.2010r. jest to paragon z kasy fiskalnej z numerem karty V., należącej do oskarżonego, znaleziony na miejscu kradzieży i nagranie z monitoringu stacji (...), gdzie przed kradzieżą zakupów dokonywali M., B. i N., a odnośnie usiłowania kradzieży P. (...) w nocy 16.09.2010r. z ul. (...), to przecież świadek M., uciekając z miejsca przestępstwa razem z N. i B., pozostawił swój samochód, a w nim przedmioty służące do popełniania przestępstw kradzieży z włamaniem, a także objęty kontrolą operacyjną telefon komórkowy). Stwierdzić zatem należy, iż biorąc winę wyłącznie na siebie za opisane wyżej dwa przestępstwa (obciążając także Ł. N.

(1)jeżeli chodzi o usiłowanie kradzieży w P. przy ul. (...)), A. M.

(1)właściwie nie pogorszył swojej sytuacji procesowej, czy też Ł. N.

(1), a to wobec wagi dowodów obciążających ich w tym zakresie (jeżeli chodzi o pomówienie Ł. N.

(1)o udział w usiłowaniu kradzieży 16.09.2010r. samochodu na szkodę P. J.

(1), to przecież świadek P. K.

(2)rozpoznał jako jednego z trzech sprawców Ł. N.

(1), a ponadto Ł. N.

(1), uciekając pozostawił w samochodzie M. telefon komórkowy objęty wówczas kontrolą operacyjną), natomiast chciał niewątpliwe pomóc w ten sposób oskarżonemu K. B.

(1)uniknąć odpowiedzialności. Za niewiarygodne sąd uznał także wyjaśnienia K. B.

(1), w których zaprzeczał swojemu udziałowi w kradzieży dokonanej w W. przy ul. (...) samochodu P. (...) o nr rej (...) użytkowanego przez T. K.. Sprzeczne są bowiem wyjaśnienia oskarżonego K. B. z zeznaniami świadka T. K., który znalazł na miejscu kradzieży swego samochodu paragon ze stacji (...) z dnia 13.09.2010r., a więc z dnia kradzieży jego samochodu służbowego. Z nagrania monitoringu ze stacji (...) (k. 135-138) wynika, że wraz z A. M.

(1)i Ł. N.

(1)był K. B.

(1). Nadto z treści utrwalonych rozmów telefonicznych z dnia 3.09.2010r. Ł. N.

(1)z numerem (...) należącym do K. B.

(1)(k. 760-762) wynika, że jest brał on udział w kradzieży tego samochodu. Samochodem po kradzieży kierował oskarżony K. B., na co wskazuje treść rozmów telefonicznych pomiędzy nim, a Ł. N.

(1), wracającym z kradzieży z W. samochodem A. M.

(1). W rozmowach z godz. 5.39, 5.41 wynika, że skradziony samochód zgasł w trakcie jazdy i oskarżony K. B. miał problem z jego ponownym uruchomieniem. Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego K. B.

(1), w których negował popełnienie przez niego przypisanych mu dwóch przestępstw paserstwa (zarzuty z pkt II i III aktu oskarżenia). Są one bowiem sprzeczne z wiarygodnymi zeznaniami M. W.

(1), który wskazywał na ukrywanie przez K. B.

(1)tych samochodów za opłatą 400 zł każdorazowo. M. W.

(1)sam zawoził i odbierał z posesji K. B.

(1)te samochody, co potwierdzają częściowo zeznania świadka B. P.

(1), do którego ostatecznie trafił jeden z samochodów ukrywanych przez K. B.. Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego K. B.

(1), w których kwestionował on swój udział również w pozostałych przypisanych mu czynach, albowiem są one sprzeczne ze spójnymi i wzajemnie zgodnymi zeznaniami M. W.

(1)i K. G.

(1)obecnie D. omówionymi poniżej, a także treścią utrwalonych rozmów telefonicznych i miejscami logowania się telefonu oskarżonego. Wiarygodne twierdzenia W. i D. (G.) pozwoliły przy tym również na przypisanie K. B.

(1)sprawstwa i winy w zakresie czynów zarzucanych w pkt IV i VIII aktu oskarżenia. Ich wypowiedzi były na tyle szczegółowe, że pozwoliły nie tylko odtworzyć okoliczności poszczególnych zdarzeń będących przedmiotem karnoprawnej oceny, ale także stan świadomości oskarżonego, w momencie dopuszczania się poszczególnych przestępstw. Co istotne przy tym, znalazły one potwierdzenie także w innych dowodach, które wprawdzie nie były przydatne do ustalenia wszystkich okoliczności, ale wystarczające do pozytywnej weryfikacji twierdzeń W. i D. (poprzednio G.) i jednoczesnego zdyskredytowania wypowiedzi K. B.

(1). I tak rozmowa telefoniczna zarejestrowana w ramach kontroli operacyjnej GOLF 11 komunikat nr 11 z dnia 6.11.2010r. o godz. 12.20 i 13.21, wskazuje, że samochód, o którym rozmawiają G. i N. to zarejestrowany w dniu 26.08.2010r. pojazd marki F. (...) kolor biały, skradziony w B. w nocy 4 listopada 2010r. przez K. B. i inną nieustaloną osobę, a K. G. w przytoczonej rozmowie stwierdza, że „leciał nim P.”. Nie zasługiwały także na podzielnie jako sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym wyjaśnienia oskarżonego opisujące okoliczności i powody, dla których znalazł się w R.w nocy z 4 na 5.10.2010r. Wyjaśnienia oskarżonego sprzeczne są bowiem z innymi dowodami, w tym nawet z zeznaniami K. F.

(1), która przedstawiła także swoją wersję tych zdarzeń, jednak co istotne te dowody są wzajemnie sprzeczne, świadcząc o ich niewiarygodności co do istoty sprawy. Przede wszystkim zważyć należy, iż udział oskarżonego K. B.w dokonaniu tej nocy kradzieży samochodu R. (...)w R.wynika z analizy treści rozmów telefonicznych utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej k. 426-442, a których stenogram znajduje się na k. k. 777-780, także z analizy kryminalnej danych teleinformatycznych – połączeń telefonicznych i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych k. 601-608. Wyjeżdżając w nocy z 4 na 5 października 2010 r. z P. K. B.

(1), podobnie jak pozostali sprawcy, wykonywał połączenia telefoniczne, logując się na masztach antenowych obejmujących swoim zasięgiem trasę przejazdu z P.do R., miejsce dokonanej tam kradzieży samochodu marki R. (...), (logowanie na maszcie BTS zlokalizowanym w R.przy ul. (...), który zasięgiem obejmuje miejsce kradzieży), a następnie drogę powrotną do P.oraz ostatecznie miejsce jego zamieszkania. Analizy rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej zdaniem Sądu jednoznacznie wskazuje, że K. F.

(1)zawiozła wówczas swoim samochodem do R. M., N.i B.w celu dokonania przez nich tam kradzieży, gdyż z rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli GOLF – 11 o godz. 01.13 oraz o godz. 01.32.42 z 05.10.(...). kiedy to Ł. N.

(1)z tel. nr (...)dzwoni do K. F.na tel. nr (...)wynika, że K. F.wracała do P.pilotując K. B.jadącego skradzionym w R.pojazdem, kiedy zadzwonił do niej Ł. N.

(1), aby cofnęła się i przekazała mu jego telefon komórkowy i komputer służący do kradzieży samochodów ( stenogram rozmowy k. 778). Niewiarygodne są zatem jej zeznania, że dopiero kiedy wróciła do R.i przekazał N.rzeczy, których zapomniał, to wtedy K. B.z nią wracał innym samochodem. Z treści rozmów wynika wprost, że pilotowany przez K. F. K. B., prowadzący skradziony w R.samochód, czekał na K. F., gdy ta wróciła na prośbę Ł. N.. Z treści rozmowy wynika jednoznacznie, że K. F.ubezpieczała K. B., mowa jest w tych rozmowach o patrolach policji, które miały być po drodze i obawach z tym związanych (k. 443-444). Poza tym zaznaczyć należy, iż wyjaśnienia oskarżonego K. B.i tym samym zeznania świadka K. F., że w godzinach nocnych mieli jechać do R.odebrać samochód od mechanika, brzmią także niewiarygodnie jako nieprawdopodobne, sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, nielogiczne, zwłaszcza, że analiza wskazanych wyżej rozmów telefonicznych jednoznacznie wskazuje na pilotowanie przez K. F.oskarżonego B., kierującego wspomnianym samochodem, unikanie podczas jazdy patrolów policji, co także świadczy o tym, że K. B.kierował skradzionym pojazdem. A ponieważ jego telefon, jak i M.i N.logował się w tym samym czasie na maszcie antenowym obejmującym swoim zasięgiem miejsce kradzieży samochodu należącego do T. E.

(1), to dowody te oceniane łącznie potwierdzają sprawstwo oskarżonego K. B.i winę także w odniesieniu do czynu zarzucanego mu w pkt VII aktu oskarżenia. Za niewiarygodne sąd uznał twierdzenia oskarżonego dotyczące jego znajomości z A. W. zamieszkałym w P. oraz ich wspólnego wyjazdu do Z.. Na terenie P. nie zamieszkuje osoba o nazwisku A. W., z którą oskarżony miał przebywać we wrześniu 2010 r. w Z., a na okazanych oskarżonemu wizerunkach innych osób o takim imieniu i nazwisku oskarżony nikogo nie rozpoznał (k. 160). Z treści utrwalonych rozmów telefonicznych, a także zapisu monitoringu na stacji benzynowej w G. W.. jednoznacznie wynika, że w tym czasie znajdował się w P. i okolicach uczestnicząc wspólnie z Ł. N.

(1)i A. M.

(1)w kradzieżach samochodów. Także A. M.

(1), przyznając się do kradzieży w W., podał, że wówczas zabrał się z nim K. B.. Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego K. B.

(1), iż na początku września 2010 r. zakończył znajomość z Ł. N.

(1)oraz pozostałymi wymienionymi w zarzucie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej osobami. W tym zakresie są one bowiem sprzeczne z danymi teleinformatycznymi dotyczącymi nawiązywanych połączeń i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych w czasie ich wykonywania oraz przeprowadzona na ich podstawie analiza kryminalistyczne. Wynika z niej jednoznacznie, że K. B.

(1)w kolejnych miesiącach kontaktował się telefonicznie z Ł. N.

(1)i A. M.

(1), dokonując kolejnych przestępstw. Przesłuchiwany na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego P. G.

(1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw. Wyjaśnił, iż A. M.

(1)ps. (...) i M. W.

(1)poznał dopiero w sierpniu lub we wrześniu 2010 r. Wskazał, że od wielu lat zna natomiast Ł. N.

(1), jednak dopiero w lipcu 2010 r. po dłuższej przerwie ponownie się spotkali. Pozostałych wymienionych w opisie zarzucanego mu przestępstwa z art. 258 k.k. nie znał. Oskarżony P. G.

(1)zaprzeczył, aby brał udział w kradzieży z włamaniem samochodu marki F. (...), wskazując przy tym, iż nie chciałby się „na razie” wypowiadać na ten temat. Samochodu marki P. (...), który miał kupić, nie przypominał sobie. Zaprzeczył, by zażywał amfetaminę. Po okazaniu polisy ubezpieczeniowej samochodu marki P. (...) o nr rej. (...) należącego do M. T. przyznał, że nakreślił na tym dokumencie w rubryce podpis ubezpieczającego podpis o treści M. T.. Wyjaśnił, iż miał upoważnienie wuja do ubezpieczenia tego auta. Dodał, iż nie wiedział, że nie mógł się za niego podpisać. Na rozprawie w dniu 10 marca 2015r. w ponownym procesie oskarżony także nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania. Oceniając moc dowodową wyjaśnień oskarżonego, Sąd nie dał wiary oskarżonemu P. G.

(1)w zakresie, w jakim zaprzeczał swojemu udziałowi w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się kradzieżami aut i ich zbywaniem. W tym zakresie są one sprzeczne z konsekwentnymi, zbieżnymi wzajemnie zeznaniami M. W.

(1), K. G.

(1)obecnie D. oraz treścią rozmów telefonicznych utrwalonych w toku kontroli operacyjnej pomiędzy G. a innymi członkami grupy przestępczej, w szczególności M. i N., jak również wyjaśnienia G., negujące jego udział w popełnieniu zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, sprzeczne są z wykazem logowania się używanego przez niego telefonu i telefonów używanych przez innych członków grupy przestępczej. Jak wynika z przeprowadzonej analizy kryminalnej danych teleinformatycznych w postaci połączeń telefonicznych i miejsc logowań względem stacji przekaźnikowych, która to analiza została oparta na wiarygodnych w pełni informacjach uzyskanych od operatorów telefonii komórkowych, ujawnionych na rozprawie i zaliczonych w poczet materiału dowodowego (k. 2571-2572, 2497-2500), miejsca i czas logowania się wspomnianych telefonów wykazują zbieżność z miejscami i czasem popełnienia przestępstw kradzieży z włamaniem przez członków grupy, do której należał P. G.. Na zaangażowanie oskarżonego P. G. w ujawniony proceder wskazują zdaniem Sądu tez przedmioty znalezione podczas przeszukania jego mieszkania, a mianowicie liczne telefony komórkowe, karty SIM, kluczyki od samochodów, poduszki powietrzne i inne elementy wyposażenia pojazdów. Treść wspomnianych rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej wskazuje zarazem m.in. na ścisły podział ról między sprawcami, przestrzeganie zasad konspiracji, jak i stałe zaangażowanie współsprawców w realizację ujawnionego procederu, co czyni zasadnym przypisanie oskarżonemu zarzutu udziału w grupie przestępczej. Za niewiarygodne sąd uznał także wyjaśnienia oskarżonego P. G.

(1)w zakresie, w którym kwestionował on swój udział w kradzieży samochodu F. (...)o nr rej (...). W tym zakresie są one bowiem sprzeczne z zeznaniami świadka M. W.

(1), który szczegółowo opisał informacje uzyskane od Ł. N.

(1)i A. M.

(1), którzy mieli pretensje do oskarżonego G., że nie powiedział im o znalezionych w tym samochodzie, należącym do lekarza, pieniądzach. Nadto A. R.

(1)opowiadała M. W.

(1)o kradzieży F. (...). Szczegóły te znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonego D. S.

(1), lekarza, mieszkającego w pobliżu Sądu na ul. (...), co ma znaczenie dlatego, iż jak zeznał M. W.

(1)(k. 303) od A. R.

(1)dowiedział się, że była z G.na kradzieży (...), a od N.i M.dowiedział się z kolei, że skradziony pojazd należał do lekarza, skradli do spod sądu i że pieniądze zabrał G.. Do pozytywnej weryfikacji zeznań M. W.

(4)odnośnie udziału P. G.w kradzieży (...)na szkodę D. S.

(1), a jednocześnie dla wykazania sprawstwa i winy P. G.posłużyły nagrania treści rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej. Wynika z nich, że po kradzieży sprawcy zaprowadzili samochód, wzajemnie się ubezpieczając, w nieustalone miejsce do tzw. dziupli. Skradzionym samochodem jechali Ł. N.

(1)i A. M.

(1), a przed nimi ubezpieczając jechał P. G., któremu towarzyszyła jego konkubina A. R.

(1). O godz. 3.54 w nocy 26.10.2010r. w ramach kontroli operacyjnej GOLF 13 zarejestrowano rozmowę z telefonu A. M.na telefon A. R., w czasie której to rozmowy M., N.i G.rozmawiają o tym, gdzie jadą, czy stoi policja, przy czym telefon Ł. N.

(1)o godz. 3.05 tej nocy logował się na maszcie BTS zlokalizowanym przy ul. (...), wykonując połączenie na numer A. R.

(1), przy czym maszt ten swoim zasięgiem obejmuje miejsce kradzieży F. (...)na szkodę D. S.

(1). O udziale oskarżonego P. G.w kradzieży tego pojazdu świadczy także analiza innych rozmów telefonicznych, dotyczących przedmiotów, jakie w skradzionym samochodzie pozostawił pokrzywdzony, w szczególności certyfikaty itp. dokumenty. Ł. N.

(1)chciał z nieustalonych powodów przejąć te przedmioty, o czym świadczą rozmowy telefoniczne w tej sprawie do A. R.

(1)w dniu 5.11.2010r. godz. 12.25, 12.29 – komunikat nr 10 Golf 11. Wynika z tych rozmów, że Ł. N.

(1)chciał wiedzieć, czy A. R.

(1)lub P. G.na pewno wyrzucili aktówkę z dokumentami, w tym biletami lotniczymi i certyfikatami, a jeżeli nawet wyrzucili, to gdzie znajdują się te śmieci. Za niewiarygodne sąd uznał również wyjaśnienia oskarżonego P. G.

(1), w których negował nabycie kradzionego P. (...). W tym zakresie są one sprzeczne z zeznaniami M. W.

(1), który wskazywał, że sam osobiście zawoził to auto do domu oskarżonego w R.. W nocy bowiem z 2 na 3 listopada 2010 r. Ł. N.

(1), A. M.

(1)i M. W.

(1)dokonali kradzieży samochodu marki P. (...)o numerze rejestracyjnym (...)wartości 41.700 zł po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń na szkodę Z. Ć.

(1). Pojazd ukradli oni z parkingu niestrzeżonego w P.na osiedlu (...), a następnie M. W.

(1)przewiózł ten samochód do tzw. dziupli na P.w P., skąd następnie przeprowadził pojazd na polecenie A. M.

(1)do miejsca zamieszkania P. G.

(1)w R.. P. G.

(1), wiedząc, że pojazd został uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem, auto to nabył za kwotę 5000 zł, którą oskarżony przekazał sprawcom kradzieży następnego dnia. Takie ustalenia wynikają z spójnych i konsekwentnych zeznań M. W.

(1). Ponadto dowód ten wspierają materiały z kontroli operacyjnej i analiza logowań telefonów na masztach stacji przekaźnikowych. W rozmowie zarejestrowanej w ramach kontroli operacyjnej dn. 4.11.2010r. o godz. 15.59 (obiekt GOLF 13 - komunikat 5) Ł. N.

(1)przekazuje A. M.

(1), że (...)czyli oskarżony P. G.pieniądze za samochód, który dostał, przekaże następnego dnia. Na sprawstwo oskarżonego P. G.odnośnie paserstwa umyślnego tego pojazdu wskazują zatem także rozmowy zarejestrowane w ramach kontroli operacyjnej. Ł. N.i A. M.dokonali kradzieży tego samochodu w dniu 2.11.2010r. w godz. 21.27 – 21.46, gdyż w tym czasie ich telefony logują się na masztach przekaźnikowych BTS, obejmujących swoim zasięgiem miejsce kradzieży samochodu Z. Ć.. Krótko po kradzieży, bo o godz. 22.46 Ł. N.

(1)zaoferował telefonicznie nabycie tego skradzionego samochodu P. G.

(1), o czym świadczy rozmowa zarejestrowana w ramach kontroli operacyjnej (komunikat nr 8 kontrola kryptonim Golf 11), kiedy Ł. N.dzwoni na telefon o numerze (...)i rozmawia z P. G., proponując mu w/w samochód. Następnego dnia czyli 3.11.2010r. o godz. 10.38 (komunikat nr 8) Ł. N.

(1)zadzwonił do A. R.

(1)i chciał rozmawiać z P. G., jednak nie zastał go i przekazał A. R.

(1), że „wczoraj z nim rozmawiał i to jest tak jak kiedyś i on chce pięć złotych”. Następnie z analizy tych rozmów wynika, że o godz. 10.39 oddzwania do Ł. N.

(1)P. G.

(1), mówiąc, że „właśnie jedzie do niego i powiedział mu dziewięć”. Kolejne rozmowy zarejestrowane pomiędzy G.a N.dotyczą zbycia skradzionego P. (...). O godz. 15.25 dnia 3 listopada 2010r. (komunikat nr 10) Ł. N.

(1)w rozmowie z P. G.pyta się go czy dał „siano” M. W.

(1), na co G.odpowiedział, że nie dał W.pieniędzy, gdyż jemu ktoś nie dał pieniędzy. Za wiarygodne sąd uznał natomiast wyjaśnienia P. G.

(1)w zakresie w jakim przyznał, że to on naniósł podpis o treści M. T. na umowie ubezpieczenia samochodu P., w tym zakresie są bowiem zgodne z zeznaniami M. T., który zaprzeczył, by był to jego podpis. Za niewiarygodne sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego, w których wskazywał, że nie wiedział, że nie mógł się podpisać za wuja. Oskarżony jest osobą dorosłą, w pełni poczytalną, a zatem zdawał sobie sprawę z tego, że na dokumentach można odpisywać się jedynie swoim imieniem i nazwiskiem. Z treści umowy jednoznacznie przy tym wynikało, że jest ona zawierana pomiędzy ubezpieczycielem, a M. T., a nie P. G.

(1). Sąd nie kwestionował przy tym faktu udzielenia pełnomocnictwa oskarżonemu przez M. T. do ubezpieczenia tego pojazdu, ale wówczas oskarżony winien przedłożyć ubezpieczycielowi stosowne pełnomocnictwo i zawrzeć umowę jako P. G.

(1)pełnomocnik M. T.. Przechodząc do oceny wyjaśnień i zeznań M. W.

(1)wskazać należy, że za niewiarygodne sąd uznał zeznania świadka złożone w dniu 27.09.2010r. (k. 65-67), albowiem wynikały one z wersji, do której nakłonił świadka A. M.

(1). O zeznaniach tych i przyczynach ich złożenia wiarygodnie następnie M. W.

(1)wyjaśniał w charakterze podejrzanego i jako świadek przed Sądem w tym postępowaniu. Wiarygodne są późniejsze wyjaśnienia M. W.

(1)i zeznania złożone w trakcie kolejnego, a także następnych przesłuchań, kiedy przyznając się do zarzucanych czynów, szczegółowo opisał swój, a także innych osób udział w poszczególnych kradzieżach z włamaniem oraz okoliczności ich dokonania, bądź przyczyny niemożności ich zaboru. Ujawnił ponadto inne przestępstwa zaboru pojazdów, których popełnienia wcześniej mu nie zarzucano, w tym zdarzenia nieznane dotychczas organom ścigania m. in. z powodu nie zgłoszenia ich przez pokrzywdzonych, albo których popełnienia nie przypisywano wcześniej członkom opisanej grupy przestępczej. Szczegółowo opisał także nabywców lub zleceniodawców kradzieży konkretnych aut, miejsca i okoliczności ich przekazywania, miejsca ukrycia lub postoju samochodów do czasu ich przekazania odbiorcy. Podał reguły funkcjonowania grupy przestępczej, do której należał, zasady podziału korzyści majątkowych uzyskanych ze sprzedaży pojazdów, wzajemne stosunki panujące między poszczególnymi jej członkami. Podczas eksperymentów procesowych przeprowadzonych z jego udziałem wskazał miejsca kradzieży bądź usiłowania kradzieży samochodów wspólnie z Ł. N.

(1), A. M.

(1), J. L.i K. B.

(1), w tym miejsce porzucenia przedmiotu umożliwiającego zidentyfikowanie jednego z pojazdów. Na rozprawie w dniu 24 marca 2015r. M. W.

(1)zeznał w szczególności, że został skazany m.in. za udział w grupie przestępczej i zarzut taki miał wspólnie z oskarżonymi B.i G.. opisał tak jak w poprzednich zeznaniach, że to była grupa osób, która kradła auta, działali w jakiejś konfiguracji, głównie kradł samochody on, M., N.. Zeznał, że z reguły wyszukiwali najpierw w dzień samochody, które następnie kradli w nocy. Zdarzało się, że dokonywali kradzieży aut spontanicznie. Przeważnie kradli samochody marki C., P.i R.. Samochody trafiały do odbiorców, którzy je zamawiali. M.i N.mieli swoich odbiorców skradzionych aut czy paserów. Działali od lata 2010r. do stycznia - lutego 2011r. Świadek zeznał, że z oskarżonym K. B., pseudonim (...), dokonał kradzieży jednego auta – marki R. (...)z Osiedla na P.w P.. Świadek pamiętał ogólnie, zeznając na rozprawie, że u oskarżonego B.były przechowywane samochody, jeden lub dwa, w tym C. (...), skradziony przez niego oraz M.i N.na osiedlu koło P.. Według świadka B.wiedział, skąd pochodzi samochód, bo wiedział, czym się zajmują. Dostał za to B.pieniądze, ale nie pamiętał od kogo, nie pamiętał czy to on sam przekazywał B.pieniądze za przechowywanie aut. Świadek W.sprecyzował następnie, że B.uczestniczył w kradzieży samochodu R. (...), o czy mowa była wyżej, jednak było to na os. (...), choć nie pamiętał okoliczności kradzieży. Z zeznań świadka wynika, że wiedzę o kradzieżach, w których nie brał udziału, zdobywał na wspólnych imprezach, gdzie rozmawiali o kradzieżach, niektórzy się spoufalali, zwłaszcza po narkotykach i opowiadali o tym. Świadek potwierdził, że dokonał z M.i N.kradzieży P. (...), a następnie zaprowadził ten samochód do oskarżonego G.na jego posesję w R., gdyż G.zamówił to auto, wiedział skąd auto pochodzi, że z kradzieży. Początkowo świadek miał odebrać od niego pieniądze, ale w końcu przywiózł je G.sam N.albo M.. Było to 4,5 tys. zł lub 5 tys. zł. Świadek zeznał ponadto, że był dwa razy z N.na spotkaniu u G., wie, że N.załatwiał G.sprzęt do kradzieży aut marki (...). Świadek potwierdził, że z konkretnych rozmów od oskarżonego M.wie, że ukradli jakieś auto lekarzowi i że w samochodzie były pieniądze, które miał zabrać G., co skonfliktował go z M.i N., gdyż zrobił to „za ich plecami”. Wskazać należy, że przesłuchiwany na rozprawie M. W.

(1)nie pamiętał już wszystkich szczegółów, podtrzymując wyjaśnienia złożone na etapie postępowania przygotowawczego i sądowego, które ujawniono na rozprawie. W ocenie Sądu nie podważa to jednak wiarygodności jego wyjaśnień z postępowania przygotowawczego, mając na uwadze upływ prawie 5 lat od zdarzeń, o których zeznawał, a przede wszystkim ilość kradzieży z włamaniem do samochodów uzasadnia zacieranie się szczegółów w jego pamięci, w szczególności w zakresie okoliczności nie dotyczących jego samego lecz innych osób. Oczywistym jest bowiem, że sprawy innych osób zapamiętujemy bardziej pobieżnie, aniżeli te, które dotyczą nas samych bezpośrednio. Świadek zresztą przekonująco wytłumaczył nieznaczne różnice pomiędzy zeznaniami złożonymi na rozprawie, a odczytanymi w trybie art. 391 § 1 k.p.k., podnosząc, że nie żyje obecnie przedmiotową sprawą, prowadzi normalne życie, poza środowiskiem przestępczym, co powodowało, iż zeznając na rozprawie po raz kolejny nie pamiętał szczegółów, czy mylił pewne pojedyncze fakty. Przyznał jednak, że po odczytaniu przez Sąd wcześniejszych zeznań, przypominał sobie opisywane zdarzenia. Po odczytaniu kolejnych protokołów dodał, odpowiadając na pytanie oskarżonego K. B., że od M. wie, że w próbie kradzieży samochodu na ul. (...) brał też udział K. B.. Opowiedział mu o tym M., który wówczas na miejscu kradzieży porzucił swój samochód. Potwierdził, że był z M. i N. w garażu u P. po samochód P. (...) kolor srebrny skradziony na G. i następnie od K. B. zaprowadził samochód do W.. Potwierdził także, zeznając przed Sądem, że do Z. czyli do G. zaprowadził P. skradzionego z J., sam nim kierował, a dla siebie wziął z tego auta gumowe wycieraczki podłogowe. Oskarżony G. był obecny przy tym, jak świadek przyjechał do niego, samochód zostawił na posesji w garażu wskazanym przez G.. Dodał, że G. nie rozliczył się od razu, jednak przekazał pieniądze jeszcze tego samego lub następnego M. lub N.. Nie pamiętał kto przekazał B. pieniądze za przechowanie samochodów. Świadek zeznał poza tym, że od M. wiedziałem o tym, że B. wcześniej z nimi kradł auta, czasami tylko je odprowadzał po kradzieży w bezpieczne miejsce do tzw. dziupli. Świadek dodał, że Z. według niego sam kradł auta, co wnioskuje ze spotkania z G., na którym był z N. i N. wtedy załatwiał G. sprzęt do kradzieży (...). Jednocześnie nie potrafił powiedzieć, czy ten sprzęt posłużył G. do dokonania lub usiłowania kradzieży F., bo nie był świadkiem kradzieży F., a tylko słyszał o tym od N. i Wampira, którzy byli poirytowani tym, że zostali oszukani przez G.. Chodzi o pieniądze, które były w F. skradzionym przez G., N. i Wampira, a które zabrał G.. Reasumując, M. W.

(1), wielokrotnie przesłuchiwany w tej i innych sprawach złożył wyjaśnienia i zeznania istotne z punktu widzenia wydanego rozstrzygnięcia (k. 65-67, 286-291, 301-306, 307-313, 314-317, 322-331, 332-338, 339-347, 348-353 oraz zeznania złożone na rozprawie w dniu 23.05.2013 roku w sprawie III K 18/13 SO w Poznaniu, których odpis znajduje się na karcie 1363-1370 oraz w dniu 29.05.2013 roku w sprawie III K 18/13 SO w Poznaniu – odpis k. 1558-1562, 1609-1615, 2278-2281, 2405-2413). Z uwagi na obszerność wyjaśnień i zeznań świadka, niecelowym byłoby ich przytaczanie, tym bardziej że częściowo dotyczą one przestępczej działalności osób, nie objętych niniejszym postępowaniem. Analiza jego wypowiedzi unaocznia, że o przestępczym procederze uskutecznianym przez grupę przestępczą, w skład której wchodzili D. W., Ł. N.

(1), A. M.

(1), J. N., P. G.

(1), B. P.

(1), K. G.

(1), J. L., K. B.

(1)oraz inne dotychczas nieustalone osoby, świadek opowiedział w sprawie, w której sam był oskarżony i w konsekwencji został prawomocnie skazany za popełnienie szeregu przestępstw. Jego wypowiedzi nie były jednak od początku szczególnie dokładne i miały m.in. na celu zasygnalizowanie organom ścigania, jaką wiedzą ów dysponuje. W tym miejscu wskazać należy, że wartościując zeznania i wyjaśnienia M. W.

(1)Sąd Okręgowy miał na uwadze, że dla przyjęcia pomówienia za podstawę ustaleń faktycznych trzeba, aby wyjaśnienia te były nie tylko logiczne, konsekwentne, ale również wsparte, choćby częściowo, innymi dowodami, które bezpośrednio lub choćby pośrednio potwierdziłyby wyjaśnienia pomawiającego. W ocenie Sądu wypowiedzi M. W. charakteryzują te przymioty i – co do zasady – brak było podstaw do negowania wiarygodności jego twierdzeń. Po pierwsze wskazać należy, że opisując przestępczą działalność M., N. i innych członków ich grupy, świadek w żaden sposób nie umniejszał swojej roli w dopuszczeniu się zarzuconych im przestępstw. Po drugie, mimo wielokrotnych przesłuchań, ilości zdarzeń, o których relacjonuje W. w tym i w innych procesach oraz upływu czasu od ich zaistnienia, jego wypowiedzi są zasadniczo konsekwentne, a pewne drobne sprzeczności i sporadyczne odwoływanie się do niepamięci, świadczy tylko o tym, że faktycznie o czymś już dokładnie nie pamięta. Poza tym gdyby uznać, że całość zdarzeń, o których relacjonuje świadek, to tylko jego wymysły, to wówczas musiałby się charakteryzować nadzwyczajnymi zdolnościami do konfabulacji i łączenia faktów z fantazją, a do tego nadprzeciętną zdolnością zapamiętywania, gdyż opowiadając w różnych sprawach o powiązanych ze sobą zdarzeniach musiałby w końcu zacząć się w swoich kłamstwach po prostu plątać. Analiza wypowiedzi świadka pozwala jednak uznać, że dotychczas to nie miało miejsca i to pomimo składania szeregu zeznań i wyjaśnień na przestrzeni kilku lat. Ponadto, nawet jeśli w toku niniejszego procesu wielokrotnie były formułowane twierdzenia o fałszywości wypowiadanych przez świadka pomówień, to jednak czyniły to osoby, które były zainteresowane jego zdyskredytowaniem w swoich sprawach. Co ważniejsze jednak, jego wypowiedzi znajdują potwierdzenie w innych dowodach zgromadzonych w sprawie i to zarówno o charakterze osobowym, jak i rzeczowym. W szczególności potwierdzają je – w uznanym za wiarygodny zakresie – twierdzenia K. D.

(1)(G.) i B. P.

(1), choć nie każda z tych osób mówiła o wszystkich zdarzeniach będących przedmiotem karnoprawnej oceny w toku niniejszego procesu. Poza tym znajdują one oparcie w materiałach z kontroli operacyjnej rozmów telefonicznych pomiędzy różnymi członkami grupy przestępczej, w analizie logowań na masztach BTS, a niektóre konkretne rozmowy czy logowania potwierdzające wersję W.wskazano wyżej przy omawianiu stanu faktycznego sprawy, czy wyjaśnień oskarżonych. Wobec powyższego Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że zeznania i wyjaśnienia M. W.

(1)są na tyle przekonujące, by uczynić je podstawą poczynionych w sprawie ustaleń. Zaznaczyć należy bowiem, że analiza wszystkich procesowych twierdzeń świadka W. wskazuje na ich konsekwencję, logikę, rzeczowość, spójność, zbieżność z innymi dowodami, co w konsekwencji pozwala uznać je za wiarygodny w pełni materiał dowodowy, mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Taką ocenę tego dowodu wspiera także fakt, iż zeznania (wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego ujawnione w trybie art. 391 § 2 k.p.k.) świadka M. W. znalazły potwierdzenie w eksperymencie procesowym, co wynika z protokołów z tych czynności, kiedy to w/w wskazywał miejsca zdarzeń wynikających z jego wcześniejszych twierdzeń. Taka pozytywna weryfikacja twierdzeń M. W., stanowiących de facto pomówienie innych osób, ale nie umniejszające jego roli w dokonywanych wspólnie z oskarżonymi przestępstwach, przeprowadzona przez Sąd nie tylko w oparciu o ów eksperyment procesowy, ale także dowody osobowe w postaci częściowo zeznań świadków K. D.

(1), B. P.

(1), świadczy także o ich wiarygodności. Wskazać zaś należy, że w swoich wyjaśnieniach M. W. podał w szczególności powody, dla których zdecydował się na współpracę z organami ścigania, przy czym zaznaczyć należy, iż nie były one bezpośrednio związane z jakimkolwiek jego konfliktem z oskarżonymi występującymi w niniejszej sprawie, o których przestępczej działalności opowiedział niejako przy okazji ujawniania organom ścigania innych przestępstw, jakich m.in. on sam dopuścił się, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, nie objętymi aktem oskarżenia w niniejszej sprawie. Powyższe jest o tyle istotne, że zasadniczo świadek M. W. nie wskazał na to, aby był skonfliktowany z oskarżonymi w niniejszej sprawie, a i ci nie podali żadnych takich racjonalnych okoliczności, które świadczyłyby o interesie M. W. w bezpodstawnym pomawianiu ich o dokonanie przestępstw będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Oczywiście Sąd zdaje sobie sprawę z tego, że osoby pomawiane przez M. W. mogą próbować dyskredytować jego wiarygodność twierdząc, że pomówił innych, bo liczył na przychylność organów ścigania, jeżeli chodzi o jego sytuację procesową (art. 60 § 3 i 4 k.k.), co zważywszy na istotę tego dowodu i jego charakter nakazuje weryfikować go ze szczególną ostrożnością, jednak w niniejszej sprawie brak jest podstaw, aby podważyć skutecznie wiarygodność świadka, mając na uwadze wskazane wyżej argumenty przemawiające za taką, a nie inną oceną tego dowodu. Oceniając wyjaśnienia oskarżonego (czy też świadka, jak w niniejszej sprawie), obciążającego innych podsądnych, należy mieć na uwadze argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7.10.1998r. II AKa 187/98 (vide: KZS 1998/11/37), iż „Kontrola dowodu z wyjaśnień współoskarżonego (w praktyce zwanych pomówieniami), a zresztą każdego dowodu osobowego, polega na sprawdzeniu: ⚫ czy informacje tak uzyskane są przyznane przez pomówionego; ⚫ czy są potwierdzone innymi dowodami, choćby w części; ⚫ czy są spontaniczne, złożone wkrótce po przeżyciu objętych nimi zaszłości, czy też po upływie czasu umożliwiającego uknucie intrygi; ⚫ czy pochodzą od osoby bezstronnej, czy też zainteresowanej obciążeniem pomówionego; ⚫ czy są konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych w różnych fazach postępowania, czy też zawierają informacje sprzeczne, wzajemnie się wykluczające bądź inne niekonsekwencje; ⚫ czy pochodzą od osoby nieposzlakowanej czy też przestępcy, zwłaszcza obeznanego z mechanizmami procesu karnego; ⚫ czy udzielający informacji sam siebie również obciąża, czy też tylko przerzuca odpowiedzialność na inną osobę, by siebie uchronić przed odpowiedzialnością”. Zważyć należy poza tym, a co jest istotne przy ocenie wiarygodności dowodu z pomówienia, że M. W.

(1)nie przerzuca swoimi wyjaśnieniami / zeznaniami odpowiedzialności na inne osoby, gdyż opisując przestępstwa, o których posiadał wiedzę, jednocześnie sam siebie obciąża udziałem w nich, przytaczając szczegóły przestępczej działalności, wskazując na swoją i innych rolę w dokonywanych przestępstwach. Ze swoich twierdzeń nie wycofał się poza tym, mimo, iż zapadł już wobec niego prawomocny wyrok skazujący na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, co potwierdza także wiarygodność jego relacji o zdarzeniach objętym także zarzutami w tej sprawie. Zaznaczyć należy bowiem w tym miejscu, że - jak wskazuje doświadczenie zawodowe - w tego typu sprawach wcale nierzadka jest sytuacja, gdy taki świadek (wcześniej prawomocnie skazany za współudział w przestępstwach, zarzucanych innym), który skorzystał wcześniej z instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, czy tez z art. 335 k.p.k., następnie przesłuchiwany w sprawie innych współsprawców, już jako świadek, wycofuje się ze swoich obciążających innych wyjaśnień, zeznań, umniejsza ich rolę w przestępczym procederze, czy w ogóle neguje swoje sprawstwo mimo wcześniejszego przyznani się do winy i poddania się karze. Taka sytuacja nie dotyczy świadka M. W.

(1), co tym bardziej świadczy o wiarygodności jego wyjaśnień, zeznań, w tym obciążających K. B. i P. G.. Zdaniem Sądu zeznania (wyjaśnienia) M. W. są także konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych na różnych etapach postępowania, a Sąd o tym miał możliwość przekonać się, przesłuchując dwukrotnie M. W. jako świadka. Świadek M. W.

(1)był konsekwentny w swoich zeznaniach i spójny także podczas odpowiedzi na pytania oskarżonych i obrońców, odpowiadał przekonująco, w sposób wyważony, spokojny, rzeczowo, bez cienia irytacji, mimo treści zadawanych pytań, co tym bardziej utwierdza Sąd w prawdziwości jego oświadczeń procesowych. Istotne jest także, że te twierdzenia M. W. zostały pozytywnie zweryfikowane także przy pomocy dowodów rzeczowych, bowiem w toku eksperymentu procesowego wskazał miejsce porzucenia części pochodzących ze skradzionego pojazdu, a jego wersję potwierdzają także nagrania treści rozmów z kontroli operacyjnej i analiza logowań telefonów użytkowanych przez członków grupy przestępczej, do której należał. Bez znaczenia przy tym są wątpliwości wyrażane zarówno przez M. W., jak i świadka K. D. (G. ) odnośnie tego, czy w ogóle można w tej sprawie mówić o zorganizowanej grupie przestępczej, gdyż ocena ta należy do Sądu, a istotna jest treść zeznań tych świadków, analizy których wynika, że zarówno oni, jak i K. B. i P. G. brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie z innymi wymienionymi w akcie oskarżenia, osobami. Oceniając zatem zeznania (wyjaśnienia) M. W.

(1)na potrzeby niniejszego postępowania i odnosząc je do oskarżonych w tej sprawie, a pomawianych przez wymienionego, stwierdzić należy, iż wersja M. W.

(1)odnośnie przebiegu zdarzeń objętych zakresem tego postępowania jest spójna, konsekwentna, zbieżna z innymi dowodami, a przede wszystkim nie zawiera wewnętrznych sprzeczności, czy też innych niekonsekwencji, które by ją dyskredytowały. Powyższe przesłanki pozwalające na pozytywną weryfikację tego dowodu z pomówień, tj. jak wskazano nie tylko osobowy materiał dowodowy wyżej wymieniony, czynią w ocenie Sądu zeznania świadka M. W.

(1)wiarygodnymi i to niezależnie od tego, że pochodzą od przestępcy, zainteresowanym także rozstrzygnięciem sprawy, wszak zeznawał w tym procesie po tym już, jak został prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, a także mimo nie przyznania się pomawianych w tym procesie oskarżonych do popełnienia zarzucanych im czynów, a o których zeznawał (wyjaśniał) także M. W.. Wskazać także należy, że zeznania M. W., które Sąd uznał za wiarygodne są rzeczowe i logiczne, a oskarżony za każdym razem wskazywał skąd posiada wiedzę na dany temat. Zeznania M. W.Sąd uznał zatem za pełnowartościowy materiał dowodowy spełniający wszelkie kryteria wiarygodności. Zeznania (odczytane wyjaśnienia) te były bowiem spójne, szczegółowe i logiczne. Miały także stanowczy charakter. M. W.

(1)jest pewien zaistnienia zdarzeń, które opisywał. Jeżeli nie był czegoś pewien, wprost wyjaśniał, że nie jest w stanie sobie tego przypomnieć, bądź że „najprawdopodobniej” tak było, jego stwierdzenia nie są wówczas tak kategoryczne i jednoznaczne. Ponadto inne dowody zgromadzone w toku postępowania pozwoliły pozytywnie zweryfikować twierdzenia M. W.. Zeznania M. W.potwierdzone zostały zeznaniami innych świadków, którzy opisując przebieg zdarzenia robili to w większości przypadków w sposób zbieżny z wersją M. W., co zostało szczegółowo wskazane przy ocenie poszczególnych dowodów osobowych. Zeznania (wyjaśnienia) W.korespondują także z wynikami eksperymentów procesowych z jego udziałem, dowodem z treści rozmów utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej i analiza logowania telefonów na masztach BTS. Istotne jest, że M. W.

(1)nie tylko wskazuje na udział w przestępstwach innych osób, ale obciąża również siebie, nie umniejszając swojej winy, a wymieniając osoby biorące udział w poszczególnych przestępstwach w większości przypadków wskazał także miejsca ich zamieszkania, co zostało zweryfikowane przez przeprowadzone eksperymenty procesowe. Powyższe okoliczności jednoznacznie przemawiają za wiarygodnością oświadczeń (wyjaśnień, zeznań) procesowych M. W.

(1), które dlatego uznano w całości podstawą ustaleń faktycznych w sprawie. Świadek K. D.

(1)(poprzednio G.), przesłuchany w charakterze podejrzanego, kiedy jeszcze postępowanie prowadzone było przeciwko niemu, szczegółowo opisał okoliczności poznania A. M.

(1)i Ł. N.

(1), dokonywania wspólnie z nimi, a także mężczyzną o imieniu M. ps. (...), kradzieży pojazdów, rolę w nich poszczególnych osób, sposób i miejsce przekazywania pochodzących z przestępstwa pojazdów innym osobom. Podczas eksperymentu procesowego z jego udziałem wskazał miejsca kradzieży bądź usiłowania zaboru pojazdów, a także miejsca ich postoju po dokonanym przestępstwie. Te jego wyjaśnienia sąd uznał za wiarygodne. Wprawdzie na rozprawie świadek starał się umniejszyć rolę K. B., jak również podważyć istnienie w ogóle grupy przestępczej, doktórem miał należeć, ale wynikało to w ocenie Sądu z faktu, iż był przestraszony zachowaniem współsprawców ze sprawy III K 18/13 po przesłuchaniu w tamtej sprawie, zwłaszcza, że te negatywne zachowania w stosunku do niego nie ustawały, wręcz nasilały się, a związane były z przyjętą przez niego postawą procesową i podjętą współpracą z organami ścigania w tej sprawie, a poza tym swoją odpowiedzialność karną miał już uregulowaną i nie chciał nadmiernie obciążać oskarżonego B., zwłaszcza w obliczu narastającego strachu świadka i obawy o własne i rodziny życie, o czym poinformowała Sąd, a co było podstawą przesłuchania go pod nieobecność oskarżonych na rozprawie w trybie art. 390 § 2 k.p.k. (także w sprawie III K 18/13), złożenia wniosku przez świadka o objecie go ochroną przez policję. Z tego powodu świadek kilkakrotnie na przestrzeni ostatnich dwóch lat zmieniał adres zamieszkania, a także zmienił nazwisko z G. na D.. Na rozprawie w dniu 14 maja 2015r. świadek K. D.

(1)(G.) ponowił swoje obawy związane z zeznawaniem w sprawie przeciwko członkom grupy przestępczej, do której należał, głównie obawiając się oskarżonych odpowiadających w procesie III K 18/13. Na rozprawie podtrzymał w całości odczytane w trybie art. 391 § 1 i 2 k.p.k. wyjaśnienia, które składał jako podejrzany jak i zeznania, które składał jako świadek w tej sprawie i w sprawie, w której są oskarżeni M. i inni, stwierdził, że nie pamięta szczegółów z uwagi na upływ czasu. Zaznaczyć należy, iż świadek na rozprawie po odczytaniu mu wcześniejszych wyjaśnień i zeznań zasadniczo podtrzymał je, jednak widoczne było na rozprawie unikanie przez świadka takich kategorycznych stwierdzeń, które w jakimś stopniu obciążałyby nie osądzonych jeszcze członków grupy przestępczej, co zdaniem Sądu wynikało z zasygnalizowanych wyżej obaw świadka o własne życie i zdrowie, stąd np. negowanie przez świadka istnienia grupy przestępczej, mimo, że na etapie śledztwa potwierdzał to, opisując jak ta grupa funkcjonowała. Świadek w szczególności odpowiadając na pytanie obrońcy oskarżonego B.: „czy należał do grupy przestępczej zorganizowanej?”, stwierdził, że na pewno nie tak wygląda struktura zorganizowanej grupy przestępczej. Jednocześnie świadek nie pamiętał, czy został skazany za udział w grupie przestępczej, bo skorzystał z dobrowolnego poddania się karze. Stwierdził, że przyznał się do tego, co jest w jego zeznaniach, przyznał się do tego w czym uczestniczył, nie było tak, że przyznał się do czegoś, czego nie zrobił, aby dostać wyrok w zawieszeniu, czy do czegoś, czego nie rozumiał, jeśli chodzi o zarzut. Grupa przestępcza według świadka powinna być hermetyczna, z hierarchicznym podporządkowaniem, „a nie latanie po knajpach, opowiadanie co się robi, zażywanie środków odurzających, balowanie kilkudniowe. Jak na filmach się ogląda, to tacy ludzie trzymają się razem i nie robią takich głupot”. Świadek dodał przed Sądem, że w odczytanych wyjaśnieniach opisał te zachowania, których był świadkiem, czy o nich słyszał od innych osób. Związany był z tymi ludźmi przez 2-3 miesiące, sam od nich odszedł, bo wpływ na to miała jego obecna żona, „zaczęło mi się przejaśniać w umyśle, co zrobiłem głupiego i całe szczęście zakończyło się tak jak się zakończyło”. Świadek przyznał jednocześnie, że od znajomych dochodziły go informacje, że ktoś próbuje go namierzyć, było kilka przykrych incydentów względem jego i żony, była próba potrącenia go, tuż sprawie, w której oskarżeni są M. i inni, a w której zeznawał. Dwa razy próbował go potrącić ten sam samochód. Ktoś się odgrażał jego żonie przez telefon, raz jego babcia poskarżyła się, że jakiś dwóch nieznanych ludzi do niej podeszło i próbowało rozmawiać o świadku. Świadek dodał, że cały czas się obawia nie tyle o siebie, bo trenuje sztuki walki, ale o rodzinę, musieli się z tego powodu przeprowadzać 5 razy od czasu kiedy przyznał się do winy w tej sprawie. Odpowiadając na pytanie obrońców zeznał, że w okresie kiedy działał z tymi ludźmi nie miał nikogo nad sobą, „nie było czegoś takiego. Może oni mieli, ale nie ja”. Nie potrafił powiedzieć, czy mieli jakiegoś szefa. Stwierdził, że wbrew ustaleniom organów ścigania, każdy przestępca pracuje dla siebie. Wyjaśnił, że teraz zeznając, z perspektywy czasu wydaje mu się, że straszenie osobą o ps. (...) miało jedynie na celu to, aby świadek nie dochodził swoich pieniędzy i aby się w ogóle się za dużo nie odzywał. Ten (...) to mogła być wymyślona osoba. Świadek przyznał przed Sądem, że udział w tych przestępstwach to była jego największa głupota, jaką dotychczas popełnił, chce żyć normalnie i uczciwie i nie mieć nic wspólnego z tymi ludźmi. Na pytanie Prokuratora K. Demeszuk zeznał, że straszenie osobą o ps. (...) traktował jako element wymuszenia posłuchu wobec nich, swoistą grę psychologiczną. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków M. W.

(1)oraz K. G.

(1)- obecne nazwisko D. w zakresie powyżej wskazanym. M. W.

(1)to jeden z najaktywniejszych obok Ł. N.

(1)i A. M.

(1)członków grupy, który uczestniczył w większości kradzieży samochodów, w tym wspólnie z K. B.

(1)przy kradzieży R. (...), ponadto przyprowadzał auta do miejsca zamieszkania K. B.

(1)w celu ich ukrycia, a następnie zabierał stamtąd w celu dostarczenia nabywcy. Osobiście dostarczył także Przemysłowi G. skradziony z os. (...) w P. samochód marki P. (...), który oskarżony ten nabył za kwotę 5 tys. zł. Z racji bliskich relacji z Ł. N.

(1)oraz A. M.

(1), u którego przez pewien czas nocował, planowaniem w tym gronie kolejnych przestępnych czynów, uzgadnianiem osób, którym pojazdy te będą zbywane oraz kwot, jakich będą się za nie domagać, M. W.

(1)posiadał szeroką wiedzę na temat także tych przestępnych zdarzeń, w których sam nie uczestniczył. Stąd jego wiedza o m. in. takich przestępstwach, jak usiłowanie zaboru samochodu marki P. (...) z ul. (...) w P., w którym uczestniczył K. B.

(1), czy kradzieży z włamaniem samochodu marki F. (...) z ul. (...) w P., której dokonał P. G.

(1)wspólnie z Ł. N.

(1)i A. M.

(1). W wypadku pierwszego z wskazanych przestępstw M. W.

(1)znał dokładnie jego przebieg z relacji A. M.

(1), który nazajutrz poprosił go, aby zeznał nieprawdę na temat okoliczności pozostawienia samochodu marki P. (...) w miejscu usiłowania zaboru. Z kolei wiedzę o dokonaniu kradzieży samochodu z ul. (...) w P. M. W.

(1)uzyskał nie tylko od N. i M. rozżalonych faktem nie podzielenia się z nimi przez oskarżonego G. znalezionymi w aucie pieniędzmi, ale także od konkubiny P. G.

(1)A. R.

(1), która opowiadała mu o kradzieży F. (...). W wypadku K. B.

(1)jego udział w opisanej grupie przestępczej oraz jego rolę w niej potwierdził ponadto K. G.

(1)obecnie D.. Dodatkowo wskazał on oskarżonego K. B.

(1)jako sprawcę zaboru w B.samochodu marki F. (...). Zakup tego pojazdu K. B.

(1)bowiem następnie mu zaoferował. Okoliczności kradzieży, o których K. D.

(1)dowiedział się z relacji oskarżonego w pełni korespondują z zeznaniami świadka M. K.wskazującego, iż sprawcy po wejściu do domu, w którym spał, zabrali kluczyki i dokumenty do F. (...), a następnie nim odjechali. Niewątpliwie pomówienie jako specyficznego rodzaju dowód wymaga szczególnej ostrożności przy ocenie jego wiarygodności. Jasne i konsekwentne, początkowo wyjaśnienia a później zeznania M. W.

(1)i K. D.

(1), znajdujące odzwierciedlenie w innych dowodach bezpośrednich i pośrednich, przy jednoczesnym braku jakichkolwiek okoliczności pozwalających kwestionować prawdziwość pomówienia ze względu na osobiste zainteresowanie pomawiających, nakazują uznać relacje zarówno M. W.

(1), jak i K. D.

(1)za dowody pełnowartościowe, w całości wiarygodne. Te inne dowody, które potwierdzające prawdziwość zeznań wskazanych świadków, to w szczególności treść rozmów telefonicznych utrwalonych podczas kontroli operacyjnej prowadzonej przez Komendę Miejską Policji w P.za zgodą Sądu Okręgowego w Poznaniu. Konkretne rozmowy telefoniczne zarejestrowane w ramach tej kontroli, które albo odtworzono na rozprawie na wniosek stron, albo za ich zgodą u