Sygnatura akt III U 866/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 03 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia – SO Elżbieta Majewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Alina Darul przy udziale po rozpoznaniu w dniu 03 grudnia 2015 r. w Koninie sprawy S. N. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o wysokość emerytury rolniczej na skutek odwołania S. N. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 31.07.2015r. znak: (...)
(1)i K. H. , a także częściowo na podstawie zeznań odwołującego się. W ocenie Sądu treść dokumentów nie budziła wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym przebiegiem zatrudnienia odwołującego w spornym okresie. Dokumenty te zawierają istotne informacje dotyczące początku zatrudnienia wnioskodawcy oraz rodzaju i charakteru zatrudnienia. Wynika z nich jednoznacznie, że S. N. podjął zatrudnienie w (...) z dniem 10 marca 1972 r., a nie jak podawał zainteresowany z dniem 01.03.1971 r. Do rozwiązania stosunku pracy doszło też z inicjatyw samego ubezpieczonego, który złożył w dniu 11 lipca 1972 r. „wymówienie”. Uwzględniając także informację wskazaną przez odwołującego w życiorysie dołączonym do podania o pracę z dnia 20.06.1973 r. przyjąć można , iż pracował w tym zakładzie do końca sierpnia 1972 r. , a nie jak podaje odwołujący do 30.06.1973 r. Fakt zatrudnienia odwołującego w tym zakładzie dodatkowo potwierdzają też wpisy w legitymacji ubezpieczeniowej wystawionej pracownikowi dnia 28.04.1972 r. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków M. D. i K. H. jedynie częściowo, a mianowicie w części w jakiej świadkowie potwierdzili fakt pracy wnioskodawcy w charakterze traktorzysty w (...) w S.. Odmówił natomiast wiarygodności zeznaniom świadków w części, w jakiej potwierdzali okres zatrudnienia od dnia 01.03.1971 r. do 30.06.1973 r. bowiem w tym zakresie zeznania te pozostawały w sprzeczności z treścią dokumentów znajdujących się w aktach osobowych pracownika. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że same zeznania świadków, gdy nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji pracowniczej nie stanowią miarodajnego dowodu na potwierdzenie zatrudnienia , w szczególności gdy z dokumentów w aktach osobowych wynikają okoliczności przeciwne . Podkreśla się także, że dowody z zeznań świadków rzadko mogą stanowić wystarczająco pewne źródło rekonstrukcji faktów dotyczących okresów zatrudnienia, a to ze względu na upływ czasu , który w przedmiotowej sprawie jest dość znaczny. W sprawie, w której przedmiotem jest prawo do świadczenia rentowo-emerytalnego lub wysokość tego świadczenia, wymaga się dowodów nie budzących wątpliwości, spójnych oraz precyzyjnych - potwierdzających czy uprawdopodobniających w stopniu graniczącym z pewnością nie tylko fakt zatrudnienia, ale i pozostałe okoliczności związane ze świadczeniem pracy. Prymat nadany dokumentacji pracowniczej prowadzi do gradacji mocy dowodowej polegającej na tym, iż dokumentacja ta stanowi podstawę weryfikacji pozostałych dowodów przedłożonych przez strony (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28.10.2008 r. III AUa 560/08, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 17.02.2015 r. III AUa 526/14). W przedmiotowej sprawie zeznania świadków , w których podawali okres zatrudnienia ubezpieczonego w(...) w S. były sprzeczne z treścią dokumentacji pracowniczej pochodzącej ze spornych lat i w tej części nie zasługiwały na uwzględnienie. Również zeznania odwołującego Sąd uznał jedynie częściowo za wiarygodne. Sąd odmówił wiarygodności tym zeznaniom w zakresie w jakim odwołujący wywodził, że podjął zatrudnienia w (...) od dnia 01.03.1971 r. bowiem zeznania te są sprzeczne z treścią dokumentów m.in. z pismami samego odwołującego , w których ubiegał się przyjęcie do pracy w tym zakładzie , które nosi datę 10.02.1972 r. Także twierdzenia ubezpieczonego, że pracował w tym zakładzie do dnia podjęcia zatrudnienia w (...) w K., a przeszedł do tej pracy na zasadzie porozumienia pomiędzy zakładami nie znalazły potwierdzenia w dokumentacji, z której wynika, że to odwołujący wypowiedział umowę , a następnie przez pewien okres pracował wyłącznie jako pracownik sezonowy. W przedmiotowej sprawie nie było sporne, że S. N. spełnił przesłanki stażowe i wiekowe do nabycia prawa do emerytury rolniczej. Sporna natomiast była wysokość przyznanej emerytury , a w szczególności jej część składkowa. Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U.2015.704-j.t.) część składkową ustala się przyjmując po 1% emerytury podstawowej za każdy rok podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, z uwzględnieniem ust. 2-
- W świetle art. 25 ust. 2 ustawy do liczby lat, o których mowa w ust. 1, dolicza się liczbę lat: 1) podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników indywidualnych i członków ich rodzin w okresie od dnia 1 stycznia 1983 r. do dnia 31 grudnia 1990 r.; 2) prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym w okresie od dnia 1 lipca 1977 r. do dnia 31 grudnia 1982 r., za który była opłacana składka na Fundusz Emerytalny Rolników; 3)(uchylony) 4) prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym - bez podlegania innemu ubezpieczeniu społecznemu - po ukończeniu
- roku życia, przypadających przed dniem 1 lipca 1977 r., jednak nie wcześniej niż 25 lat przed spełnieniem warunków nabycia prawa do emerytury rolniczej lub renty inwalidzkiej rolniczej. Ponadto zgodnie z treścią art. 25 ust. 2 a do liczby lat, o których mowa w ust. 1, dolicza się również liczbę lat: 1)podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, podlegania ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz podlegania zaopatrzeniu emerytalnemu przepadającemu po tej dacie, 2)działalności kombatanckiej, działalności równorzędnej z tą działalnością, a także okresy zaliczane do okresów tej działalności oraz podlegania represjom wojennym i okresu powojennego, określone w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, 3)odbywania czynnej służby wojskowej w Wojsku Polskim lub okresy jej równorzędne albo zastępczych form tej służby, przypadających przed dniem 1 stycznia 1999 r. - jeżeli z tego tytułu ubezpieczonemu nie przyznano emerytury lub renty na podstawie odrębnych przepisów. Przepisu ust. 2a nie stosuje się przy ustalaniu wysokości emerytury rolniczej dla osób urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. W niniejszej sprawie odwołujący ubiegał się o doliczenie do części składkowej okresu pracy w gospodarstwie matki po ukończeniu 16 roku życia tj. od 24.08.1960 r. do 30.12.1967 r. Okres ten przypada przed dniem 1 lipca 1977 r. i zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy może być doliczony wyłącznie w zakresie , w jakim przypada nie wcześniej niż 25 lat od spełnienia warunków do nabycia prawa do emerytury rolniczej. Odwołujący urodzony (...) spełnił warunki do nabycia prawa do emerytury rolniczej określone w art. 19 ust. 1 i 1b z dniem ukończenia 65 lat tj. 24.08.2009 r. , a okres pracy w gospodarstwie rolnym matki przypada wcześniej niż 25 lat przed tą datą i dlatego też nie może zostać uwzględniony do ustalenia części składkowej emerytury. Natomiast odwołujący należy do grupy ubezpieczonych, którym dolicza się okres podlegania ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu przed dniem 1 stycznia 1999 r., w szczególności takiemu doliczeniu podlega okres zatrudnienia w charakterze pracownika. Przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło ustalić, że S. N. , poza okresami zatrudnienia poza rolnictwem już uwzględnionymi przez organ rentowy , był także zatrudniony jako pracownik i podlegał ubezpieczeniu z tego tytułu w okresie od dnia 10 marca 1972 r. do 31 sierpnia 1972 r. W tym czasie był bowiem pracownikiem (...) w S., pracował w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku traktorzysty. Fakt wykonywania takiej pracy wynika z zachowanych w archiwum dokumentów oraz z wpisów w legitymacji ubezpieczeniowej. Potwierdzili to także przesłuchiwani świadkowie. W świetle powołanych przepisów okres tego zatrudnienia podlega uwzględnieniu przy wyliczaniu części składkowej emerytury wnioskodawcy i jest przeliczany półtorakrotnie. Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w punkcie 1 wyroku na podstawie art. art. 477 14 § 2 kpc. W pozostałym zakresie natomiast odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Materiał dowodowy zebranym w sprawie nie pozwolił bowiem na ustalenie by odwołujący pozostawał w zatrudnieniu w okresie od 01.03.1971 r. do 30.06.1973 r. w (...)w S.. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 477 14 § 1 kpc , orzekł jak w punkcie 2 wyroku. SSO Elżbieta Majewska