IV U 224/15

Sygn. akt IV U 224/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2015 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Marcin Wojciechowski Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Adaszek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z odwołania: L. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T. o zasiłek chorobowy na skutek odwołania: L. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w T. z dnia 24 czerwca 2015 roku, sygn. (...)/ (...) zmienia zaskarżaną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy L. K. prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 20 czerwca 2015 roku do 23 czerwca 2015 roku. Sygn. akt IV U 224/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 24 czerwca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. w sprawie Nr (...)/ (...) odmówił ubezpieczonemu L. K. prawa do zasiłku chorobowego za okres niezdolności do pracy z powodu choroby za okres od dnia 20 czerwca 2015 roku do dnia 23 czerwca 2015 roku.. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, iż ubezpieczony nie stawił się na badanie przez lekarza orzecznika w dniu 19 czerwca 2015 roku, przez co uniemożliwił badanie. Pismem z dnia 2 lipca 2015 roku ubezpieczony wniósł odwołanie od powyższej decyzji, podnosząc, iż wezwanie nie zostało jemu doręczone ani osobiście ani w drodze doręczenia zastępczego bowiem w skrzynce na listy nie było żadnego zawiadomienia o próbie doręczenia.. Zakład Ubezpieczeń Społecznych pismem z dnia 9 lipca 2015 roku wniósł o oddalenie odwołania, podnosząc, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca otrzymał zaświadczenie lekarskie stwierdzające niezdolność do pracy w okresie od 27 maja 2015 roku do dnia 23 czerwca 2015 roku. W dniu 1 czerwca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych wysłał do wnioskodawcy wezwanie do stawiennictwa na badanie w dniu 19 czerwca 2015 roku. - okoliczności bezsporna – Wnioskodawca nie odebrał wezwania organu rentowego osobiście. - okoliczność bezsporna – Na przesyłce organu rentowego znajduje się adnotacja listonosza o próbie doręczenia w dniu 2 czerwca 2015 roku i o próbie ponownego doręczenia w dniu 10 czerwca 2015 roku. - dowód: koperta w aktach ZUS.. W dniu 17 czerwca 2015 roku Urząd Pocztowy zwrócił przesyłkę ZUS. - okoliczność bezsporna - Wnioskodawca zamieszkuje w kamienicy, przy drzwiach wnioskodawcy znajduje się skrzynka pocztowa.. W okresie od 2 czerwca do 19 czerwca 2015 roku wnioskodawca przebywał w domu. Przyczyną niezdolności do pracy było schorzenie kończyny dolnej wpływające na zdolność wnioskodawcy do poruszania się. W dniach 1 - 17 czerwca 2015 roku nie było doręczone wnioskodawcy wezwanie, w skrzynce na listy nie było także zostawione awizo. - dowód: zeznania wnioskodawcy – rozprawa w dniu 08.09.2015 r. – 00.01 – 00.06.. Wnioskodawca nie stawił się na badanie w dniu 19 czerwca 2015 roku - okoliczności bezsporne - Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dowodów w postaci zeznań wnioskodawcy oraz dokumentów zebranych w załączonych aktach organu ubezpieczeniowego. Odnosząc się do powyższych dowodów należy zauważyć, iż w toku postępowania organ rentowy nie zakwestionował w jakikolwiek sposób twierdzeń ubezpieczonego dotyczących przyczyn niestawiennictwa, okoliczności braku doręczenia wezwania, co zgodnie z art. 230 k.p.c. skutkuje uznaniem ich za potwierdzone. W ocenie Sądu powyższe dowody te są wiarygodne i wzajemnie się uzupełniają, dlatego też mogą stanowić podstawę do ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie jest zasadne. W niniejszej sprawie fakt niestawiennictwa wnioskodawcy na badanie u Lekarza Orzecznika jest bezsporny, spór stron dotyczy jedynie kluczowej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii czy L. K. był w sposób prawidłowo wezwany na przedmiotowe badanie. W ocenie ZUS wnioskodawca został powiadomiony o terminie badania bowiem wezwanie było dwukrotnie awizowane. Należy wskazać, iż wezwanie jest doręczone w chwili jego odbioru przez adresata lub w trybie art. 43 k.p.a. bądź w trybie art. 44 k.p.a. Zgodnie z art. 43 k.p.a. przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Doręczenie przewidziane w tym przepisie jest skuteczne, jeżeli spełnione są następujące przesłanki:

1. a)adresat jest nieobecny w mieszkaniu w czasie doręczania pisma,
2. b)pismo zostało przyjęte za pokwitowaniem przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę,
3. c)osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi,
4. d)w przypadku gdy pismo zostało przyjęte przez sąsiada lub dozorcę o doręczeniu pisma tym osobom umieszczono zawiadomienie w skrzynce na korespondencję lub na drzwiach mieszkania adresata ( por. wyrok NSA w Lublinie z 24.03.1999 r. I S.A./Lu 151/98, LEX nr 372118 oraz A. Wróbel, Komentarz do K.P.A. Zakamycze 2000 ). Zgodnie zaś z art. 44 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 – doręczenie osobiste i 43 – doręczenie zastępcze. 1)operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2)pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy należy wskazać, iż nie odebrał osobiście wezwania. Brak jest także podstaw do przyjęcia, iż doszło do doręczenia w trybie art. 43 k.p.a. bowiem wezwania nie pozostawiono członkowi rodziny lub domownikowi wnioskodawcy, nie czoło także do doręczenia wezwania w trybie art. 44 k.p.a. bowiem ustawodawca nie przewidział by za doręczenie uznać samej próby ewentualnego doręczenia. Do skuteczności doręczenia zastępczego konieczne jest zachowanie ww. wymogów, a w szczególności pozostawienia zawiadomienia o pozostawieniu pisma. Jak wynika z niezakwestionowanych twierdzeń wnioskodawcy w chwili ewentualnego doręczenie przebywał on w miejscu zamieszkania. Wnioskodawca tak jak i żaden z domowników nie znalazł także w skrzynce na listy awiza. Brak jest więc możliwości uznania, iż doszło do doręczenia wezwania przed wyznaczonym dniem badania wnioskodawcy. Wobec powyższego należało stwierdzić, iż nie zaistniały okoliczności przewidziane w art. 59 ust. 6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, a wnioskodawca L. K. zachował prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 20 czerwca do dnia 23 czerwca 2015 roku. Nawet w przypadku przyjęcia, iż doszło do doręczenia wezwania z dniem 17 czerwca 2015 roku – ostatnim dniem w którym wnioskodawca mógł je odebrać z urzędu pocztowego nie został spełniony wymóg z art. 92 k.p.a. nakazujący zachowanie 7 dniowego terminu miedzy wezwaniem a badaniem. Dochowanie wszelkich przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a zwłaszcza tych, które chronią interes strony jest obowiązkiem organu administracji prowadzącego postępowanie; strona nie powinna ponosić ujemnych konsekwencji wynikających z zaniedbań organu administracji". – Komentarz do KPA S. Wróbel, Zakamycze 2005. Należy także zwrócić uwagę na pogląd zawarty w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 października 1994 r. (III ARN 54/94, OSNIAPiUS 1994, nr 12, poz. 187), w którym SN stwierdził, że za nieprawidłowe, czyli niezgodne z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego należy uznać doręczenie pisma (które jest istotną czynnością postępowania) mogące spowodować pozbawienie strony możliwości obrony swych praw, skutkuje to naruszeniem zasady oficjalności doręczeń pism. Z powyższych względów należało zmienić zaskarżoną decyzję, przyznać wnioskodawcy prawo do zasiłku chorobowego okres od dnia 20 czerwca 2015 roku do dnia 23 czerwca 2015 roku – dlatego też Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję.