Sygn. akt IV U 39/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2015 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Sławomir Dudek Protokolant: stażysta Ewelina Hrynczyszyn po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z odwołania: M. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T. o świadczenie z ubezpieczenia wypadkowego na skutek odwołania: M. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w T. z dnia 12 grudnia 2014 roku, sygn. (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje M. R. prawo do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego z tytułu niezdolności do pracy powstałej od dnia 17 kwietnia 2014 roku. IV U 39/15 U Z A S A D N I E N I E ZUS Oddział w T.. decyzją z dnia 12.XII.14r. sygn. (...)odmówił M. R. prawa do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego z tytułu niezdolności do pracy powstałej od dnia 17.IV.14r. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawca dnia 16.IV.14r. stał się niezdolny do pracy w wyniku zdarzenia wypadkowego. Zakład pracy zatrudniający M. R. uznał zdarzenie za wypadek przy pracy. Z notatki policyjnej wynika jednak, że wnioskodawca nie udzielił pierwszeństwa przejazdu, w wyniku czego doprowadził do zderzenia z prawidłowo jadącym pojazdem, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Dlatego M. R. ponosi wyłączną winę za zaistniały wypadek, a naruszenie przepisów o ochronie zdrowia i życia miało charakter rażącego niedbalstwa. Dlatego nie ma powód prawa do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego. Od decyzji tej odwołał się M. R. podnosząc, że to nie on był sprawcą wypadku, a kierowca drugiego pojazdu. Sprawa karna dotycząca wypadku jest w toku. ZUS nie uznał odwołania i wniósł o jego oddalenie. Sąd ustalił i zważył, co następuje : M. R. był zatrudniony w firmie (...) sp. z o.o. wP. na stanowisku kierowcy autobusu. Jeździł minibusem. W dniu 16.IV.14r. doszło do wypadku w P.. na rondzie (...). W tył prowadzonego przez wnioskodawcę samochodu M. uderzył samochód ciężarowy V. W sprawie karnej został w dniu 13.VI.14r. wydany wyrok nakazowy, którym M. R. został uznany za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że dnia 16.IV.14r. w P. na rondzie (...) kierując samochodem marki M. o nr rej. (...) nie ustępując pierwszeństwa przejazdu doprowadził do zderzenia z pojazdem marki V. o nr rej. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj o czyn z art. 86§1 kw i ukarał go grzywną w kwocie 500.00zł. ( wyrok nakazowy w sprawie (...)). M. R. nie zgodził się z tym wyrokiem i złożył sprzeciw. Po rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. wyrokiem z dnia 29.V.15r. uniewinnił obwinionego M. R. od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Wyrok jest prawomocny. Uniewinnienie powoda M. R. od zarzutu popełnienia wykroczenia wyklucza automatyczne przypisanie mu winy za to wykroczenie. Z wyroku wynika, że powód nie naruszył przepisów o ruchu drogowym. Nie zostały wskazane żadne inne dowody na okoliczność przypisania powodowi zarzutu naruszenia jakichkolwiek norm prawnych, w tym w szczególności dotyczących bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 30.X.02r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 167/09 poz. 1322 ze zm.) świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują, gdy wyłączną przyczyną wypadków było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. W sprawie niniejszej nie można postawić powodowi zarzutu zawinionego naruszenia przepisów o ruchu drogowym, ani tez naruszenia ich w warunkach rażącego niedbalstwa. Nie ma więc podstaw do zastosowania w sprawie zasad wykluczających prawo powoda do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego. Dlatego należało zmienić zaskarżoną decyzję i przyznać M. R. prawo do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego z tytułu niezdolności do pracy powstałej od dnia 17.IV.14r. (art.477 14§2 kpc).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.