kpc w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. "Nowe okoliczności" w rozumieniu art.
k.p.c., to dla przykładu, schorzenia istniejące przed wydaniem decyzji, lecz wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego (tak SA w Poznaniu w wyroku z dnia 26.02.2014 r. w sprawie III AUa 1141/13 ). Postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych ma charakter kontrolny, służy badaniu prawidłowości decyzji organu rentowego i nie może polegać na zastępowaniu tego organu w wydawaniu decyzji ustalających świadczenie z ubezpieczeń społecznych. Postępowanie dowodowe przed sądem jest postępowaniem sprawdzającym, weryfikującym ustalenia dokonane przez organ rentowy. Z tego powodu sąd co do zasady nie może we własnym zakresie ustalać prawa do świadczenia, a ujawniona w trakcie postępowania sądowego zmiana stanu zdrowia ubezpieczonego jako przesłanka niezdolności do pracy warunkująca prawo do renty, nie może prowadzić do uznania kontrolowanej decyzji za wadliwą i do jej zmiany. W postępowaniu odwoławczym od decyzji odmawiającej prawa do świadczenia sąd ubezpieczeń społecznych ocenia legalność decyzji według stanu rzeczy istniejącego w chwili jej wydania (tak: Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25.09.2014 r. , I UK 181/14, LEX nr 1537266). W okolicznościach niniejszej sprawy zaistniała nowa okoliczność dotycząca stanu zdrowia ubezpieczonego W. Z., bowiem po wydaniu zaskarżonej decyzji dnia 30.04.2013 r. i wniesieniu odwołania u ubezpieczonego doszło do pogorszenia stanu zdrowia w związku z problemami diabetologicznymi. Przed wydaniem zaskarżonej decyzji u ubezpieczonego występowały stany hipoglikemiczne, natomiast na etapie postępowania sądowego oprócz tego doszło dwukrotnie do utrat przytomności w dniach 30.06.2014 r. i 12.10.2014 r., co spowodowało, że biegli sądowi uznali, że na skutek występowania stanów hipoglikemicznych z utratą przytomności, stan zdrowia ubezpieczonego pogorszył się i uzasadnia uznanie go za częściowo niezdolnego do pracy od 13.10.2014 r. na okres jednego roku. Powyższa okoliczność nie była znana organowi rentowemu przed wydaniem zaskarżonej decyzji, bowiem wcześniej nie występowały u ubezpieczonego utraty przytomności z powodu schorzeń diabetologicznych. Powyższego pod kątem zdolności do pracy nie oceniał lekarz orzecznik, ani komisja lekarska ZUS-u. Powyższe powoduje zasadność uchylenia zaskarżonej decyzji, przekazania sprawy organowi rentowemu do ponownego rozpoznania i umorzenie postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.
kpc orzekł jak w postanowieniu.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.