w związku z art. 730 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, iż brak udziału obowiązanej w postępowaniu zabezpieczającym oraz zawiłość sprawy stanowią przeszkody w udzieleniu zabezpieczenia, naruszenie art. 731 w związku z art. 755 § 2 1 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że roszczenia o zaniechanie, takie jak w niniejszej sprawie, nie podlegają zabezpieczeniu ponieważ ich zabezpieczenie prowadziłoby do zaspokojenia roszczenia, a także skutkowałoby eliminacją obowiązanej ze „znacznej części danego rynku”, naruszenie art.
poprzez błędne przyjęcie, że przesłanką udzielenia zabezpieczenia jest jego udowodnienie, naruszenie art.
poprzez błędne przyjęcie, że uprawniona nie uprawdopodobniła roszczeń z art. 18 ust.1pkt 1 w zw. z art. 8, art. 10 ust.1 oraz art. 3 ust.1 u.z.n.k., naruszenie art.
poprzez błędne przyjęcie, że uprawniona nie uprawdopodobniła interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia roszczeń w sprawie niniejszej. W odpowiedzi na zażalenie obowiązana wniosła o oddalenie zażalenia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie uprawnionej nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawowe znamiona czynów określone w hipotezach poszczególnych przepisów rozdziału 2 u.z.n.k. konsumują konieczność odrębnego wykazywania naruszenia lub zagrożenia interesu przedsiębiorcy. Jednakże w przypadku powództwa opartego na art. 3 ust.1 u.z.n.k. uprawniona powinna już we wniosku przedstawić argumenty, a w razie potrzeby również dowody zagrożenia lub naruszenia własnego interesu oraz sprzeczności z prawem lub dobrymi obyczajami działań obowiązanej. Argumentacja uprawnionej sprowadza się jedynie do stwierdzenia, że „jest bezpośrednim konkurentem rynkowym obowiązanej; bezprawne działania rynkowe obowiązanej mają, co najmniej potencjalnie, negatywny wpływ na pozycję rynkową produktów uprawnionej, a tym samym na jej sytuację gospodarczą”. Na czym miałby polegać ten potencjalny, negatywny wpływ na interes ekonomiczny skarżącej nie wyjaśniono, co nie pozostaje bez znaczenia w sytuacji, gdy uprawniona działa na rynku wód mineralnych a obowiązana na rynku wód źródlanych. Konsekwencją powyższego jest brak uprawdopodobnienia roszczenia opartego o art. 3 ust.1 u.z.n.k., co uzasadnia oddalenie wniosku skarżącej o zabezpieczenie w tym zakresie (art.
Rację ma Sąd Okręgowy, że w toku niniejszego postępowania wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła dostatecznie powołanych roszczeń z zakresu czynów nieuczciwej konkurencji, w tym opatrywania przez obowiązaną towarów fałszywym lub oszukańczym oznaczeniem geograficznym wskazującym bezpośrednio albo pośrednio na kraj, region lub miejscowość ich pochodzenia (art. 8 u.k.z.n.). Analiza części bocznych etykiety butelki produkowanej przez obowiązaną pozwala ustalić, że w centralnej części etykiety znajduje się oznaczenie (...), które pełni funkcję znaku towarowego. Poniżej umieszczone jest oznaczenie (...) S.A., na bocznej części etykiety umieszczone jest oznaczenie (...) bądź (...), które pełni funkcję informacyjną o miejscu ujęcia wody oraz pełną nazwę i adres zakładu produkcyjnego w M. bądź R.. Dodatki delokalizujące, informujące o miejscu wydobywania wody są zgodnie z przepisami, a to § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 31 marca 2011 w sprawie naturalnych wód mineralnych, wód źródlanych i wód stołowych (Dz. U. z 2011 r., Nr 85 poz. 466), wypisane czcionką 1,5 razy większą od jej nazwy. Odbiorca wody gazowanej (...) może zatem bez żadnych przeszkód dostrzec i odczytać treść oznaczeń użytych na etykietach. Na opakowaniu wody gazowanej (...) nie pojawia się ani wizerunek gór, ani jakakolwiek informacja, która mogłaby nawiązywać do jej „górskiego” pochodzenia. Inny jest kształt butelek wody z M. i R. w porównaniu do butelek produktów obowiązanej wytwarzanych w C. i J.. Widząc nazwę (...)poprzedzoną czytelnym dla wszystkich określeniem (...) oraz uzupełnioną oznaczeniem spółki „S.A.” nie ma podstaw, aby dostatecznie uważny, ostrożny i dokładnie poinformowany konsument uznał inaczej niż tylko, iż jest to nazwa producenta wody gazowanej (...). Z kolei wnioskodawczyni w żaden sposób nie wykazała, by wizerunek monarchy F. J. I z dynastii H. stanowił „oznaczenie geograficzne wskazujące pośrednio na pochodzenie towaru” i pełnił, obok funkcji znaku towarowego obowiązanej nr (...), funkcję informacyjną o cechach czy właściwościach produktu. Zgodnie z art. 10 u.z.n.k. czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie towarów lub usług albo jego brak, które może wprowadzić klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości, składników, sposobu wykonania, przydatności, możliwości zastosowania, naprawy, konserwacji lub innych istotnych cech towarów albo usług, a także zatajenie ryzyka, jakie wiąże się z korzystaniem z nich. Należy przyjąć, że art. 10 u.z.n.k. dotyczy wprowadzania w błąd co do pochodzenia komercyjnego towarów i usług, skoro pochodzenia geograficznego dotyczy art. 8 i 9 u.z.n.k. W ocenie skarżącej element nazwy przedsiębiorstwa obowiązanej (...) wprowadza klientów w błąd co do istotnych cech produktu, wywołując skojarzenia z miejscowością uzdrowiskową lub źródłem wody o walorach zdrowotnych. Jednakże zestawienie wyrazów (...) jest zestawieniem dowolnym, nie wskazującym na żadne konkretne miejsce geograficzne (nie ma takiej miejscowości uzdrowiskowej), stanowi nazwę przedsiębiorstwa i w takiej funkcji zostało umieszczone na etykiecie wody gazowanej (...). Ponadto od lutego 2004 r. obowiązana korzysta z ochrony na słowny znak towarowy (...) dla oznaczania następujących towarów: „wody mineralne, gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe, napoje owocowe i soki owocowe, syropy i inne produkty do produkcji napojów”. Znak towarowy został zarejestrowany jako zdolny pełnić funkcję identyfikowania gospodarczego źródła pochodzenia towarów, bez odniesienia do jakichkolwiek walorów produktu. Istotne jest również to, że obowiązana w sposób jednolity oznacza swoje produkty, umożliwiając ich identyfikację na rynku. Oznaczenie (...) występuje więc na każdym produkcie obowiązanej oznaczając przedsiębiorstwo, natomiast niezależnie od tego, opakowania i etykiety charakteryzują się dodatkowymi oznaczeniami identyfikującymi rodzaj i pochodzenie produktów obowiązanej. Reasumując, również roszczenia oparte o art. 8 i 10 u.z.n.k. nie zostały przez uprawnioną uprawdopodobnione w sposób wystarczający dla udzielenia zabezpieczenia. Rozważanie pozostałych zarzutów zażalenia, w tym zarzutu braku interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia przez uprawnioną należało uznać za bezprzedmiotowe, skoro wystarczającą okolicznością uzasadniającą oddalenie zażalenia było stwierdzenie braku przesłanki zabezpieczenia w postaci uprawdopodobnienia roszczenia (art.
W związku z powyższym Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSO (del.)Arkadiusz Przybyło SSA Barbara Kurzeja SSA Aleksandra Janas
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.