Sygn. akt VII K 444/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2015 roku Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Jolanta Korkus Protok

§ 1kk 1.

uznaje Ł. P. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art.

§ 1kk i za to na podstawie art.

178 a § 1 kk wymierza mu karę 50 ( pięćdziesiąt ) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 ( dwudziestu) złotych;

1. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego Ł. P. zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych - motocykli w strefie ruchu lądowego na okres 3 (trzech) lat;
2. na podstawie art. 49 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne wysokości 5000,00 ( pięciu tysięcy ) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
3. zwalnia oskarżonego Ł. P. od ponoszenia kosztów sądowych przy czym wydatki przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Oskarżony Ł. P. w dniu 18 czerwca 2015r. około godz. 1:10 jechał jako kierujący motocyklem marki M. (...) nr rej. (...) przez skrzyżowanie ul. (...) z ul. (...) w P.. Oskarżony nie posiadał uprawnień do kierowania motocyklami oraz dowodu rejestracyjnego motocykla. Został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji. Oskarżony został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Urządzenie kontrolno- pomiarowe wykazało, że o godzinie 1:26 zawartość alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu wynosiła 0,57 mg/l, o godzinie 1:31 – 0,57 mg/l, a o godzinie 1:35 – 0,56 mg/l. (protokół i wyniki badań k. 2, wyjaśnienia oskarżonego k. 20 odwrót, notatka urzędowa k. 1 ) Oskarżony nie był nigdy karany. ( karta karna k. 13) Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym. Na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyraził skruchę. (wyjaśnienia oskarżonego k. 20 odwrót, k. 6) Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne. W ocenie Sądu są one logiczne i szczere . Pozostałe zebrane dowody podlegają aprobacie Sądu jako nie budzące wątpliwości. Oskarżony Ł. P. wyczerpał dyspozycję art.

§1k

k , ponieważ będąc w stanie nietrzeźwości kierował pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym. Przy wymiarze kary Sąd kierował się następującymi względami: Oskarżony umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ponieważ z własnej woli wprawił się w stan nietrzeźwości i w takim stanie kierował motocyklem po drodze publicznej. Oskarżony powinien przewidzieć skutki swojego postępowania w tym stanie. W stosunku do oskarżonego nie zachodzi żadna z okoliczności wyłączających winę rozumieniu kodeksu karnego. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego , wyrażający się w nagminności tego rodzaju przestępstw na terenie właściwości tutejszego Sądu i całego kraju , a także stopień nietrzeźwości oskarżonego w chwili czynu. Za okoliczność łagodzącą Sąd poczytał , że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, wyraził skruchę, młody wiek oskarżonego oraz dotychczasową niekaralność. Okoliczności obciążających Sąd nie stwierdził. Z tych względów uznał, że kara 50 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda będzie stanowić dla oskarżonego dolegliwość współmierną do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, która wdroży go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości i uzmysłowi naganność jego postępowania. Grzywna w tej wysokości jest dla oskarżonego dolegliwa, a zarazem realna do spłacenia. Jednocześnie Sąd orzekł obligatoryjny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 3 lat. Przy określaniu okresu zakazu Sąd miał na uwadze okoliczności sprawy i stopień nietrzeźwości oskarżonego. W ocenie Sądu orzekanie wobec oskarżonego surowszego okresu zakazu jest zbędne. Dla wzmocnienia wychowawczej roli postępowania karnego Sąd orzekł w stosunku do oskarżonego świadczenie pieniężne na cel społeczny. Z uwagi na to, że oskarżony jest w trudnej sytuacji materialnej Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.