W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podniósł, że ubezpieczona w dniu 9 lipca 2014r. złożyła wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy, a następnie w toku postępowania została skierowana na badanie do Komisji Lekarskiej ZUS, która orzeczeniem z dnia 4 września 2014r. uznała, że M. W. jest zdolna do pracy. W oparciu o to orzeczenie organ rentowy decyzją z dnia 29 września 2014r. odmówił ubezpieczonej prawa do świadczenia (vide: k.43-44 as.). Zaakcentowania wymaga, iż rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014r. dopuścił dowód miedzy innymi z opinii biegłego sądowego specjalisty onkologa – celem ustalenia czy odwołująca jest zdolna, czy też całkowicie lub częściowo niezdolna do pracy (vide: k.47 as.). W oparciu o przeprowadzony w ten sposób dowód z opinii biegłego sądowego Sąd ustalił, że u ubezpieczonej od dnia 24 lutego 2015r. (tj. po dacie wydania przez organ rentowy spornej decyzji) nastąpiła zmiana stanu zdrowia polegająca na wznowie procesu nowotworowego. Z opinii biegłego wynika również, że zmiana stanu zdrowia powoduje u ubezpieczonej całkowitą niezdolność do pracy od dnia 24 lutego 2015r. do dnia 24 lutego 2017r. (vide: opinia biegłego sądowego specjalisty onkologa A. C. z dnia 22 lipca 2015r. k.142-143 as.). Sąd Okręgowy zważył co następuje: W niniejszej sprawie wystąpiła okoliczność powodująca uchylenie spornej decyzji organu rentowego z dnia 29 września 2014r., znak: I/20/(...) oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania do ZUS. Jednocześnie w konsekwencji powyższego uzasadnione stało się umorzenie postępowania w sprawie. Zgodnie bowiem z art.
– w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. Jak wynika natomiast z ugruntowanego w orzecznictwie poglądu - w przypadku stwierdzenia przez sąd, iż w sprawie pojawiły się po dniu złożenia odwołania nowe okoliczności - a więc nowe fakty czy nowe dowody dotyczące stwierdzenia niezdolności do pracy, sąd obligatoryjnie wykonuje dyspozycję zawartą w art.
k.p.c., albowiem nie może wyrokować na podstawie nowych okoliczności, ale nie może również wyrokować z pominięciem tych nowych okoliczności. Sąd uchylając zaskarżoną decyzję i przekazując organowi rentowemu sprawę do ponownego rozpoznania daje ubezpieczonemu możliwość po raz kolejny rozpoznania jego wniosku tym razem jednak z uwzględnieniem nowych okoliczności. (vide: Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt. III AUz 381/13). Sąd w oparciu o powyższe stwierdził, że stan zdrowa ubezpieczonej od chwili jej badania w ramach postępowania administracyjnego uległ zmianie (pogorszeniu) na co wskazuje przede wszystkim opinia biegłego sądowego onkologa, z której wynika, iż u M. W. od dnia 24 lutego 2015r. (tj. po dacie wydania decyzji przez organ rentowy) doszło do wznowy procesu nowotworowego, który powoduje u wnioskodawczyni całkowitą niezdolność do pracy. Sąd zważył, że opinia biegłego onkologa z dnia 22 lipca 2015r. stanowi nową okoliczność w sprawie i powoduje ziszczenie się w całości przesłanek dających asumpt do zastosowania dyspozycji art.
Z tych właśnie przyczyn Sąd Okręgowy, na podstawie art.
WU
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.