Sygn. akt VII U 2462/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2015 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Jacek Chaciński Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Pełczyńska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 roku w Lublinie sprawy J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 07 listopada 2014 roku znak:(...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala J. K. prawo do emerytury od dnia (...) roku. Sygn. akt VII U 2462/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 7 listopada 2014 roku, Znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił J. K. prawa do emerytury na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U z 1983 r., Nr 8, poz. 43 ze zm.). Organ emerytalny odmówił ustalenia prawa do emerytury z uwagi na to, że wnioskodawczyni nie udowodniła co najmniej 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (decyzja – k. 43 akta emerytalne). Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J. K. domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż wykonywała pracę w warunkach szczególnych, zaś stanowiska na których była zatrudniona wykazane są w Zarządzeniu nr 19 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 6 sierpnia 1983 roku (odwołanie – k. 2 akta sądowe). W odpowiedzi na odwołanie organ emerytalny wnosił o jego oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie – k. 3 a.s.). W toku dalszego postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska procesowe (protokół – k. 15 i 30 v. a.s.). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: J. K., urodzona (...), w dniu (...) roku złożyła wniosek o emeryturę, w którym wskazała, iż jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Wnioskodawczyni wnosiła o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (wniosek o emeryturę - k. 1 - 4 a.e). Na podstawie złożonych przez wnioskodawczynię dokumentów, decyzją z dnia 13 października 2014 roku organ odmówił J. K. prawa do emerytury oraz ustalił wnioskodawczyni na dzień 1 stycznia 1999 roku łączny okres podlegania ubezpieczeniom w wymiarze 19 lat i 6 miesięcy tj. 17 lat, 4 miesięcy i 17 dni okresów składkowych oraz 2 lat, 1 miesiąca i 13 dniu okresów nieskładkowych (decyzja – k. 34 a.e.). Na skutek złożonej w dniu 21 października 2014 roku przez wnioskodawczynię dodatkowej dokumentacji, decyzją z dnia 7 listopada 2014 roku organ ustalił na dzień 1 stycznia 1999 roku łączny okres podlegania ubezpieczeniom w wymiarze 20 lat tj. 17 lat, 4 miesięcy i 17 dni okresów składkowych, 2 lat, 1 miesiąca i 13 dni okresów nieskładkowych oraz 3 lat i 2 miesięcy okresów uzupełniających. Organ rentowy nie zaliczył wnioskodawczyni żadnego okresu do stażu pracy w warunkach szczególnych (decyzja – k. 43 a.e.). Organ rentowy odmówił wnioskodawczyni ustalenia prawa do emerytury z uwagi na to, że wnioskodawczyni nie udowodniła co najmniej 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Z treści uzasadnienia decyzji wynika, iż skarżąca nie przedstawiła świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zaś w świadectwie pracy z dnia 31 sierpnia 2007 roku wydanym przez (...) – Spółdzielnia w L. wskazano, iż wnioskodawczyni nie pracowała w szczególnych warunkach (decyzja – k. 43 a.e.). W celu dokonania niezbędnych ustaleń Sąd dopuścił dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, aktach ZUS i aktach osobowych wnioskodawczyni (k. 11) oraz dowody osobowe w postaci zeznań wnioskodawczyni J. K. (protokół – k. 15 v. – 16 a.s. oraz 33 a.s.) oraz zeznań świadków: D. D. (protokół – k. 30 v. – 31 v. a.s.), W. K. (protokół – k. 31 v. a.s.) M. M. (protokół – k. 32 – 32 v. a.s.) i E. Ż. (protokół – k. 32 v. a.s.). Wnioskodawczyni na podstawie umowy o pracę z dnia 2 lipca 1979 roku została zatrudniona na okres próbny od dnia 2 lipca 1979 roku do dnia 16 lipca 1979 roku w Spółdzielni (...) w L. na stanowisku szwacza. Na podstawie pisma Zarządu (...) Zjednoczenie J. K. od dnia 1 sierpnia 1979 roku zostały formalnie powierzone obowiązki dziewiarza (umowa o pracę – k. 1 akta osobowe część B w kopercie – k. 11 a.s., pismo – k. 5 akt osobowych w kopercie – k. 11 a.s.). W powyższym zakładzie pracy znajdowała się dziewiarnia, szwalnia, introligatornia, oraz wydział poligraficzny. Dziewiarnia i szwalnia umiejscowione były w osobnych budynkach znajdujących się przy ul. (...) w L.. Ponadto w zakładzie pracy, w którym zatrudniona była wnioskodawczyni odbywała się produkcja wózków inwalidzkich oraz kul (zeznania wnioskodawczyni – k. 15 v. – 16 a.s., zeznania świadka D. D. – k. 30 v. 31 v. a.s). Wnioskodawczyni od początku zatrudnienia w omawianym zakładzie pracy wykonywała swoje obowiązki na hali w dziale dziewiarni. Praca J. K. polegała na obsłudze maszyn - szydełkarek okrągłych. Skarżąca zakładała szpule na maszynę oraz nadzorowała jej pracę, w ten sposób żeby w produkowanej tkaninie nie tworzyły się oczka. Do obowiązków wnioskodawczyni należało również czyszczenie maszyn oraz wymieniana igieł. Maszyna obsługiwana przez ubezpieczoną produkowała dzianinę typu workowego, która nawijała się na bęben. Na hali gdzie pracowała skarżąca panowało zapylenie oraz hałas. Wnioskodawczyni swoje obowiązki wykonywała w systemie dwuzmianowym (zeznania wnioskodawczyni – k. 15 v. – 16 a.s., zeznania świadka D. D. – k. 30 v. 31 v. a.s, zeznania świadka W. K. – k. 31 v. a.s.). Na podstawie pisma Zarządu (...) Zjednoczenie w L. J. K. od dnia 2 maja 1980 roku została przeniesiona na stanowisko kontrolera międzyoperacyjnego (pismo – k. 10 akta osobowe część B w kopercie – k. 11 a.s.). Na powyższym stanowisku wnioskodawczyni wycinała próbki z bawełny i liczyła kolumienki oczek, sprawdzała gęstość oczek oraz ważyła tkaninę. Próbki tkaniny pobierane były przez wnioskodawczynię kilka razy dziennie. Skarżąca wynik pomiarów zapisywała na kartce i przekazywała je mistrzowi. Dopiero w sytuacji kiedy zgadzały się parametry jakościowe dzianina mogła zostać zatwierdzona do produkcji (zeznania wnioskodawczyni – k. 15 v. – 16 a.s. oraz 33 a.s., zeznania świadka D. D. – k. 30 v. 31 v. a.s, zeznania świadka W. K. – k. 31 v. a.s.). Następnie J. K. została przeniesiona od dnia 1 marca 1981 roku na stanowisko dziewiarza i wykonywała te same obowiązki jak w okresie od 2 lipca 1979 do 1 maja 1980 roku (pismo – k. 14 akta osobowe część B w kopercie – k. 11 a.s., zeznania wnioskodawczyni – k. 15 v. – 16 a.s.). Wobec zajścia w ciążę przez wnioskodawczynię, w dniu 17 czerwca 1985 roku Zarząd (...) Zjednoczenie w L. w oparciu o zaświadczenie lekarza specjalisty ginekologa położnika z dnia 17 czerwca 1985 roku do chwili rozwiązania powierzył skarżącej stanowisko kontrolera jakości w zakładzie dziewiarskim. Skarżąca wykonywała wówczas analogiczne czynności jak na stanowisku kontrolera międzyoperacyjnego, które zostały opisane powyżej (pismo – k. 21 akta osobowe część B w kopercie – k. 11 a.s., zeznania wnioskodawczyni – k. 15 v. – 16 a.s. oraz 33 a.s.). J. K. urodziła córkę w dniu 3 stycznia 1986 roku, a następnie podjęła pracę ponownie na stanowisku dziewiarz, na którym zatrudniona była do dnia 25 lutego 1991 roku (kserokopia dowodu osobistego – k. 9 a.e., zeznania wnioskodawczyni – k. 15 v. a.s.). W związku z zajściem w kolejną ciążę wnioskodawczyni w okresie od 26 lutego 1991 roku do 31 marca 1993 roku przebywała na urlopie wychowawczym (świadectwo pracy k. 14 akta osobowe część C w kopercie – k. 11 a.s.). Po zakończeniu urlopu wychowawczego Zarząd (...) Zjednoczenie w L. z dniem 1 kwietnia 1993 roku zatrudnił J. K. na stanowisku wykrawacza na prasach w zakładzie opakowań (pismo – k. 39 akta osobowe część B w kopercie – k. 11 a.s.). Do obowiązków wnioskodawczyni na powyższym stanowisku należała bezpośrednia obsługa maszyn do łamania, krajania papieru, tektury oraz kartonu. Obsługiwała bigówkę, która służyła do zrobienia zagięć, gilotynę do wycinania otworów, maszyny do wykonania nadruku na kartonie. Skarżąca wykonywała uwypuklenia oraz wycinała i kleiła kartony. W środowisku pracy ubezpieczonej panowało duże zapylenie, hałas oraz unosiły się opary kleju (zeznania wnioskodawczyni – k. 15 v. – 16 a.s., zeznania świadka M. M. – k. 32 – 32 v. a.s., zeznania świadka E. Ż. – k. 32 v. a.s.). Powyższe czynności wnioskodawczyni wykonywała do dnia 1 czerwca 2001 roku kiedy została przeniesiona na stanowisko samodzielnego referenta ds. rozliczeń i normowania w zakładzie opakowań (pismo – k. 60 akta osobowe część B w kopercie – k. 11 a.s.). W dniu 30 września 1999 roku Spółdzielnia (...) w L. połączyła się z (...) Usługową Spółdzielnią (...) w L. (pismo – k. 48 akta osobowe część B w kopercie – k. 11 a.s.). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane dowody uznając je za spójne, wzajemnie się uzupełniające a tym samym zasługujące na przymiot wiarygodności. Przystępując do oceny dowodów osobowych Sąd dał wiarę zeznaniom świadków D. D., W. K., M. M. i E. Ż.. Wskazani świadkowie są to osoby obce dla wnioskodawczyni, które były zatrudnione razem z nią w tym samym zakładzie pracy. Okresy zatrudnienia wnioskodawczyni oraz świadków pokrywają się. Świadkowie mieli możliwość poczynienia niezbędnych spostrzeżeń w zakresie charakteru czynności wykonywanych przez wnioskodawczynię, jej obowiązków, warunków zatrudnienia i zasad organizacji pracy. Świadkowie dokładnie określili jakie wnioskodawczyni wykonywała czynności oraz omówili inne okoliczności dotyczące jej zatrudnienia. Zeznania tych świadków są logiczne i spójne, korelują ze sobą i z zeznaniami skarżącej, a z uwagi na to, że świadkowie są osobami obcymi dla J. K., to uznać również należy, iż nie mieli żadnego interesu w korzystnym dla niej rozstrzygnięciu. Drobne rozbieżności, co do niektórych szczegółów sprawy wynikają z naturalnych ułomności pamięci ludzkiej zważywszy, że świadkowie zeznają na okoliczności zdarzeń życia codziennego niemających charakteru wyjątkowego i z tego powodu trudniejszych do zapamiętania. Okoliczność, że występują te rozbieżności przemawiają za obdarzeniem ich zeznań wiarygodnością, bowiem wskazują, że nie były one uzgadniane na potrzeby procesu. W związku z powyższym Sąd obdarzył w całości wiarą zeznania zeznających w sprawie świadków. Powyższa ocena dotyczy również zeznań samej wnioskodawczyni, skoro były one zgodne z wiarygodnymi zeznaniami świadków. J. K. szczegółowo opisał wykonywane przez siebie czynności oraz organizację pracy w zakładzie. Stan faktyczny w niniejszej sprawie został ustalony również w oparciu o przytoczone dowody z dokumentów zawartych w aktach organu rentowego oraz w aktach osobowych wnioskodawcy. Zostały one sporządzone w przepisanej formie, w oparciu o obowiązujące w dacie ich wydania przepisy prawne oraz wydane przez kompetentne osoby w ramach przysługujących im uprawnień. Strony nie kwestionowały tych dokumentów. Odnosząc się do świadectwa pracy z 31 sierpnia 2007 roku, Sąd nie dał wiary temu dokumentowi w zakresie w jakim wskazuje, iż wnioskodawczyni nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze będąc zatrudniona w (...) Usługowej Spółdzielni (...) w L.. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie J. K. jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748), zwanej dalej ustawą FUS, kobietom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęły okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.