← Polska

XI Ka 75/15

Sygn. akt XI Ka 75/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SO Sławomir Kaczor Protokolant:st.sekr.sąd.Agnieszka Juścińska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2015r. sprawy I. D. obwinionego z art.77 kw,art.85 ust.1a Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 5 sierpnia 2014r. sygn. akt II W 1350/13 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zwalnia obwinionego od kosztów sądowych za postępowaniem odwoławcze ustalając, iż wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa. XI Ka 75/15 UZASADNIENIE I. D. obwiniony został o to, że: I. w dniu 29 maja 2013r. około godziny 18.30 w K. D. ul. (...) woj. (...) nie zachował zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu psa w ten sposób, że pies biegał luzem bez nadzoru po ulicy tj. czyn z art.77 k.w. II. w dniu 29 maja 2013r. około godziny 19.00 w K. D. ul. (...) woj. (...) nie zachował zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu psa w ten sposób, że pies biegał luzem bez nadzoru po ulicy tj. czyn z art.77 k.w. III. w miesiącu maju 2013r. w K. D. woj. (...) wbrew obowiązkowi uchylał się od ochronnego szczepienia psów przeciw wściekliźnie tj. o czyn z art.85 ust.1A ustawy o ochronie zwierząt. Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2014r. Sąd Rejonowy w Puławach:

  1. obwinionego I. D. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego w pkt III wniosku o ukaranie tj. wykroczenia z art.85 ust.1a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tekst jednolity Dz.U. z 2008r. Nr 213 poz.1342 z późn zm.) i za to na podstawie tego artykułu w zw. z art.36 § 1 k.w. w zw. zart.48 k.w. wymierzył obwinionemu karę nagany;
  2. uniewinnił obwinionego od popełnienia czynów zarzuconych w pkt I i II wniosku o ukaranie tj. wykroczeń z art.77 k.w.;
  3. w zakresie uniewinnienia kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Od wyroku tego apelację wniósł obwiniony zaskarżając rozstrzygnięcie w zakresie uznania go za winnego czynu z art.85 ust.1a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o ochronie zwierząt. Podniósł, iż nigdy nie uchylał się od opieki nad posiadanymi zwierzętami, w związku z czym stawianie mu zarzutu unikania czegoś jest dla niego przykre. W oparciu o tak sformułowaną argumentację wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od dokonania tego czynu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy zgromadził, w zakresie czynu, którego dokonanie kwestionuje skarżący, kompletny materiał dowody, zaś jego ocena jest wolna od nieprawidłowości. Oskarżony nie udokumentował faktu – według stanu na maj 2013r. – wywiązania się z obowiązku ochronnego zaszczepienia przeciwko wściekliźnie posiadanych psów, który to obowiązek na nim ciążył wobec przeprowadzenia uprzednich szczepień w kwietniu 2012r. Ponieważ zaś dokumentacja uzyskana przez Sąd Rejonowy potwierdza wykonanie takich szczepień w lipcu 2013r. (k.69) jest oczywiste, że wyjaśnienia oskarżonego, jakoby psy były szczepione również w maju tego roku, nie polegają na prawdzie. Wobec powyższego uprawnione jest stwierdzenie, że stanowisko skarżącego sprowadza się do skazanej na niepowodzenie prostej negacji okoliczności dla niego niekorzystnych i w sposób oczywisty wynikających ze zgromadzonych dowodów. Co się zaś tyczy wymierzonej obwinionemu najłagodniejszej z możliwych i czysto symbolicznej kary nagany, to w żadnej mierze nie może ona zostać uznana za niewspółmiernie surową. Z tych względów, a nadto wobec niestwierdzenia nieprawidłowości podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Okręgowy na podstawie art.437 § 1 k.p.k. w zw. z art.109 § 2 k.p.w. orzekł jak w wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze nastąpiło na podstawie art.624 § 1 k.p.k. i art.634 k.p.k. w zw. z art.119 k.p.w. Za zwolnieniem obwinionego od ich ponoszenia przemawiają zasady słuszności. Sławomir Kaczor

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.