w związku z art. 369 k.c. ).. W kwestii przyjęcia odpowiedzialności pozwanego K. G. względem strony powodowej kluczowe znaczenie ma treść art.
k.c., zgodnie z którym za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie. Co istotne jednakże, po myśli § 2 tego przepisu, odpowiedzialność tych osób ogranicza się do wysokości czynszu i innych opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania. Zaległe należności najemcy mogą być więc egzekwowane wobec innych mieszkańców tylko w stosunku do czasu trwania ich zamieszkiwania w okresie rozliczeniowym, za który powstało dane roszczenie. Zaprzestanie zamieszkiwania w wynajętym lokalu powoduje, że odpowiedzialność byłego mieszkańca nie powiększa się o należności za dalsze okresy rozliczeniowe. W realiach niniejszej sprawy – wobec ustalenia, że pozwany od początku lutego 2013 roku nie mieszka już w lokalu mieszklanym nr (...) w C. przy ulicy (...) – nie można jemu przypisać odpowiedzialności za czynsz i inne opłaty związane z tym lokalem za okres dochodzony pozwem, to jest od października 2013 r. do września 2014 r. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków E. P., D. G., M. P., S. G., P. P. i Z. N.. Zeznania tych świadków były jasne i logiczne, a przede wszystkim wzajemnie się uzupełniały. W oparciu o nie, możliwe było ustalenie stanu faktycznego w stopniu nie budzącym wątpliwości - w tym zwłaszcza ustalenia okresu zamieszkiwania pozwanego K. G. w C.. Za godne wiary uznano też zeznania pozwanego K. G., korelowały one bowiem w całości z zeznaniami świadków. Zgodność pomiędzy zeznaniami świadków i zeznaniami pozwanego zachodziła zwłaszcza we wskazaniu terminu wyprowadzki pozwanego z C. na początku 2013 roku oraz wskazaniu osób biorących udział w wyprowadzce pozwanego, to jest S. G., Z. N. i M. P., a także użytego do tego celu samochodu marki (...) należącego do znajomego pozwanego o nazwisku (...). Jedynie zeznania świadka P. P. były bardziej ogólnikowe, ale to z uwagi na najmniejszy jego związek ze zdarzeniami istotnymi w sprawie. Również relacje rodzinne pozwanego z niektórymi świadkami, to jest E. P. ( córka ), D. G. ( syn ) i M. P. ( zięć ), nie wpłynęły negatywnie na treść zeznań tychże świadków. Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny oraz przywołane wyżej motywy – na podstawie art.
– orzeczono jak w punkcie I wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II sentencji wyroku znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 98 k.p.c. Koszty pozwanego zamykały się kwotą 1.217,00 zł na którą złożyło się 1.200,00 zł zastępstwa procesowego i 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.