i 626 § 3 k.p.c., a następnie stwierdził, że zachodzą przesłanki do ustanowienia służebności przesyłu na rzecz każdoczesnego właściciela przedmiotowych urządzeń przesyłowych, która uregulowałaby wzajemne prawa i obowiązki właścicieli nieruchomości oraz przedsiębiorcy przesyłowego w zakresie niezbędnego korzystania przez takiego przedsiębiorcę z nieruchomości wnioskodawców. W rozpatrywanej sprawie zakres obszarowy służebności przesyłu Sąd ustalił częściowo w oparciu o opinię biegłego sądowego z zakresu energetyki P. K. oraz w oparciu o opinię biegłego geodety B. Z.. Sąd podał, że biegły geodeta w swojej opinii zaprojektował dwa warianty zakresu obszaru służebności niezbędnego do korzystania z urządzeń przesyłowych. Pierwszy jako niezbędny obszar służebności wskazywał powierzchnię 0,0169 ha (I wariant), natomiast drugi 0,0102 ha (II wariant). Sąd ustalił zakres służebności przesyłu przy przyjęciu II wariantu opinii biegłego geodety, uznając, że pas służebności przesyłu wskazany w pkt. 1. postanowienia jest adekwatny do prawidłowej eksploatacji urządzeń przesyłowych po myśli art. 288 k.c. W związku z tym w ocenie Sądu uzasadnione było przyjęcie powierzchni nieruchomości obciążonej służebnością przesyłu w wysokości określonej w wariancie II opisanej opinii jako wystarczającej dla prawidłowej eksploatacji urządzeń przesyłowych i powodującej mniejsze utrudnienia w korzystaniu z nieruchomości obciążonej. W zakresie ustalenia wysokości wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu Sąd oparł się na ustaleniach biegłego sądowego z zakresu szacowania nieruchomości J. O.. Zdaniem Sądu biegły w swojej opinii ustalił wartość służebności przesyłu uwzględniając faktycznie zajęty przez przedsiębiorstwo energetyczne obszar. Sąd wskazał, że biegły uwzględnił charakter nieruchomości, obszar, wartość rynkową przed obciążeniem służebnością przesyłu oraz po tym obciążeniu. Biegły uwzględnił także fakt, że na nieruchomości wnioskodawcy nie ma żadnych trwałych naniesień związanych z linią elektroenergetyczną 15 kV tj. słupy itp. W powyższej opinii uwzględniono także, że wnioskodawcy nabyli prawa do nieruchomości już po zainstalowaniu urządzeń przesyłowych, a więc cena działki o nr ewidencyjnym 457 już w chwili jej nabycia przez M. i S. Z. miała obniżoną wartość z uwagi na zainstalowane tam urządzenia. Sąd zaznaczył, że istotną przesłanką mającą znaczenie przy ustaleniu wynagrodzenia za służebność przesyłu jest przeznaczenie nieruchomości. Lokalizacja działki wnioskodawców, przeznaczenie ich pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną zapisane w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta S. mają decydujący wpływ na przyjętą wartość jednostkową. Wobec tego Sąd uznał, że oszacowana przez biegłego wartość wynagrodzenia w wysokości 4.894,98 zł za ustanowienie służebności przesyłu, zawiera elementy rekompensaty za ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości i ekwiwalent za wyrażenie zgody i prawo do korzystania z gruntu przez (...) w celu eksploatacji linii energetycznej. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 520 § 1 k.p.c., natomiast o nieuiszczonych kosztach sądowych na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. - Dz.U. z 2010 r., poz. 594 ze zm. – dalej: „u.k.s.c.”). Apelację od powyższego postanowienia wnieśli wnioskodawcy, którzy zaskarżyli je w całości, zarzucając mu naruszenie: - art. 233 k.p.c. poprzez wadliwą ocenę materiału dowodowego w postaci opinii biegłego geodety B. Z. - poprzez uznanie, że strefa służebności przesyłu winna być ustalona na obszarze wskazanym w sporządzonej przez niego opinii; - art. 233 k.p.c. - poprzez uznanie opinii biegłego z zakresu instalacji i urządzeń elektrycznych w części dotyczącej wyznaczenia strefy służebności przesyłu jako nieprzydatnej do rozstrzygnięcia w sprawie. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wnieśli o zmianę orzeczenia poprzez ustanowienie na rzecz uczestnika na nieruchomości wnioskodawców służebności przesyłu na obszarze wskazanym w opinii przez biegłego z zakresu instalacji i urządzeń elektrycznych wynoszącym 167,4m2 oraz zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawców jednorazowego wynagrodzenia w kwocie 8110,31 zł, a także o zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawców kosztów postępowania apelacyjnego wg norm prawem przepisanych. Alternatywnie apelujący wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu oraz o zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawców kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według stawek. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie w całości. Na wstępie należy wskazać, że Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, które to Sąd drugiej instancji podziela i uznaje za własne. Uchybienie Sądu a quo tkwi bowiem w zastosowaniu art. 305 1 w zw. z art.
z pominięciem dowodu w postaci opinii biegłego z zakresu instalacji i urządzeń elektrycznych Nawiązując do zarzutów podniesionych w środku odwoławczym należy podkreślić, że opinia biegłego podlega, jak inne dowody, ocenie według art. 233 § 1 k.p.c., lecz co odróżnia ją pod tym względem, to szczególne dla tego dowodu kryteria oceny, które stanowią: poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania sformułowanego w niej stanowiska oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej ocen, a także zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej (zob. wyrok SA w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2015 r., I ACa 1193/13, Lex nr 1808716). W związku z powyższym trzeba podkreślić, że Sąd Rejonowy, dokonując oceny opinii biegłego z zakresu instalacji i urządzeń elektrycznych w części dotyczącej wyznaczenia strefy służebności przesyłu, wskazał, że w przedmiotowym zakresie wyczerpująca oraz zgodna z art. 288 k.c. jest opinia biegłego geodety. Zdaniem Sądu Okręgowego należy w tym miejscu zaakcentować, że biegły P. K., ustalając zakres obszarowy służebności, korzystał z wiedzy specjalnej, co znajduje swoje odzwierciedlenie w zamieszczonych przez biegłego obliczeniach (k. 53-54). Sąd pierwszej instancji nie odniósł się bezpośrednio do tej sfery wiadomości specjalnych, lecz jedynie, jak można przypuszczać, uznał opinię za niegodną z zasadami doświadczenia życiowego. Trzeba zaznaczyć, że jeżeli zdaniem Sądu pierwszej instancji wnioski zawarte w opinii biegłego P. K. są niesłuszne, to z uwagi na treść art. 278 § 1 k.p.c. podważenie mocy dowodowej tejże opinii może nastąpić wyłącznie poprzez przeprowadzenie dowodu z uzupełniającej opinii tego samego biegłego lub z opinii innego biegłego, aczkolwiek tej samej specjalności. Tymczasem Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na dowodzie z opinii biegłego B. Z., który posiada informacje z zakresu geodezji, natomiast nie jest biegłym do spraw instalacji i urządzeń elektrycznych. W ocenie Sądu drugiej instancji nie jest wystarczające samodzielne odwoływanie się przez Sąd do kryterium, o którym mowa w art. 305 4 w zw. z art. 288 k.c., czyli jak najmniejszego obciążania nieruchomości zakresem służebności, gdyż w ten sposób wkracza się w sferę zastrzeżoną dla wiadomości specjalnych, którymi dysponują biegli. Tym samym dokonana przez Sąd ocena opinii biegłego P. K. jest dowolna, ponieważ bezpodstawnie kwestionuje wiadomości specjalne, do których odwołuje się biegły do spraw instalacji i urządzeń elektrycznych, co stanowi naruszenie art. 278 § 1 w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. Przyjęcie niewłaściwego zakresu służebności, a w rezultacie ustalenie odmiennego wynagrodzenia z tytułu obciążenia nieruchomości stanowiło również uchybienie art. 305 1 w zw. z art.
Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy za zasadne uznał wyznaczenie odmiennego przebiegu służebności przesyłu, zgodnie z opinią biegłego z zakresu instalacji i urządzeń elektrycznych P. K., która koresponduje z zasięgiem służebności zaprojektowanym w wariancie I przez biegłego geodety B. Z. (k. 119v. w zw. z k. 121). W rezultacie zmianie podlegała także wysokość zasądzonego od uczestnika na rzecz wnioskodawców jednorazowego wynagrodzenia z tytułu obciążenia nieruchomości, stosownie do wariantu I zawartego w opinii biegłego z zakresu szacowania nieruchomości J. O. (k. 152). Z przedstawionych względów Sąd drugiej instancji w punkcie I. sentencji na podstawie art. 386 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie w pkt. 1.,
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.