← Polska

VII P 22/15

Sygn. akt VII P 22/15 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na rozprawie w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Danuta Dadej-Więsyk P

k.p.c. przesłanki zasadności żądania udzielenia zabezpieczenia (podstawy zabezpieczenia) obejmują uprawdopodobnienie istnienia roszczenia oraz interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Obie powyższe przesłanki muszą być co do zasady spełnione kumulatywnie. Postępowanie zabezpieczające stanowi przyspieszone, odformalizowane postępowanie, w ramach którego wymagane jest nie udowodnienie, lecz uprawdopodobnienie istnienia roszczenia podlegającego zabezpieczeniu i interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, a zatem zgodnie z art. 243 k.p.c. nie jest konieczne zachowanie szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym. Odformalizowany charakter uprawdopodobnienia wymaganego na potrzeby udzielenia zabezpieczenia roszczenia rzutuje na sposób oceny materiału dowodowego zaoferowanego na etapie składania wniosku o udzielenie zabezpieczenia. W zakresie pierwszej z wymienionych przesłanek należy uprawdopodobnić, że w konkretnych okolicznościach faktycznych uprawnionemu przysługuje roszczenie podlegające ochronie w świetle obowiązujących przepisów prawa. Uprawdopodobnienie roszczenia może nastąpić w każdy możliwy sposób, ma ono dać Sądowi słuszną podstawę do przypuszczenia o istnieniu roszczenia, na podstawie kryterium wiarygodności roszczenia. Uprawniony powinien przedstawić i uzasadnić twierdzenia stanowiące podstawę dochodzonego roszczenia. Uprawdopodobnienie odnosi się w praktyce zarówno do okoliczności faktycznych, na których opiera się roszczenie i które powinny być przedstawione, a ich istnienie prawdopodobne w świetle dowodów oferowanych przez uprawnionego, jak i do podstawy prawnej roszczenia, która powinna być również prawdopodobna w tym znaczeniu, że dochodzone roszczenie znajduje podstawę normatywną (por. Komentarz do art. 7301 k.p.c., (w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom IV. Artykuły 730-1088, pod red. H. Doleckiego, T. Wiśniewskiego, LEX 2011, teza 5). Powód nie spełnił pierwszej z wymienionych przesłanek. Powód nie uprawdopodobnił istnienie roszczenia, którego zabezpieczenia się domaga, a które jest jedną z przesłanek uwzględnienia sformułowanego przez niego żądania. Roszczenie jest uprawdopodobnione, jeżeli prima facie, bez głębszego wnikania we wszystkie możliwe aspekty faktyczne i prawne sprawy oraz bez posługiwania się jakimkolwiek sformalizowanymi środkami dowodowymi, można przyjąć istnienie znacznej szansy na to, że przysługuje ono osobie uprawnionej (tak np., Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w uzasadnieniu postanowień z 7.05.2012, I ACz 782/12 oraz 25.04.2012 I Acz 692/12). We wniosku powód wskazał, że wymóg uprawdopodobnienia roszczenia został spełniony poprzez złożenie dokumentów załączonych do pozwu i złożonych w toku postępowania, a przede wszystkim załączonych do niniejszego wniosku. Ponadto wskazał, iż od chwili wydania w niniejszej sprawie wyroku z dnia 9.11.2011 r. doszło do wydania wielu innych orzeczeń, których przedmiot pokrywał się z przedmiotem i problematyką niniejszego procesu oraz które dotyczyły oceny działań pozwanego J. W.. Te inne orzeczenia zdaniem powoda, potwierdziły wadliwość wyroku z dnia 29.11.2011 r. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż dołączone do pozwu i złożone w toku postępowania dokumenty doprowadziły do oddalenia żądań. Wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 29 listopada 2011 r. został uchylony wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2012 r. wobec stwierdzenia nieważności postępowania, bez merytorycznego rozpatrywania zarzutów apelacji. Postępowanie w sprawie zostało zniesione we wskazanym w wyroku zakresie i Sąd orzekający jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania dowodowego w oznaczonym zakresie uwzględniając inicjatywę stron. Strona powodowa oparła powództwo na treści art. 415 kc i to na niej spoczywa ciężar dowodu popełnienia czynu niedozwolonego, powstanie szkody oraz adekwatnego związku przyczynowego miedzy nimi. W niniejszym postepowaniu strona nie uprawdopodobniła istnienia czynu niedozwolonego oraz powstanie szkody z niego wynikającego. Dołączone do wniosku dokumenty w postaci nieprawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z 17.11.2015 r. postanowień Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedziba w Świdniku, pierwsza strona aktu oskarżenia, nie pozwalają, z uwzględnieniem dołączonych wcześniej dowodów, na uprawdopodobnienie istnienia czynu niedozwolonego w postaci opisanej w pozwie a mianowicie poprzez działanie pozwanych w zmowie w celu świadomego wyrządzenia szkody powodowej spółce, zagarnięcie jej pieniędzy, pod pozorem wypłaty wynagrodzenia J. W.. Nieprawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie uznaje J. W. za winnego nadużycia udzielonych mu uprawnień do zarządzania P.W. (...) sp. z o.o. w L., w następstwie czego wyrządził on szkodę majątkową wielkich rozmiarów, dotyczy innych zdarzeń, niż będące podstawą żądania w niniejszym postępowaniu. Ponadto zdarzenia te miały miejsce po dacie podpisania aneksu do umowy, z którym to zdarzeniem powód wiąże dochodzone roszczenie. Wskazana w dołączonym wyroku wysokość szkody nie wynika z okoliczności podpisania aneksu i wypłaty wynagrodzeń. Natomiast ze złożonych postanowień wynika, iż Sąd Rejonowy - Sąd Gospodarczy w Lublinie uznał aneks z dnia 25 czerwca 2007 r. za czynność prawną nieważną. Takie stanowisko wynika również z uzasadnienia uchylonego wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 29.11.2011 r. z tym, że należy jeszcze raz podkreślić, iż dokonanie nieważnej czynności prawnej nie może być utożsamiane z dopuszczeniem się czynu niedozwolonego. Tym samym powód nie uprawdopodobnił roszczenia, którego ochrony się domaga. Wobec powyższego Sąd zaniechał zbadania istnienia po stronie uprawnionej przesłanki interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia wobec uznania powyższego za bezcelowe w sytuacji nieuprawdopodobnienia roszczenia. Poza wskazanymi wprost w ustawie przypadkami, obie przesłanki zasadności żądania udzielenia zabezpieczenia statuowane w przepisie art.

§ 1k.p.c.

muszą być spełnione kumulatywnie. Tym samym należy podzielić wyrażany w judykaturze pogląd o celowości i dopuszczalności badania przesłanki w postaci uprawdopodobnienia interesu prawnego w zabezpieczeniu dopiero po uprzednim ustaleniu, że została spełniona pierwsza z przesłanek udzielenia zabezpieczenia, wymienionych w przepisie art.

§ 1k.p.c., tj.

uprawdopodobnienie roszczenia (zob. postanowienie Sąd Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2012 roku, sygn. akt l ACz 181/12). W tym kontekście za trafne uznać należy stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lutego 2012 r., sygn. akt I ACz 270/12, zgodnie z którym obie przesłanki udzielenia zabezpieczenia "muszą zostać zbadane przez Sąd w kolejności wynikającej z literalnego brzmienia przepisu art.

§ 1k.p.c.

Istnieje między nimi nierozerwalny związek, co z kolei oznacza, że dopiero wystąpienie przesłanki uprawdopodobnienia roszczenia rodzi konieczność zbadania interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Z uwagi na powyższe na mocy powołanych przepisów Sąd orzekł jak w postanowieniu.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.