← Polska

I C 200/13

Sygnatura akt I C 200/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Jelenia Góra, dnia 21.10.2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Jaromir

§2, gdzie mowa o dwóch prawach tj.

prawie własności pojazdu ciężarowego oraz prawie z umowy wykonywania usług dla (...). Zapis dotyczący przejęcia umowy wykonywania usług dla (...) był zgodnie wyjaśniany przez strony jako zapis , którego celem było uzyskanie przez powoda umowy z (...) na takich warunkach i na takich trasach na jakich usługi transportowe w dacie zawarcia umowy przedwstępnej , na podstawie swojej umowy o świadczenie usług transportowych wykonywał pozwany. Było to możliwe przy użyciu samochodu ciężarowego m-ki R. , jaki stanowił własność pozwanego . Logicznym były tu zatem wyjaśnienia powoda , iż warunkiem zakupu tego pojazdu było uzyskanie jednocześnie praw z umowy pozwanego i tak też na gruncie art. 65 §

§2kc.

należy rozumieć umowę przedwstępną stron, gdzie przedmiot umowy przyrzeczonej określono kumulatywnie jako sprzedaż samochodu wraz z przejęciem umowy. Tym samym możliwość wykonania umowy przyrzeczonej należy oceniać z punktu widzenia łącznego przedmiotu tej umowy , nie zaś jak chciałby pozwany jedynie w kontekście sprzedaży samochodu ciężarowego. Trzeba nadto zaznaczyć , że umowa została zawarta między powodem a pozwanym , tymczasem jej przedmiot strony określiły w sferze prawnej także osoby trzeciej - (...) Sp. z o.o. w W. , która nie była stroną tej umowy. Twierdzenia stron , że ówczesny kierownik (...) wskazywał na możliwość zawarcia z powodem umowy jaką miał pozwany , nie stanowiła o wstąpieniu spółki do umowy przedwstępnej stron . Tym samym umowa dotyczyła świadczenia , którego spełnienie nie zależało od pozwanego , o czym obie strony wiedziały w chwili zawierania tej umowy i bez podmiotu trzeciego była bezskuteczna. Jednocześnie wobec bezspornego zwolnienia dotychczasowego kierownika i powołania nowego , który już możliwości zawarcia takiej umowy z powodem jaką miał pozwany nie widział , zawarcie umowy przyrzeczonej stało się niemożliwe z przyczyn niezależnych przy tym od żadnej ze stron. Zważywszy na fakt, iż celem umowy tak w zakresie przyrzeczenia sprzedaży samochodu jak i „przejęcia” umowy było zawarcie przez powoda umowy o świadczenie usług transportowych na warunkach umowy pozwanego tj. jego samochodem ciężarowym i na trasach pozwanego , reszta świadczenia tj. sama sprzedaż samochodu , nie ma dla powoda znaczenia ze względu na zamierzony cel czynności prawnej. Zatem niewykonanie umowy przyrzeczonej nastąpiło w skutek okoliczności za które żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności . W myśl art. 394 §3 kpc. więc , zadatek zapłacony przez powoda podlegał zwrotowi a obowiązek zapłaty sumy dwukrotnie wyższej przez pozwanego odpadł . W światle powyższych zważań sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 15 000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu ( art. 481 §

§2kc.).

Dalej idące powództwo jako nieuzasadnione sąd oddalił. O kosztach sąd orzekł w oparciu o art. 100 kpc. wzajemnie je znosząc. Każda ze stron , reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika , wygrała sprawę w połowie .

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.