kc normującego przedawnienie roszczeń wynikłych z czynów niedozwolonych. Roszczenia takie na podstawie ustawy pgg z 1994r. ulegały więc przedawnieniu w terminie określonym w art.
c, zgodnie z którym roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Jak wynika z opinii biegłego M. wpływy górnicze obejmowały nieruchomość do 2009r., jakkolwiek najbardziej prawdopodobnym momentem powstania wychylenie jest okres do 2001r, to w 2001r. szkoda została naprawiona i pomimo poziomowania podłóg po 2001r. ponownie doszło do ich wychylenia, to jednoznacznie przemawia to za ponownym po naprawie z 2001r. powstawaniem szkód i potwierdza wniosek biegłego M. o istnieniu oddziaływań do 2009r. Tym samym nie upłynął dziesięcioletni termin przewidziany w zdaniu ostatnim art.
c. Brak też podstaw do przyjęcia, iż upłynął okres trzech lat od ujawnienia szkody w zakresie wychylenia budynku. Należy zwrócić uwagę, że szkoda polegająca na wychyleniu budynku nie zachodzi już wówczas, gdy doszło do jakiegokolwiek wychylenia obiektu, lecz dopiero wtedy, gdy staje się zauważalne dla korzystających z niego. Wskutek wychylenia znajduje się bowiem w stanie innym niż poprzedni z punktu widzenia możliwości nieutrudnionego korzystania zeń. Zatem termin przedawnienia omawianego roszczenia odszkodowawczego wtedy rozpoczyna bieg, gdy poszkodowany może zdać sobie sprawę z ujemnych następstw zdarzenia wyrządzającego szkodę - pochylenia budynku. W przypadku przechylenia budynku, dopóty poszkodowany może korzystać z niego zgodnie z przeznaczeniem i nie odczuwa dyskomfortu związanego z pochyleniem budynku dochodzenie jego prostowania (rektyfikacji) poziomowania pomieszczeń jest uznawane za przedwczesne. Co prawda niniejszej sprawie przyjąć można, że jakkolwiek najbardziej prawdopodobnym momentem powstania wychylenia jest okres do 2001r, to w 2001r. szkoda została naprawiona przez poziomowanie podłóg. Wpływy górnicze mogące wywołać szkody obejmowały nieruchomość do 2009r., po dokonanym poziomowaniu podłóg ponownie doszło do ich wychylenia, co jednoznacznie przemawia za ponownym powstawaniem szkód w tym okresie. O postępowaniu szkód świadczy także fakt, że w 2005r. ich zakres uznano jako nienadający się do naprawy, sama pozwana przewidywała wystąpienie dalszych szkód. Z żadnych dowodów nie wynika, że właściciel po dokonanej w 2001 r. naprawie (poziomowaniu podłóg) miał świadomość dalszego wychylania budynku – z treści wniosków wynika, że zgłaszano deformacje podłóg, natomiast o nie ma mowy o wychyleniu konstrukcji. Skoro zatem właściciele do czasu remontu w l. 2011- 2012 nie zauważali wychylenia, a wiedzę o tym posiedli w tym okresie – co przekonująco wykazali, to brak podstaw do uznania, że wystąpienie z pozwem we wrześniu 2014r. nastąpiło po upływie trzyletniego terminu od daty dowiedzenia się o szkodzie i obowiązanym do jej naprawy. Nawet jeśli uznać, że powziąwszy wiadomość o wychyleniu w stopniu wymagającym naprawy powódka powzięła w okresie pomiędzy wrześniem a majem 2011r., (podnieść także należy, że powódka wystąpiła z wnioskiem do pozwanej w 2013r. – zatem w okresie z całą pewnością nieprzedawnionym, a fakt wystąpienia z pozwem we wrześniu 2014r. wynikał z toku negocjacji pomiędzy stronami, które trwały jeszcze w sierpniu 2014r), to i w tej sytuacji zarzut przedawnienia nie zasługuje na uwzględnienie jako sprzeczny z art. 5 kc. Dla rozstrzygnięcia ma jednak znaczenie zmiana stanu prawnego wyrażona w art. 149 pgg z 2011 r., który stanowi, że roszczenia określone niniejszym działem (takie, jak dochodzone w niniejszej sprawie) przedawniają się z upływem 5 lat od dnia dowiedzenia się o szkodzie. Ustawodawca wyraził tym przepisem przekonanie, że 3-letni termin przedawnienia roszczeń o naprawienie szkód wyrządzonych następstwami wpływów eksploatacji górniczej jest zbyt krótki, wydłużając go do lat 5. Należy to uwzględnić, bowiem do dnia 1.01.2012 tj. wejścia w życie ustawy pgg z 2011r. nie upłynął trzyletni termin przedawnienia roszczenia wynikający z art.
c, zatem okres przedawnienia roszczenia z chwilą wejścia w życie tej ustawy uległ przedłużeniu do lat 5. Powódka przed upływem 5 lat od dowiedzenia się o szkodzie wystąpiła z powództwem. Wobec powyższego sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutu przedawnienia. Fakt powstania szkody i jej związku z działalnością górniczą pozwanej nie budzi wątpliwości. Artykuł 94 ustawy pgg z 1994r. stanowi, że naprawienie szkody powinno nastąpić przez przywrócenie stanu poprzedniego. W myśl art. 95 ust. 1, jeżeli nie jest możliwe przywrócenie stanu poprzedniego lub koszty tego przywrócenia rażąco przekraczałyby wielkość poniesionej szkody, naprawienie szkody następuje przez zapłatę odszkodowania. Ponieważ w niniejszej sprawie koszty przywrócenia stanu poprzedniego poprzez rektyfikację znacząco wykraczają ponad wartość budynku, ponadto jej wykonanie jest niecelowe ze względów technicznych, uzasadniona jest wypłata jednorazowego odszkodowania. Zachodzą więc przesłanki z art. 95 pr. geol. i górn. do przyznania powódce odszkodowania, ograniczającego się do wartości technicznej budynku z uwzględnieniem zużycia naturalnego, powiększonej o należny podatek VAT – tj. kwoty 201 943zł. W związku z tym Sąd uwzględnił żądanie, o odsetkach orzekając na podstawie art. 481 kc od daty orzekania zgodnie z żądaniem pozwu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 kpc.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.