← Polska

XI Ka 330/15

Sygn. akt XI Ka 330/15 UZASADNIENIE K. B. został oskarżony o to, że w dniu 14 grudnia 2014 roku w miejscowości Ł., województwa (...) jechał jako kierujący pojazdem mechanicznym – samochodem osobowym marki V. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości – (0,55 mg/l, 0,56 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), to jest o czyn z art. 178a § 1 k.k. Wyrokiem z dnia 16 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy w Łukowie:

  1. K. B. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k. skazał go na karę grzywny w liczbie 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
  2. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat;
  3. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 190 (sto dziewięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów sądowych. Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator. Zaskarżając go na korzyść oskarżonego K. B. w części dotyczącej orzeczenia o karze zarzucił obrazę prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego K. B. na posiedzeniu środka karnego w wymiarze niezgodnym ze złożonym przez prokuratora wnioskiem o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 k.p.k., a to poprzez orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, wbrew uzgodnieniom z oskarżonym – dokonanym w trybie art. 335 k.p.k. – obejmującym orzeczenie tego środka karnego na okres 1 (jednego) roku, co miało oczywisty wpływ na treść orzeczenia. Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez orzeczenie wobec K. B. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Uchybienie, jakiego dopuścił się Sąd Rejonowy – art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k. - a które podniósł w środku odwoławczym prokurator jest oczywiste, dlatego uwzględnienie apelacji nie wymaga szerszej argumentacji, tym bardziej, że dostrzegł je również Sąd na etapie sporządzania uzasadnienia wyroku (vide k. 29 – str. 2 uzasadnienia). Wskazać jedynie należy, iż Sąd Rejonowy orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych odmiennie (na okres 2 lat zamiast na okres 1 roku) niż to wynikało z wniosku złożonego przez prokuratora w trybie art. 335 § 1 k.p.k. (k. 19). Z tych względów wyrok w zaskarżonej części podlegał zmianie w postępowaniu odwoławczym, stosownie do wniosku autora apelacji. Wobec braku uchybień, które winny być uwzględnione z urzędu, Sąd Okręgowy w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Rozstrzygnięcie w zakresie wydatków za drugą instancję znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 624 § 1 k.p.k. - ze względów słuszności z uwagi na to, że zaskarżone orzeczenie wymagało korekty na skutek omyłki popełnionej przez Sąd Rejonowy. Elżbieta Kowalska Tamara Pawlak Monika Płoska - Pecio

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.