wyrażające się w pominięciu, iż w dacie wniesienia roszczenie było przedawnione. W uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego apelująca wskazała, że roszczenie o naprawienie szkody uległo przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie zobowiązanej do jej naprawienia. W przedmiotowej sprawie powód zgłosił szkodę w dniu 15 marcu 2011 r. Strona pozwana wskazała, iż przerwanie biegu przedawnienia nastąpiło jedynie co do kwoty 5 931,67 zł objętej pierwotnym żądaniem pozwu. W ocenie pozwanej termin przedawnienia pozostałych roszczeń nastąpił w dniu 13 kwietnia 2014 r. Nie bez znaczenia w ocenie apelującej jest fakt, iż wytaczając powództwo powód opierał swoje roszczenia na sporządzonej przez rzeczoznawcę szkody, a żądanie było wystarczająco sprecyzowane. Zdaniem strony pozwanej przerwanie biegu przedawnienia roszczenia nastąpiło wyłącznie w zakresie pierwotnie dochodzonej kwoty. W odpowiedzi na apelację strona powodowa wniosła o oddalenie jej w całości oraz zasądzenie od pozwanej zwrot kosztów postępowania apelacyjnego. Strona powodowa pokreśliła, iż wniesione powództwo stanowiło czynność bezpośrednio zmierzającą do dochodzenia roszczenia, a przedstawiona opinia prywatna stanowiła jedynie uprawdopodobnienie roszczenia. Opinia biegłego sądowego wskazała rozmiar szkody i stanowiła podstawę zmodyfikowania roszczenia. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Apelacja strony pozwanej jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd Okręgowy nie dokonywał własnych ustaleń faktycznych ani nie zmienił ustaleń poczynionych przez Sąd Rejonowy. Zgodnie z art. 387 § 2 1 k.p.c. jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego ani nie zmienił ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji, a w apelacji nie zgłoszono zarzutów dotyczących tych ustaleń, uzasadnienie wyroku może zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. W konsekwencji, mając na uwadze powyższe, uzasadnienie Sądu Okręgowego ogranicza się do wskazania podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia. Odnosząc się do zarzutu apelacji strony pozwanej, który sprowadzał się do wskazania, że kwota odszkodowania w zakresie rozszerzenia żądania powództwa tj. 1 978,35 zł, przedstawiona w piśmie procesowym strony powodowej w dniu 15 października 2014 r., jest przedawniona, należy wskazać, iż jest on nieuzasadniony. Nie ulega wątpliwości, że kwestię przedawnienia roszczeń reguluje art.
Roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Szkoda w pojeździe mechanicznym samochodzie osobowym marki H. (...) o nr rej (...) nastąpiła w dniu 14 marca 2011 r. Z kolei przedmiotowe powództwo zostało wytoczone w dniu 18 września 2012 r. pierwotnie obejmując kwotę 5 931, 67 zł, która ostatecznie nie jest kwestionowana przez stronę pozwaną. Sąd Okręgowy zważył, że strona powodowa od początku domagała się naprawienia szkody w pojeździe wywołaną kolizją drogową z dnia 14 marca 2011 r. Wskazać należy, że rozszerzając powództwo strona powodowa nie zmieniła podstawy prawnej roszczenia ani jej okoliczności faktycznych, a jednie doprecyzowała wysokość żądania. Zauważyć należy, iż od początku likwidacji szkody oraz niniejszego postępowania, strona powodowa dążyła do zasądzenia kwoty stanowiącej równowartość rzeczywistej szkody powstałej w pojeździe. Z tego względu rozszerzenie powództwa pozostawało w ścisłym związku z opinią biegłego sądowego. Dopiero po otrzymaniu opinii biegłego sądowego strona powodowa uświadomiła sobie, iż wysokość szkody przewyższa kwotę przedstawioną w pozwie, w związku z czym zmodyfikowała wysokość żądania. Nie sposób przyznać racji apelującej, iż w dacie wytoczenia powództwa strona powodowa mogła mieć świadomość, że wysokość szkody będzie wyższa, albowiem do oceny wysokości szkody niezbędną są kwalifikacje umożliwiające jej szacowanie. Podkreślić należy, że jak wynika z opinii, ustalając zakres szkody biegły bazował na danych zawartych w aktach sprawy, w tym na prywatnej wycenie powoda oraz stanowiska w tym zakresie ubezpieczyciela. Biegły nie rozszerzył zakresu szkody o nowe elementy. Jak wynika z opinii zmiana wysokości szkody wynikała wyłącznie z dodania do wymiany i naprawy niektórych części pominiętych w prywatnej wycenie, a zakwalifikowanych przez samego ubezpieczyciela. Z tego względu należy przyjąć, ze pod sporządzeniu opinii przez biegłego doszło do doprecyzowania żądania pozwu. Modyfikacja żądania pozwu dokonana pismem procesowym z dnia 15 października 2014 r. nie stanowiła w istocie zmianą powództwa wywierającą wskazane przez skarżącego skutki w zakresie przedawnienia. Z tego względu zdaniem Sądu Odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie, podniesiony w apelacji strony pozwanej zarzut dotyczący naruszenia przez Sąd Rejonowy art.
W konsekwencji apelacja strony pozwanej podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c., o czym Sąd Odwoławczy orzekł w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., mając na względzie zasadę odpowiedzialność stron za wynik procesu. Na zasądzoną kwotę złożyły się koszty zastępstwa procesowego ustalone w wysokości 300,00 zł na podstawie § 13 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). SSO/-/ P. Jarmundowicz SSO/-/ B. Stachowiak SSO/-/ P. Gruszczyńska - Michurska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.