XVII AmC 5411/11

Sygn. Akt XVII AmC 5411/11 UZASADNIENIE Powód A. W. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...), (...), poprzednio Przedsiębiorstwo (...) z/s w S. wniósł o uznanie za niedozwolone i zakazanie pozwanemu (...) Towarzystwu Ubezpieczeń (...) SA z/s S. wykorzystywania w umowach z konsumentami postanowienia wzorca umowy pt „Ogólne Warunki Ubezpieczenia (...)” stosowanego przez pozwaną w prowadzonej działalności gospodarczej o treści: „Jeżeli suma ubezpieczenia przedmiotu ubezpieczonego na sumy stałe jest niższa od jego wartości w dniu szkody, wówczas kwota ustalona zgodnie z postanowieniami § 13-15 zostaje pomniejszona w takim stosunku, w jakim suma ubezpieczenia przedmiotu pozostaje do wartości w dniu szkody, z zastrzeżeniem ust. 2-4 poniżej.” W celu wykazania legitymacji czynnej do wniesienia pozwu powód wskazał, iż zgodnie z art. 805 § 4 kc przepisy art. 385 1 – 385 3 kc stosuje się odpowiednio, jeżeli ubezpieczającym jest osoba fizyczna zawierająca umowę związaną bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.” Odmienne rozumienie przepisu art. 805 § 4 kc stanowiłoby w ocenie powoda niedopuszczalną wykładnię contra legem tegoż przepisu, gdyż odbierałoby stronie podstawowy środek ochrony prawnej. Jako dowody na powyższą okoliczność powód wskazał zaświadczenie z Ewidencji Działalności Gospodarczej oraz umowę ubezpieczenia z dnia 2 kwietnia 2010r. Powód stanął również na stanowisku, że kwestionowane postanowienie nie dotyczy głównych świadczeń stron. Wobec tego nie zachodzi przesłanka wyłączająca kwestionowane postanowienie wzorca umownego stosowanego przez pozwanego z zakresu pojęcia klauzul niedozwolonych. Powyższe okoliczności uzasadniały w ocenie powoda uznanie, iż posiada on legitymację procesową do żądania przeprowadzenia przez Sąd abstrakcyjnej oceny powołanego w pozwie postanowienia i w sprawie nie występuje określona w art. 385 1 kc, materialnoprawna podstawa wykluczająca możliwość przeprowadzenia tej kontroli. (...) Towarzystwo Ubezpieczeń (...) SA w złożonej odpowiedzi wniosło o oddalenie powództwa w całości. Pozwany podniósł, że kwestionowane postanowienie dotyczy określenia głównego świadczenia ubezpieczeniowego tj odszkodowania, co przesądza o niezasadności pozwu. Powołał się na treść przepisu art. 805 kc, w którym jednoznacznie zostało określone, że świadczeniem głównym ubezpieczyciela jest w przypadku ubezpieczeń majątkowych (jak w nin. sprawie) zapłata określonego odszkodowania. Przedmiotowa klauzula reguluje zasady ustalenia wysokości kwoty wypłaconej z tytułu odszkodowania, dotyczy więc głównego świadczenia strony i nie może być przedmiotem oceny pod kątem abuzywności. W dalszych pismach procesowych pozwany zaznaczył, że powód jest przedsiębiorcą, a wzorzec umowny zawierający kwestionowane postanowienie skierowany był wyłącznie do przedsiębiorców i dotyczył umowy ubezpieczenia związanej bezpośrednio z prowadzoną przez powoda profesjonalną działalnością gospodarczą. W ocenie pozwanego powód nie jest więc konsumentem i nie posiada legitymacji czynnej do wystapienia z powództwem w trybie art. 479 38 § 1 kpc. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił co następuje: Powód jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą, wpisanym od dnia 2.03.1998r. do ewidencji Urzędu Miejskiego w S., prowadzonej przez Wydział Nadzoru Komunalnego pod numerem (...) (k. 26akt sąd.). Ze złożonego przez powoda oświadczenia wydanego Urząd Miejski w S. wynika, że siedziba zakładu głównego przedsiębiorstwa powoda znajduje się w S. przy ulicy (...). Powód wniósł o uznanie za niedozwolone wskazanego w pozwie postanowienia wzorca umownego zatytułowanego Ogólne Warunki Ubezpieczenia (...), stosowanego przez pozwanego w prowadzonej działalności gospodarczej. Pozwany nie zaprzeczył, że wykorzystuje przedstawiony przez powoda wzorzec umowny OWU (...), który zawiera zakwestionowane postanowienie. Oświadczył jednak, że wzorzec ten jest przeznaczony wyłącznie do zawierania umów z przedsiębiorcami i dotyczy umów ubezpieczenia, których przedmiot związany jest z prowadzoną przez nich profesjonalną działalnością gospodarczą. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w treści § 1 ust. 2 pkt 3. OWU (...), z którego wynika, że umowa ubezpieczenia może zostać zawarta z ubezpieczającym spełniającym łącznie m in. warunek polegający na rozliczaniu z podatku dochodowego na podstawie ksiąg rachunkowych, książki przychodów i rozchodów, w formie ryczałtu ewidencjonowanego lub karty podatkowej. Ponadto w uzasadnieniu pozwu powód sam wskazał, że pozwany zawierając z osobami fizycznymi, prowadzącymi działalność gospodarczą umowy ubezpieczenia mienia – bezpośrednio związane z prowadzoną przez te osoby działalnością gospodarczą posługuje się wzorcem umownym OWU (...), w którym zamieszczone jest kwestionowane postanowienie. Na podstawie przedstawionych okoliczności Sąd Okręgowy stwierdził, że klauzula, której uznania za niedozwolone domagał się powód wchodziła w skład wzorca umownego przeznaczonego wyłącznie do zawierania umów ubezpieczenia z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą (odpowiadającymi definicji przedsiębiorcy wymienionej w § 5 pkt 26 OWU (...)). Sąd Okręgowy zważył co następuje: Z treści zawartej w art. 385 1 § 1 kc definicji wynika, że pod pojęciem niedozwolonych postanowień umownych należy rozumieć postanowienia umów zawieranych z konsumentami. Oznacza to, że przedmiotem analizy Sądu w postępowaniu o uznanie za niedozwolone postanowień wzorca umownego mogą być wyłącznie postanowienia umów zawieranych przez przedsiębiorców z konsumentami. W postępowaniu tym Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie może więc dokonywać oceny abuzywności postanowień zamieszczonych w umowach zawieranych przez dwa podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Dotyczy to również umowy ubezpieczenia, w której ubezpieczający jest osobą fizyczną zawierającą umowę związaną bezpośrednio z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą lub zawodową. Zdaniem Sądu Okręgowego powyższe stanowisko nie jest sprzeczne z treścią przepisu art. 805 § 4 kc. Zgodnie z tym przepisem, do umów ubezpieczenia zawartych przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą w związku z prowadzoną działalnością przepisy art. 385