kk z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Lesku z dnia 17 lutego 2015 roku, sygn. akt II K 220/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie IV w ten sposób, że uchyla orzeczenie o zwolnieniu oskarżonego od kosztów sądowych i opłaty, a na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego W. G. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie przed Sądem I instancji, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy za wyjątkiem orzeczenia o opłacie, III. zasądza od oskarżonego W. G. na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę za obie instancje w kwocie 70 zł /siedemdziesiąt złotych/. UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w Lesku skierował do Sądu Rejonowego w Lesku akt oskarżenia w którym zarzucił oskarżonemu W. G. to, że: W dniu 19 listopada 2014 roku, około godziny 10:20 w miejscowości H., województwa (...) kierował po drodze publicznej samochodem osobowym marki P. (...) o numerze rejestracyjny (...) będąc w stanie nietrzeźwości 0,54, tj. 1,08 promila alkoholu w organizmie, tj. o przestępstwo z art.
Do aktu oskarżenia Prokurator dołączył wniosek w trybie art. 335 § 1 kpk. W oparciu o ten wniosek uzgodniony z oskarżonym wniósł o wymierzenie oskarżonemu W. G. za czyn z art.
kk kary grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł, orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. A i B w ruchu lądowym przez okres jednego roku, oraz zasądzenie kosztów i opłat sądowych. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2015 roku sygn. akt II K 220/14 Sąd Rejonowy w Lesku uznał oskarżonego W. G. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia z art.
kk i wymierzył oskarżonemu karę 70 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu stawki dziennej grzywny za równoważną w kwocie 10 zł, na podstawie art. 42 § 2 i art. 43 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. A i B w ruchu lądowym na okres jednego roku, z zaliczeniem okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 listopada 2014 roku. Ponadto zwolnił w całości oskarżonego od kosztów postępowania i opłaty obciążając nimi Skarb Państwa. Wyrok powyższy zaskarżył na niekorzyść oskarżonego oskarżyciel publiczny w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zarzucając temu wyrokowi: Obrazę przepisu art. 435 § 1 kpk w zw. z art. 343 § 6 kpk, mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na zamieszczeniu w treści wyroku skazującego W. G. za popełniony przez niego występek z art.
kk orzeczenia o zwolnieniu wymienionego od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty, pomimo treści dołączonego przez Prokuratora do aktu oskarżenia wniosku o skazanie W. G. bez rozprawy zawierającego zawarty na zasadzie art. 335 § 1 kpk uzgodnienie pomiędzy oskarżonym a prokuratorem odnośnie obciążenia oskarżonego kosztami postępowania. Powołując się na te podstawy odwoławcze oskarżyciel publiczny wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie IV i zasądzenie od oskarżonego W. G. kosztów sądowych. Sąd Odwoławczy zważył co następuje: Apelacja oskarżyciela publicznego Prokuratora Rejonowego w Lesku na uwzględnienie zasługuje. Przedmiot uzgodnień między Prokuratorem i oskarżonym w związku z ustawą nowelizującą przepis art. 335 § 1 kpk z dnia 27 września 2013 roku stanowić mogą oprócz orzeczenia kar i środków karnych także koszty procesu oraz opłata. W przedmiotowej sprawie wniosek pomiędzy Prokuratorem a oskarżonym w którym m.in. strony ustaliły, że oskarżony ponosił będzie koszty i opłaty sądowe uzgodniony został dnia 11 grudnia 2014 roku (k. 16) i z wnioskiem tej treści wystąpił do Sądu Prokurator Rejonowy w Lesku kierując w dniu 22 grudnia 2014 roku akt oskarżenia (k. 25). W przedmiocie tego wniosku procedował na posiedzeniu w dniu 17 lutego 2015 roku Sąd Rejonowy w Lesku, przy czym na posiedzeniu tym obecny był oskarżony W. G., zaś za oskarżyciela publicznego nie stawił się nikt. Z protokołu posiedzenia (k. 32) wynika, że obecny na nim oskarżony nie zwracał się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i opłaty, co pozwala na stwierdzenie, że godził się on na wydanie wyroku o treści uzgodnionej z Prokuratorem, w którym m.in. zostanie on obciążony kosztami postępowania i opłaty. Ta okoliczność rodziła po stronie Sądu wyrokującego w niniejszej sprawie wydanie wyroku zgodnie z wnioskiem oskarżyciela publicznego złożonym w trybie art. 335 § 1 kpk, a więc obciążającym m.in. oskarżonego kosztami postępowania i opłaty. Treść znowelizowanego przepisu art. 335 § 1 kpk ustawą z dnia 27 września 2013 roku zakłada, że kwestiach kosztów procesu jest fakultatywnym przedmiotem uzgodnień między stronami, a zatem w razie gdy wniosek nie zawiera propozycji dotyczącej rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu, to jedynie w tym zakresie Sąd może orzekać na zasadach ogólnych. Skoro w rozpoznawanej sprawie wniosek zawierał propozycje odnośnie kosztów sądowych i opłaty, a strony w żaden sposób go nie modyfikowały należało wydać wyrok zgodnie ze złożonym wnioskiem. Mając na uwadze powyższe Sąd Odwoławczy zmuszony był zmienić zaskarżony wyrok w punkcie IV w ten sposób, że uchylić orzeczenie o zwolnieniu oskarżonego od kosztów sądowych i opłaty, a na podstawie art. 627 kpk zasądzić od oskarżonego W. G. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie przed Sądem I instancji, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymać w mocy za wyjątkiem orzeczenia o opłacie, a nadto zasądził od oskarżonego W. G. na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę za obie instancje w kwocie 70 złotych. Orzeczenie to oparte jest na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk, art. 438 pkt 2 kpk, art. 449 kpk oraz art. 456 kpk, natomiast co do kosztów postępowania na podstawie art. 636 § 1 kpk oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, Dz. U. z 1983 roku, nr 49, poz. 223 z późn. zm.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.