1 k.c. Nie dotyczy to jedynie postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny (art.
2 k.c.). Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie (art.
Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta (art.
Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje (art.
W ocenie Sądu zawarte w umowie pożyczki postanowienia narzucające pozwanemu obowiązek zapłaty prowizji i opłat określonych w § 5 umowy należało uznać za postanowienia niedozwolone z uwagi na ich nadmierną wysokość, a strona powodowa nie wykazała, że zostały one uzgodnione indywidualnie z pozwanym. Poprzednik prawny powoda zastrzegł w umowie prowizje wstępną w wysokości 246,51 zł i prowizje za obsługę w wysokości 98,01 zł za każdy okres odsetkowy. W konfrontacji tych kwot z kwotą udzielonej pożyczki w wysokości 990 zł są to kwoty znacznie wygórowane, ponadto postanowienie przewidujące prowizję za obsługę nie precyzuje, na czym ta obsługa miałaby polegać. W ocenie Sądu również opłaty z tytułu kosztów windykacyjnych (5 zł za dzień opóźnienia) zostały określone na poziomie, który znacznie przekracza faktycznie ponoszone z tego tytułu nakłady finansowe. Ponadto w ocenie Sądu stanowi to obejście przepisów o odsetkach maksymalnych. Nie można bowiem uznać za uzasadnione ustalanie przez przedsiębiorcę opłat windykacyjnych w wysokości, która - poza zwrotem kosztów podjętych czynności – przewiduje dla niego dodatkowy zysk. Tak ukształtowane postanowienie umowne, z uwagi na jego sprzeczność z dobrymi obyczajami oraz rażące naruszenie interesów ekonomicznych konsumentów, uznać należy za niedozwolone. Z tych też względów Sąd uznał za zasadne zasądzić na rzecz strony powodowej jedynie kwotę niespłaconego kapitału wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 sierpnia 2014 do dnia zapłaty, a w pozostałym zakresie powództwo oddalić. O odsetkach orzeczono w oparciu art. 481 k.c. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 100 k.p.c., który stanowi, że w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. W niniejszej sprawie strona powodowa wygrała w połowie, a zatem Sąd przyznał jej zwrot połowy kosztów postępowania, na które złożyły się – opłata od pozwu uiszczona w elektronicznym postępowaniu upominawczym w wysokości 30 zł (art. 19 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; t.j.: Dz. U. z 2014 roku, poz. 1025 ze zm.) oraz wynagrodzenie pełnomocnika profesjonalnego w wysokości 600 zł (§ 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu; tekst jednolity: Dz. U. z 2013 roku, poz. 490), nadto Sąd zwrócił koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł (załącznik do ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o opłacie skarbowej, tekst jednolity: Dz. U. z 2012 roku, poz. 1282 ze zm.). Mając na względzie, że wyrok jest zaoczny należało nadać mu rygor natychmiastowej wykonalności na zasadzie art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.