w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk I . Oskarżonego M. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, iż przyjmuje, że wyczerpuje on jedynie znamiona przestępstwa z art.
kk i za to na podstawie art.
Na podstawie art. 42 § 2 kk. w zw. z art. 4 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 ( ośmiu ) lat III . obciąża oskarżonego kosztami procesu i opłatą w kwocie 120 zł IV .na podstawie art. 29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982r.- Prawo o Adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. D. kwotę 420 zł tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym wraz z 23 % podatkiem VAT od zasądzonego wynagrodzenia II K 1047/15 UZASADNIENIE W dniu 05 maja 2015 roku M. W. spożywał alkohol w nieustalonej ilości. Ok. godz. 15.00 oskarżony poruszał się samochodem osobowym marki S. (...) o nr rejestracyjnym (...). Znajdując się w pobliżu skrzyżowania ul. (...) z ul. (...) w O., z pominięciem reguł ostrożności oraz przepisów ruchu drogowego, zbliżył się do samochodu należącego do M. D., powodując obtarcie lewego boku pojazdu. Kierujący pojazdem M. W. oddalił się z miejsca zdarzenia bez stosownego zatrzymania w kierunku miejscowości Ł.. Kierowca uszkodzonego pojazdu - M. D. podjął próbę zatrzymania sprawcy kolizji, udając się w pościg za poruszającym się z dużą prędkością M. W.. Bezpośrednimi świadkami zdarzenia byli funkcjonariusze patrolu ruchu drogowego, którzy również podjęli pościg za M. W.. Z uwagi na wzmożone natężenie ruchu M. D. dogonił uciekający pojazd w okolicy hotelu (...), planując wyprzedzenie pojazdu i zmuszenie go do zatrzymania. W trakcie jazdy M. W. dokonywał licznych manewrów, stwarzających niebezpieczeństwo dla innych uczestników ruchu, m.in. poprzez zajeżdżanie drogi. M. W. został zatrzymany w miejscowości Ł.. Na miejscu zatrzymania patrol policji dokonał badania mężczyzny na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które dały pozytywne wyniki: 1,03 mg/l (godz. 16.42), 1,09 mg/l (godz. 16.57). Osobę sprawcy potwierdził poszkodowany w kolizji M. D.. (dowód: zeznania świadków: M. D. (k. 14v-15), S. F. (k. 16v), A. S.
w zw. z art. 244 k.k. . Oskarżony M. W. przyznał się do zarzucanego mu czynu, korzystając z prawa do odmowy składania wyjaśnień i odpowiedzi na poszczególne pytania. Sąd zważył, co następuje: Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się przede wszystkim na dowodach osobowych w postaci zeznań świadków: M. D., S. F. i A. S.
akt VI K 844/07 oraz Sąd Rejonowy w O. sygn. akt VII K 1563/10. Natomiast do zdarzenia doszło w czasie trwania zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego wO.w sprawie IX W 1635/14 trwajacego od 06 maja 2014 roku do 05 maja 2015 roku . Powyższe pozwala na stwierdzenie, iż w dniu 05 maja 2015 r. M. W. znajdując się w stanie nietrzeźwości, prowadził na trasie od miejscowości O. ul. (...) do miejscowości (...) pojazd mechaniczny - samochód marki S. (...) o nr rej. (...), będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy wS.sygn. akt VI K 844/07 oraz Sąd Rejonowy wO.sygn. akt VII K 1563/10 w okresie obowiązywania zakazu orzeczonego w sprawie IX W 1635/14 . W toku rozprawy głównej na podstawie art. 399 § 1 k.p.k. Sąd poinformował strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu, wykluczającej popełnienie przez oskarżonego przestępstwa z
w zbiegu z art. 244 k.k. a następnie skazał go za czyn z art.
Jednakże po ponownej analizie akt postępowania w niniejszej sprawie Sąd uznał , że wyeliminowanie art. 244 kk. było nie zasadne . Stanowisko prezentowane przy uprzedzaniu o zmianie kwalifikacji prawnej związane było z orzecznictwem Sądu Najwyższego (zwłaszcza postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2012 r., ale także postanowienie SN z dnia 21 sierpnia 2012 r., IV KK 59/12, OSNKW 2013, z. 1, poz. 3 oraz z dnia 8 października 2013 r., III KK 229/13, LEX nr 1375214), według którego między art.
a art. 244 k.k. nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu art. 11 § 2 kk. odnoszą się do sytuacji orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo. Na marginesie należy nadmienić, iż w takiej sytuacji opis czynu zabronionego zawarty w znamionach art. 244 k.k. - w zakresie dotyczącym niestosowania się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów, zawiera się w znamionach art.
- w części opisującej prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w okresie obowiązywania orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia takich pojazdów. Bliższa analiza tych orzeczeń i zapisów kodeksowych wskazuje jednak , iż art. 178 a § 4 kpk pochłonie art. 244 tylko wtedy gdy orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych za przestępstwo . Skoro zatem wobec oskarżonego obowiązujący go w chwili czynu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczono w wyroku skazującym za wykroczenie a nie za przestępstwo to pochłonięcie to nie ma racji bytu a co za tym idzie , właściwe jest przypisanie mu popełnienia czynu z art.
w zw. z art. 244 kk. Z powyższych względów podstawą orzeczenia winna być pierwotna kwalifikacja prawna czynu zarzucanemu oskarżonemu, tj. art.
w zw. z art. 244 kk. w zw. z art. 11 § 2 kk. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd zważył, co następuje: Rozważając przez pryzmat dyrektyw z art. 53 k.k. kwestię wymiaru kary Sąd orzekł karę za przypisane oskarżonemu przestępstwo według swego uznania w granicach określonych ustawą, biorąc pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu. Tak orzeczona kara jest słuszna i sprawiedliwa stanowiąc równocześnie stosowne zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Podkreślić należy, iż prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym stanowi umyślne (tj. świadome działanie wbrew zakazowi) naruszenie jednej z najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Alkohol u kierowcy pojazdu mechanicznego nie tylko obniża jego zdolności psychomotoryczne (zdolność postrzegania, reagowania itp.), ale także - czemu niejednokrotnie dał wyraz w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy - rozluźnia hamulce moralne, zwiększa pewność siebie, zuchwalstwo i zmniejsza obawę przed odpowiedzialnością karną za popełnione przestępstwo. Ponadto stan po spożyciu alkoholu lub nietrzeźwość stanowi jedną z podstawowych przyczyn wypadków w ruchu drogowym, w których zostają ranni lub giną inni użytkownicy drogi. Nie ulega wątpliwości, iż przestępstwa komunikacyjne popełnione zwłaszcza w stanie nietrzeźwości stanowią poważne zagrożenie społeczne. Tylko, więc odpowiednio surowe potraktowanie oskarżonego - kierującego pojazdem w stanie nietrzeźwym, będzie mogło czynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Uznając oskarżonego M. W. za winnego przestępstwa z art.
Sąd na podstawie powołanego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 lat. Odnosząc się do wymiaru orzeczonej oskarżonemu kary, Sąd wziął pod uwagę wysoki stopień nietrzeźwości oskarżonego, uprzednią karalność za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji oraz wykroczenie drogowe oraz stopień zagrożeń jakie oskarżony stwarzał dla innych uczestników ruchu drogowego, zważywszy na poruszanie się po drodze o dużym natężeniu ruchu w godzinach tzw. szczytu komunikacyjnego. Mając na względzie stopień spożycia alkoholu i stworzone niebezpieczeństwo na drodze oraz wcześniejsza karalność Sąd na podstawie na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wobec oskarżonego M. W. orzekł ponadto zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 (ośmiu) lat. Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd obciążył oskarżonego kosztami procesu, w tym opłatą w kwocie 120 zł, nie znajdując podstaw do jego zwolnienia. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. D. kwotę 420 zł tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym wraz z 23% podatkiem VAT od zasądzonego wynagrodzenia. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.