k.p.c. reguluje pierwszy etap postępowania mającego na celu wykonanie orzeczenia lub ugody dotyczących kontaktu z dzieckiem. Ten etap postępowania wykonawczego polega na zagrożeniu nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej w razie niewykonywania albo niewłaściwego wykonywania obowiązków wynikających z orzeczenia albo ugody przed sądem lub mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem i skierowany jest do dwóch grup podmiotów: 1) osoby, pod której pieczą dziecko pozostaje, niewykonującej (albo niewłaściwie wykonującej) obowiązków wynikających z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem (art.
); 2) osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem albo osoby, której tego kontaktu zakazano, naruszających obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem (art.
). W obu przypadkach wysokość sumy pieniężnej oznaczana jest przez sąd opiekuńczy z uwzględnieniem sytuacji majątkowej osób zobowiązanych do wykonywania obowiązków. Wymuszenie świadczenia o charakterze niepieniężnym następuje tu zatem przez zagrożenie koniecznością spełnienia świadczenia o charakterze pieniężnym, podobnie jak w art. 1050 i 1051 k.p.c. (komentarz do art.
k.p.c. – Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, J. Bodio Lex stan prawny 2015 r.). Artykuł 598 16 k.p.c. natomiast określa drugi etap postępowania wykonawczego - nałożenie obowiązku zapłaty określonej sumy pieniężnej w razie dalszego niewykonywania wskazanych wyżej obowiązków przez osobę, której zagrożono nakazaniem zapłaty. Nie budzi powszechnie wątpliwości, że ten etap postępowania musi być poprzedzony wydaniem postanowienia zagrażającego. We wskazanym bowiem wyżej przepisie użyto sformułowania „nie wypełnia nadal swego obowiązku", a zatem chodzi o te same obowiązki, których dotyczyło postanowienie zagrażające nakazaniem zapłaty. Ponadto sąd jest związany określeniem w postanowieniu zagrażającym wysokości odpowiedniej sumy pieniężnej (art. 365 §1 w zw. z art. 13 § 2; por. komentarz do art. 598 16 k.p.c. – Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, J. Bodio, Lex stan prawny 2015 r.). Postępowanie dotyczące nałożenia obowiązku zapłaty określonej sumy pieniężnej nie jest zatem samodzielnym postępowaniem, ale kontynuacją wszczętego wcześniej postępowania wykonawczego. W postępowaniu dotyczącym wykonywania kontaktów z dzieckiem z zestawienia treści art.
598 16 § 1 k.p.c. wynika bowiem, że w postanowieniu o zagrożeniu nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej sąd ustala jej wysokość za każde, jednostkowe naruszenie obowiązku, zaś w postanowieniu o nakazaniu zapłaty sąd określa wysokość całościowej sumy pieniężnej stosownie do liczby naruszeń obowiązku. W świetle powyższych ustaleń zgodzić należy się z Sądem Rejonowym, że żądanie przez wnioskodawcę w pierwszym etapie postępowania o wykonanie kontaktów nałożenia na uczestniczkę sumy pieniężnej w kwocie 500 zł, celem wymuszenia wykonania orzeczenia o kontaktach, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Wbrew twierdzeniu skarżącego, który był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, jedynym żądaniem, jakie mógł zgłosić wnioskodawca w pierwszym etapie postępowania o wykonanie kontaktów, mogło być wyłącznie żądanie zagrożenia nakazaniem uczestniczce zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku. Wbrew także wskazaniu wnioskodawcy, mając na względzie to, iż postępowanie o wykonanie kontaktów z dzieckiem składa się z dwóch następujących po sobie etapów, precyzowanie wniosku, czy dotyczy on uzyskania orzeczenia grożącego nakazaniem zapłaty, czy też orzeczenia nakładającego obowiązek zapłaty, jest zasadne, a sąd orzekający nie działa w tym względzie z urzędu (wszak w postępowaniu o wykonanie kontaktów nie podlega już badaniu czy kontakty te są zgodne z dobrem dziecka). Sąd Okręgowy zatem mając na uwadze powyższe uznał, że zażalenie jest bezzasadne i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 zdanie pierwsze k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. /SSO Hanna Matuszewska/ /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Rafał Krawczyk/
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.