← Polska

VIII RC 1253/09

Sygn. akt VIII RC 1253/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący – Sędzia Sądu Rejonowego Piotr Szarek Protokolant – asystent sędziego Marta Kopicka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa małoletniego K. R.

(1)reprezentowanego przez matkę D. R. przeciwko K. R.
(1)o alimenty I zasądza od pozwanego K. R.
(1)na rzecz małoletniego powoda K. R.
(1)alimenty w kwotach po 900 zł (dziewięćset złotych) miesięcznie, za okres od dnia 17 czerwca 2011 r. do dnia 15 grudnia 2014 r., płatne z góry do dnia 10. każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi w stosunku rocznym w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat – z prawem powoływania się przez pozwanego K. R.
(1)w toku postępowania egzekucyjnego na kwoty spełnione na rzecz małoletniego powoda K. R.
(1)tytułem zabezpieczenia alimentów za okres od dnia 17 czerwca 2011 r. do dnia 15 grudnia 2014 r.; II oddala powództwo w pozostałej części; III zasądza od pozwanego K. R.
(1)na rzecz małoletniego powoda K. R.
(1)kwotę 1 800 zł (jednego tysiąca ośmiuset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; IV wyrokowi w zakresie punktu I (pierwszego) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt VIII RC 1253/09 UZASADNIENIE Małoletni powód K. R.
(1), reprezentowany przez matkę D. R., wniósł w dniu 25 czerwca 2009 r. (k. 26) pozew przeciwko K. R.
(1)o zasądzenie alimentów w kwotach po 1 200 zł miesięcznie. Wyrokiem zaocznym z dnia 10 sierpnia 2009 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w S. zasądził od pozwanego K. R.
(1)na rzecz małoletniego K. R.
(1)alimenty w kwotach po 1 200 zł miesięcznie. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w S. na podstawie art. 445 § 2 k.p.c. zawiesił postępowanie w sprawie za okres od 17 czerwca 2011 r., z uwagi na toczące się postępowanie o rozwód w sprawie o sygnaturze akt X RC 1652/11. Wyrokiem częściowym z dnia 15 lutego 2012 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w S. m.in.: uchylił wyrok zaoczny z dnia 10 sierpnia 2009 r.; zasądził od pozwanego K. R.
(1)na rzecz małoletniego K. R.
(1)alimenty w kwotach po 900 zł miesięcznie za okres od dnia 25 czerwca 2009 r. do dnia 16 czerwca 2011 r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletni K. R.
(1), urodzony w dniu (...) w S., pochodzi z nieformalnego związku (...). W dniu 29 grudnia 2007 r. rodzice ww. małoletniego wzięli ślub. Niesporne. Wyrokiem z dnia 29 października 2014 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt X RC 1652/11, Sąd Okręgowy w Szczecinie m.in.: rozwiązał przez rozwód małżeństwo K. R.
(1)i D. R. – z winy K. R.
(1); pozbawił K. R.
(1)władzy rodzicielskiej nad małoletnim K. R.
(1); zasądził od K. R.
(1)na rzecz małoletniego K. R.
(1)alimenty w kwotach po 900 zł miesięcznie, poczynając od dnia uprawomocnienia się wyroku. Powyższy wyrok rozwodowy jest prawomocny od dnia 16 grudnia 2014 r. Niesporne, a nadto: – wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29 października 2014 r., k. 107 – 108 w aktach sprawy X RC 1652/11. Małoletni K. R.
(1): urodził się jako wcześniak i w związku z tym ma problemy zdrowotne – m.in. częste infekcje dróg oddechowych, ma wadę serca, problemy ze wzrokiem; jest dzieckiem niepełnosprawnym; nie posiada majątku. Koszty związane z utrzymaniem małoletniego K. R.
(1)opiewają na kwotę ok. 1 500 zł miesięcznie. Na przedmiotową kwotę składają się: 800 zł – koszty wyżywienia; 100 zł – koszty zakupu ubrania; 200 zł – koszty zakupu artykułów higienicznych, specjalistycznych kosmetyków z uwagi na alergię i atopowe zapalenie skóry występujące u małoletniego; 100 zł – koszty zakupu podręczników i przyborów szkolnych; 200 zł – koszty zakupu lekarstw; 150 zł – koszty wizyt lekarskich. Dowód: – zeznania przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda D. R., k. 39 – 40, 229 – 230, – orzeczenie o niepełnosprawności, k. 7. D. R. jest zatrudniona na stanowisku nauczyciela w III Liceum Ogólnokształcącym w S. i uzyskuje z tego tytułu wynagrodzenie na poziomie ok. 2 400 zł netto miesięcznie. Dowód: – zaświadczenia o zarobkach i zatrudnieniu, k. 11, 37, 153. K. R.
(1): zamieszkuje w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej od 2008 r.; przed wyjazdem do USA pracował w Norwegii jako spawacz; jest osobą zdolną do pracy. Możliwości zarobkowe K. R.
(1)pozwalają mu na partycypowanie w kosztach utrzymania małoletniego K. R.
(1)kwotą 900 zł miesięcznie. Dowód: – zeznania przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda D. R., k. 39 – 40, 229 – 230, – zaświadczenie o zatrudnieniu, k. 10, 42. Sąd zauważył, co następuje: Powództwo małoletniego K. R.
(1)o alimenty za okres od dnia 17 czerwca 2011 r. do dnia 15 grudnia 2014 r. okazało się częściowo zasadne. Ustalony powyżej stan faktyczny oparty został na całokształcie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności na powyżej powołanych dowodach z dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy oraz w aktach sprawy rozwodowej, albowiem strony nie kwestionowały zarówno autentyczności, jak i treści tychże dokumentów i jednocześnie Sąd nie powziął wątpliwości, co do wiarygodności przedmiotowych dokumentów. Ponadto podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie stanowiły zeznania przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda D. R., albowiem korespondowały one z dokumentami zgromadzonymi w sprawie – której z wyżej podanych względów zostały uznane przez niniejszy Sąd za wiarygodne – a nadto znajdowały odzwierciedlenie w zasadach doświadczenia życiowego i zawodowego obrazujących koszty związane z utrzymaniem dziecka, w takim wieku jak małoletni powód oraz z takimi problemami zdrowotnymi, jak tenże małoletni. Dowodu z przesłuchania pozwanego nie udało się przeprowadzić z uwagi na jego niestawiennictwo we właściwej placówce konsularnej (k. 201). Powództwo małoletniego K. R.
(2)zostało oparte o art. 133 § 1 k.r.o. Zgodnie z powołanym unormowaniem, rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Należy przy tym wskazać, iż stosownie do treści art. 135 § 1 k.r.o., zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W ocenie Sądu, przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe w sposób jednoznaczny wykazało, że usprawiedliwione koszty związane z utrzymaniem małoletniego K. R.
(1)opiewają na kwotę ok. 1 500 zł miesięcznie. Powyższe kwoty stanowią sumę miesięcznych – średniomiesięcznych wydatków wyszczególnionych w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia. W ocenie Sądu, wszystkie wydatki wyszczególnione w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia jako koszty związane z utrzymaniem małoletniego powoda i we wskazanej tam wysokości są wydatkami usprawiedliwionymi w rozumieniu art. 135 § 1 k.r.o., a więc wydatkami, które powinny być pokrywane w pierwszej kolejności przez rodziców dziecka. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż przedmiotowe wydatki oraz ich wysokość – oceniana przez pryzmat zasad doświadczenia życiowego i zawodowego – jest adekwatna do potrzeb małoletniego powoda przy uwzględnieniu jego wieku, stanu zdrowia, dotychczasowego poziomu życia, możliwości zarobkowych i majątkowych rodziców dziecka, potrzeb rozwojowych, emocjonalnych, społecznych dziecka, potrzeby stymulowania jego rozwoju, a także przy uwzględnieniu cen dóbr i usług jakie wiążą się z zaspokajaniem poszczególnych potrzeb. W konsekwencji, wysokość przedmiotowych wydatków nie może być poczytana za zbyt wygórowaną. Kolejno należy wskazać, iż zgodnie z art. 135 § 2 k.r.o. wykonywanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Przekładając powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy nie można tracić z pola widzenia okoliczności, iż małoletni powód ma obecnie 11 lat (a w okresie objętym wyrokiem był – co oczywiste – jeszcze młodszy), a więc konieczność oraz możliwość osobistych starań o jego wychowanie i utrzymanie jest realizowana w zdecydowanie większym zakresie przez matkę dziecka niż przez ojca, który nie ma z dzieckiem kontaktu. W odniesieniu do kwestii możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego należy wskazać, że w sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności, które by wskazywały, że w okresie pomiędzy 17 czerwca 2011 r. a 15 grudnia 2014 r. możliwości zarobkowe i majątkowe uległy obniżeniu w takim stopniu, że nie może on łożyć alimentów w kwotach po 900 zł miesięcznie, tj. na poziomie tożsamym z alimentami ustalonymi w wyroku częściowym z 2009 r., czy też w wyroku rozwodowym z 2014 r. Uwzględniając okoliczność, że w okresie pomiędzy 11 czerwca 2011 r. a 15 grudnia 2014 r. pozwany dobrowolnie – przynajmniej częściowo – łożył alimenty na rzecz małoletniego powoda, to w punkcie I wyroku zasądzającym alimenty Sąd upoważnił pozwanego do prawa powoływania się w toku postępowania egzekucyjnego na kwoty już spełnione przez niego na rzecz małoletniego K. R.
(1). Powyższe ma zapobiec sytuacji, aby strona powodowa nie wyegzekwowała alimentów na tożsamy okres. W zakresie przewyższającym kwotę 900 zł miesięcznie powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Mając na względzie całokształt powyższych ustaleń orzeczono, jak w punktach I i II wyroku z dnia 17 czerwca 2015 r. Małoletni powód wygrała niniejszą sprawę w rozumieniu art. 98 k.p.c. na poziomie 75 %. Uwzględniając, iż koszty zastępstwa procesowego opiewały w niniejszej sprawie na kwotę 2 400 zł (w.p.s. 14 400 zł), to strona powodowa mogła skutecznie domagać się od pozwanego zwrotu kosztów procesu na poziomie 1 800 zł i taka też kwotą stanowiła podstawę rozstrzygnięcia zawartego w punkcie III wyroku. Stosownie do treści art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c., sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza alimenty – co do rat płatnych po dniu wniesienia powództwa, a co do rat płatnych przed wniesieniem powództwa za okres nie dłuższy niż za trzy miesiące. Z tych też względów orzeczono, jak w punkcie IV wyroku.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.