Od wyroku tego apelację wniosła pozwana Spółdzielnia (...) w K.. Orzeczenie zostało zaskarżone w pkt. I i III. Strona apelująca zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów postepowania tj. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną wewnętrznie niespójną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego przez co błędnie ustalił wymagalność roszczenia, w sytuacji gdy roszczenie zostało zaspokojone. Ponadto zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art.
w zw. z art. 316 k.p.c. poprzez dokonanie nieprawidłowej subsumpcji przepisu art. 92 (1 § 1 ) k.p. w sytuacji gdy roszczenie zostało zaspokojone. W ocenie Sądu Okręgowego, apelacja strony pozwanej jest zasadna. Sąd I instancji błędnie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy co doprowadziło do wydania wadliwego rozstrzygnięcia w pkt. I i III wyroku. Rację ma skarżąca wyrok Spółdzielnia, iż Sąd I instancji naruszył dyspozycję art. 316 k.p.c. w zw. z art.
Pierwszy z powołanych przepisów obliguje Sąd do brania pod uwagę w dacie wyrokowania stan rzeczy istniejący w fazie procesu. Bezsporne jest, iż roszczenie powódki w chwili zamknięcia rozprawy było zaspokojone. Sąd Rejonowy dysponował dowodami z dokumentów tj. potwierdzeniem dokonania przelewów bankowych. Przelewy te zostały dokonane w dniu 02 kwietnia 2015 r. Zatem Sąd dysponował wiedzą o zaspokojeniu roszczenia powódki w dacie wyrokowania. W tej sytuacji Sąd Rejonowy powinien był oddalić powództwo w całości. Powódka bowiem nie cofnęła powództwa w zakresie odprawy emerytalnej. W świetle powyższego apelacja strony pozwanej podległa uwzględnieniu. W związku z tym Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.