1 pkt 1 lub 2 o ile: wezwanie zostanie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji beneficjenta w tym zakresie, na dowód czego do wezwania dołączony zostanie obowiązujący dokument potwierdzający to umocowanie, w szczególności w postaci aktu nominacji lub pełnomocnictwa, w oryginale lub kopii uwierzytelnionej za zgodność z oryginałem przez notariusza; własnoręczność podpisów na wezwaniu zostanie potwierdzona przez notariusza; w wezwaniu zostanie wskazany rachunek bankowy beneficjenta, na który gwarant powinien dokonać zapłaty z tytułu gwarancji. W § 5 gwarancji przewidziano, iż obowiązuje ona od dnia zawarcia umowy do dnia 30.09.2009 r. włącznie z tytułu określonego w § 2 ust. 1 pkt 1 (pkt 1) oraz od dnia 1.10.2009 r. do dnia 16.10.2014r. włącznie odnośnie roszczeń z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości (pkt 2), i tylko wezwanie do zapłaty doręczone odpowiednio w okresie określonym w pkt 1 lub 2 oraz spełniające wszystkie wymogi formalne określone w § 3 będzie powodowało obowiązek zapłaty z tytułu gwarancji (gwarancja ubezpieczeniowa – k. 28-29). W okresie obowiązywania rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości Urząd (...)nałożył na wykonawcę karę umowną w wysokości 366.415, 00 wskazując, że wykonawca nie usunął w terminie wad stwierdzonych przez zamawiającego na podstawie sporządzonych protokołów (k. 35). W dniu 7.08.2013 r. Urząd(...) wezwał (...) S.A. do zapłaty kwoty 27.481, 10 zł z gwarancji ubezpieczeniowej należytego wykonania umowy i usunięcia usterek wad z dnia 9.06.2009 r. w związku z niezaspokojeniem przez Syndyka Masy Upadłościowej (...). roszczeń z tytułu rękojmi za wady wskazując, że zobowiązany Syndyk Masy Upadłości pomimo pisemnego wezwania do zapłaty kar umownych za nieterminowe usuwanie wad, wystosowanego w formie noty księgowej nr (...) z 17.06.2013 r. nie wypłacił naliczonych kar umownych w wysokości 366.415, 00 zł odsyłając noty. Termin usunięcia wad został uzgodniony w protokole z dnia 17.05.2013 r., co daje 100 dni zwłoki. Zgodnie zaś z § 10 ust. 2 pkt 3 umowy kwota kary za każdy rozpoczęty dzień zwłoki wynosi 0, 2 % kwoty 1.832.073, 22 zł, tj. kwotę 3.664, 15 zł. Żądana kwota 27.481, 10 zł jest należna i wymagalna z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości w związku z nieusunięciem wad fizycznych w wyznaczonym terminie przez zobowiązanego (...) S.A. w W. (wezwanie do zapłaty – k. 30). W odpowiedzi na ww. wezwanie (...) S.A. w W. poinformował, iż odmawia zapłaty żądanej kwoty wskazując, że wezwanie do zapłaty nie spełnia wszystkich wymogów formalnych określonych w § 3 gwarancji ubezpieczeniowej, gdyż nie zawiera oświadczenia beneficjenta, że zobowiązany pomimo pisemnego wezwania w wyznaczonym w wezwaniu terminie nie wykonał lub wykonał nienależycie swoje zobowiązania
1 pkt 1 lub 2 gwarancji ubezpieczeniowej (k. 27). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dołączonych do akt sprawy i wskazanych wyżej dokumentów, których prawdziwość i wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Sąd oddalił wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków Z. M., S. W. i T. L.. Przede wszystkim wskazać należy, iż zgodnie z art. 258 k.p.c. strona powołująca się na dowód ze świadków obowiązana jest dokładnie oznaczyć fakty, które mają być zeznaniami poszczególnych świadków stwierdzone, i wskazać świadków, tak by wezwanie ich do sądu było możliwe, czego w niniejszej sprawie powód nie uczynił, tj. nie wskazał okoliczności, na które przeprowadzony miał zostać dowód z przesłuchania świadków. Niezależnie od powyższego w ocenie Sądu przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków było zbędne w niniejszej sprawie z uwagi na zebrany materiał dowodowy w postaci dokumentów. Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W toku niniejszego postępowania powód domagał się od pozwanego zapłaty kwoty 27.481, 10 zł wskazując, iż kwota ta wynika z gwarancji ubezpieczeniowej zabezpieczającej roszczenie powoda w stosunku do (...) S.A. w W. z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości w związku z zawartą umową, przedmiotem której było wykonanie modernizacji boiska szkolnego przy Zespole Szkół nr (...) przy ul. (...)`ego w W.. Mocą przedmiotowej gwarancji ubezpieczyciel zobowiązał się do zapłaty powodowi nieodwołalnie i bezwarunkowo kwoty 27.481, 10 zł. Jako, że pozwany nie usunął w wyznaczonym terminie wad stwierdzonych w okresie gwarancji powód wezwał go do zapłaty ww. kwoty, która nie została na jego rzecz uiszczona. Pozwany podnosił, iż główną przyczyną odmowy wypłaty dochodzonej kwoty był brak spełnienia przesłanek przewidzianych w gwarancji ubezpieczeniowej dla wezwania do zapłaty. Nadto podnosił, że z treści gwarancji nie wynika, ażeby gwarant był zobowiązanym do zapłaty kwoty 27.481, 10 zł tytułem kar umownych w z związku z nieusunięciem wad fizycznych przez (...) S.A. w wyznaczonym terminie. Na wstępie rozważań wskazać należało, w przypadku gwarancji ubezpieczeniowej, gwarant nie może odwoływać się do stosunku podstawowego łączącego dłużnika z wierzycielem (beneficjentem). Podstawą żądania wypłaty i roszczenia wobec ubezpieczyciela może być zatem wyłącznie treść dokumentu gwarancji. Gwarancja ubezpieczeniowa jest umową o charakterze abstrakcyjnym, nie akcesoryjnym wobec tzw. stosunku podstawowego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśnione zostało, że wynikające z gwarancji ubezpieczeniowej zobowiązanie jest samodzielne, a gwarant płaci nie cudzy, ale własny dług, w związku, z czym zasadniczo nie służą mu zarzuty wynikające ze stosunku podstawowego (por. wyrok z dnia 29 września 2004 r., II CK 17/04). Bez wątpienia natomiast gwarant może powoływać się na wyłączenie lub ograniczenie jego odpowiedzialności, wynikające z samej gwarancji. Może podnosić np. zarzut, że świadczenie, którego dotyczy gwarancja nie stało się wymagalne w okresie wskazanym w gwarancji, czy też, że jego wysokość przewyższa sumę gwarancyjną, może też podnosić zarzut niewypełnienia przez beneficjenta określonych w gwarancji obowiązków (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2005 r., sygn. akt III CK 155/04). Wskazać nadto należy, że treść gwarancji ubezpieczeniowych kształtowana jest na zasadzie swobody umów, ukonstytuowanej w art. 353 1 k.c., w myśl którego strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W niniejszej sprawie (...) S.A., działając na zlecenie ubezpieczającego (wykonawcy), zobowiązywał się względem niego zapłacić ubezpieczonemu (zamawiającemu) kwotę 91.603, 66 zł na wypadek zaistnienia określonych zdarzeń, w tym kwotę 27.481, 10 zł z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości. Z uwagi na zakwestionowanie przez stronę pozwaną spełnienia przesłanek formalnych wezwania do zapłaty ww. kwoty w pierwszej kolejności należało odnieść się do tej kwestii. Sąd zważył, że w myśl § 3 gwarancji ubezpieczeniowej strony ustaliły, że gwarant miał dokonać zapłaty z tytułu gwarancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu pierwszego pisemnego wezwania do zapłaty zawierającego oświadczenie beneficjenta, że żądana kwota jest należna i wymagalna z tytułu określonego w § 2 ust. 1 pkt 1 lub 2, a ponadto, że zobowiązany pomimo pisemnego wezwania w wyznaczonym w wezwaniu terminie nie wykonał lub wykonał nienależycie swoje zobowiązania
1 pkt 1 lub 2 o ile: wezwanie zostanie podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji beneficjenta w tym zakresie, na dowód czego do wezwania dołączony zostanie obowiązujący dokument potwierdzający to umocowanie, w szczególności w postaci aktu nominacji lub pełnomocnictwa, w oryginale lub kopii uwierzytelnionej za zgodność z oryginałem przez notariusza; własnoręczność podpisów na wezwaniu zostanie potwierdzona przez notariusza; w wezwaniu zostanie wskazany rachunek bankowy beneficjenta, na który gwarant powinien dokonać zapłaty z tytułu gwarancji. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy w ocenie Sądu rację należało przyznać stronie pozwanej, która podnosiła, iż wezwanie do zapłaty z dnia 7.08.2013 r. nie spełniało wszystkich ww. wymagań, a mianowicie nie zawierało oświadczenia powoda, iż wykonawca w wyznaczonym terminie nie wykonał lub wykonał nienależycie swoje zobowiązania
1 pkt 1 lub 2 gwarancji. W przedmiotowym wezwaniu powód wskazał jedynie, iż roszczenia z tytułu rękojmi za wady i gwarancji jakości nie zostały zaspokojone przez Syndyka Masy Upadłości (...) S.A. w W., a nadto, że Syndyk Masy Upadłości pomimo pisemnego wezwania do zapłaty kar umownych za nieterminowe usuwanie wad, wystosowanego w formie noty księgowej nie wypłacił naliczonych kar umownych w wysokości 366.415, 00 zł. Wobec powyższego w pierwszej kolejności uznać należało, że wskazane wezwanie do zapłaty przede wszystkim było niespójne, wewnętrznie sprzeczne – z jednej strony powód wskazywał, że dotyczy ono roszczeń z tytułu rękojmi za wady i gwarancji jakości, z drugiej zaś, że roszczenie związane jest z nałożonymi przez powoda na wykonawcę karami umownymi z tytułu nieusunięcia wad w wymaganym terminie. Zarówno w pozwie, jak i w dokumentach dołączonych do pozwu wskazane zostało, że powód obciążył wykonawcę karą umowną przewidzianą w § 10 ust. 2 pkt 3 umowy z dnia 10.06.2009 r. Stosownie do ww. postanowienia umowy wykonawca zobowiązał się do zapłacenia na rzecz zamawiającego kary umownej za zwłokę w usunięciu stwierdzonych wad przy odbiorze, w okresie gwarancji lub rękojmi w wysokości 0, 2 % wynagrodzenia umownego brutto, określonego w § 8 ust. 1 umowy za każdy rozpoczęty dzień zwłoki, liczony od dnia wyznaczonego przez zamawiającego na ich usunięcie, do dnia ich usunięcia. Z noty księgowej z dnia 27.06.2013 r. wprost wynika przy tym, że powód obciążył wykonawcę wskazaną karą umowną, w wysokości 366.415, 00 zł. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że oświadczenie złożone w wezwaniu do zapłaty, zgodnie z którym pomimo wezwania zobowiązanie nie zostało wykonane dotyczyło kary umownej, nie zaś zobowiązania wynikającego z tytułu określonego w § 2 ust. 1 pkt 2 gwarancji, tj. zobowiązania z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości. Nie ulegało zaś wątpliwości, iż z treści gwarancji z dnia 9.06.2009 r. nie wynikało, iż gwarant był zobowiązany do zapłaty kwoty 27.481, 10 zł tytułem kar umownych w związku z nieusunięciem wad fizycznych przez (...) S.A. w wyznaczonym terminie. W ocenie Sądu ubezpieczyciel zasadnie zatem odmówił wypłaty dochodzonej przez powoda kwoty, dotyczącej nałożonych na wykonawcę kar. Na marginesie już tylko wskazać należało, że w niniejszej sprawie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można stwierdzić w sposób jednoznaczny czy spełnione zostały pozostałe wymogi formalne dokumentu w postaci wezwania do zapłaty, tj. czy zostało do niego dołączone odpowiednie pełnomocnictwo, a także czy własnoręczność podpisów na wezwaniu została potwierdzona przez notariusza. Skoro jednak okoliczności te nie były przez pozwanego kwestionowane uznać należało, iż właściwe dokumenty zostały przedstawione wraz z wezwaniem do zapłaty. W tym miejscu wskazać należało, iż pomimo wadliwie skonstruowanego wezwania do zapłaty, żądanie powoda dotyczące wypłaty sumy gwarancyjnej z tytułu rękojmi za wady fizyczne i udzielonej gwarancji jakości mogło zostać przez niego zgłoszone. Jak bowiem wynika z § 5 ust. 2 gwarancja obowiązuje od dnia 1 października 2009 r. do dnia 16 października 2014 r. włącznie, wobec czego powód posiadał uprawnienie do właściwego sformułowania wezwania do zapłaty również w toku niniejszego postępowania, czego jednak nie uczynił, niezasadnie domagając się wypłaty sumy gwarancyjnej na pokrycie nałożonych na wykonawcę kar umownych. W przypadku nawet jednak prawidłowego wystawienia wezwania i wystąpienia z właściwym żądaniem należałoby jeszcze rozważyć kwestię czy powód w ogóle posiadał uprawnienie do zgłoszenia roszczenia, skoro modernizacja boiska szkolnego została już wykonana, a prace odebrane i nie zgłaszano wad tychże prac, które zmniejszałyby wartość lub użyteczność przedmiotu umowy, bądź też przedmiot umowy nie miał właściwości, o których zapewniono powoda, czy też wydany został w stanie niezupełnym. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 353 1 k.c. orzeczono jak w punkcie I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). W niniejszej sprawie Sąd oddalił powództwo wytoczone przez m.st. W., dlatego też to powód obowiązany jest zwrócić pozwanemu poniesione przez niego koszty procesu. Warunkiem zasądzenia od strony przegrywającej na rzecz przeciwnika kosztów procesu jest zgłoszenie żądania, który w niniejszej sprawie został spełniony, albowiem wniosek taki został zgłoszony w odpowiedzi na pozew. Na koszty procesu poniesione przez pozwanego w niniejszej sprawie składają się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2.400, 00 zł (§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu), a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17, 00 zł. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. orzeczono jak w punkcie II wyroku. Z.: (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.