Sygn. akt: KIO 1068/15 KIO 1070/15 KIO 1084/15 WYROK z dnia 9 czerwca 2015 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Ewa Sikorska Protokolant: Rafał Komoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2015 r. w Warszawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej: A. w dniu 21 maja 2015 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Comtegra Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie, Bonair Spółka Akcyjna w Warszawie, B. w dniu 22 maja 2015 r. przez wykonawcę ADT Group Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie, C. w dniu 22 maja 2015 r. przez wykonawcę TRADEX SYSTEMS Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie, w postępowaniu prowadzonym przez Centralny Ośrodek Informatyki w Warszawie przy udziale: A. wykonawcy ADT Group Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 1068/15 oraz KIO 1084/15 po stronie zamawiającego, B. wykonawcy TRADEX SYSTEMS Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 1068/15 oraz KIO 1070/15 po stronie zamawiającego, C. wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Comtegra Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Bonair Spółka Akcyjna w Warszawie, zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego o sygn. akt: KIO 1070/15 oraz KIO 1084/15 po stronie zamawiającego orzeka:
(3)w zakresie funkcjonalności zawartej w pkt 4 dot. deduplikacji i kompresji. W odpowiedzi odwołujący wyjaśnił, że: Ad 1) opisana funkcjonalność jest realizowana poprzez funkcjonalność określoną przez producenta. Jednocześnie wskazał, że informacje przedmiotowego rozwiązania dostępne są w ramach dokumentacji producenta oferowanej platformy; Ad 2) przedmiotowa funkcjonalność jest realizowana przy użyciu oprogramowania do wirtualizacji uzupełnionego o oprogramowanie podmiotu trzeciego, Ad 3) wymagana funkcjonalność jest spełniona przez zaoferowane rozwiązanie. Sposób realizacji, tj. algorytmy deduplikacji i dekompresji stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa producenta i są chronione patentami, a w związku z tym żaden z producentów nie ujawnia szczegółowych danych na ten temat. Odwołujący nadmienił, że funkcjonalność jest oferowana jako dodatkowa opcja dla określonych projektów. Fakt ten jest potwierdzony w ogólnodostępnej dokumentacji zaoferowanego oprogramowania.. Pismem z dnia 11 maja 2015 roku zamawiający poinformował o odrzuceniu m.in. oferty odwołującego i unieważnieniu postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. Zamawiający uznał, że zaoferowane przez odwołującego rozwiązanie nie spełnia wymagania określonego w Części II SIWZ, pkt. 4, wiersz "Redundantne kontrolery macierzy wraz z półkami dyskowymi" parametr "Kontrolery I macierz" wymaganie "Możliwość rozbudowy o dodatkowe kontrolery macierzowe zapewniające dostęp blokowy. Macierz po rozbudowie stworzy jeden system typu klaster", ponieważ do realizacji powyższej funkcjonalności niezbędne jest określone oprogramowanie wraz z opcją, a które to produkty nie zostały wycenione i uwzględnione w ofercie odwołującego. Zamawiający uznał, że zaoferowane przez odwołującego rozwiązanie nie spełnia wymagania określonego w Części II SIWZ, pkt. 5, funkcjonalności wirtualnego przełącznika oraz wirtualnego firewalla, wymaganie "Wsparcie dla następujących mechanizmów bezpieczeństwa lub ich równoważnych odpowiedników: • IP Source Guard • DHCP Snooping • Dynamic Arp Inspection" ponieważ, według wiedzy zamawiającego, powyższe funkcjonalności są realizowane jedynie przez dwa produkty vShietd App firmy VMware albo Nexus 1000 Advanced firmy CISCO, które nie zostały zaoferowane przez odwołującego. Zamawiający uznał, że zaoferowane przez odwołującego rozwiązanie nie spełnia wymagania określonego w Części II SIWZ, pkt. 4 "Redundantne kontrolery macierzy wraz z półkami dyskowymi" parametr "Inne wymagania" wymaganie "Funkcjonalności deduplikacji/kompresji muszą być dostarczone i dostępne dla wszystkich typów danych obsługiwanych przez macierz i na pełną pojemność macierzy", ponieważ informacje takie nie są zawarte w dostępnej publicznie dokumentacji producenta oferowanej macierzy dyskowej. Izba zważyła, co następuje: Sygn. akt: KIO 1068/15 Odwołanie jest zasadne. W pierwszej kolejności Izba uznała, że odwołujący są uprawnieni do wnoszenia środków ochrony prawnej w rozumieniu art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Odwołujący na rozprawie w dniu 8 czerwca 2015 roku wskazali, że wymagany przez zamawiającego parametr jest przez nich spełniany nie tylko po zsumowaniu elementów ze str. 52 i 53 oferty, ale z samych elementów znajdujących się na str. 53 oferty. Wskazali tutaj na swoją ofertę str. 53 – produkt oznaczony jako SFP-H10GB-CU3N oraz SFP-10G-SL, z których wynika, że jest to kabel miedziany wyposażony w 2 moduły 10 GB, co daje przepustowość 80 GB oraz – w przypadku drugiej pozycji – 8 modułów 10 GB, co zapewni przepustowość. w ilości 40 GB. Razem jest to 120 GB, przy czym wymóg SIWZ dotyczył 90 GB. Zamawiający uwzględnił odwołanie odwołujących. Sprzeciw wobec uwzględnienia odwołania wniósł przystępujący ADT Group Sp. z o.o. w Warszawie. Zakwestionował on argumentację odwołujących, podnosząc, że odwołujący właściwie zinterpretowali zapis SIWZ, tzn. mieli świadomość, że wymagania zawarte w części 2 SIWZ pkt 1 należy czytać łącznie, ponieważ zaoferowali dodatkową obudową na jeszcze jeden serwer. Przystępujący nie zgodził się z argumentacją, iż niesłuszne jest założenie, by za daną funkcjonalność był odpowiedzialny jeden producent. Wskazał, że w tym postępowaniu można było zaoferować wyłącznie produkt firmy Cisco, żaden inny nie spełniał wymogów SIWZ. Stwierdził, że nie można dokładać dodatkowych elementów do architektury, ponieważ nie będzie ona wówczas zwalidowana. Dołożenie kilku kabli wymagałoby przeprowadzenia procesu walidacji. Izba zauważa, że argumentacja odwołujących w istocie sprowadzała się do tego, że – bez względu na to, jak zostaną zinterpretowane postanowienia SIWZ, zawarte w części 2 pkt 1 – odwołujący spełniają wymagania w zakresie przepustowości. Na potwierdzenie powyższego wskazali odpowiednie pozycje swojej oferty. W ocenie Izby to na przystępującym, kwestionującym stanowisko odwołujących, spoczywał ciężar dowodowy dla wykazania, że rozwiązanie wskazane przez odwołujących, nie spełnia wymagań SIWZ. Przystępujący nie zgłosił wniosków dowodowych we wskazanym zakresie. Jego argumentacja nie została zatem niczym poparta. Jedyny wniosek dowodowy zgłoszony przez przystępującego dotyczył przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z dziedziny informatyki na okoliczność wykazania, czy rozwiązanie zaprezentowanego przez odwołujących spełnia wymóg zwalidowania przez producenta lub zespół producentów. Izba oddaliła zgłoszony wniosek dowodowy, a to z uwagi na fakt, że zarzut sformułowany wobec oferty odwołujących nie dotyczył spełniania wymogu w zakresie walidacji. Ponadto ewentualny brak walidacji mógłby mieć miejsce wyłącznie w sytuacji uwzględnienia przez Izbę zgłoszonego z ostrożności żądania poprawienia przez zamawiającego oferty odwołujących na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp poprzez dodanie 1 sztuki kabla 10GBASE-CU SFP= Cable 3 Meter oraz 1 modułu 10GBASE-SR SFP Module. Izba stwierdza, że nie widzi konieczności nakazywania zamawiającemu poprawienia omyłki w ofercie odwołujących na podstawie art. 89 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. W ocenie Izby odwołujący wykazali, że zaoferowane przez nich rozwiązanie spełnia wymogi SIWZ w zakresie przepustowości. Odnosząc się do podnoszonego przez przystępującego braku wyspecyfikowania w ofercie odwołujących dodatkowego kabla światłowodowego, bez którego zaoferowane rozwiązanie nie spełni wymogu w zakresie przepustowości, Izba wskazuje, że zamawiający w SIWZ nie sformułował obowiązku wskazywania wszystkich części składowych zaoferowanego rozwiązania. W myśl pkt. 9.4.1 zawartego na str. 7 SIWZ, wykonawcy obowiązani byli wskazać w ofercie wyłącznie urządzenia i oprogramowanie. Izba w tym zakresie podziela stanowisko wyrażone w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 7 kwietnia 2015 roku, sygn. akt KIO 562/15, wydanego w sprawie dotyczącej tego samego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, iż wykonawcy nie byli obowiązani specyfikować tak drobnych elementów rozwiązania jak kable. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji. Sygn. akt: KIO 1070/15 Odwołanie jest zasadne w zakresie zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, poprzez odrzucenie oferty odwołującego z uwagi na brak zaoferowania dodatkowych serwerów, art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp poprzez unieważnienie postępowania, pomimo że w postępowaniu złożono ofertę niepodlegającą odrzuceniu tj. ofertę odwołującego oraz art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez przeprowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, polegające na odrzuceniu oferty odwołującego, który zaoferował dostarczenie infrastruktury o parametrach 144 fizycznych rdzeni w technologii x86_64 oraz 1536 GB pamięci operacyjnej RAM. Pozostałych zarzutów odwołania Izba nie uwzględniła. Izba uznała, że odwołujący jest uprawniony do wnoszenia środków ochrony prawnej w rozumieniu art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Jak już wskazano w opisie ustalonego przez Izbę stanu faktycznego, zamawiający określił swoje wymagania w zakresie serwerów mających wejść w skład platformy w sposób następujący: Serwery połówkowe typu Blade, wyposażone w minimum 144 fizyczne rdzenie w technologii x86_64 oraz minimum 1536 GB pamięci operacyjnej RAM (pkt 4 SIWZ oraz w części II „Szczegółowy opis zamówienia” pkt 2). Zamawiający w SIWZ nie zawarł wymogu dostarczenia dodatkowych serwerów na potrzeby instalacji oprogramowania do wirtualizacji i oprogramowania zarządzającego. Zamawiający nie sprecyzował również w SIWZ, że oprogramowanie do wirtualizacji oraz oprogramowanie zarządzające nie mogą zostać zainstalowane i uruchomione w ramach infrastruktury określonej w części II pkt
- Zamawiający na rozprawie w dniu 8 czerwca 2015 roku stwierdził, że należało przewidzieć, że oprogramowanie zarządzające i reszta infrastruktury musi być poza platformą. Izba wskazuje, że zastosowanie dyspozycji art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp jako podstawy odrzucenia oferty wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego znajduje szerokie omówienie w doktrynie, jak też orzecznictwie sądów okręgowych i Izby. Reasumując opisywane tam interpretacje normy wynikającej z ww. przepisu wskazać należy, iż rzeczona niezgodność treści oferty z siwz ma mieć charakter zasadniczy i nieusuwalny (ze względu na zastrzeżenie obowiązku poprawienia oferty wynikające z art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp); dotyczyć powinna sfery niezgodności zobowiązania zamawianego w siwz oraz zobowiązania oferowanego w ofercie, tudzież polegać może na sporządzeniu i przedstawieniu oferty w sposób niezgodny z wymaganiami siwz (z zaznaczeniem, iż chodzi tu o wymagania siwz dotyczące sposobu wyrażenia, opisania i potwierdzenia zobowiązania/świadczenia ofertowego, a więc wymagania, co do treści oferty, a nie wymagania co do jej formy również tradycyjnie zamieszczane w siwz); a także możliwe być winno wskazanie i wykazanie na czym konkretnie niezgodność ta polega – co i w jaki sposób w ofercie nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi, skwantyfikowanymi i ustalonymi fragmentami czy normami siwz. Ogólnie wskazać tu należy, podzielając w tym zakresie stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt KIO 868/10, iż specyfikacja istotnych warunków zamówienia, od momentu jej udostępnienia, jest wiążąca dla zamawiającego – jest on obowiązany do przestrzegania warunków w niej umieszczonych. Jak wskazuje art. 701 § 3 Kodeksu cywilnego jest to zobowiązanie, zgodnie z którym organizator od chwili udostępnienia warunków, a oferent od chwili złożenia oferty, zgodnie z ogłoszeniem aukcji albo przetargu są obowiązani postępować zgodnie z postanowieniami ogłoszenia, a także warunków aukcji albo przetargu. Z uwagi na to, że obok ogłoszenia zamawiający konkretyzuje warunki przetargu zarówno odnośnie do zamówienia (umowy), jak i prowadzenia postępowania w specyfikacji, to siwz należy uznać za warunki przetargu w rozumieniu K.c. Udostępnienie siwz jest zatem czynnością prawną powodującą powstanie zobowiązania po stronie zamawiającego, który jest związany swoim oświadczeniem woli co do warunków prowadzenia postępowania i kształtu zobowiązania wykonawcy wymienionych w siwz. Zaznaczyć przy tym należy, iż co do zasady, dla oparcia i wyprowadzenia konsekwencji prawnych z norm siwz, jej postanowienia winny być sformułowane w sposób precyzyjny i jasny. Precyzyjne i jasne formułowanie warunków przetargu, a następnie ich literalne i ścisłe egzekwowanie jest jedną z podstawowych gwarancji, czy wręcz warunkiem sine qua non, realizacji zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Z powyższych względów Izba uznała za niedopuszczalną argumentację zamawiającego, z której wynika, iż wykonawcy winni byli domyślić się, że w przedmiotowym postępowaniu należało zaoferować dodatkowy serwer (serwery) na potrzeby instalacji oprogramowania do wirtualizacji i oprogramowania zarządzającego. Bez znaczenia jest przy tym fakt, że inni wykonawcy takie dodatkowe serwery uwzględnili w swych ofertach. Odwołujący przygotował ofertę w oparciu o postanowienia SIWZ i nie sposób zarzucić mu w tym zakresie jakiejkolwiek niezgodności. Wymagania zamawiającego w zakresie przedmiotu zamówienia nie mogą być przedmiotem domysłów ze strony wykonawców, a zaniedbania, braki czy inne nieścisłości w tym zakresie nie mogą rodzić dla nich negatywnych konsekwencji, w tym zwłaszcza tak dotkliwych, jak odrzucenie oferty. Izba nie uwzględniła zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Comtegra Sp. z o.o. i Bonair SA. W pierwszej kolejności Izba wskazuje, że podniesiony zarzut nie jest zarzutem przedwczesnym (jak podnosił zamawiający), ani też zarzutem spóźnionym (jak wskazywali wykonawcy: Comtegra i Bonair). Wykonawca, w ocenie którego oferta przeciwnika powinna zostać odrzucona również z innych powodów niż wskazał zamawiający, winien wnieść odwołanie w terminie od dnia, w którym powziął wiadomość o zaniechaniu odrzucenia oferty z przyczyn, które sam stwierdził w ofercie. Przyjmuje się bowiem, że w sytuacji, gdy wykonawca, którego oferta została odrzucona, skorzystał ze środka odwoławczego, wówczas interes odwołującego realizuje się poprzez wniesienie odwołania będącego formą obrony przed środkiem odwoławczym konkurenta. Brak jest również podstaw do tego, by uznać, że odwołanie w tym zakresie jest spóźnione. Odwołujący nie znał wcześniej treści oferty wykonawców Comtegra i Bonair, ponieważ została ona utajniona z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa wykonawców. Dopiero ujawnienie treści oferty umożliwiło odwołującemu zapoznanie się z jej treścią i powzięcie decyzji w kwestii wniesienia odwołania. Odwołujący wskazał, że – zgodnie z SIWZ cz. II – „Opis przedmiotu zamówienia” pkt 1 – obudowy należy dołączyć do przełączników agregacyjnych, jeśli takie występują w architekturze, w taki sposób, aby w pełni obsadzona serwerami obudowa posiadała na każdy zainstalowany serwer pasmo minimum 10 GE/FCoE. W ocenie odwołującego wykonawcy, którzy zaoferowali obudowę pozwalającą na instalację 16 serwerów, powinni zapewnić w ramach oferty infrastrukturę niezbędną do podłączenia obudów pasmem 16 x 10GE/FCoE. Wskazuje na to literalna wykładnia sformułowania „w pełni obsadzona” zawartego we wskazanym postanowieniu SIWZ. Z argumentacją odwołującego nie sposób się zgodzić. W ocenie Izby, przyjęta przez odwołującego interpretacja wskazanego postanowienia SIWZ, ustanawiałaby w istocie dla wykonawców Comtegra i Bonair inne wymogi w zakresie minimalnych warunków zaoferowanego przedmiotu zamówienia, co z kolei godziłoby w zasadę równego traktowania wykonawców. Należy mieć na względzie, że zamawiający nie zabronił wykonawcom oferowania obudów umożliwiających obsadzenie ich większą ilością serwerów, jednakże nie rodzi to po stronie wykonawców obowiązku oferowania tylu serwerów, ile jest w stanie pomieścić obudowa. Zamawiający zamawia 6 serwerów z możliwością rozszerzenia ich liczny do
- Wskazany przez odwołującego zapis specyfikacji należy odczytywać łącznie z innymi wymogami wskazanymi w SIWZ. Odwołujący dokonał interpretacji zapisu z pominięciem jego kontekstu oraz rzeczywistych potrzeb i wskazań zamawiającego. Z tego względu podniesiony zarzut podlega oddaleniu. Z uwagi na powyższe orzeczono jak na wstępie. Sygn. akt: KIO 1084/15 Odwołanie jest niezasadne. Izba uznała, że odwołujący jest uprawniony do wnoszenia środków ochrony prawnej w rozumieniu art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Izba wskazuje, że obowiązkiem odwołującego było wyspecyfikowanie wszystkich oprogramowań dostarczanych wraz z oferowaną platformą. Wskazuje na to pkt. 9.4.1 zawartego na str. 7 SIWZ. W załączonej do oferty odwołującego Szczegółowej specyfikacji technicznej oprogramowanie aktywujące funkcjonalność wskazaną w części II SIWZ pkt 4 nie zostało wyspecyfikowane. Również w złożonych wyjaśnieniach odwołujący nie wskazał wymaganego oprogramowania, stwierdzając, iż producent dla zaoferowanej macierzy oferuje pełną dokumentację techniczną. Dla uzyskania informacji dotyczących określonych funkcjonalności macierzy niezbędne jest zapoznanie się z kilkoma pozycjami dokumentacji technicznej. W analogiczny sposób odwołujący odpowiedział na pytania zamawiającego w zakresie funkcjonalności wirtualnego przełącznika i wirtualnego firewalla oraz w zakresie funkcjonalności deduplikacji/dekompresji. Z powyższego wynika, że odwołujący nie złożył wymaganych wyjaśnień i nie wykazał, że zaoferowane przez niego rozwiązanie spełnia wskazane wyżej wymogi i funkcjonalności wskazane w SIWZ. Odwołujący na rozprawie w dniu 8 czerwca 2015 roku złożył jako dowód oświadczenie producenta z dnia 3 czerwca 2015 roku. Z oświadczenia wynika, że macierz wyposażona jest standardowo w oprogramowanie sterująco-zarządzające i nie ma możliwości zakupu i dostawy macierzy bez tego oprogramowania. Ponadto producent wskazał, że mechanizmy dotyczące bezpieczeństwa sieci realizowane są przez zaoferowane oprogramowanie. Stwierdził, że zgodnie z przyjętą u niego polityką stosowana jest opisowa konwencja określenia tych funkcjonalności, zamiast stosowania nazw własnych przyjętych przez inne firmy. Stwierdził także, iż zaoferowana platforma wirtualizacyjna obejmuje macierz realizującą funkcjonalność deduplikacji/kompresji danych z uwzględnieniem odpowiedzi na pytanie nr 10 z 24 grudnia 2014 roku. W przypadku wyboru oferty odwołującego zostanie dostarczona macierz realizująca powyższą funkcjonalność dla pełnej pojemności macierzy. Zgodnie z polityką producenta niektóre funkcjonalności urządzeń i systemów są dedykowane dla określonych zastosowań i mogą odbiegać od funkcjonalności podstawowych wersji odpowiednich urządzeń. W ocenie Izby dowód ten nie wskazuje w pełnej mierze na spełnianie wymogów przedmiotu zamówienia. W szczególności producent nadal nie wskazał, czy zaoferowana platforma realizuje funkcjonalność deduplikacji czy kompresji. Producent sam powołał się na odpowiedź zamawiającego z 24.12.2015 roku, z której wynika, że zamawiający dopuszcza możliwość zaoferowania jednej ze wskazanych funkcjonalności. Ani z oferty odwołującego i jego wyjaśnień, ani też oświadczenia producenta nadal nie wynika, jaki rodzaj funkcjonalności zapewnia oferowana platforma. Niewystarczające są także informacje w zakresie mechanizmów bezpieczeństwa sieci. Oprócz wskazania, że producent stosuje opisową konwencję określenia tych funkcjonalności, brak jest szczegółowych informacji na temat stosowanych zabezpieczeń, mimo że o takie informacje zamawiający prosił w wyjaśnieniach.. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 26 ust. 4 ustawy Pzp zamawiający wzywa, w wyznaczonym przez siebie terminie, do złożenia wyjaśnień dotyczących oświadczeń i dokumentów, o których mowa w art. 25 ust.
- Z orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej stanowiska doktryny wynika, że – w odróżnieniu od wezwania do uzupełnienia dokumentów, o którym, mowa w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp, - do składania wyjaśnień zamawiający może wzywać więcej niż jeden raz. Izba w składzie wyznaczonym do rozpoznania odwołania pogląd ten podziela, niemniej jednak wskazuje, że powtórne wezwanie winno mieć miejsce w sytuacji, gdy po udzieleniu wyjaśnień przez wykonawcę pozostają jeszcze pewne wątpliwości, wymagające wyjaśnienia. W rozpoznawanym przypadku wykonawca udzielił wyjaśnień, w których wskazał jedynie, że zaoferowane przez niego rozwiązanie spełnia wymagania zamawiającego. W pozostałym zakresie odesłał zamawiającego do dokumentów producenta. Z kolei sam producent w złożonym wyjaśnieniu stwierdził, że niektóre z jego produktów dedykowanych różnią się od produktów standardowych, dla których publikowane są ulotki i specyfikacje na ogólnodostępnych stronach internetowych. Zastosowana przez odwołującego praktyka w zakresie udzielania wyjaśnień winna zostać oceniona krytycznie i nie daje podstaw do ponownego wzywania wykonawcy do złożenia wyjaśnień. W tej sytuacji Izba stwierdziła, że czynność zamawiającego w postaci odrzucenia oferty odwołującego była prawidłowa. Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak na wstępie. O kosztach postępowania odwoławczego we wszystkich trzech sprawach orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, czyli stosownie do wyniku postępowania. …………………………………….