Sygn. akt KIO 2323/15 WYROK z dnia 6 listopada 2015 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Piotr Kozłowski Protokolant: Łukasz Listkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2015 r. w Warszawie odwołania wniesionego 26 października 2015 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej przez wykonawcę: „SKAMEX” sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Łodzi w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. Dostawa środków pomocniczych i sprzętu medycznego jednorazowego użytku (nr postępowania 18/2015/PN) prowadzonym przez zamawiającego: Wojewódzki Szpital Dziecięcy im. J. Brudzińskiego w Bydgoszczy przy udziale wykonawcy: Abook sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie – zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego orzeka:
(5582)i dotyczą tego samego produktu (rękawic o nazwie Laurel). Różnica pomiędzy nimi polega na tym, że w tym drugim certyfikacie mylnie wskazano przy formaldehydzie poziom 4, gdy tymczasem przy wartości 35% dla tej substancji, taki poziom wynosi 3. Omyłka w certyfikacie została usunięta przez notyfikowaną jednostkę badawczą. Dla Przystępującego niezrozumiała jest zatem konstrukcja myślowa Odwołującego wyrażona w odwołaniu, że taki certyfikat (wystawiony w dniu 22 września 2015 r.) nie potwierdza spełniania przez oferowane dostawy wymagań określonych przez Zamawiającego, nie później niż w dniu, w którym upłynął termin składania ofert oraz, że jest nieważny. Skoro dotyczy zaoferowanych rękawic, to niezaprzeczalnie wynikające z niego parametry charakteryzują oferowany produkt tak przed, jak i po upływie terminu składania ofert. Na marginesie Przystępujący dodał, że nawet w sytuacji, gdyby uzupełniony certyfikat odnosiłby się do badań zaoferowanego produktu przeprowadzonych dopiero po upływie terminu składania ofert (co nie ma miejsca w niniejszej sprawie), również musiałby być uznany przez Zamawiającego jako poprawnie złożony. W stosownej jednostce badawczej przebadane zostałyby rękawice przedstawione w ofercie złożonej przed upływem terminu składania ofert. Co prawda badania te zostałyby przeprowadzone po dacie składania ofert, jednakże w związku z faktem, że badaniom podlegałyby niepoddawane żadnym zmianom i modyfikacjom takie same rękawice, wyniki oceny potwierdzałyby parametry rękawic również na datę składania ofert. Oczywista i notoryjna jest okoliczność, iż ten sam (identyczny) wyrób, badany w takich samych warunkach badawczych i według tej samej metodologii, osiągać będzie takie same wyniki badań niezależnie od czasu ich dokonywania. Innymi słowy, takie same parametry posiadają i posiadałyby oferowane rękawice w dacie składania ofert, jak i kilka tygodni po tej dacie. Test wykonany po dacie składania ofert potwierdza, zatem parametry niezmienionego produktu, również na datę wcześniejszą (vide KIO 2307/14). {ad zarzutu naruszenia przez Zamawiającego art. 82 ust. 3 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty Abook, której treść nie odpowiada treści SIWZ} Przystępujący podniósł, że niezgodność oferty z SIWZ w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt Sygn. akt KIO 2323/15 2 pzp polega albo na niezgodności zobowiązania, które w swojej ofercie wyraża wykonawca i przez jej złożenie na siebie przyjmuje, z zakresem zobowiązania, którego przyjęcia oczekuje Zamawiający i które opisał w SIWZ; ewentualnie na niezgodnym z SIWZ sposobie wyrażenia, opisania i potwierdzenia zakresu owego zobowiązania w ofercie nawet przy jego materialnej zgodności z wymaganiami Zamawiającego. Zdaniem Przystępującego w stosunku do jego oferty taka niezgodność nie występuje, gdyż zaoferował Zamawiającemu rękawiczki spełniające wszystkie wymogi określone w SIWZ. Oferowane produkty są oznakowane zgodnie z normami EN 455, EN 374, EN 420, ASTMF 1671 i dyrektywami oraz posiadają znak przydatności do kontaktu z żywnością, CE, poziomy odporności na przenikanie minimum dwóch alkoholi stosowanych w środkach dezynfekcyjnych oraz podwójne oznakowanie fabryczne, jako wyrób medyczny i środek ochrony osobistej kat. III. Ponadto produkt jest wyrobem medycznym oraz wyrobem ochronnym kat III, zatem jest produkowany pod nadzorem jednostki zewnętrznej, która poza badaniem parametrów tego produktu zatwierdza informacje, jakie zawiera opakowanie i czy są one zgodne z normami przedmiotowymi. W złożonej ofercie Abook oświadczył ponadto, że zapoznał się ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, nie wnosi do niej żadnych zastrzeżeń oraz przyjmuje warunki w niej zawarte, a także, że zapoznał się z załączonym do SIWZ projektem umowy i zobowiązał się w przypadku wyboru jego oferty do zawarcia umowy na ustalonych tam warunkach w miejscu i terminie wskazanym przez Zamawiającego. Oferowane rękawice będą dostarczane Zamawiającemu w opakowaniu, którego wzór został Zamawiającemu przedstawiony w odpowiedzi na wezwanie z 18 września 2015 r., a opakowanie to spełnia wymagania określone w normie EN 420 oraz EN 374. Oferta Przystępującego jest korzystniejsza od oferty Odwołującego, który nie ma żadnych podstaw, aby kwestionować oświadczenie woli wykonawcy, zgodnie z którym zobowiązał się on do dostarczania rękawic w opakowaniach spełniających wymagania SIWZ. Przystępujący zwrócił także uwagę, że przywołane w odwołaniu orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej (w szczególności wyrok w sprawie KIO 2101/14) dotyczą innego postępowania i zapadły w odmiennym stanie faktycznym. Zdaniem Przystępującego nie sposób zatem przenosić wniosków, które legły u podstaw tych orzeczeń, na grunt prowadzonego przez Zamawiającego postępowania, w szczególności obecnych postanowień SIWZ. {ad zarzutu naruszenia przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 ustawy pzp przez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania Sygn. akt KIO 2323/15 wykonawców} W ocenie Przystępującego zastosowanie wobec niego przez Zamawiającego art. 26 ust. 3 pzp ma swoje źródło w przepisach prawa, a zatem nie może świadczyć o naruszeniu zasady równego traktowania wykonawców czy też uczciwej konkurencji. Przystępujący zauważył, że w przedmiotowym postępowaniu takie wezwanie zostało także wystosowane do Odwołującego, a ten z możliwości uzupełnienia dokumentów skwapliwie skorzystał. Tej czynności Odwołujący nie kwestionuje. Natomiast uwzględnienie żądań Odwołującego doprowadziłoby do naruszenia omawianych zasad udzielania zamówień, gdyż nierówne traktowanie wykonawców przejawia się przede wszystkim w odmiennej ocenie tych samych faktów lub w wyciąganiu różnych następstw z takich samych okoliczności. Przystępujący zacytował (za orzeczeniem o sygn. akt: KIO 2272/12, KIO 2333/12, KIO 2349/12, KIO 2350/12): „Równe traktowanie wykonawców" oznacza jednakowe traktowanie wykonawców na każdym etapie postępowania, bez preferowania jednych i dyskryminowania innych wykonawców ze względu na ich właściwości. Przestrzeganie tej zasady polega na stosowaniu jednej miary do wszystkich wykonawców znajdujących się w tej samej lub podobnej sytuacji, nie zaś na jednakowej ocenie wykonawców. Ponieważ odwołanie nie zawierało braków formalnych, a wpis od niego został uiszczony – podlegało rozpoznaniu przez Izbę. W toku czynności formalnoprawnych i sprawdzających Izba nie stwierdziła, aby odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie przesłanek określonych w art. 189 ust. 2 pzp. Nie zgłaszano w tym zakresie odmiennych wniosków. Zamawiający nie uznał zarzutów odwołania. Z uwagi na brak podstaw do odrzucenia odwołania lub umorzenia postępowania odwoławczego sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie, podczas której Odwołujący podtrzymał dotychczasowe stanowisko, a Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania, zajmując stanowisko zbieżne z Przystępującym. Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Odwołującego, Zamawiającego i Przystępującego, uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska zawarte w odwołaniu, zgłoszeniu przystąpienia, piśmie z 4 listopada 2015 r., a także wyrażone ustnie na rozprawie Sygn. akt KIO 2323/15 i odnotowane w protokole, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Z art. 179 ust. 1 pzp wynika, że odwołującemu przysługuje legitymacja do wniesienia odwołania, gdy ma (lub miał) interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. W ocenie Izby Odwołujący wykazał, że ma interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia, w którym złożył ofertę na pakiet nr 1 czyli drugą ofertę obok oferty Przystępującego. Odwołujący tym samym może ponieść szkodę w związku z zarzucanymi Zamawiającemu naruszeniami przepisów ustawy pzp dotyczącymi zaniechania odrzucenia oferty Przystępującego, co uniemożliwia Odwołującemu uzyskanie przedmiotowego zamówienia, na co mógłby w przeciwnym razie liczyć. Izba ustaliła następujące okoliczności istotne dla sprawy: Przedstawione w odwołaniu oraz piśmie Przystępującego okoliczności faktyczne dotyczące przebiegu postępowania, w tym odnośnie postanowień s.i.w.z. i udzielonych wyjaśnień, a także przebiegu badania przez Zamawiającego oferty Abook, po uwzględnieniu następujących korekt i uzupełnień, odpowiadają rzeczywistemu stanowi rzeczy. Odnośnie treści s.i.w.z. uzupełniająco ustalono, że: – opis przedmiotu zamówienia zawarto w formularzu cenowym (załącznik nr 2 do s.i.w.z.), gdzie w tabeli rodzaj zamawianego sprzętu sprecyzowano jako rękawice diagnostyczne niejałowe, bezpudrowe rozmiary XS, S, M, L, XL; poniżej tabeli wypunktowano wymagane parametry przedmiotu zamówienia, w tym m.in.: AQL: 1,0 -1,5 {punktor 6}, zgodnie z normami: EN 455-1-2-3, EN 420, ASTME 1671 {punktor 7}, wszystkie dane umieszczone fabrycznie przez producenta na opakowaniu {punktor 11}; – to ostatnie wymaganie było przedmiotem pytania i wyjaśnień zacytowanych adekwatnie w odwołaniu; – Zamawiający nie stawiał żadnych wymagań odnośnie odporności rękawic na działanie 35% formaldehydu {okoliczność niesporna}; – formularz cenowy służył również sprecyzowaniu przez wykonawcę treści oferty przez podanie nr katalogowego i producenta oferowanych rękawic diagnostycznych oraz ich ceny, a także pozostawienie bez zmian wymogów wypunktowanych pod tabelą; – w rozdziale IX pkt 4 Zamawiający zażądał w celu potwierdzenia, że oferowane dostawy odpowiadają jego wymaganiom następująco określonych dokumentów:
- a)Aktualne deklaracje zgodności, certyfikaty jednostki notyfikowanej, wpis lub zgłoszenie do Sygn. akt KIO 2323/15 Rejestru Wyrobów Medycznych, zgodnie z ustawą z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 107, poz. 679 ze zm. ) lub oświadczenie Wykonawcy, że dokument dla danego asortymentu nie jest wymagany;
- b)Próbki wyrobów medycznych oferowanych w następujących pakietach: Pakiet 1 – Rękawice diagnostyczne niejałowe, nitrylowe, bezpudrowe – 1 opak. (…)
- c)Oryginalne ilustrowane foldery, materiały techniczne producenta, potwierdzające, że oferowany sprzęt spełnia wymagania Zamawiającego zawarte w poszczególnych pakietach. Zamawiający zastrzega prawo sprawdzenia wiarygodności podanych przez wykonawcę parametrów technicznych we wszystkich dostępnych źródłach; (…) Odnośnie oferty złożonej przez Abook uzupełniająco ustalono, że: – z wypełnionego formularza cenowego wynika, że zaoferowano rękawice diagnostyczne o nr katalogowym nit-HA-LAU-rozmiar producenta Hartalega jako spełniające wymogi wypunktowane przez Zamawiającego, które pozostały na druku bez zmian; – z oznaczeń zamieszczonych na opakowaniu (zawierającego 200 szt. rękawic) wynika, że zarówno próbka złożona wraz z ofertą, jaki i w wyniku uzupełnienia obejmuje rękawice sprecyzowane w powyższy sposób, z tym że dopiero na opakowaniu uzupełnionej próbki wydrukowano dodatkowo dla piktogramu normy EN374-2 tabelę oznakowania poziomów ochrony zgodnych z tą normą; – uzupełnienie załączonego dla oferowanych rękawic do oferty Certyfikatu Badania Typu WE nr 5582 (wydanie 3 rozszerzenie 4) wydanego 2 kwietnia 2014 r. przez SATRA dotyczyło zgłoszenia we wniosku z 6 sierpnia 2015 r. błędu przy pisaniu raportu nr CHM0192956/MP/RS/MP/A - wydanie 3 (datowanego na 5 lipca 2011 r.), polegającego na podaniu dla 35% formaldehydu poziomu wchłaniania 4 zamiast 3, co sprostowano w załączonym do wniosku wydaniu 4 raportu (datowanego na 2 czerwca 2015 r.), na podstawie czego w wydaniu 9 rozszerzeniu 1 wspomnianego certyfikatu z 22 września 2015 r. skorygowano w ten sposób tę wartość. Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w granicach zarzutów zawartych w odwołaniu, Izba stwierdziła, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Izba zaznacza, że zgodnie z art. 192 ust. 7 ustawy pzp sprawa została rozpoznana w granicach podniesionych w odwołaniu zarzutów. Zgodnie z tym przepisem Izba nie może bowiem orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu. Przy czym stawianego przez wykonawcę zarzutu nie należy rozpoznawać Sygn. akt KIO 2323/15 wyłącznie pod kątem wskazanego przepisu prawa, ale przede wszystkim jako wskazane okoliczności faktyczne, które podważają prawidłowość czynności zamawiającego i mają wpływ na sytuację wykonawcy wnoszącego odwołanie {zob. wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 25 maja 2012 r. (sygn. akt XII Ga 92/12)}. Tym bardziej nie stanowi sprecyzowania zarzutu przywołanie i cytowanie wypowiedzi doktryny i orzecznictwa, jeżeli nie wiadomo, jaki miałoby to mieć związek ze sprawą, z uwagi na brak podania okoliczności dotyczących postępowania o udzielenie zamówienia, którego dotyczy odwołanie. W tej sprawie, jak to powyżej zrelacjonowano, na wstępie odwołania wymieniono w kilku punktach przepisy, które miał naruszyć Zamawiający, jednakże z uzasadnienia odwołania wynika, że zarówno naruszenia art. 26 ust. 3 pzp, jak i art. 89 ust.1 pkt 2 pzp Odwołujący upatruje w uwzględnieniu przez Zamawiającego uzupełnionego certyfikatu i próbki, pomimo że na opakowaniu próbki złożonej wraz z ofertą nie było oznakowania poziomów ochrony towarzyszących piktogramowi EN 374-2, a uzupełniony certyfikat wystawiony jest po upływie terminu składania ofert. Odwołanie nie zawiera natomiast zarzutów dotyczących: – deklaracji zgodności, gdyż w uzasadnieniu i załączniku jedynie odnotowano fakt jej złożenia wraz z ofertą; – poziomu AQL, gdyż wyłącznie w załączniku jedynie odnotowano fakt występujących w tym zakresie różnic pomiędzy dokumentami i próbką złożonymi wraz z ofertą i uzupełnionymi, przy braku jakiejkolwiek wypowiedzi w tym zakresie w uzasadnieniu i wobec niespornego faktu, że obie wartości mieszczą się w wymaganym przez Zamawiającego zakresie, a uzupełnione dokumenty i próbka są zgodne, nie sprecyzowano na czym miałaby polegać niezgodność treści oferty Abook z treścią s.i.w.z.; – uzupełnionego raportu z kontroli przedwysyłkowej, gdyż wyłącznie w załączniku do odwołania jedynie odnotowano fakt, że w ramach drugiego uzupełnienia został złożony raport z 3 sierpnia 2015 r., który potwierdza poziom AQL wynikający z uzupełnionych dokumentów i próbki, w szczególności jest to data upływu terminu składania ofert; – zmiany treści oferty w zakresie oferowanego produktu, gdyż ani na wstępie, ani w uzasadnieniu nie ma żadnych rozważań w tym zakresie. Z uwagi na art. 192 ust. 7 pzp podjęta przez Odwołującego na rozprawie próba rozszerzenia zakresu sporu w stosunku do zarzutów zawartych w odwołaniu nie miała wpływu na zakres kognicji Izby w tej sprawie. Jeżeli Odwołujący chciał podnieść takie zarzut, winien zawrzeć je w odwołaniu, a nie dopiero podać do protokołu w toku rozprawy. Reasumując, zarzuty sprecyzowane w uzasadnieniu odwołania zostały rozpoznane w takim zakresie, w jakim zostały podniesione, czyli biorąc pod uwagę opisane w odwołaniu Sygn. akt KIO 2323/15 okoliczności faktyczne dotyczące skarżonych czynności lub zaniechań Zamawiającego. {rozstrzygnięcie zarzutów z pkt 1 i 2 listy zarzutów} Izba stwierdziła, że Odwołujący bezpodstawnie domaga się odrzucenia oferty Przystępującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp, gdyż nie można stwierdzić, aby treść oferty Abook nie odpowiadała treści s.i.w.z., przy czym Odwołujący bezpodstawnie domaga się pominięcia dokumentów (w tym próbki), które prawidłowo zostały uzupełnione w trybie art. 26 ust. 3 pzp. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 pzp. Z tego ostatniego przepisu wynika, że zamawiający poprawia w ofercie inne (niż oczywiste pisarskie i rachunkowe) omyłki polegające na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty, niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została odrzucona. Skład orzekający Izby podziela utrwalony w doktrynie i orzecznictwie pogląd {wyrażony również w orzeczeniach przywołanych w odwołaniu}, że zarówno treść s.i.w.z., jak i treść oferty stanowią merytoryczne postanowienia oświadczeń woli odpowiednio: zamawiającego, który w szczególności przez opis przedmiotu zamówienia precyzuje, jakiego świadczenia oczekuje po zawarciu umowy w sprawie zamówienia publicznego, oraz wykonawcy, który zobowiązuje się do wykonania tego świadczenia w razie wyboru złożonej przez niego oferty jako najkorzystniejszej. Wobec tego – co do zasady – porównanie zaoferowanego przez wykonawcę świadczenia z opisem przedmiotu zamówienia, sposobem i terminem jego realizacji wymaganymi przez zamawiającego, przesądza o tym, czy treść złożonej oferty odpowiada treści s.i.w.z. – jest z nią zgodna. Aby zapewnić możliwość sprawdzenia zgodności treści oferty z treścią s.i.w.z., ustawa pzp z jednej strony obliguje zamawiającego, aby prowadził całe postępowanie o udzielenie zamówienia w formie pisemnej (art. 9 ust. 1 pzp), w tym przekazał i udostępnił specyfikację istotnych warunków zamówienia (art. 37 ust. 1 i 2 pzp), która ma zawierać w szczególności opis przedmiotu zamówienia, określenie terminu wykonania zamówienia, istotne warunki umowy w sprawie zamówienia publicznego oraz opis sposobu przygotowania ofert (art. 36 ust. 1 pkt 3, 4, 16 i 10 pzp). Z drugiej strony art. 82 ust. 2 pzp zastrzega dla oferty składanej przez wykonawcę w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego formę pisemną pod rygorem nieważności, a w art. 82 ust. 3 pzp wprost wskazuje, że treść Sygn. akt KIO 2323/15 takiej oferty musi odpowiadać treści specyfikacji. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się również, że rozumienie terminu oferta należy opierać na art. 66 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym jest nią oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy. Z uwagi na odpłatny charakter zamówień publicznych, nieodzownym elementem treści oferty będzie zawsze określenie ceny za jaką wykonawca zobowiązuje się wykonać zamawiane świadczenie. W pozostałym zakresie to zamawiający określa w s.i.w.z. wymagany od wykonawcy zakres i sposób konkretyzacji oświadczenia woli, który będzie podstawą dla oceny zgodności treści złożonej oferty z merytorycznymi wymaganiami opisu przedmiotu zamówienia. W konsekwencji nie tylko treść wynikająca explicite ze złożonej oferty, ale również nieskonkretyzowanie jej treści przez wykonawcę w sposób lub w zakresie wymaganym przez zamawiającego, może być podstawą do stwierdzenia niezgodności oferty z treścią s.i.w.z.. gdyż – co do zasady – niedopuszczalne jest precyzowanie i poprawianie treści złożonej oferty, w szczególności z uwagi za naczelne zasady równego traktowania wykonawców i zachowania uczciwej konkurencji. W zakresie zastosowania przesłanki odrzucenia oferty z art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp mieści się bowiem również sporządzenie oferty w inny sposób, niż żądał tego zamawiający, o ile niezgodność taka dotyczy elementów treści oferty w aspekcie formalnym i materialnym, choć nie może tu chodzić wyłącznie o niezgodność sposobu spełnienia tych aspektów {por. J. Pieróg w: Prawo zamówień Publicznych. Komentarz, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2009}. Innymi słowy niezgodność treści oferty z treścią s.i.w.z. może polegać na sporządzeniu i przedstawieniu oferty w sposób niezgodny z wymaganiami specyfikacji, z zaznaczeniem, że chodzi tu o wymagania s.i.w.z. dotyczące sposobu wyrażenia, opisania i potwierdzenia zobowiązania (świadczenia) ofertowego, a więc wymagania, co do treści oferty, a nie wymagania co do jej formy, które również zamieszczane są w s.i.w.z. {por. np. uzasadnienie wyroku Izby z 13 listopada 2013 r., sygn. akt KIO 2478/13}. W ramach wymaganego od wykonawcy sposobu potwierdzenia treści oferty mieści się również oparte na art. 25 ust. 1 pkt 2 pzp żądanie przez zamawiającego oświadczeń lub dokumentów potwierdzających spełnianie jego wymagań (określonych w s.i.w.z.) przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane. Niezamknięty katalog tych dokumentów został określony w § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane (Dz. U. poz. 231; dalej również: „rozporządzenie o dokumentach”). Dokumenty te należy rozpatrywać jako kwalifikowaną formę potwierdzenia Sygn. akt KIO 2323/15 zgodności oferowanego świadczenia z wymaganym przez zamawiającego. Zadeklarowana przez wykonawcę treść oferty ma bowiem dodatkowo znaleźć potwierdzenie w dokumentach co do zasady pochodzących od niezależnego od wykonawcy podmiotu zewnętrznego (co wprost wskazano przy określeniu rodzaju dokumentów wyliczonych w § 6 ust. 1 pkt 2 - 4 rozporządzenia), względnie w próbkach, opisach lub fotografiach produktów, które mają być dostarczone, których autentyczność musi być poświadczona przez wykonawcę na żądanie zamawiającego (rodzaje środków dowodowych wymienione w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). W konsekwencji brak takiego kwalifikowanego potwierdzenia również jest podstawą do odrzucenia oferty jako niezgodnej z treścią s.i.w.z., co przejawia się zarówno w aspekcie formalnym – niezgodności z postanowieniem formułującym żądanie złożenia takich dokumentów, jak i przede wszystkim materialnym – niewykazaniu zgodności oferowanych produktów z wymaganiami zamawiającego w zakresie parametrów, które miały znaleźć potwierdzenie w tych dokumentach. Resumując, jak trafnie zauważono w uzasadnieniu wyroku Izby z 16 października 2012 r. (sygn. akt KIO 2162/12), konsekwencją nieuzupełnienia dokumentu przedmiotowego (innego niż potwierdzającego spełnienie warunku udziału w postępowaniu) jest konieczność odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy pzp jako nieodpowiadającej treści specyfikacji. Niezależnie od charakteru niezgodności, aby zastosować podstawę odrzucenia oferty z art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp musi być możliwe uchwycenie na czym konkretnie taka niezgodność polega, czyli co i w jaki sposób w ofercie nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi, skwantyfikowanymi i ustalonymi jednoznacznie postanowieniami s.i.w.z. W odniesieniu do dokumentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 pzp, oznacza to konieczność zidentyfikowania parametru oferowanego produktu, który nie znalazł w nich kwalifikowanego potwierdzenia, pomimo że w ofercie został zadeklarowany przez wykonawcę jako zgodny z parametrem wymaganym według opisu przedmiotu zamówienia. Zgodnie z art. 87 ust. 1 pzp w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz z zastrzeżeniem ust. 1a i 2 pzp, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści. Z wyjątkiem trybu dialogu konkurencyjnego zmiany te sprowadzają się to do wspominanej powyżej instytucji poprawienia omyłek polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją, co nie może jednak powodować istotnej zmiany treści oferty. Z kolei z art. 26 ust. 3 pzp wynika, że zamawiający wzywa wykonawców, którzy w określonym terminie nie złożyli wymaganych przez niego oświadczeń lub dokumentów, Sygn. akt KIO 2323/15 o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 pzp, lub którzy złożyli takie dokumenty zawierające błędy, do ich złożenia w wyznaczonym terminie. Złożone na wezwanie zamawiającego oświadczenia i dokumenty powinny potwierdzać spełnianie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego, nie później niż w dniu, w którym upłynął termin składania ofert. Ponadto zamawiający może w odniesieniu do złożonych pierwotnie lub uzupełnionych dokumentów zażądać od wykonawcy wyjaśnień w trybie art. 26 ust. 4 pzp. Oczywiste jest, że instytucja ta służy wyjaśnieniu niezrozumiałej dla zamawiającego treści dokumentu, w szczególności ustaleniu gdzie znajduje się informacja potwierdzająca spełnianie wymagań, a nie zmianie treści dokumentu, co jest możliwe w trybie art. 26 ust. 3 pzp. Jak trafnie zauważono w uzasadnieniu wyroku Izby z 13 września 2010 r. (sygn. akt KIO 1863/10) nie można wyjaśnieniami przywrócić sobie możliwości ponownego uzupełnienia wadliwie złożonego dokumentu. Izba zważyła, że Odwołujący pomimo prawidłowo ustalonych okoliczności co do przebiegu badania oferty Abook, a także adekwatnego przywołania brzmienia art. 26 ust. 3 pzp oraz powołania się na wypracowane w orzecznictwie rozumienie art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp {zbieżne z powyżej zaprezentowanym}, z niewiadomych powodów chce ustalać zgodność treści oferty Abook z treścią s.i.w.z. wyłącznie z uwzględnieniem próbki złożonej wraz z ofertą, gdzie na opakowaniu zabrakło oznakowania poziomów ochrony towarzyszących piktogramowi EN 374-2. W tym zakresie uzasadnienie odwołania stanowi wręcz dosłowne powtórzenie treści pisma z 7 września 2015 r., które Skamex przesłał Zamawiającemu, twierdząc, że taki brak oznacza niezgodność zaoferowanych rękawic nie tylko z treścią s.i.w.z., ale także ze wspomnianą normą. Jednakże ani z tego pisma, ani z uzasadnienia odwołania nie wynika, dlaczego taki brak na opakowaniu próbki miałby nie podlegać uzupełnieniu w trybie art. 26 ust. 3 pzp. Z kolei poza wypunktowaniem na wstępie odwołania zarzutu naruszenia tego przepisu przez wezwanie do uzupełnienia tego braku, z uzasadnienia nie wynika, na czym miałoby w tym przypadku polegać naruszenie art. 26 ust 3 pzp. Podobnie pomimo wypunktowania na wstępie odwołania zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp, na podstawie uzasadnienia odwołania nie sposób stwierdzić, dlaczego złożenie w uzupełnieniu innego niż wraz z ofertą opakowania próbki oferowanych rękawic, odpowiadającego w pełni wymaganiom Zamawiającego co oznaczeń zamieszczonych na opakowaniu, miałoby świadczyć o niezgodności treści oferty Abook z treścią s.i.w.z. Wobec tego zawarty w odwołaniu zarzut naruszenia wymienionych na wstępie Sygn. akt KIO 2323/15 odwołania przepisów w związku z uzupełnieniem przez Abook próbki należy uznać za oczywiście niezasadny. Skonkretyzowany w uzasadnieniu odwołania zarzut naruszenia art. 26 ust. 3 pzp sprowadza się do twierdzenia, że skoro uzupełnione świadectwo badania typu WE zostało wydane 22 września 2015 r., nie czyni ono zadość temu przepisowi, gdyż nie potwierdza, że oferowane przez Abook rękawice spełniały wymagania Zamawiającego nie później niż 3 sierpnia 2015 r., w którym to dniu upłynął termin składania ofert. Izba zważyła, że zarzut został oparty na przemilczeniu okoliczności faktycznych, które powyżej ustalono. Uzupełnionego dokumentu nie sposób rozpatrywać w oderwaniu od dokumentu załączonego do oferty, gdyż później wystawiony dokument stanowi jedynie aktualizację, w dodatku w zakresie parametru, który nie był przedmiotem wymagań Zamawiającego {na rozprawie Zamawiający wyjaśnił, że ponieważ w szpitalu dziecięcym w ogóle nie można używać preparatów zawierających formaldehyd, nie ma potrzeby, aby wymagać rękawiczek odpornych na działanie tego związku}. W tych okolicznościach zarzut, że uzupełniony {a de facto skorygowany} certyfikat badania typu WE dla rękawiczek oferowanych przez Abook nie potwierdza spełniania wymagań Zamawiającego na upływ terminu składania ofert jest wręcz bezprzedmiotowy. Niezależnie od powyższego skład orzekający Izby w pełni podziela i przyjmuje za własną zaprezentowaną w piśmie Przystępującego interpretację art. 26 ust. 3 pzp {zgodnie z którym złożone na wezwanie zamawiającego oświadczenia dokumenty powinny potwierdzać spełnianie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań zamawiającego, nie później niż w dniu, w którym upłynął termin składania ofert}. Stanowisko to znajduje również szerokie oparcie w orzecznictwie Izby, które zostało trafnie zidentyfikowane i przywołane we wspomnianym piśmie. {rozstrzygnięcie zarzutów z pkt 3 i 4 listy zarzutów} Ponieważ pozostałe zarzuty mają charakter niesamoistny, a w dodatku nie podano dla nich w odwołaniu żadnego uzasadnienia, muszą zostać uznane za oczywiście niezasadne. Mając powyższe na uwadze, Izba – działając na podstawie art. 192 ust. 1 i 2 ustawy pzp – orzekła, jak w pkt 1 sentencji. Sygn. akt KIO 2323/15 O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy pzp w zw. z § 3 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238) – obciążając Odwołującego kosztami tego postępowania, na które złożył się uiszczony przez niego wpis. Przewodniczący: ………………………………